Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бакли темір жолы Баклиден Честерден Холихедке дейінгі басты темір жол желісімен қосылысқа 7 маусымда 1862 жылы ашылды, Бакли аймағынан көмір мен дайын кірпіш өнімдерін тасымалдау үшін. Бұл аймақта 1700 жылдардан бері көптеген қысқа тарамдық жолдар болған. Желінің ең қиын бөлігі (Нортоп Холл мен Конаның қиығы арасында 1:28 қатынасы) және өткір бұрылыстарға ие болды. Wrexham, Mold and Connah's Quay Railway (WM&CQR) 1862 жылы Врексамнан Баклиге дейін желі салу үшін құрылды, ол Бакли темір жолы арқылы C&HR басты желісіне жалғасты, және Ashton's Branch Junction-да олар қосылды. Кейін WM&CQR Бакли темір жолын сатып алды. WM&CQR кеңейту жоспарларына ие болды, бірақ олардың барлығын жүзеге асыру үшін жеткілікті қаржы таба алмады. Бримбо маңындағы кен орындарына арналған қысқа тармақтар ашылды. WM&CQR Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолымен (кейін Ұлы Орталық темір жолы) одақтасты, ол Ди өзенін кесіп өтіп, Честерге және Чешир желілері комитетінің жолдары арқылы өзінің желісімен байланысуға қаржы ұсынды. WM&CQR кен өндіруге тәуелді болды, және олардың тоқырауымен бірге темір жол да құлдырады; бірақ Врексамнан Ховардн көпіріне (содан кейін Бидстонға) дейінгі басты желі жолаушылар мен жүк тасымалы үшін Бордлендс желісі ретінде әлі де ашық.
The Buckley Railway was opened from Buckley to a connection with the Chester to Holyhead main line on 7 June 1862, to convey coal and finished brickworks products from the Buckley area. Numerous short tramroads had existed in the area from the 1700s. The line was steeply graded (1 in 28 between Northop Hall and Connah's Quay) and sharply curved. The Wrexham, Mold and Connah's Quay Railway (WM&CQR) was incorporated in 1862 to build a line from Wrexham to Buckley, continuing to the C&HR main line via the Buckley Railway, which it joined at Ashton's Branch Junction. It later bought the Buckley Railway. The WM&CQR had plans for extensions but was unable to raise money to bring all of them into being. Short branches to mineral workings around Brymbo were opened. The WM&CQR allied itself with the Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway (later the Great Central Railway) which provided the finance to cross the River Dee and connect to Chester and its own system over the Cheshire Lines Committee tracks. The WM&CQR was dependent on the mineral workings, and when they declined so did the railway; but the main line from Wrexham to Hawarden Bridge (and on to Bidston) remains open to passenger and freight traffic as the Borderlands Line.
Бакли темір жолы
Флинтшир ауданы, Бакли қаласының жанындағы Ди өзенінің оңтүстік жағалауында, көмір, темір және басқа да минералдардың мол қоры болды. Бұл кендер жер бетіне жақын орналасқандықтан, ерте заманнан-ақ қазылып алынған. Өзенге жақындығы осы өндірістің дамуына көмектесті. Кенді өзенге тасымалдау үшін көптеген вагондар жолдары салынды; алғашқылары ағаштан жасалған теміржолдар, ал кейінірек платиналық жолдар салынды. Бұл желілер көбінесе қысқа болып, басқа жақын орналасқан желілерден тәуелсіз болды. Бакли маңында көмір мен металлдан басқа, сапалы саз да кездесетін. Ол 1750 жылдан бері қазылып келеді, бірақ теміржол дәуірінің келуімен кірпіштерге деген сұраныс артып, оларды нарыққа жеткізу қажеттігі туды. Сонымен қатар, кірпіш пен плитканы көптеп өндірді, олар сынып қалуға жақын болғандықтан, оларды сақтықпен тасымалдау қажет болды. Бар болған трамвай жолдары, іс жүзінде, монополия құрып, олардың жаңартылмауы жаңа кен орындарының көлік мүмкіндіктерін шектеді. Бұл Бакли теміржолын құруға түрткі болды, ол Бакли маңындағы саз кеніштерін және басқа да участаларды Ди өзеніндегі Коннаның Кей догына локомотивтік теміржол арқылы қосуды көздеді. Ол сондай-ақ, Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолымен байланысты Честер және Холихед теміржолымен тікелей байланысқа ие болады. Бакли теміржолы бұрыннан-ақ, жылқымен тартылатын трамвай ретінде жұмыс істеп келді. Ол 14 маусым 1860 жылы Парламент актісімен құрылуға рұқсат алды. Желінің биік тік және өткір бұрылыстарға ие болуы тиіс еді. Желі 1862 жылдың 7 маусымында ашылды және 1863 жылдан бастап WM&CQR компаниясымен пайдаланылды. 1866 жылы Бакли теміржолы жолаушылар пойыздарын іске қосуға парламенттік өкілеттік алды, бірақ бұл өкілеттік Рильге жасалған кездейсоқ экскурсиялық сапарлардан басқа ешқашан қолданылмады.
