Кіріспе
Француз саясаткері Бенуа Хамон (bənwa amɔ̃; 1967 жылғы 26 маусымда туған) – француз саясаткері, Социалистік партияның (PS) және Еуропалық социалистер партиясының (PES) бұрынғы өкілі, сондай-ақ Génération.s саяси партиясының мүшесі.
Benoît Hamon (bənwa amɔ̃; born 26 June 1967) is a French politician known for his former role within the Socialist Party (PS) and Party of European Socialists (PES) and his political party Génération. s.
Hamon joined the Socialist Party in 1988 and by 1993 became the leader of the Young Socialist Movement, serving until 1995. In 2004, Hamon was elected MEP for East of France and during his time as MEP he ran for leadership of the Socialist Party, losing in the first round of the Reims Congress and endorsing the Eurosceptic option in the 2005 European Constitution referendum. In 2012, Hamon was elected to the National Assembly in Yveline's 11th constituency, though he resigned after being appointed as junior minister for the Social Economy at the Ministry of the Economy, Finance, and External Trade by President François Hollande. Hamon was then appointed Minister of National Education in Manuel Valls' new government. He was removed from this position alongside Economy Minister Arnaud Montebourg when they both publicly opposed the government economic policy. He later returned to the National Assembly in September of the same year, running in his previous constituency. Hamon's stint in the National Assembly consisted of voting in line with a group labelled the Frondeurs, a socialist group opposed to the social liberal politics of Francois Hollande and Manuel Valls. In 2016, Hamon declared his intention to run in the Socialist Party primary for the 2017 presidential election. Being dubbed the "Jeremy Corbyn of the French left" and "reinventing the French left", Hamon ran on ideas accused of being "far out" such as legalising cannabis, taxing automation and introducing a universal basic income.
Хамон 1988 жылы Социалистік партияға қосылды және 1993 жылы Жас социалистер қозғалысының жетекшісі болды, ол 1995 жылға дейін қызмет етті. 2004 жылы Хамон Францияның шығысынан Еуропарламент депутаты болып сайланды. Еуропарламентте жұмыс істеген кезінде ол Социалистік партия төрағалығына үміткер болды, бірақ Реймс конгресінің бірінші турында жеңіліске ұшырады және 2005 жылғы Еуропалық Конституция жөніндегі референдумда евроскептик ұстанымды қолдады. 2012 жылы Хамон Ивелин облысының 11-ші сайлау округінен Ұлттық Ассамблеяға сайланды, бірақ президент Франсуа Олланд оны Экономика, қаржы және сыртқы сауда министрлігіндегі әлеуметтік экономика жөніндегі вице-министр етіп тағайындағаннан кейін отставкаға кетті. Кейін Хамон Мануэль Вальс үкіметінде Ұлттық білім министрі болып тағайындалды. Ол экономика министрі Арно Монтебурмен бірге үкіметтің экономикалық саясатына ашық қарсылық білдіргендіктен қызметтен алынды. Ол сол жылдың қыркүйек айында бұрынғы сайлау округінен қайтадан Ұлттық Ассамблеяға сайланды. Хамонның Ұлттық Ассамблеядағы қызметі Франсуа Олланд пен Мануэль Вальс жүргізген әлеуметтік-либералды саясатқа қарсы шыққан Frondeurs тобымен бірге дауыс беруден тұрды. 2016 жылы Хамон 2017 жылғы президенттік сайлауда Социалистік партиясының ішкі сайлауына қатысатынын мәлімдеді. "Француз солшылдарының Джереми Корбині" және "француз солшылдығын жаңадан құрушы" деп аталған Хамон, марихуананы заңдастыру, автоматтандыруға салық салу және жалпыға бірдей негізгі кіріс енгізу сияқты радикалды идеяларды ұсынды.
Benoît Hamon (bənwa amɔ̃; born 26 June 1967) is a French politician known for his former role within the Socialist Party (PS) and Party of European Socialists (PES) and his political party Génération. s.
