Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші қара француз және американдық әскери ұшқыш (1895–1961)
First Black French and American military pilot (1895–1961)
Юджин Жак Буллард (туған Евгений Джеймс Буллард; 9 қазан 1895 – 12 қазан 1961) – алғашқы африкалық американдық әскери ұшқыштардың бірі, бірақ Буллард АҚШ емес, Франция үшін ұшқан. Буллард Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қара нәсілді шайқас ұшқыштарының санатында болды, олардың қатарында ямайкалық Уильям Робинсон Кларк (Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінде қызмет еткен), италиялық және Осман империясының азаматы Ахмет Али Челиктен де бар еді. Ол сонымен қатар боксшы және джаз музыканты болған, француз тілінде "L'Hirondelle noire" ("Қара қарлығаш") деп аталды. Фил Кит пен Том Клавиннің Буллард туралы "All Blood Runs Red" өмірбаяны 2019 жылы Hanover Square Press баспасында жарық көрді.
Eugene Jacques Bullard (born Eugene James Bullard; October 9, 1895 – October 12, 1961) was one of the first African American military pilots, although Bullard flew for France, not the United States. Bullard was one of the few black combat pilots during World War I, along with William Robinson Clarke, a Jamaican who flew for the Royal Flying Corps, it from Italy, and Ahmet Ali Çelikten of the Ottoman Empire. Also a boxer and a jazz musician, he was called "L'Hirondelle noire" in French (literally "Black Swallow"). "All Blood Runs Red", a biography of Bullard by Phil Keith and Tom Clavin, was published in 2019 by Hanover Square Press.
Ерте өмір
Буллард Джорджия штатының Колумбус қаласында Уильям (Октав) Буллард пен Джозефин ("Йокали") Томас отбасында, 10 баланың жетіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесі – Стюарт округының (Джорджия штаты) қара нәсілді адамы, ал анасы – афроамерикалық және үнді (Мускоги Крик) тегінен шыққан әйел болған. АҚШ халық санағының мәліметтеріне сәйкес, оның әкесінің ата-бабалары Джорджия мен Вирджинияда құлдыққа алынған, ал әкесі Стюарт округындағы құл иеленуші плантатор Уайли Буллардқа тиесілі жерде дүниеге келген. Буллард 1901 жылдан 1906 жылға дейін Колумбустағы 28-ші мектепте оқып, 5-сыныпты бітірді. Жастығында ол жұмыс дауынан кейін әкесіне қарсы ақ нәсілділерден жасалған линчевание әрекетін көріп, ауыр психикалық жарақат алды. Джим Кроу дәуіріндегі Джорджиядағы кең таралған нәсілшілдікке қарамастан, оның әкесі афроамерикандықтардың ақ нәсілге қарсы тұрып, өздерінің қадір-қасиетін және өзін-өзі құрметтеуін сақтауы керек екенін айта берді. Осыған қарамастан, Буллард Франция туралы әкесінің әңгімелеріне қызығушылық танытты, онда құлдық жойылған және қара нәсілді адамдар ақ нәсілділермен тең қарастырылған. 11 жасқа толғанда, Буллард Францияға қашу ниетімен үйден қашып кетті. Атлантада тоқтаған ол Стэнли тегін алған британдық цыган тобына қосылып, Джорджияны аралап, жылқыларын бағып, жарысқа үйренді. Стэнлилер оған Ұлыбританияда нәсілдік кедергілердің жоқ екенін айтып, Ұлыбританияға баруға деген ниетін нығайтты. Стэнлилер Ұлыбританияға оралмайтынына көңілі қалған Буллард Доусон қаласында (Джорджия штаты) Тернерлер отбасында жұмыс тапты. Жақсы жұмыс істегендіктен, жас Буллард Тернерлердің көңілінен шығып, 1911 жылғы округтік жәрмеңкеде жокей ретінде қатысуға шақырылды. 1912 жылы ол Вирджиния штатының Норфолк қаласына жетіп, нәсілдік кемсітуден құтылу үшін неміс жүк кемесі "Марта Русске" жасырынып кірді. Буллард Шотландияның Абердин қаласына келді, содан кейін Глазгоға, одан кейін Лондонға барды, онда бокспен айналысып, афроамерикандық труппа "Freedman Pickaninnies" тобында комедиялық актерлік өнер көрсетті. Шетелдік еріктілерге тек Шетелдік легионда ғана қызмет етуге рұқсат болды. 