Кіріспе

Бакли темір жолы Баклиден Честерден Холихедке дейінгі басты темір жол желісімен қосылысқа 7 маусымда 1862 жылы ашылды, Бакли аймағынан көмір мен дайын кірпіш өнімдерін тасымалдау үшін. Бұл аймақта 1700 жылдардан бері көптеген қысқа тарамдық жолдар болған. Желінің ең қиын бөлігі (Нортоп Холл мен Конаның қиығы арасында 1:28 қатынасы) және өткір бұрылыстарға ие болды. Wrexham, Mold and Connah's Quay Railway (WM&CQR) 1862 жылы Врексамнан Баклиге дейін желі салу үшін құрылды, ол Бакли темір жолы арқылы C&HR басты желісіне жалғасты, және Ashton's Branch Junction-да олар қосылды. Кейін WM&CQR Бакли темір жолын сатып алды. WM&CQR кеңейту жоспарларына ие болды, бірақ олардың барлығын жүзеге асыру үшін жеткілікті қаржы таба алмады. Бримбо маңындағы кен орындарына арналған қысқа тармақтар ашылды. WM&CQR Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолымен (кейін Ұлы Орталық темір жолы) одақтасты, ол Ди өзенін кесіп өтіп, Честерге және Чешир желілері комитетінің жолдары арқылы өзінің желісімен байланысуға қаржы ұсынды. WM&CQR кен өндіруге тәуелді болды, және олардың тоқырауымен бірге темір жол да құлдырады; бірақ Врексамнан Ховардн көпіріне (содан кейін Бидстонға) дейінгі басты желі жолаушылар мен жүк тасымалы үшін Бордлендс желісі ретінде әлі де ашық.

Бакли темір жолы

Флинтшир ауданы, Бакли қаласының жанындағы Ди өзенінің оңтүстік жағалауында, көмір, темір және басқа да минералдардың мол қоры болды. Бұл кендер жер бетіне жақын орналасқандықтан, ерте заманнан-ақ қазылып алынған. Өзенге жақындығы осы өндірістің дамуына көмектесті. Кенді өзенге тасымалдау үшін көптеген вагондар жолдары салынды; алғашқылары ағаштан жасалған теміржолдар, ал кейінірек платиналық жолдар салынды. Бұл желілер көбінесе қысқа болып, басқа жақын орналасқан желілерден тәуелсіз болды. Бакли маңында көмір мен металлдан басқа, сапалы саз да кездесетін. Ол 1750 жылдан бері қазылып келеді, бірақ теміржол дәуірінің келуімен кірпіштерге деген сұраныс артып, оларды нарыққа жеткізу қажеттігі туды. Сонымен қатар, кірпіш пен плитканы көптеп өндірді, олар сынып қалуға жақын болғандықтан, оларды сақтықпен тасымалдау қажет болды. Бар болған трамвай жолдары, іс жүзінде, монополия құрып, олардың жаңартылмауы жаңа кен орындарының көлік мүмкіндіктерін шектеді. Бұл Бакли теміржолын құруға түрткі болды, ол Бакли маңындағы саз кеніштерін және басқа да участаларды Ди өзеніндегі Коннаның Кей догына локомотивтік теміржол арқылы қосуды көздеді. Ол сондай-ақ, Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолымен байланысты Честер және Холихед теміржолымен тікелей байланысқа ие болады. Бакли теміржолы бұрыннан-ақ, жылқымен тартылатын трамвай ретінде жұмыс істеп келді. Ол 14 маусым 1860 жылы Парламент актісімен құрылуға рұқсат алды. Желінің биік тік және өткір бұрылыстарға ие болуы тиіс еді. Желі 1862 жылдың 7 маусымында ашылды және 1863 жылдан бастап WM&CQR компаниясымен пайдаланылды. 1866 жылы Бакли теміржолы жолаушылар пойыздарын іске қосуға парламенттік өкілеттік алды, бірақ бұл өкілеттік Рильге жасалған кездейсоқ экскурсиялық сапарлардан басқа ешқашан қолданылмады.

