Кіріспе

Солентинаме аралдары (solentiˈname) – Никарагуаның Рио-Сан-Хуан департаментіндегі Никарагуа көлінің (Косиболка көлі деп те аталады) оңтүстік жағында орналасқан архипелаг. Олар батыстан шығысқа қарай Манкарронсито, Манкаррон, Сан-Фернандо және Ла-Венада деп аталатын, әрқайсысы бірнеше шақырымдық өлшемдегі төрт ірі аралдан тұрады, сондай-ақ көптеген су құстарына пана болатын тасты жартастары бар 32 шағын аралды қамтиды. Аралдардың пайда болуы жанартаулық процестермен байланысты. Аралдардың ең жоғары нүктесі Манкаррон аралында орналасқан; ол теңіз деңгейінен биік. Солентинаме аралдары – ұлттық монумент. Олар Никарагуаның 78 қорғалатын аймағының біріне жатады.

Тарих

Аралдың атының мағынасы туралы шатасушылықтар бар. Бірінің пікірінше, ол "кептердің тобы" деген мағынаны білдіретін науатль тіліндегі сөзден шыққан, ал екіншілері бұл атау "көп қонақтың орны" деген мағынаны білдіретін Celentinametl сөзінен келгенін айтады. Көптеген дереккөздерде соңғы пікір кездеседі.

География

Солтентайм аралдары барлық жағынан тропикалық. Олар тропикалық ағаш түрлерімен жабылған, ылғалды және құрғақ тропикалық аймақтардың арасында орналасқан, және түрлі-түсті құс түрлерінің мекені – оның ішінде әртүрлі попугайлар мен тукандар; барлығы 76 түрі бар. Аралдарды қоршаған суларда балыққа толы. Шамамен 46 түр бар, олардың ішінде тарпон, тұщы су акулалары, пилабалық және қылышбалық кездеседі. Ла-Венада аралы бұғыларымен әйгілі және олардың құрметіне осылай аталған (La Venada испан тілінде "Бұғыша" деген мағынаны білдіреді). Аралдардағы жылдық жауын-шашын мөлшері , оның көп бөлігі мамыр және желтоқсан аралығында жауады. Солентинаме аралдарының орташа жылдық температурасы аралдың тыныштығы мен әсемдігі суретшілерді осы жағалауға тартқан болуы мүмкін. Суретшілер мен ағаш кесушілер шаруалар мен балықшылармен бірге аралдарда өмір сүреді. Архипелагтың халқы 1000-нан кем, ал жер ауданы шамамен 800 км². Электр қуаты және су сияқты қазіргі заманғы ыңғайлы жағдайлар аралдарда сирек кездеседі. Манкаррон – Солентинамедегі ең үлкен арал. Осы жерде дін қызметкері және ақын Эрнесто Карденальдің тарихи приходы орналасқан. Әке Карденаль 1966 жылы аралдарға келді және 1970-ші жылдардың басында суретшілер үшін қоғамдық орта құрғанымен әйгілі, ол бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Бұл қоғам халықтық өнер формаларына негізделген және суретші Рожер Перес де ла Рошаның көмегімен өзінің қарапайым өнер қозғалысын дамытты. Мұнда қолөнершілер мен суретшілер өз туындыларын көрсететін шағын галерея бар: құстар, балса ағашынан жасалған жергілікті жануарлар бейнеленген мобильдік бұйымдар, сондай-ақ аралдың бай флорасы мен фаунасынан шабыт алған, ізделістік түсті примитивтік Солентинаме суреттері. Өнер колониясында тұратын суретшілердің арасында Асилия Гиллен де болды.

Туризм және экономика

Соңғы жылдары осы себептерге байланысты Солентинаме аралдары да экотуризм орталығына айналды, бірақ қазіргі таңда олар әлі де көпке танылмаған жер. Дегенмен, аралдарда үш қонақ үй бар, олардың екеуі салысымен жаңа. Сондай-ақ, маңызды археологиялық ескерткіштер де бар (Сан-Фернандодағы петроглифтер, оларда қасқырлар, маймылдар және адамдар бейнеленген), Лос-Гуатузос жабайы табиғат қорығы, маймылдар мен аллигаторлар мекендейтін көл жағалауына қатар орналасқан батпақ жер, және Солентинаме ұлттық ескерткіші – бұл аралдардың өзі және оларды қоршаған көл жағалаулары. Солентинаме аралдарында өндірілетін ауыл шаруашылығы өнімдеріне авокадо, мақта, кунжут, жүгері, кофе және какао кіреді. Хулио Кортасардың "Солентинаме Апокалипсисі" атты әңгімесінің бір бөлігі осы аралдарда өтеді. Әңгімеде Эрнесто Карденал да кейіпкер ретінде бейнеленген, сондай-ақ қауымдастықтың кішкентай өнер галереясы да көрсетілген.