1915 жылы Буллард пулеметші болып, Пикардиядағы Сомм майданында шайқасты көрді. Мамыр және маусым айларында ол Артуада болды, ал сол жылдың күзінде Шампань шайқасының екінші кезегінде (25 қыркүйек – 6 қараша 1915 ж.) қатысты. Ол 1-ші шетелдік полкінің 3-ші марш полкіне тағайындалды. 13 шілдеде 1-ші шетелдік полкінің 2-ші марш полкіне қосылып, 170-ші жаяу әскер полкінде де қызмет етті. 1-ші шетелдік полкінің 2-ші марш полкі және 2-ші шетелдік полкінің 2-ші марш полкі 1-ші марокколық дивизияның құрамында қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Марокконың резиденциялық генерал Хьюбер Лиоте басқарған дивизияда француз әскерлерінің, легионерлердің, зуавтардың және тирайлерлердің аралас құрамы болды. Соғыстың соңында 1-ші марокколық дивизия француз армиясының ең марапатталған бөлімдерінің біріне айналды. 1915 жылы Шетелдік легионда көп шығын болды. Жыл басында 21 887 сарбаз, сержант және офицер болса, жыл соңында тек 10 683 адам қалды. Буллард 170-ші жаяу әскер полкінде қызмет етуді таңдады, ал оның формасындағы жағаға 170-ші әскери белгісі бекітілген. 1916 жылдың басында 170-ші жаяу әскер полкі 48-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге Верденге жіберілді. Сауығып келе жатқанда, Буллард 1917 жылдың 3 шілдесінде полк басшылығының бұйрығымен батылдығы үшін мақталып, "Крой де Герр" орденімен марапатталды.
Bullard was born in Columbus, Georgia, the seventh of 10 children born to William (Octave) Bullard, a Black man from Stewart County, Georgia, and Josephine ("Yokalee") Thomas, a Black woman said to be of African American and Indigenous (Muscogee Creek) heritage. His paternal ancestors had been enslaved in Georgia and Virginia according to U. S. census records, and his father was born on a property owned by Wiley Bullard, a slave owning planter in Stewart County. Bullard attended the 28th Street School in Columbus from 1901 to 1906 completing the 5th Grade. During his youth, he suffered the trauma of watching a white mob attempt to lynch his father over a workplace dispute. Despite the rampant racism of Jim Crow era Georgia, his father continued to voice the conviction that African Americans had to maintain their dignity and self respect in the face of the white prejudice. Despite this, Bullard became enamored with his father's stories of France where slavery had been abolished and blacks were treated the same as whites. When he reached his 11th birthday, Bullard ran away from home with the intent of getting to France. Stopping in Atlanta, he joined a British clan of gypsies known by the surname of Stanley and traveled throughout Georgia tending their horses and learning to race. It was the Stanleys who told him how the racial barriers did not exist in Britain and reset his determination to now get to the United Kingdom. Disheartened that the Stanleys were not scheduled to return to the United Kingdom, Bullard found work with the Turner family in Dawson, Georgia. Because he was hard working as a stable boy, young Bullard won the Turners' affection and was asked to ride as their jockey in the 1911 County Fair races. In 1912, he made his way to Norfolk, Virginia where he stowed away on the German freighter Marta Russ, hoping to escape racial discrimination. Bullard arrived at Aberdeen, Scotland and made his way first to Glasgow and then London where he boxed and performed slapstick in the Freedman Pickaninnies, an African American troupe. as foreign volunteers were allowed only to serve in the Foreign Legion. By 1915, Bullard was a machine gunner and saw combat on the Somme front in Picardy. In May and June, he was at Artois, and