Сиеффрид Сэссунның «Оқшаулардағы өлім» өлеңі – Бірінші дүниежүзілік соғысқа жауап ретінде жазылған, соғысқа қарсылықты бейнелейтін туынды. Соғыс, өлім, саяси жетекшілер сынға алынады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Суицид в окопах" – ағылшын ақыны Зигфрид Сассонның (1886–1967) Бірінші дүниежүзілік соғысқа жауап ретінде жазған көптеген өлеңдерінің бірі, осы аса қанды соғыстағы оның өзінің ерекше қызметін көрсетеді. Сассон – батыл және ержүрек жоғары сыныпты офицер, ол соғысқа қарсы шықты, бірақ соғысқа қатысқан қарапайым сарбаздарға деген құрметін ешқашан жоғалтпады. Сассон саяси басшыларды және соғыс құмарларын жек көреді, олар өздерінің биліктері мен жайлылығында қалып, жас жігіттерді мағынасыз және бекергі үлкен шайқастарда өлуге жіберді. Өлең алғаш рет 1918 жылдың 23 ақпанында Кембридж журналында, содан кейін Сассонның "Counter Attack and Other Poems" жинағында жарияланды. Өлең иамбикалық тетраметрмен жазылған және үш шумақта он екі жолдан тұрады. Бұл өлең соғыс ақындарының "соғыстың шындығын суреттегенде сезімталдық пен өзін-өзі аяудан аулақ болу" сезімталдығын көрсетеді. Онда соғысқа жіберілген жас жігіттің өзін-өзі өлтіруі және қайтып келген сарбаздарды қарсы алған "мақтанға мас" топтарға жасалған шабуыл туралы айтылады. Бұл – Копптың: "Сассон, ағылшын тілінде жазған кез келген басқа шұңқыр ақынынан гөрі, соғыстың қорқынышты табиғатының шынайы шындықтарын хабарсыз жұртшылыққа жеткізді" деп атап өткен өлеңдердің бірі. Ағылшын рок-жұлдызы Пит Доэрти осы өлеңді музыкаға қосты және кейде тікелей эфирде орындайды. Ол оны 2004 жылғы NME Awards кезінде өзінің тобы The Libertines-пен бірге әріптесі Карл Баратпен бірге оқыды. Натаниел Ян Миллердің "Стокгольм Свеннің естеліктері" романындағы басты кейіпкер өлеңнің "жалпақ балтаның күшімен тең" дейді. Элис Винннің "In Memoriam" романындағы поэма Бірінші дүниежүзілік соғыстың окоптарында өзін-өзі өлтірген кейіпкерді жасауға шабыландырды.
"Suicide in the Trenches" is one of the many poems the English poet Siegfried Sassoon (1886–1967) composed in response to World War I, reflecting his own notable service in that especially bloody conflict. Sassoon was a brave and gallant upper class officer who eventually opposed the war, but he never lost his admiration for the common soldiers who had to fight it. Sassoon felt contempt for the political leaders and civilian war hawks who, safe in their power and comfort, sent young men off to die in huge battles that seemed futile and pointless. It was first published 23 February 1918 in Cambridge Magazine, then in Sassoon's collection: Counter Attack and Other Poems. The poem is written in iambic tetrameter and consists of twelve lines in three stanzas. The poem exemplifies the sensibility of war poets in "avoid[ing] sentimentality and self pity while describing the realities of war". It tells of the suicide of a young man sent off to war and attacks the "'smug faced' crowds who greet the returning soldiers". This is one of the poems referenced when Copp states, "It was with poems like these that Sassoon, more than any other trench poet writing in English, brought home to an uninformed public the true reality of the ghastly nature of the war." The English rock star Pete Doherty set this poem to music and performs it sometimes during live performances. He also recited it along with his partner Carl Barât during the 2004 NME Awards with his band The Libertines. In Nathaniel Ian Miller's novel The Memoirs of Stockholm Sven, the main character believes the poem has the "subtlety of a broad axe". Alice Winn's novel In Memoriam drew on the poem for inspiration of a character's suicide in the trenches of WWI.