Hamon joined the Socialist Party in 1988 and by 1993 became the leader of the Young Socialist Movement, serving until 1995. In 2004, Hamon was elected MEP for East of France and during his time as MEP he ran for leadership of the Socialist Party, losing in the first round of the Reims Congress and endorsing the Eurosceptic option in the 2005 European Constitution referendum. In 2012, Hamon was elected to the National Assembly in Yveline's 11th constituency, though he resigned after being appointed as junior minister for the Social Economy at the Ministry of the Economy, Finance, and External Trade by President François Hollande. Hamon was then appointed Minister of National Education in Manuel Valls' new government. He was removed from this position alongside Economy Minister Arnaud Montebourg when they both publicly opposed the government economic policy. He later returned to the National Assembly in September of the same year, running in his previous constituency. Hamon's stint in the National Assembly consisted of voting in line with a group labelled the Frondeurs, a socialist group opposed to the social liberal politics of Francois Hollande and Manuel Valls. In 2016, Hamon declared his intention to run in the Socialist Party primary for the 2017 presidential election. Being dubbed the "Jeremy Corbyn of the French left" and "reinventing the French left", Hamon ran on ideas accused of being "far out" such as legalising cannabis, taxing automation and introducing a universal basic income.
Ерте өмір
Хамон 1967 жылғы 26 маусымда Сент-Реннан қаласында дүниеге келді. Оның әкесі – Naval Group компаниясында Брес қаласында жұмыс істеген инженер, анасы – хатшы. Хамон 1980 жылға дейін Брес қаласында тұрды, содан кейін ата-анасымен бірге Сенегалдың Дакар қаласына көшіп, онда Cours Sainte Marie de Hann жеке мектебінде білім алды. Хамон Дакарда өткен балалық шағының аймақтың діни және этникалық алуандығына байланысты өміріне зор әсер еткенін айтты. 1984 жылы ата-анасы ажырасқаннан кейін Хамон Бретаньға қайтып оралды және ақыры Батыс Бретань университетіне тарих мамандығы бойынша түсті, онда ол Жас социалистер қозғалысына қосылды. Студенттік жылдары Хамон қазіргі Социалистік партияның бірінші хатшысы Оливье Формен бірге пәтерде тұрды.
Басталуы
1991 жылы Батыс Бретань университетінде тарих мамандығын бітіргеннен кейін Хамон 24 жасында Социалистік партия депутаты Пьер Брананың көмекшісі ретінде парламенттік мансабын бастады. Хамон 19 жасынан бастап студенттік наразылықтарға қатысып, Ален Девакеттің 1986-1987 жылдардағы білім беру реформасына қарсы демонстрацияда саясатқа қатыса бастады. Кейін Хамон Социалистік партияға қосылып, премьер-министр Мишель Рокардың жақтасы және қолдаушысы болып, Брест Социалистік партиясында белсенділік танытты. Партия құрылымындағы келесі өзгерістер Социалистік партияның коммуникация хатшысы Мануэль Вальстің Хамонды Жас социалистер әкімшілігіне тағайындауына әкелді. Хамон 1993 жылдың қараша айында Жас социалистердің жетекшісі болып сайланды. Хамонның Жас социалистерге жетекшілік етуі студенттік ұйымдармен тығыз байланыспен ерекшеленді, бұл қазіргі Социалистік партия саясаткерлерінің, мысалы, Пурия Амиршахидің түрлі студенттік ұйымдардағы жетекші лауазымдарға сайлауда жеңіске жетуіне көмектесті. Президент Франсуа Миттеран мен Вишидің бұрынғы жоғары лауазымды өкілі Рене Буске арасындағы достық қарым-қатынас белгілі болғаннан кейін Хамон Жас социалистер жетекшісі лауазымынан кетті. Оның орнын Регис Хуанико басты, ал Хамон Социалистік партияның жастар мәселелері жөніндегі ұлттық өкіліне, содан кейін 1995 жылғы президенттік сайлауда Лионель Жоспеннің жастар саясаты жөніндегі кеңесшісіне айналды. Хамон 1997 жылы Морбианның 2-ші сайлау округінен Ұлттық Ассамблеяға үміткер болды, бірақ екінші турда жеңіліске ұшырады. Содан кейін Хамон 1997 жылдан 1998 жылға дейін, негізінен жастарды жұмыспен қамту мәселелерімен айналысып, Мартин Обридің Еңбек министрлігінде кеңесші болып тағайындалды, ал 1998 жылдан 2000 жылға дейін аға кеңесші болды. Хамон 2001 жылы Бретиньи-сюр-Орж қалалық кеңесіне сайланды және 2008 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол сондай-ақ 2001 жылдан 2004 жылға дейін Ipsos компаниясында стратегиялық жоспарлау жөніндегі директор болып жұмыс істеді.