in the fall of that year fought in the Second Battle of Champagne (September 25November 6, 1915) along the Meuse River. He was assigned to the 3rd Marching Regiment of the 1st Foreign Regiment. On July 13, he joined the 2nd Marching Regiment of the 1st Foreign Regiment and also served with the 170e régiment d'infanterie. The 2nd Marching Regiment of the 1st Foreign Regiment and the 2nd Marching Regiment of the 2nd Foreign Regiment were serving as part of the 1st Moroccan Division. Commanded initially by Hubert Lyautey, Resident General of Morocco at the outbreak of World War I, the division was a mix of the Metropolitan and Colonial French troops, including Legionnaires, zouaves and tirailleurs. Towards the end of the war, the 1st Moroccan Division became one of the most decorated units in the French Army. The Foreign Legion suffered high casualties in 1915. It started the year with 21,887 soldiers, NCOs, and officers, but ended with only 10,683. Bullard opted to serve in the 170th Infantry Regiment and the 170 military insignia is displayed on his uniform collar. In the beginning of 1916, the 170th Infantry along with the 48e division d'infanterie (France), to which the regiment belonged from February 1915 to December 1916, was sent to Verdun. During his convalescence, Bullard was cited for acts of valor at the orders of the regiment on July 3, 1917, and was awarded the croix de guerre.
Әуе қатынасы
Ол 170-ші жаяу әскер дивизиясында қызмет етіп жүргенде 1916 жылдың наурыз айында Верден шайқасында ауыр жарақат алды. Сауығып келе жатып, ол тігізбек бойынша ұшуды үйренді. Сауыққаннан кейін 1916 жылдың 2 қазанында француз әуе қызметіне әуе пулеметшісі ретінде ерікті болып жазылды. Ол қабылданып, Гирондадағы Казо қаласындағы Әуе пулеметшілер мектебінде оқудан өтті. 1916 жылдың 15 қарашасында Лафайетт ұшу корпусына 269 американдық авиатордың қатарына қосылды, бұл француз әуе қызметіне қызмет еткен барлық американдық ұшқыштарды білдіретін атау еді, нақты бір бөлім емес. Америкалық еріктілер француз ұшқыштарымен бірге Батыс майданындағы түрлі истребитель және бомбалаушы/барлау авиаэскадрильяларында ұшты. Француз әуе қызметіне американдық ұшқыштардың қосылуын жеңілдеткен Эдмунд Л. Грос, 1917 жылдың қазан айындағы Америка Аэро клубының ресми басылымы – «Flying» журналында Буллардтың есімін Лафайетт ұшу корпусының мүшелер тізімінде тіркеген. 1917 жылдың 28 маусымында Буллард капрал шеніне көтерілді. Эскадрилья Nieuport және Spad ұшақтарымен жабдықталған, олар эскадрильяның таңбасы ретінде ұшып бара жатқан қара құсты бейнелеген. Буллардтың қызметтік жазбасында 1917 жылдың 13 қыркүйегінен 1917 жылдың 11 қарашасына дейінгі N.85 эскадрильясы да бар, оның таңбасы бұқа болған. Ол жиырмадан астам жауынгерлік миссияға қатысты, және кейбір деректер бойынша бір немесе екі неміс ұшағын атып түсіргені айтылады (мәліметтер әртүрлі). АҚШ соғысқа қатысқан кезде, АҚШ Әуе күштері Американдық экспедициялық корпусының Әуе күштеріне Лафайетт ұшу корпусында қызмет ететін американдықтарды тарту үшін медициналық комиссия құрды. Буллард медициналық тексеруден өтті, бірақ оны қабылдамады, себебі тек ақ нәсілді ұшқыштар ғана таңдалды. Зеллиде болғаннан кейін Буллард Александрия, Египетке кетті, онда ол «Claridge» қонақ үйінде джаз тобымен өнер көрсетіп, екі жекпе-жекке қатысты. 1935 жылдың 5 желтоқсанында неке ажырасып, Штрауман олардың екі баласы – Жаклин Жиннет және Лолита Жозефиннің күтімін Буллардқа қалдырып кетті. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, неміс тілін білетін Буллард француз үкіметінің өтінішімен, әлі де оның түнгі клубына келіп тұратын неміс азаматтарын бақылауға келісті.
