Генерал Конфедеративті әскері Генри Хет (1825-1899) Азамат соғысындағы рөлі, Геттисберг шайқасының басталуына қатысы, және Роберт Лимен байланысы туралы ақпарат.
Confederate Army general (1825–1899)
the Confederate general
Генри Хет (16 желтоқсан 1825 – 27 қыркүйек 1899) – Америка Құрама Штаттарының карьералық әскери офицері, Америка Азамат соғысында Конфедерация генералы болған. Ол Роберт Э. Лидің назарына қысқа ғана уақытқа оның квартирмейстері болып қызмет еткен кезде ілігіп, Солтүстік Вирджиния армиясының үшінші корпусында бригадаға ие болды. Ол А. П. Хилл басқаратын корпустың дивизиясын басқарды, Хилл Чанселлерсвиллде жараланғанда оның дивизиясын басқарды. Армияның қалған бөлігі толық дайындыққа келмей тұрып, қалаға дивизиясының жартысын жібергені үшін Геттисбург шайқасын кездейсоқ бастады деп жиі айыптайды. Күндізгі уақыттың соңында Конфедерация әскерлері екі одақтық корпусты жеңіп алды, бірақ бұл үшін көп шығынға ұшырады. Хет соғыстың қалған бөлігінде өзінің дивизиясын басқаруын жалғастырды және 1865 жылдың сәуір айында генерал Хиллдің қазасынан кейін қысқа мерзімге үшінші корпустың басшылығын өз мойнына алды. Хет Ли армиясының қалған бөлігімен бірге 9 сәуірде жасырынды.
Henry Heth ('/h//iː//θ/ not '/h//ɛ//θ/) (December 16, 1825 – September 27, 1899) was a career United States Army officer who became a Confederate general in the American Civil War. He came to the notice of Robert E. Lee while serving briefly as his quartermaster, and was given a brigade in the Third Corps of the Army of Northern Virginia commanded by A. P. Hill, whose division he commanded when the latter was wounded at Chancellorsville. He is generally blamed for accidentally starting the Battle of Gettysburg by sending half his division into the town before the rest of the army was fully prepared. Later in the day, Confederate troops succeeded in routing two Union corps, but at a heavy cost in casualties. Heth continued to command his division during the remainder of the war and briefly took command of the Third Corps in April 1865 after the death of General Hill. Heth surrendered with the rest of Lee's army on April 9.
Ерте өмір
Генри Хет Вирджиния штатының Честерфилд округіне қарасты Блэк-Хит қаласында, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің капитаны Джон Хеттің және Конфедерация генералы Джордж Пикеттің әкесі Роберт Пикеттің қарындасы Маргарет Л. Пикеттің ұлы болып дүниеге келді. Ол көбінесе "Гарри" деп аталатын, бұл есімді оның атасы, американдық революциялық соғыстағы полковник Генри Хет те ұнатқан, ол американдық революцияда қызметтен кейін Вирджиния колониясында Хеттер отбасын көмір бизнесімен айналыстырған. (Хет есімі "Хит" деп айтылады.) Генри Хет Вирджинияда туып өскен, оның ата-анасы, барлық төрт атасы мен сегіз шөбересі де сол жерде туған. Оның барлық он алты арғы ата-бабасы Англиядан, атап айтқанда Гертфордшир, Гэмпшир, Букингемшир, Беркшир және Суррейдің ауылдық аймақтарынан Вирджинияға келген. Хет 1846 жылы Вест-Пойнтте аяғына штыкпен жарақат алды. Ол 1847 жылы АҚШ Әскери академиясын өз тобының соңында бітірді (бір жыл бұрынғы туысы Джордж сияқты). Ол екінші лейтенант шеніне кіріп, 1-ші жаяу әскер полкіне тағайындалды. Оның соғысқа дейінгі қызметі көбінесе батыс гарнизондарында, кейде жабдықтаушы ретінде өтті. Ол 6-шы жаяу әскерде бірінші лейтенант болып қызмет еткен кезде Джон С. Симмс III 1855 жылдың 3 наурызында жаңа 10-шы жаяу әскерде капитандыққа бас тартты, ал Хет оның орнына тағайындалды. Ол 1855 жылғы Аш-Холлоу шайқасында (Харни қырғыны деп те аталады, себебі көптеген лакота әйелдері мен балалары қаза тапты) маңызды рөл атқарды, ол лакоталарға қарсы атты жаяу әскер ротасын басқарды. 1858 жылы ол әскер үшін алғашқы мергендік нұсқаулығын жасады. Хет Юта соғысы кезінде Флойд лагерінде қызмет етті. Флойд лагерінде Азамат соғысына дейін АҚШ әскерлерінің ең көп шоғырланған жері болды. Ол шөлді Юта аймағында болған кезде, ол және басқалары Миссури штатының Эркин масондардың Ұлы ложасына Юта аймағында масон ложасын құру туралы өтініш жасады. Ол 1859 жылдың 6 наурызында Миссуриден алынған рұхсат бойынша Роки-Маунтин #205 ложасын құруға келісім берді; Хет Ютадағы алғашқы масон ложасының соңғы аға күзетшісі болды, содан кейін армия Юта аймағынан Американдық Азамат соғысына қатысу үшін шақырылды.