Еуропалық Парламент
2003 жылы Хамон Арно Монтебур, Винсент Пейлон және Жюльен Дреймен бірге Социалистік партия ішінде «Жаңа социалистік партия» деп аталатын фракция құрды. Дижонда өткен съезде бұл фракция дауыстардың 17%-ын жинап, Франсуа Олландтан кейін екінші орынды иеленді, ол ақырында Социалистік партияның бірінші хатшысы болып сайланды. Бұрынғы бірінші хатшы Анри Эммануэллидің қолдауымен фракция партияның негізгі социалистік солшыл бірлестігіне айналды. Ол Экономикалық және валюталық мәселелер комитетінің мүшесі, Тұтынушылардың құқықтарын қорғау комитетінің балама мүшесі және АҚШ бойынша делегаттың төрағасының орынбасары болды. Хамон 2005 жылғы Еуропалық Конституция жөніндегі референдумда «жоқ» деп дауыс беруді қолдады және 2005 жылы сайланған ПЕС тобының ұлттық хатшысы болды, бірақ 2007 жылы Ле-Ман съезінде берген уәделеріне қарамастан, Социалистік партияның Лиссабон шартын қолдауына байланысты отставкаға шықты. Хамон 2007 жылғы заң шығару сайлауларында Социалистік партияның өкілі болды. Бірінші хатшы лауазымына Сеголен Рояль мен Мартин Обридің арасында бәсеке пайда болғаннан кейін, Хамон өзінің жақтастарына тартысты көпшілік дауысын қамтамасыз еткен Обриге дауыс беруге шақырды. 2012 жылдың 16 мамырында Франция президенті Франсуа Олланд Хамонды Экономика, қаржы және сыртқы сауда министрлігінде әлеуметтік экономика жөніндегі кіші министр етіп тағайындады. Хамон 2014 жылдың 2 сәуірінен 2014 жылдың 25 тамызына дейін Ұлттық білім министрі болды, Олландтың социалистік бағдарламадан бас тартуына байланысты отставкаға кетті. Ол Еуропа жөніндегі ұлттық хатшы және Социалистік партияның өкілі болды.
2017 жылғы президенттік сайлау науқаны
Хаммон 2016 жылдың тамызында Франция президенттігіне үміткер болу ниетін жариялады. Олланд пен премьер-министр Мануэль Валстың әлеуметтік-либералды саясатын сынаған Хамон, праймериз кезінде Социалистік партияның солшыл және «жасыл» бағытын ұсынды. Хамон Францияның барлық азаматына базалық кіріс беруді қалайды, себебі ол автоматтандыру салдарынан жұмыс орындарының азаятынын болжайды. Ол 35 сағаттық жұмыс аптасын қолдайды, ал егер жұмысшы мемлекеттік компенсация алғанда, одан да аз жұмыс істеуге дайын болса, оған да келіседі. Сондай-ақ, Хамон канабис пен эвтаназияны заңдастыруды жақтады. Ол жаңаруға жарамды энергияға ірі инвестициялар жасауды, 2025 жылға қарай жаңаруға жарамды энергия көздері Францияның энергиясының 50% қамтамасыз етуін мақсат етеді және Конституцияда «ортақ иеліктерді» (су, ауа, биоәртүрлілік) қорғауды ұсынады. Хамон неолибералдық «шексіз экономикалық өсім туралы мифті» де қатаң сынап, оны «планетаны жоюға» кінәлайды және саясаткерлер арасында «деген-сыңар дін» деп санайды: «Біз өндіріс және тұтыну жолымызды өзгертуге азынаушылық сезімімізді оятуымыз керек. [ ] Біз банкирлермен келісе аламыз, бірақ планетамен келісе алмаймыз». 2017 жылдың қаңтар айындағы сауалнамалар оның қолдауы үш есеге өскенін көрсетті, бұл оны түпкілікті үміткерлікке күшті талапкер ретінде қойды. 2017 жылдың 22 қаңтарында Хамон праймериздің бірінші турында Валсты алға басып, бірінші орынды иеленді. Ұзақ өтпей, үшінші орын алған Арно Монтебурдың қолдауын да алды. Хамон президент сайлауының бірінші турында 23 сәуірде жеңілгенін мойындады және екінші турда Эммануэль Макронды қолдайтынын дереу жариялады. 2017 жылдың 1 шілдесінде 1 шілде қозғалысына сөз сөйлеген Хамон Социалистік партиядан кететінін, бірақ социализмнен бас тартпайтынын айтты және қозғалыстың болашағын анықтау үшін солшылдардың жергілікті комитеттерін құруға шақырды.
Жеке өмір
Хамон Габриэль Гуалармен азаматтық одақта, Францияда PACS деп те аталады, олардың екі қызы бар. Жұп Хамон Шығыс Франциядан Еуропарламент депутаты болған кезде танысқан. Хамонның Финистерде мүлігі және О-де-Сенде пәтері бар.