While serving with the 170th Infantry, Bullard was seriously wounded in action in March 1916 at the Battle of Verdun. While recuperating he learned to fly on a bet. After recovering, he volunteered on October 2, 1916, for the French Air Service as an air gunner. He was accepted and underwent training at the Aerial Gunnery School in Cazaux, Gironde. joined 269 American aviators at the Lafayette Flying Corps on November 15, 1916, which was a designation for all American pilots who served with the French Air Service, rather than the name of a specific unit. American volunteers flew with French pilots in different pursuit and bomber/reconnaissance aero squadrons on the Western Front. Edmund L. Gros, who facilitated the incorporation of American pilots in the French Air Service, listed in the October 1917 issue of Flying, an official publication of the Aero Club of America, Bullard's name is on the member roster of the Lafayette Flying Corps. On June 28, 1917, Bullard was promoted to corporal. The squadron was equipped with Nieuport and Spad aircraft that displayed a flying stork as the squadron insignia. Bullard's service record also includes Squadron N.85 , September 13, 1917 – November 11, 1917, which had a bull insignia. He took part in over twenty combat missions, and he is sometimes credited with shooting down one or two German aircraft (sources differ). When the United States entered the war, the United States Army Air Service convened a medical board to recruit Americans serving in the Lafayette Flying Corps for the Air Service of the American Expeditionary Forces. Bullard went through the medical examination, but he was not accepted, as only white pilots were chosen. Following his time at Zelli's, Bullard departed for Alexandria, Egypt where he performed with a jazz ensemble at Hotel Claridge and fought two prize fights. The marriage ended in divorce on 5 December 1935, with Straumann abandoning custody of their two surviving children, Jacqueline Ginette and Lolita Joséphine, to Bullard upon her departure. When World War II began in September 1939, Bullard, who also spoke German, agreed to a request from the French government to spy on the German citizens who still frequented his nightclub.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылы мамыр айында Германия Францияға басып кіргеннен кейін, Булард ерікті болып, 1940 жылы 15 маусымда Орлеанды қорғауда 51-ші жаяу әскер полкімен қызмет етті. Булард жараланды, бірақ бейтарап Испанияға қашып, 1940 жылдың шілдесінде АҚШ-қа оралды. Булард Нью-Йорк ауруханасында біраз уақыт жатып, жарасынан толыққан толық айықпады. Сонымен қатар, ол Францияда жиған даңқының АҚШ-та да оны күтіп қалмағанын түсінді. Ол парфюмерлік тауар сатушысы, күзетші және Луи Армстронгтың аудармашысы болып жұмыс істеді, бірақ арқасының жарақаты оның мүмкіндіктерін шектеді. 1945 жылы ол Париждегі түнгі клубын қайтаруға тырысты, бірақ соғыс кезінде ол қирап кеткен еді. Ол француз үкіметінен өтемақы алып, Нью-Йорк қаласының Гарлем ауданында пәтер сатып алды.
Following the German invasion of France in May 1940, Bullard volunteered and served with the 51st Infantry Regiment in defending Orléans on June 15, 1940. Bullard was wounded, but he escaped to neutral Spain, and in July 1940 he returned to the United States. Bullard spent some time in a New York hospital and never fully recovered from his wound. Moreover, he found the fame he enjoyed in France had not followed him to the United States. He worked as a perfume salesman, a security guard, and as an interpreter for Louis Armstrong, but a back injury severely restricted him. In 1945, he attempted to regain his nightclub in Paris, but it had been destroyed during the war. He received a financial settlement from the French government and was able to buy an apartment in Harlem, New York City.