The area of Flintshire, on the south bank of the River Dee near Buckley, had considerable deposits of coal, iron and also of other minerals. As these lay close to the surface, they were extracted from an early date. The proximity of the river for transport to market assisted in the prosperity of these workings. A large number of early wagonways were built to take the minerals to the river; the earliest were wooden railways, and in later years plateways were constructed. These lines were mostly short and were generally independent of other nearby lines. In addition to coal and metals, there were deposits of good quality clay around Buckley. This had been dug since about 1750, but with the coming of the railway age, the demand for bricks had increased greatly and a means of conveying them to market was essential. In addition there was considerable manufacture of bricks and tiles, which were fragile and required careful handling. The existing tramroads were in effect a monopoly, and their failure to modernise limited the transport opportunities for new mineral works. This prompted the formation of the Buckley Railway, which was conceived to connect claypits and other sites around Buckley to Connah's Quay Dock on the River Dee, by a locomotive railway. It would also have a direct connection to the Chester and Holyhead Railway, allied to the London and North Western Railway. The Buckley Railway was already in existence, as a gauge horse tramway. It got an Act of Parliament authorising this on 14 June 1860. The line was to be steeply graded and sharply curved. The line opened on 7 June 1862, and was worked by the WM&CQR from 1863. In 1866 the Buckley Railway secured parliamentary powers to operate passenger trains, but the powers were never used except for occasional excursion trains to Rhyl.
Wrexham, Mold және Connah's Quay темір жолы
Баклиден минералды өнімдерді алып кету жақсы болды, бірақ Солтүстік Уэльстің көмір алабында оңтүстік-шығыста одан да маңызды минералдар бар еді. Осы минералдарды тасымалдау үшін бірнеше үміткер компаниялар құрылды, ал Парламентте рұқсат алу үшін күрес GWR қолдаған жобаға және Бенджамин Пирси ұсынған Уитчерч, Врексам, Молд және Коннаның Кей темір жолына дейін кеміді. Уитчерчтің маңызы – сол жердегі Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолымен байланыс болуында еді. Парламентте көптеген пікірталас болғаннан кейін WWM&CQR қабылданды, бірақ Рексемнен солтүстікке қарайғы аймаққа дейін шектелді. Ол 1862 жылдың 7 тамызында Корольдік келісімін алды және географиялық аумағының қысқарғанын ескере отырып, атауы Врексам, Молд және Коннаның Кей темір жолы болып өзгертілді. Оған Бакли темір жолын сатып алуға рұқсат берілді. Ол Врексамнан солтүстікке қарай Кэргврл арқылы өтіп, Молд темір жолымен (онда оңтүстік-батыс және солтүстік-батыс бұрылыстарына рұқсат берілген) кесісіп, Хоупқа дейін, Бакли темір жолымен қосылатын жерге дейін жүруі керек еді. WM&CQR магистральдық желісі 9 мильге жуық ұзындықта болып, ең биік тіктеп қалуы 1/70 болуы керек еді. Жол 1866 жылдың 1 қаңтарында тауарлар мен минералдар тасымалы үшін ашылды. Бастапқыда станциялар: Врексам, Гверсилт, Кефн-и-Бедд, Кэргврл, Хоуп-джонкшн (кейін Пенниффорд деп аталды) және Бакли. Хоуптан оңтүстік-батысқа бұрылыс салынды, тіпті Молдқа басқару құқығы Парламентте берілмесе де. Сол жерде рұқсат етілген солтүстік-батыс бұрылысы басталып, бірақ ешқашан аяқталмады, ал оңтүстік-шығыс бұрылысы аяқталды, бірақ теміржолдары бірден алынып тасталды. Солтүстік-шығыс бұрылысы болған емес. Молд маңызды сауда орталығы болды, сондықтан WM&CQR LNWR (Молд темір жолының иесі)мен келіссөздер жүргізіп, қиылысқан жерде әр желіде