Wrexham, Mold және Connah's Quay темір жолы

Баклиден минералды өнімдерді алып кету жақсы болды, бірақ Солтүстік Уэльстің көмір алабында оңтүстік-шығыста одан да маңызды минералдар бар еді. Осы минералдарды тасымалдау үшін бірнеше үміткер компаниялар құрылды, ал Парламентте рұқсат алу үшін күрес GWR қолдаған жобаға және Бенджамин Пирси ұсынған Уитчерч, Врексам, Молд және Коннаның Кей темір жолына дейін кеміді. Уитчерчтің маңызы – сол жердегі Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолымен байланыс болуында еді. Парламентте көптеген пікірталас болғаннан кейін WWM&CQR қабылданды, бірақ Рексемнен солтүстікке қарайғы аймаққа дейін шектелді. Ол 1862 жылдың 7 тамызында Корольдік келісімін алды және географиялық аумағының қысқарғанын ескере отырып, атауы Врексам, Молд және Коннаның Кей темір жолы болып өзгертілді. Оған Бакли темір жолын сатып алуға рұқсат берілді. Ол Врексамнан солтүстікке қарай Кэргврл арқылы өтіп, Молд темір жолымен (онда оңтүстік-батыс және солтүстік-батыс бұрылыстарына рұқсат берілген) кесісіп, Хоупқа дейін, Бакли темір жолымен қосылатын жерге дейін жүруі керек еді. WM&CQR магистральдық желісі 9 мильге жуық ұзындықта болып, ең биік тіктеп қалуы 1/70 болуы керек еді. Жол 1866 жылдың 1 қаңтарында тауарлар мен минералдар тасымалы үшін ашылды. Бастапқыда станциялар: Врексам, Гверсилт, Кефн-и-Бедд, Кэргврл, Хоуп-джонкшн (кейін Пенниффорд деп аталды) және Бакли. Хоуптан оңтүстік-батысқа бұрылыс салынды, тіпті Молдқа басқару құқығы Парламентте берілмесе де. Сол жерде рұқсат етілген солтүстік-батыс бұрылысы басталып, бірақ ешқашан аяқталмады, ал оңтүстік-шығыс бұрылысы аяқталды, бірақ теміржолдары бірден алынып тасталды. Солтүстік-шығыс бұрылысы болған емес. Молд маңызды сауда орталығы болды, сондықтан WM&CQR LNWR (Молд темір жолының иесі)мен келіссөздер жүргізіп, қиылысқан жерде әр желіде айырбастау стансасын салуға келісті. Мұндағы жағдайлар қарапайым болды және қоғамдық жолдардан станцияларға кіру мүмкін емес еді. Олар Хоуп айырбас станциясы деп аталды және 1867 жылы ашылды. Молд автобус қызметі тоқтатылды. Онжылдықтың соңғы жартысында WM&CQR кеңейту үшін Парламенттен өкілеттіктер алуға тырысты, әсіресе Виралға қарай. Бірнеше өте қысқа байланыстар бекітілді, бірақ жалғыз маңызды бекітілген желі Уитчерчке дейін салынды; бұл бекітілді, бірақ WM&CQR оны салу үшін қажетті капиталды жинауға үлкермеді. Алайда, 1873 жылдың 5 тамызындағы Парламент актісі бойынша WM&CQR 1866 жылдан бері басқарып келе жатқан Бакли темір жолын жалға алды. Врексамға қарайғы кеңейту 1887 жылдың 1 қарашасында ашылды; станция Врексам Орталық деп аталды, ал бұрынғы аялдама Врексам айырбас станциясы деп қайта аталды. Осы жерде GWR станциясы да болды; көп жылдар бойы бұл екі станция бір-бірінен тәуелсіз болды. Филиал 1889 жылы екі есеге дейін кеңейтілді.

Хавардендік бұрыш

1890 жылдың 31 наурызында WMCQR тағы бір жолды ашты: ол 1883 жылы мақұлданған болатын. Хаварден Loop-та Бакли торабы деп аталатын жаңа станция ашылды, бірақ ол ешқашан жолаушылар пойыздары үшін торап болған жоқ. Дрюри маңындағы ескі Бакли станциясы Бакли торабы мен Хаварден Loop ашылғаннан кейін жабылды, бірақ қала орталығынан алыс болғандықтан жергілікті тұрғындардың наразылығынан кейін 1893 жылдың 1 маусымында қайта ашылды. Қайта ашу сәтті болмады және станция 1895 жылдың ақпан айында толығымен жабылды. Хаварден Loop бастапқы Бакли темір жолын айналып өтіп, көлбеуі жұмсақ (1:52), бірақ бәрібір тік және қисықтары жұмсақ болды. Ол Бакли станциясынан оңтүстікке қарай бастапқы жолдан бұрылып, шығысқа қарай иіліп, Хаварден арқылы өтіп, Шотон жоғары деңгейіне (бұрын Конаның Кеі және Шотон) жетті, онда C&HR-мен байланыс станциясы құрылды. Конаның Кеі доктары Шотон жоғары деңгейінен өзен жағалауындағы желі арқылы қызмет көрсетілді.