Henry Heth was born at Black Heath in Chesterfield County, Virginia, son of United States Navy Captain John Heth, and Margaret L. Pickett, sister of Robert Pickett, who was the father of Confederate general, George Pickett. He usually went by "Harry", the name also preferred by his grandfather, American Revolutionary War Colonel Henry Heth, who had established the Heth family in the coal business in the Virginia Colony after serving in the American Revolution. (The name Heth is pronounced like "Heath".) Henry Heth was born and raised in Virginia, as were both of his parents, all four of his grandparents and all eight of his great grandparents. All sixteen of his great great grandparents came to Virginia from England, specifically from the rural areas of Hertfordshire, Hampshire, Buckinghamshire, Berkshire and Surrey. Heth was wounded at West Point in 1846 with a bayonet stab to his leg. He graduated from the United States Military Academy at the bottom of his class in 1847 (like his cousin George the year before). He was commissioned a brevet second lieutenant and assigned to the 1st Infantry Regiment. His antebellum career was served primarily in western posts, some as a quartermaster. He was serving as a first lieutenant in the 6th Infantry when John C. Symmes III refused a captaincy in the new 10th Infantry on March 3, 1855, and Heth was appointed in his place. He played a prominent role in the 1855 Battle of Ash Hollow (also known as the Harney Massacre due to the large number of Lakota women and children killed), leading a company of mounted infantry against the Lakota. In 1858, he created the first marksmanship manual for the Army. Heth served at Camp Floyd during the Utah War. Camp Floyd had the largest concentration of US Troops at any post prior to the Civil War. While stationed in the desolate Utah Territory, he and others petitioned the Freemason's Grand Lodge of Missouri to establish a Masonic Lodge in the Utah Territory. It was granted on March 6, 1859, for Rocky Mountain #205 under dispensation from Missouri; Heth served as the last Senior Warden of the first Masonic Lodge in Utah, after which the Army was called away from Utah Territory to fight the American Civil War.
Азаматтық соғыс
Соғыс Форт Самтерде басталғаннан кейін Хет АҚШ армиясынан кетіп, Конфедерация армиясына қосылды, онда ол подполковник болып тағайындалды. Оның алғашқы міндеті – штаттық милицияның полктерін жинап, жаттықтыру болды. Маусым айында полковник болып көтерілді. Вирджиния штатының Тайдуотер аймағында туған Хетті таулы шаруалар жақтырмады, ол қатаң тәртіпті адам ретінде танымал болды. Өз кезегінде Хет өзінің әскерлерінің сауатсыздығы мен тәртіпсіздігінен, сондай-ақ генерал Джон Б. Флойдтың аймақтағы қолбасшы ретіндегі әрекеттерінен наразы болды. Хет Флойд туралы былай деп жазды: «Мен тез арада басшымның итальяндық операны қоюға дайын емес екенін түсіндім». Флойдтың басшылығымен Хет өзінің полкін Кесслер Кросс Лэйнс және Карнифекс Ферри шайқастарында басқарды. Вирджиния Уақытша армиясында генерал Роберт Лидің квартирмейстері ретінде қысқа қызмет еткен Хет екі офицердің арасындағы жақын достыққа себеп болды, Ли Хетті есімдерімен атаған генералдардың бірі болды. Ол 1861 жылдың қалған бөлігін батыс Вирджиниядағы Канава аңғарында 5-ші және 45-ші Вирджиния жаяу әскер полктерінде өткізді. 1862 жылдың 6 қаңтарында бригадир генерал болып тағайындалды. 1862 жылдың көктемінде Хет «Жаңа өзен армиясының» (іс жүзінде 22-ші және 45-ші Вирджиния жаяу әскер полктері, сондай-ақ атты әскер мен артиллерия) қолбасшылығында болды. Хеттің шағын күштері генерал Джейкоб Д. Кокстің күштерін Джайлс округінің сотында тоқтатты (10 мамыр 1862) және жауды Льюисбургке дейін қуды, онда Хет кері шегінуге мәжбүр болды (23 мамыр 1862). Бұл әрекеттер федералды күштерді Шенноа аңғарында оңтүстікте ұстап тұру үшін маңызды болды, ал Стоунволл Джексон солтүстікке қарай 120 миль жерде өз жорығын жүргізіп жатты. Өзінің күшінің кішігірім болуына қарамастан, Хет есептерін армия қолбасшысы ретінде тапсырды және өзінің полк