Пикскилл тонаулары
1949 жылы Нью-Йорк штатының Пикскил қаласында азаматтық құқықтар жөніндегі конгресске көмек көрсету мақсатында қара нәсілді әртіс және белсенді Пол Робсон берген концерт Пикскил қақтығыстарына әкеп соқты. Бұл қақтығыстарға, Робсонды коммунизмге жақын көретін жергілікті Шетелдік соғыс ардагерлері мен Америка легионының мүшелері себеп болды. Концерт 27 тамыз күні Пикскилдің солтүстігіндегі Лейкленд Акресте өтуі жоспарланған. Бірақ Робсон келгенге дейін, бір топ адам бейсбол таяқтарымен және тастармен концертке келгендерге шабуыл жасады. Полиция тоқтатқанға дейін он үш адам ауыр жарақат алды. Концерт содан кейін 4 қыркүйекке кейінге шегерілді. Жаңадан белгіленген концерт кез келген оқиғасыз өтті, бірақ концерттен кейін көлікпен кетіп бара жатқан көрермендер қарсылық білдіріп тұрған жергілікті тұрғындардың қатарынан өтіп, олар көліктерінің алдыңғы әйнектеріне тас лақтырды. Буллард концерттен кейін шабуылға ұшырағандардың арасында болды. Ол жерге құлатылып, ашуланған топпен, оның ішінде мемлекеттік және жергілікті құқық қорғау органдарының өкілдерімен ұрысқан. Шабуыл түсірілді және 1970 жылдардағы "Біздің ормандағы ең биік ағаш" деректі фильмінде, сондай-ақ Сидни Пуатье айтқан және "Оскар" сыйлығын алған "Пол Робсон: Суретшіге құрмет" деректі фильмінде көруге болады. Шабуыл жасағандардың ешқайсысы сотталған жоқ. Сьюзан Робсонның әкесі Пол Робсонның өмірбаянында – "Барлық әлем оның қолында: Пол Робсонның суреттер арқылы баяндалған өмірінде" Буллардты екі полицей, штаттық полицей және концертке келген бір адам ұрып-соққан суреттері жарияланды. Ол Нью-Йорк қаласының Куинс ауданындағы Флашинг зиратындағы француз соғыс ардагерлерінің бөлімінде әскери салтанатпен жерленді. Оның досы Луи Армстронг та сол зиратта жерленген.
In 1949, a concert held by Black entertainer and activist Paul Robeson in Peekskill, New York to benefit the Civil Rights Congress resulted in the Peekskill riots. These were caused in part by members of the local Veterans of Foreign Wars and American Legion posts, who considered Robeson a communist sympathizer. The concert was scheduled to take place on August 27 at Lakeland Acres, north of Peekskill. Before Robeson arrived, however, a mob attacked the concert goers with baseball bats and stones. Thirteen people were seriously injured before police put an end to it. The concert was then postponed until September 4. The rescheduled concert took place without incident, but as concert goers drove away, they passed through long lines of hostile locals, who threw rocks through their windshields. Bullard was among those attacked after the concert. He was knocked to the ground and beaten by an angry mob, which included members of the state and local law enforcement. The attack was captured on film and can be seen in the 1970s documentary The Tallest Tree in Our Forest and the Oscar winning documentary narrated by Sidney Poitier, Paul Robeson: Tribute to an Artist. None of the assailants were prosecuted. Graphic pictures of Bullard being beaten by two policemen, a state trooper, and a concert goer were published in Susan Robeson's biography of her grandfather, The Whole World in His Hands: a Pictorial Biography of Paul Robeson. He was buried with military honors in the French War Veterans' section of Flushing Cemetery in the New York City borough of Queens. His friend Louis Armstrong is buried in the same cemetery.