Бримбо филиалы

Төрт мильдік желі 1882 жылы Гверсилт маңындағы үшбұрышты қосылыстан Мосс пен Пентрге дейін, 1864 жылғы маусымда Рексам және Минера желісімен байланысқан Плас Пауэрге дейін, ал 1887 жылы Бримбоға дейін салынды. Жолаушылар тасымалы 1889 жылғы 1 тамызда басталды, ал 1905 және 1906 жылдары аялдамалар ашылды. Бримбодан Врон кенішіне дейін жарты мильдік тармақ 1888 жылғы 8 қазанда қолданысқа енгізілді. Өзен кемелері үшін ашылатын бөлігі бар, құрылысы зор Хаварден көпірі 1889 жылғы 3 тамызда салтанатты түрде ашылды, ал көпір арқылы өтетін Честерден Шотон Жоғары деңгейіне дейінгі желі 1890 жылғы 31 наурызда ашылды. MS&LR компаниясымен жүзеге асырылған, күніне үш пойыздық Честер Нортгейттен Врексамға жолаушылар қызметі іске қосылды.

Шұңқырға

Бір кезде GWR мен MS&LR бірлесіп Біркенхедке темір жол салу ұсынылған, бірақ одан ештеңе шықпады. Оның орнына MS&LR және WM&CQR Вирал темір жолындағы Хаварден көпірінен Бидстонға дейін желі салды. Бұл жол Солтүстік Уэльс және Ливерпуль темір жолы деп аталды. WM&CQR 14 мильдік желіге қажетті қаржыны көтере алмады, бірақ ол 1896 жылдың 16 наурызында жүк пойыздары үшін ашылды. 1896 жылдың 18 мамырында жолаушылар тасымалы басталды, оны WM&CQR жүзеге асырды, бірақ жалға алынған MS&LR локомотивтерін пайдаланды. WM & CQ тармағы 1970 жылы толығымен жабылды, бірақ бұрын бірнеше өзгерістер енгізілді. 1954 жылы Плас-Пауэрдегі GWR тармағымен жаңа байланыс орнатылды және Бримбо-Ворксқа қатынас тауарлар тасымалы үшін қайта ашылды. Ол 1958 жылы жабылды, бірақ 1965-1970 жылдар аралығында қайта жанданды. Осы байланыс WM&CQR-дің Плас-Пауэрден Бримбо Джанкшнға дейінгі бөлігін алып тастауға мүмкіндік берді және келесі қыста рельстер алынып тасталды. Бримбо тармағының соңғы бөлігі 1970 жылға дейін қолданыста болды, бұрынғы GWR желісінен және жаңа қосымша желіден қызмет көрсетілді.

Градиенттер

Бакли темір жолының басым бөлігі Ди өзеніне қарай еңістікпен төмен қарай созылды; 40-тан 1 және 33-тан 1 еңістер басым болды. 1890 жылдан кейінгі WM&CQR бағытының жоспары Гверсилттен Фрруд тоғысына дейін 80-нен 1 еңістікпен көтерілуді, содан кейін 86-дан 1 еңістікпен төмендеуді көрсетеді. Бірнеше белестерден кейін Caergwrle-ден Баккей тоғысына дейін 84-тен 1 еңістікпен көтеріледі, ал содан кейін Connah's Quay-ге дейін 53-тен 1 еңістікпен үздіксіз төмендейді. Бримбо тармағы аялдамадан негізгі желіге қарай 35-тен 1 және 44-тен 1 еңістікпен төмендеді. Көмір кеніштерінің барлық тармақтары кеніштен тиісті тоғысқа дейін 27-ден 1 сияқты тік еңістікпен төмендеді.