командирлеріне өздерінің «бригада» командирлері ретінде жазуға рұқсат берді, бұл Хеттің генерал-майор болып тағайындалуына көмектескен болуы мүмкін. Содан кейін ол батысқа, Шығыс Теннесси департаментіне, Эдмунд Керби Смитпен бірге қызмет етуге жіберілді. Кентукки кампаниясы кезінде Смит оны Лексингтоннан солтүстікке қарай дивизияны алып, Цинциннатиде демонстрация жасауға жіберді. Бұл қалада үлкен қысқа тұрғызды, бірақ негізінен шайқастар болған жоқ. Смит әскерінің бөлігі Кентуккиде Браггтың бөлігімен уақытында бірігуге тым солтүстікке кеткен, нәтижесінде Перривилл шайқасына қатыса алмады. Брэгг Конфедерация күштерін Теннессиге кері қайтаруға бұйрық берді, ал Смит кейіннен Транс-Миссисипи департаментіне ауыстырылды, оның күштері тағы да Стоунс өзеніндегі маңызды шайқастан қалып қойды. 1863 жылдың наурыз айында Ли, Солтүстік Вирджиния армиясына қолбасшылық етіп, сол кезде Фредериксбургте орналасқан, Хетті Вирджинияға генерал-майор А. П. Хиллдің дивизиясында бригада командирі болып қызмет етуге шақырды. Ол Канцельорсвилл шайқасында соғысты, алғашқы ірі шайқасында агрессивті, бірақ дұрыс емес қасиеттерін көрсетіп, Шөл даладан шыққан одақтық күшке қарсы резервсіз шабуыл жасады. Хет Хиллдің дивизиясының басшылығын қабылдады, Хилл Стонволл Джексонның жараланғаннан кейін корпус басшылығын қабылдады. Джексонның қайтысынан кейін Ли өзінің армиясын үш корпусқа қайта ұйымдастырды, Хиллді Үшінші корпусқа көтерді. Хет дивизия басшылығын сақтап, 1863 жылдың 24 мамырында генерал-майор болып тағайындалды. Хет дивизиясы Геттисбург шайқасын қасақана бастау арқылы тарихқа енді. 1863 жылдың 1 шілдесінде Каштауннан шығысқа қарай аттанған Хет күшпен барлау үшін екі бригаданы алға жіберді. Оның естеліктерінде оларды Геттисбургке аяқ киім іздеуге жібергенін айтады, бірақ кейбір тарихшылар бұл аңызға айналған оқиға деп санайды; олар Хет Юбал А. Ерлі бірнеше күн бұрын Геттисбургте болғанын және барлық қолжетімді аяқ киім сол кезде алынғанын білгенін айтады. Сондай-ақ, олар мұндай тапсырмаға екі бригаданы жіберу ысырап болар еді деп санайды. Бригадалар генерал Джон Бьюфорд басқаратын одақтың атты әскерімен байланысқа түсті және жауынгерлік формацияға тарады. Ли А. П. Хиллге толық армиясын жинап алмастан жаумен жалпы шайқасқа түспеуге бұйырған еді, бірақ Хеттің әрекеттері бұл бұйрықты күшсіз қылды. Олар шайқасқа түсті, одақтың күшейткіштері тез арада келе бастады. Хеттің дивизиясының қалған бөлігі келгенге дейін екі бригадасын орналастыру шешімі де қате болды; олар Потомак армиясының I корпусының элиталық дивизиясымен, соның ішінде әйгілі темір бригадасымен күшті қарсылыққа тап болды. Шайқас тоқтағаннан кейін Хет кешке екі бригаданы қосымша жіберді, одақтың күштері Семинария төбесіне кері шегінді, бірақ негізінен XI корпус құлағаннан кейін, Ричард С. Юэллдің корпусы солтүстіктен келді. Соңында Хет генерал Роберт И. Роудстың дивизиясымен бірлесіп тағы шабуыл жасады, одақтың корпусы жеңіліп, қала арқылы Шілде төбесіне шегінді, бірақ Конфедерацияның шығындары ауыр болды. Хет генерал Дорси Пендердің дивизиясымен шабуылды жақсы үйлестіруі керек еді. Хет шабуыл кезінде басына тиген оқтан жарақат алды. Алайда, ол тым үлкен шляпа тағып, оны кию үшін қағаздармен толтырған. Қағаздар, мүмкін, оқтың өліміне жетпеуіне себеп болды, бірақ Хеттің есінен айырылып, шайқастан шығуына себеп болды. Оның дивизиясының бір бөлігі, генерал Джонстон Петтигрюдің басшылығымен, екі күннен кейін Пикетт шабуылында көп әрекеттер жасады, ал Хет жарақаттан жазылып, Вирджинияға кері шегіну кезінде және 1863 жылғы күздің шағын шайқастарында басшылық етуге үлкерді. Гарри Хет 1864 жылғы Оверленд кампаниясы кезінде өзінің дивизиясын басқарды. Вайлдернесс шайқасында оның әскерлері А. П. Хилл корпусының алдыңғы қатарында болды, олар Оранж Планк жолындағы одақтың шабуылдарын тоқтатты. Келесі Спотсильвания соты шайқасында оның дивизиясы негізінен тылда орналастырылды және Солтүстік Анна және Колд Харбор шайқастарында Конфедерацияның сол жақ фланкінде орналастырылды. Хет Петерсбург қоршауына да қатысты, Глоб Таверна, Екінші Риам станциясы, Пиблс фермасы, Бойдтон Планк жолы және Хэтчердің өзені шайқастарында тікелей рөл атқарды. 1865 жылдың 2 сәуір күні генерал А. П. Хилл қайтыс болғаннан кейін Хет Үшінші корпусқа уақытша қолбасшылық етті. Хеттің әскерлері, енді генерал Джон Р. Кук басқарады, Сатерленд станциясы шайқасында кері шегінді. Хет өзінің қалған әскерлерін Аппоматтокс кампаниясында, Камберленд шіркеуінде шайқасты және Аппоматтокс сотына шегінді, онда ол 1865 жылдың 9 сәуір күні Лимен бірге капитуляциялады.