айырбастау стансасын салуға келісті. Мұндағы жағдайлар қарапайым болды және қоғамдық жолдардан станцияларға кіру мүмкін емес еді. Олар Хоуп айырбас станциясы деп аталды және 1867 жылы ашылды. Молд автобус қызметі тоқтатылды. Онжылдықтың соңғы жартысында WM&CQR кеңейту үшін Парламенттен өкілеттіктер алуға тырысты, әсіресе Виралға қарай. Бірнеше өте қысқа байланыстар бекітілді, бірақ жалғыз маңызды бекітілген желі Уитчерчке дейін салынды; бұл бекітілді, бірақ WM&CQR оны салу үшін қажетті капиталды жинауға үлкермеді. Алайда, 1873 жылдың 5 тамызындағы Парламент актісі бойынша WM&CQR 1866 жылдан бері басқарып келе жатқан Бакли темір жолын жалға алды. Врексамға қарайғы кеңейту 1887 жылдың 1 қарашасында ашылды; станция Врексам Орталық деп аталды, ал бұрынғы аялдама Врексам айырбас станциясы деп қайта аталды. Осы жерде GWR станциясы да болды; көп жылдар бойы бұл екі станция бір-бірінен тәуелсіз болды. Филиал 1889 жылы екі есеге дейін кеңейтілді.
Getting mineral products away from Buckley was all very well, but there were much more important minerals further south east in the North Wales coalfield. Several prospective companies were formed to transport these minerals, and the battle for authorisation in Parliament was reduced to a GWR supported scheme, and the Whitchurch, Wrexham, Mold and Connah's Quay Railway, promoted by Benjamin Piercy. The significance of Whitchurch was as an outlet to the London and North Western Railway there. After considerable argument in Parliament, the WWM&CQR was passed, but reduced to the area from Wrexham northwards. It received the Royal assent on 7 August 1862, and recognising the reduction in geographical extent, its title was the Wrexham, Mold and Connah's Quay Railway. It was authorised to purchase the Buckley Railway. It was to run from Wrexham broadly northwards through Caergwrle and crossing the Mold Railway (where south to west and north to west curves were authorised) to Hope, where it joined the Buckley Railway. The WM&CQR main line was to be 9 miles long, with a ruling gradient of 1 in 70. The line opened for goods and mineral traffic on 1 January 1866; stations at first were Wrexham, Gwersyllt, Cefn y Bedd, Caergwrle, Hope Junction (later renamed Penyffordd), and Buckley. The south to west curve at Hope was constructed, even though running powers to Mold had been refused in Parliament. The authorised north to west curve there was started but never completed while the south to east curve was completed but had tracks removed almost immediately. There was never a North to East curve. Mold was a significant market centre, and the WM&CQR negotiated with the LNWR (owner of the Mold Railway) to erect an exchange station on each line at the point of intersection. The facilities were basic, and there was no access from public roads to the stations. They were known as Hope Exchange, and opened in 1867. The Mold bus service was discontinued. In the latter half of the decade, the WM&CQR attempted to obtain Parliamentary powers for extensions, notably into the Wirral. Some very short connections were approved, but the only significant approved line was to run to Whitchurch; this was approved, but the WM&CQR was unable to raise the capital needed to build it. However, by Act of Parliament of 5 August 1873 the WM&CQR leased the Buckley Railway, which it had been working from 1866. The Wrexham extension was opened on 1 November 1887; the station was named Wrexham Central and the former terminus was renamed Wrexham Exchange. There was a GWR station alongside at this point; for many years those two station were independent of one another. The branch was doubled in 1889.