Құрметтер
Бұллард Франция үкіметінен 14 награда мен медаль алды. 1989 жылы ол Грузия авиациялық даңқ залының алғашқы құрамына қабылданып, өлімінен кейін осы құрметке ие болды. 1994 жылдың 23 тамызында – оның қазасынан 33 жыл өткен соң, және өз елі үшін ұшуға рұқсат беруі керек болған медициналық тексеруден тура 77 жыл өткен соң – Бұллард АҚШ Әуе күштерінің екінші лейтенанты шеніне өлімінен кейін тағайындалды. Ол өскен үйінің жанында, Колумбус, Джорджияда оның балалық шағын сипаттайтын тақта орнатылған. 2022 жылы Бұллард 2020 жылғы топпен бірге Огайо штатының Дейтон қаласындағы Ұлттық авиациялық даңқ залына енгізілді.
Bullard received 14 decorations and medals from the government of France. In 1989 he was posthumously inducted into the inaugural class of the Georgia Aviation Hall of Fame. On August 23, 1994 – 33 years after his death, and 77 years to the day after the physical that should have allowed him to fly for his own country – Bullard was posthumously commissioned a second lieutenant in the United States Air Force. There is a sign in Columbus, Georgia, near the site of the house where he grew up, which describes his early life. In 2022 Bullard was inducted with the class of 2020 into The National Aviation Hall of Fame in Dayton, Ohio.
Танымал мәдениетте
1972 жылы Патрик Кариселла мен Джеймс Райанның "Өлімнің қара қарлығашы" атты өмірбаянында Булардтың ұшқыш ретіндегі ерліктері жаңадан баяндалды. Ол сондай-ақ Ларри Гринлидің "Юджин Буллард: әлемдегі алғашқы қара нәсілді ұшқыш" атты жасөсперімдерге арналған көркем естеліктерінде де тақырып болды. 2006 жылғы "Flyboys" фильмінде "Евгений Скиннер" деп аталған Булардтың фантастикалық бейнесі көрсетілген. 2012-2014 жылдары француз жазушысы Клод Рибб Булард туралы кітап жазып, теледокументалды фильм түсірді. 2012 жылғы "Қызыл құйрықтар" фильміндегі фантастикалық полковник А. Дж. Буллард (Терренс Ховард ойнады) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы афроамерикалық Тускеги авиаторларының бас қолбасшысы, лейтенант-полковник (кейін генерал) Бенджамин О. Дэвис кішінің жасырын бейнесі болып табылады, оған Юджин Буллардтың құрметіне осы тегі берілген. 2020 жылы прогрессивті рок/металл жобасы Telergy Юджин Буллардтың өмірін бейнелейтін "Black Swallow" альбомын шығарды. 2023 жылы "First Second" баспасында Булардтың өмірбаянына арналған графикалық роман жарық көрді.
In 1972, Bullard's exploits as a pilot were retold in a biography, The Black Swallow of Death by Patrick Carisella and James Ryan. He is also the subject of the nonfiction young adult memoir Eugene Bullard: World's First Black Fighter Pilot by Larry Greenly. The 2006 movie Flyboys loosely portrays a fictionalization of Bullard, called 'Eugene Skinner'. In 2012–2014, the French writer Claude Ribbe wrote a book on Bullard and made a television documentary. In the 2012 movie Red Tails, the fictional Col. A. J. Bullard (played by Terrence Howard), a thinly disguised representation of the World War II African American Tuskegee Airmen's main commander, Lt. Col. (later Gen.) Benjamin O. Davis Jr., is given that surname in honor of Eugene Bullard. In 2020, the progressive rock/metal project Telergy released the album Black Swallow which portrays the life of Eugene Bullard. In 2023, a biographical graphical novel of Bullard's life was published by First Second publishing house.