After the war began at Fort Sumter, Heth resigned from the U. S. Army and joined the Confederate States Army, where he was promoted to lieutenant colonel. His initial assignment was to muster and drill regiments of state militia in southwestern Virginia. In June, he was promoted to colonel. Born in Virginia's Tidewater region, Heth was unpopular with the mountain farmers and was known as a strict disciplinarian. In turn, Heth was frustrated by the illiteracy and lack of discipline of his men, as well as General John B. Floyd's actions as commanding officer in the region. Heth wrote of Floyd, "I soon discovered that my chief was as incapacitated for the work he had undertaken as I would have been to lead an Italian opera." Under Floyd, Heth led his regiment in the battles of Kessler's Cross Lanes and Carnifex Ferry. His brief service as General Robert E. Lee's quartermaster in the Virginia Provisional Army led to a close friendship between the two officers, Heth being one of the few generals whom Lee called by his first name. He spent the remainder of 1861 in the Kanawha Valley in western Virginia in the 5th and 45th Virginia Infantry regiments. He was promoted to brigadier general on January 6, 1862. In the spring of 1862 Heth was in command of the "Army of the New River," (in actuality the 22nd and 45th Virginia Infantry regiments, with attached cavalry and artillery). Heth's diminutive force held off the forces of General Jacob D. Cox at Giles (County) Courthouse (May 10, 1862) and pursued the enemy to Lewisburg, where Heth was forced to withdraw (May 23, 1862). The actions were critical to keeping federal forces tied up and out of the southern Shenandoah Valley while Stonewall Jackson was conducting his own campaign 120 miles to the north. Despite the small size of his force, Heth submitted his reports as an army commander and had his regimental commanders write their own as "brigade" commanders, possibly assisting in the eventual promotion of Heth to major general. He was then sent west to the Department of East Tennessee, to serve under Edmund Kirby Smith. During the Kentucky Campaign, he was sent by Smith to take a division north from Lexington, Kentucky, to make a demonstration on Cincinnati. Although this caused a great commotion in the city's defenses, only a few skirmishes occurred. Smith's portion of the army was spread too far north in Kentucky to consolidate with Bragg's portion in time for the Battle of Perryville. Bragg ordered the withdrawal of Confederate forces back to Tennessee, and Smith was subsequently transferred to the Trans Mississippi Department, his forces again missing a vital battle at Stones River. In March 1863, Lee, commanding the Army of Northern Virginia, then positioned at Fredericksburg, recalled Heth to Virginia to serve as a brigade commander in Maj. Gen. A. P. Hill's division. He fought in the Battle of Chancellorsville, showing aggressive, but misguided, qualities in his first large scale combat, attacking without reserves against a Union force emerging from the Wilderness. Heth assumed command of Hill's division after Hill assumed corps command after Stonewall Jackson's wounding. Following the death of Jackson, Lee reorganized his army into three corps, promoting Hill to the Third Corps. Heth retained his division command and was promoted to major general on May 24, 1863. Heth's division made history by inadvertently starting the Battle of Gettysburg. Marching east from Cashtown on July 1, 1863, Heth sent two brigades ahead in a reconnaissance in force. His