Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық бизнесмен және меценат (1860–1951)
Canadian businessman and philanthropist (1860–1951)
Подполковник сэр Хью Эндрю Монтагу Аллан (13 қазан 1860 – 26 қыркүйек 1951) – канадалық бизнесмен және меценат. Ол әкесі, сэр Хью Алланның негізгі мұрагері болды және отбасылық Allan Steamship Line компаниясының төрағасының орынбасары болды. Ол бірнеше ірі канадалық қаржы институтының және Монреальдің Бас ауруханасының президенті болды. Ол Монреальдегі Ritz-Carlton қонақ үйін құрдас негіздегі серіктес ретінде іске қосып, президенті болды. 1940 жылы ол әйелімен бірге Монреальдегі Равенскраг үйін Макгилл университетінің Медицина факультетіне сыйға тартты, ол кейіннен Аллан Естелік институты деп аталды. Ол ең әйгілісі – Аллан кубогын сыйлаған спортшы ретінде танылады, бұл кубок бүгінгі күнге дейін Канаданың ерлер арасындағы хоккейден ұлттық чемпионаттың жеңімпаздарына табыс етіледі.
Lieutenant Colonel Sir Hugh Andrew Montagu Allan, (October 13, 1860 – September 26, 1951) was a Canadian businessman and philanthropist. He was the principal heir of his father, Sir Hugh Allan, and became deputy chairman of the family owned Allan Steamship Line. He was president of several major Canadian financial institutions and of the Montreal General Hospital. He co founded and was president of the Ritz Carlton Hotel in Montreal. In 1940, he and his wife donated their Montreal home, Ravenscrag, to the McGill University Faculty of Medicine, and it became known as the Allan Memorial Institute. He is best remembered as a sportsman who donated the Allan Cup, a trophy that is still awarded today to the Canadian men's amateur ice hockey champions.
Ерте өмір
Монреальдің Алтын шаршы милясында дүниеге келген ол, Рейвенскрагтың сэр Хью Аллан мен оның әйелі Каролина Матильда Смиттың (1828–1881) екінші ұлы, Монреальдің Ательстан Холл иесі Джон Смиттың (1872 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Бетси Рейдің қызы еді. 1878 жылдан бастап ол, өзінің інісі Хью Эндрю Алланмен (1857–1938) шатасуды болдырмау үшін Х. Монтегю Аллан деп танылды. Ол Квебек штатының Ленноксвилл қаласындағы Бишоп колледж мектебінде оқыды, содан кейін Парижде білім алды, одан кейін отбасының кеме жүйтіп тасымалдау бизнесіне, Allan Line-қа қосылды.
Born in Montreal's Golden Square Mile, he was the second son of Sir Hugh Allan of Ravenscrag and his wife, Caroline Matilda Smith (1828–1881), daughter of John Smith (d. 1872) of Athelstane Hall, Montreal, and his wife Betsy Rae. From 1878, he was known as H. Montagu Allan to avoid confusion with his cousin Hugh Andrew Allan (1857–1938). He studied at Bishop's College School in Lennoxville, Quebec, then in Paris, before joining the family's shipping business, the Allan Line.
Іскерлік мансап
Аллан 1912 жылы отбасылық бизнестен зейнеткерлікке шыққанға дейін «Аллан Лайн» компаниясы төрағасының орынбасары болды. Ол кезде ол «Корольдік бағалы қағаздар корпорациясының», «Акадия көмір компаниясының», «Канада каучук компаниясының», «Канада қағаз компаниясының» және ол бірлесіп негізін қалаған «Ритц Карлтон» қонақ үйінің президенті болды. 1922 жылы «Монреаль банкіне» қосылған кезде ол «Канада саудагерлік банкінің» директоры және президенті болды (1921 жылы оның активтері 190 миллион долларға бағаланды). Ол сондай-ақ «Монреаль сауда кеңесінің» кеңесшісі және қазынашысы қызметін атқарды. «Канадалық пароходтар желісі», «Royal Trust Company», «Montreal Light, Heat & Power», «Montreal Rolling Mills», «Montreal Street Railway Company», «Ogilvie Flour Mills Company», «Montreal Investment Trust» және «Солтүстік Американың кепілдік компаниясы» сияқты бірнеше ірі компаниялардың директорлар кеңесіне кірді.
Allan rose to become deputy chairman of the Allan Line before retiring from the family business in 1912. By then, he was president of the Royal Securities Corporation, the Acadia Coal Company, the Canadian Rubber Company, the Canadian Paper Company, and the Ritz Carlton Hotel, which he co founded. He was a director and president of the Merchant's Bank of Canada (which had assets of $190 million in 1921) during its amalgamation into the Bank of Montreal in 1922. He also served as a Councillor and Treasurer of the Montreal Board of Trade. He served on the board of directors of several major companies, including Canada Steamship Lines, Royal Trust Company, Montreal Light, Heat & Power, Montreal Rolling Mills, the Montreal Street Railway Company, the Ogilvie Flour Mills Company, the Montreal Investment Trust and the Guarantee Company of North America.