Хавардендік бұрыш
1890 жылдың 31 наурызында WMCQR тағы бір жолды ашты: ол 1883 жылы мақұлданған болатын. Хаварден Loop-та Бакли торабы деп аталатын жаңа станция ашылды, бірақ ол ешқашан жолаушылар пойыздары үшін торап болған жоқ. Дрюри маңындағы ескі Бакли станциясы Бакли торабы мен Хаварден Loop ашылғаннан кейін жабылды, бірақ қала орталығынан алыс болғандықтан жергілікті тұрғындардың наразылығынан кейін 1893 жылдың 1 маусымында қайта ашылды. Қайта ашу сәтті болмады және станция 1895 жылдың ақпан айында толығымен жабылды. Хаварден Loop бастапқы Бакли темір жолын айналып өтіп, көлбеуі жұмсақ (1:52), бірақ бәрібір тік және қисықтары жұмсақ болды. Ол Бакли станциясынан оңтүстікке қарай бастапқы жолдан бұрылып, шығысқа қарай иіліп, Хаварден арқылы өтіп, Шотон жоғары деңгейіне (бұрын Конаның Кеі және Шотон) жетті, онда C&HR-мен байланыс станциясы құрылды. Конаның Кеі доктары Шотон жоғары деңгейінен өзен жағалауындағы желі арқылы қызмет көрсетілді.
On 31 March 1890 a further line was opened by the WMCQR: it had been authorised in 1883. The Hawarden Loop had a new station called Buckley Junction though it was never a junction for passenger trains. The old Buckley station near Drury was closed upon opening of Buckley Junction and the Hawarden Loop but after local complaints as it was further from the town centre, it was reopened from 1 June 1893. The reopening was not a success and the station closed permanently in February 1895. The Hawarden Loop by passed the original Buckley Railway line, on a gentler gradient (1 in 52), although still a steep one, and gentler curvature. It deviated from the original line south of Buckley station and curved to the east, passing through Hawarden and reaching Shotton High Level (originally Connah's Quay and Shotton) where an exchange station was made with the C&HR. Connah's Quay Docks was served by a branch by a riverside line from Shotton High Level.
Бримбо филиалы
Төрт мильдік желі 1882 жылы Гверсилт маңындағы үшбұрышты қосылыстан Мосс пен Пентрге дейін, 1864 жылғы маусымда Рексам және Минера желісімен байланысқан Плас Пауэрге дейін, ал 1887 жылы Бримбоға дейін салынды. Жолаушылар тасымалы 1889 жылғы 1 тамызда басталды, ал 1905 және 1906 жылдары аялдамалар ашылды. Бримбодан Врон кенішіне дейін жарты мильдік тармақ 1888 жылғы 8 қазанда қолданысқа енгізілді. Өзен кемелері үшін ашылатын бөлігі бар, құрылысы зор Хаварден көпірі 1889 жылғы 3 тамызда салтанатты түрде ашылды, ал көпір арқылы өтетін Честерден Шотон Жоғары деңгейіне дейінгі желі 1890 жылғы 31 наурызда ашылды. MS&LR компаниясымен жүзеге асырылған, күніне үш пойыздық Честер Нортгейттен Врексамға жолаушылар қызметі іске қосылды.
The four mile line opened from a triangular junction near Gwersyllt, to Moss & Pentre in 1882, to Plas Power, where it connected to the Wrexham and Minera line, in June 1864, and to Brymbo in 1887. Passenger operation started on 1 August 1889 and halts were opened in 1905 and 1906. A half mile branch back from Brymbo to Vron colliery was opened on 8 October 1888. The Hawarden Bridge, a prodigious structure, was inaugurated on 3 August 1889 with an opening span for river traffic, and the line from Chester to Shotton High Level, crossing the bridge, was opened on 31 March 1890. A Chester Northgate to Wrexham passenger service of three trains a day was started, worked by the MS&LR.