memoirs referred to sending them in a search of shoes in Gettysburg, but some historians consider this an apocryphal story; they say Heth knew that Jubal A. Early had been in Gettysburg a few days earlier and any available shoes would have been taken at that time. They also consider sending two brigades on such a mission would have been wasteful. The brigades made contact with Union cavalry under Brig. Gen. John Buford and spread out into battle formation. Lee had ordered A. P. Hill to avoid a general engagement with the enemy before he could assemble his full army, but Heth's actions had now rendered that order moot. They were engaged, and Union reinforcements started arriving quickly. Heth's decision to deploy his two brigades before the arrival of the rest of his division was an error as well; they were repulsed in hard fighting against an elite division of the Army of the Potomac's I Corps, including the famously tenacious Iron Brigade. After a lull in fighting, Heth brought two more brigades into the fray in the afternoon and the Union forces were driven back to Seminary Ridge, but principally because the XI Corps' right flank was crushed by Richard S. Ewell's corps coming in from the north. Finally, Heth attacked again in conjunction with the division of Maj. Gen. Robert E. Rodes and the Union corps were routed, retreating back through town to Cemetery Hill, but Confederate losses were severe. Heth should have better coordinated his attack with the division of Maj. Gen. Dorsey Pender. Heth was wounded during the attack when a bullet struck him in the head. However, he was wearing a hat that was too large and stuffed with papers to make it fit. The papers probably deflected the bullet to avoid a fatal wound, but Heth was knocked unconscious and effectively out of the battle. Parts of his division, under the command of Brig. Gen. Johnston Pettigrew, saw more action two days later in Pickett's Charge, and Heth recovered enough to command during the retreat back to Virginia and the minor engagements of the fall of 1863. Harry Heth commanded his division through the 1864 Overland Campaign. At the Battle of the Wilderness, his men were on the front line of A. P. Hill's corps, which blunted Union attacks on the Orange Plank Road. In the subsequent Battle of Spotsylvania Court House, his division was held primarily in the rear, and was positioned on the Confederate left flank at the Battles of North Anna and Cold Harbor. Heth also participated in the Siege of Petersburg, playing direct roles in the battles of Globe Tavern; Second Ream's Station; Peebles' Farm; Boydton Plank Road; and Hatcher's Run. Following the death of Gen. A. P. Hill on April 2, 1865, Heth briefly took over command of the Third Corps. Heth's troops, now led by Gen. John R. Cooke, were pushed back at the Battle of Sutherland's Station. Heth led the remainder of his troops in the Appomattox Campaign, fighting at Cumberland Church and retreating to Appomattox Court House, where he surrendered with Lee on April 9, 1865.
Соғыстан кейінгі жылдар
Соғыстан кейін Хет сақтандыру бизнесінде жұмыс істеді, кейіннен үкіметте жер өлшеуші және Үндістер ісі жөніндегі басқармада қызмет етті. Ол Вашингтон қаласында қайтыс болды және Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Голливуд бейістігінде жерленген. Хет 1876 жылы құрылған тарихи әскери құрамалардың ғасырлық легионының тұңғыш қолбасшысы болды.
After the war, Heth worked in the insurance business and later served the government as a surveyor and in the Office of Indian Affairs. He died in Washington, D. C., and is buried in Hollywood Cemetery in Richmond, Virginia. Heth served as the first Commander of the Centennial Legion of Historic Military Commands when it was founded in 1876.
Халықтық ақпарат құралдарында
1993 жылы Майкл Шаараның «Қойшы періштелер» романы негізінде түсірілген «Геттисбург» фильмінде Уоррен Бертон Хеттің рөлін сомдады.
Heth was portrayed by Warren Burton in the 1993 film Gettysburg, based on Michael Shaara's novel, The Killer Angels.