Басқа қызығушылықтар
Аллан Бишоп колледжі мектеп қауымдастығының төрағасы, Монреальдің бас ауруханасының президенті, Монреальдің Сент-Эндрю қоғамының президенті, Монреаль ракет клубының вице-президенті болды және ол Маунт-Рояль клубы мен Қысқы клубтың негізін қалаушылардың бірі еді. Ол қайырымдылық ұйымының жетекшісі және жануарларға қатыгездік жасауды болдырмау қоғамының директоры болды. Аллан Канаданың 5-ші қара күзет полкінің (Royal Highland Regiment) құрметті подполковнигі болды. 1915 жылы ол Канада экспедициялық күшінің подполковнигі болып тағайындалды және оларды Еуропаға ертіп барды, онда Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысты.
Allan was Chairman of the Bishop's College School Association, President of the Montreal General Hospital, President of the St. Andrew's Society of Montreal, Vice President of the Montreal Racquets Club, and he was one of the founders of the Mount Royal Club and the Winter Club. He was a leader in the Charity Organization Society and a director for the Society for the Prevention of Cruelty to Animals. Allan was honorary Lieutenant Colonel of the 5th Regiment of The Black Watch (Royal Highland Regiment) of Canada. In 1915, he was appointed Lieutenant Colonel of the Canadian Expeditionary Force and accompanied them to Europe, where he fought in World War I.
Аллан жақын спортшы және табиғатқа құштар адам болды, сондай-ақ бірнеше спорттық клубтардың мүшесі еді. Ол жылқыға ерекше құштарлық танытып, Монреаль аң аулауының шебері, Канада жарыс қауымдастығының президенті, Лондондағы Корольдік халықаралық жылқы көрмесінің директоры, Монреаль жокей клубының президенті және Монреаль жылқы көрмесі қауымдастығының төрағасы болды. Ол таза қанды жылқы жарыс шаруашылығының иесі болды, оның жылқылары бірнеше «Куинс Плейт», Монреаль Хант кубогы, мүшелердің кубогы және Хандикап кедергілер арқылы жүгіру кубогын жеңіп алды. Аллан 1906 жылы Ұлыбритания королі Эдуард VII-нің бакалавр рыцары атанды, ал келесі жылы Корольдік Викториан орденінің командирі болды. Ол Жапонияның Шығып келе жатқан Күн орденін (3-дәреже) иеленді, Монреальдегі үйінде, Равенскрэгте, Принц Фушими Саданаруды қабылдағаннан кейін, ол сондай-ақ Конно және Стратхерн герцогы Принц Артурды және Уэльс принці Принц Эдвардты (кейін король Эдвард VIII) қабылдады. Басқа клубтардың ішінде Аллан Сент-Джеймс клубының, Маунт-Рояль клубының, «Ормандар мен өзендер», Торонто клубының, Ридо клубының және Манитоба клубының мүшесі болды. Нью-Йоркте ол Knickerbocker клубының мүшесі, ал Лондонда Junior Carlton клубының мүшесі еді.
Allan was an avid sportsman and outdoor enthusiast, and a member of a number of sporting clubs. He had a special passion for horses and served as Master of the Montreal Hunt, President of the Canadian Racing Association, Director of the Royal International Horse Show in London, President of the Montreal Jockey Club and Chairman of the Montreal Horse Show Association. He owned a thoroughbred horse racing stable, and his horses won several Queen's Plates, Montreal Hunt Cups, Members' Plates and the Hunters' Handicap Steeplechase Cup. Allan was created a Knight Bachelor by King Edward VII of the United Kingdom in 1906, and the following year was made a Commander of the Royal Victorian Order. He held the Order of the Rising Sun of Japan (3rd Class), after entertaining Prince Fushimi Sadanaru at his Montreal home, Ravenscrag, where he also hosted Prince Arthur, Duke of Connaught and Strathearn and Prince Edward, the Prince of Wales (later King Edward VIII). Among other clubs, Allan was a member of the St. James' Club, the Mount Royal Club, the Forest and Stream, The Toronto Club, the Rideau Club and the Manitoba Club. In New York City, he was a member of the Knickerbocker Club, and in London, he was a member of the Junior Carlton Club.