Шұңқырға
Бір кезде GWR мен MS&LR бірлесіп Біркенхедке темір жол салу ұсынылған, бірақ одан ештеңе шықпады. Оның орнына MS&LR және WM&CQR Вирал темір жолындағы Хаварден көпірінен Бидстонға дейін желі салды. Бұл жол Солтүстік Уэльс және Ливерпуль темір жолы деп аталды. WM&CQR 14 мильдік желіге қажетті қаржыны көтере алмады, бірақ ол 1896 жылдың 16 наурызында жүк пойыздары үшін ашылды. 1896 жылдың 18 мамырында жолаушылар тасымалы басталды, оны WM&CQR жүзеге асырды, бірақ жалға алынған MS&LR локомотивтерін пайдаланды. WM & CQ тармағы 1970 жылы толығымен жабылды, бірақ бұрын бірнеше өзгерістер енгізілді. 1954 жылы Плас-Пауэрдегі GWR тармағымен жаңа байланыс орнатылды және Бримбо-Ворксқа қатынас тауарлар тасымалы үшін қайта ашылды. Ол 1958 жылы жабылды, бірақ 1965-1970 жылдар аралығында қайта жанданды. Осы байланыс WM&CQR-дің Плас-Пауэрден Бримбо Джанкшнға дейінгі бөлігін алып тастауға мүмкіндік берді және келесі қыста рельстер алынып тасталды. Бримбо тармағының соңғы бөлігі 1970 жылға дейін қолданыста болды, бұрынғы GWR желісінен және жаңа қосымша желіден қызмет көрсетілді.
At one stage a joint GWR and MS&LR railway to Birkenhead had been proposed, but nothing came of that. Instead the MS&LR and the WM&CQR built the line from Hawarden Bridge to Bidston, on the Wirral Railway. The line was titled the North Wales and Liverpool Railway. The WM&CQR could hardly afford the outlay for the 14 mile line, but it opened for goods trains on 16 March 1896. Passenger services followed on 18 May 1896, worked by the WM&CQR but using hired MS&LR locomotives. The WM & CQ branch closed for good in 1970, but not before several modifications. In 1954 a new connection was put in with the GWR branch at Plas Power and the link to Brymbo Works was re opened to goods. It closed in 1958, only to enjoy a revival between 1965 70. The connection had allowed the lifting of the section from Plas Power to Brymbo Junction of the WM&CQR. and the track removed over the following winter. The extremity of the Brymbo branch continued in use until 1970, served from the former GWR line and a new connecting spur.
Градиенттер
Бакли темір жолының басым бөлігі Ди өзеніне қарай еңістікпен төмен қарай созылды; 40-тан 1 және 33-тан 1 еңістер басым болды. 1890 жылдан кейінгі WM&CQR бағытының жоспары Гверсилттен Фрруд тоғысына дейін 80-нен 1 еңістікпен көтерілуді, содан кейін 86-дан 1 еңістікпен төмендеуді көрсетеді. Бірнеше белестерден кейін Caergwrle-ден Баккей тоғысына дейін 84-тен 1 еңістікпен көтеріледі, ал содан кейін Connah's Quay-ге дейін 53-тен 1 еңістікпен үздіксіз төмендейді. Бримбо тармағы аялдамадан негізгі желіге қарай 35-тен 1 және 44-тен 1 еңістікпен төмендеді. Көмір кеніштерінің барлық тармақтары кеніштен тиісті тоғысқа дейін 27-ден 1 сияқты тік еңістікпен төмендеді.
The Buckley Railway was on a falling gradient towards the River Dee almost all the way; 1 in 40 and 1 in 33 were the dominant gradients. The profile of the post 1890 WM&CQR route shows a climb at 1 in 80 from Gwersyllt to Ffrwd Junction, then falling at 1 in 86. After some undulations there is a climb at 1 in 84 from Caergwrle to a summit at Buckey Junction, then falling continuously at 1 in 53 to Connah's Quay. The Brymbo branch fell from the terminus toward the main line at 1 in 35, 1 in 44. The colliery branches all fell from the colliery to their respective junctions at gradients as steep as 1 in 27.