Аллан ескерткіш кубогы
Стенли кубогы кәсіби хоккей клубтары арасындағы жарысқа ғана шектелген кезде, әуесқой командалардың ұмтылатын чемпионаты болмады. Аллан шайбалы хоккейдің белгілі жанкүйері болғандықтан, 1908 жылы ол Канададағы әуесқой хоккей командаларының ең жоғары жетістігін көрсететін Аллан кубогын сыйлады. Кубок жыл сайын Канаданың жоғары дәрежелі әуесқой хоккей чемпионына табыс етіледі. Стенли кубогы сияқты, Аллан кубогы да бастапқыда шартуа кубогы болды, яғни командалар үстемдік ететін чемпионға қарсы күресіп, жеңіске жетіп, чемпиондық мәртебеге ие болатын. 1914 жылы Канадалық әуесқой хоккей қауымдастығы (CAHA) құрылды, ал Аллан кубогы Алланның өзі тағайындаған сенімділердің бақылауындағы оның чемпионат кубогына айналды. 1927 жылғы наурызда CAHA-ның жалпы жиналысында У.А. Фрай CAHA-ның Аллан кубогын және сенімділерден түскен кірістерді басқаруды, ал қаражатты Канададағы әуесқой хоккейді дамытуға жұмсауды ұсынды. Ол CAHA дамып, өз ісін өзі басқара алатынын ескере отырып, бұл қадамды дұрыс деп санады. Оның ұсынысы Х. Монтегю Алланнан кубокты CAHA-ға сыйға беруді және сенімді Уильям Нортиді қосатын Аллан кубогы комитетін құруды көздейді. 1920 жылдан бастап, хоккей алғаш рет Олимпиада ойындарына енгізілген кезде, үстемдік ететін Аллан кубогының чемпионы Канаданы өкілдік ету үшін таңдалып алынды. Бұл 1964 жылғы Инсбрук қысқы Олимпиадасында ұлттық хоккей бағдарламасын құрған және іріктелген команданы дайындаған Дэвид Бауэр әкесі келгенге дейін жалғасты. Хоккей спортына қосқан үлесі үшін Аллан 1945 жылы «Құрылысшылар» санатында Хоккей даңқ залының мүшесі аталды. Оның туысы Бренда (Аллан), 1867-1959 жылдары Леди Мередит ретінде танымал болды, ол 1920 жылы Леди Мередит кубогын сыйлады, бұл Канададағы әйелдер арасында күрескен алғашқы хоккей кубогы болды.
When the Stanley Cup was restricted to competition between professional ice hockey clubs, amateur teams no longer had a championship to which they could aspire. Allan was a well known ice hockey enthusiast, and in 1908, he donated the Allan Cup, a trophy that would represent the highest level of achievement for amateur hockey teams across Canada. The Cup is awarded annually to the senior ice hockey champions of Canada. Like the Stanley Cup, the Allan Cup was originally a challenge trophy, meaning teams could issue challenges to the reigning champion, hoping to defeat them and earn the status of champion for themselves. In 1914, the Canadian Amateur Hockey Association (CAHA) was formed and the Allan Cup became its championship trophy under the control of trustees appointed by Allan himself. At the CAHA general meeting in March 1927, W. A. Fry requested to have the CAHA take control of the Allan Cup and its profits from the trustees, and use the funds to build amateur hockey in Canada. He felt the move justified as the CAHA had evolved and was able to manage its own affairs. His motion asked for H. Montagu Allan to donate the cup to the CAHA, and establish an Allan Cup committee which included trustee William Northey. Beginning in 1920, when hockey was first introduced to the Olympic Games, the reigning Allan Cup champion was chosen to represent Canada. This continued until Father David Bauer introduced a National Hockey program that produced a team of selects at the Innsbruck 1964 Winter Olympics. For his contribution to the sport of ice hockey, Allan was made a member of the Hockey Hall of Fame in 1945 in the Builders category. His cousin, Brenda (Allan), known as Lady Meredith (1867–1959), donated the Lady Meredith Cup in 1920, which was the first ice hockey trophy to be competed for amongst women in Canada.
Тұрғын үйлер
Сэр Монтегю мен Леди Аллан қыста Алтын шаршы мильдегі Равенскрагта, ал жазда Какунадағы Монтрозда тұрды. Сэр Монтегюге сондай-ақ Беконсфилдке жақын орналасқан Аланкрофт фермасы да тиесілі болды, онда ол жылқыларын өсірді. Аланкрофт 1938 жылы өртеніп кетті. Кіші қыздарының қайтысынан кейін Аллан отбасы Монтрозда аз уақыт өткізді, және 1941 жылы олар үйді 10 000 долларға Капуцин кіші бауырлар орденіне сатты. 1940 жылы Аллан отбасы Равенскрагты Монреальдегі Корольдік Виктория ауруханасына сыйлады. Олар Маунт-Роял зиратында екі қызының қасында жерленген.
Sir Montagu and Lady Allan lived at Ravenscrag in the Golden Square Mile during the winters and at Montrose in Cacouna during the summers. Sir Montagu also owned Allancroft, a farm near Beaconsfield, where he reared his horses. Allancroft burned down in 1938. After the death of their youngest daughters, the Allans spent less time at Montrose, and in 1941, they sold the house to the Order of Friars Minor Capuchin for $10,000. In 1940, the Allans gave Ravenscrag to the Royal Victoria Hospital, Montreal. They are interred in Mount Royal Cemetery, next to two of their daughters.