Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алкогольдік құрамының өлшемі
Measure of alcohol content
Алкогольдік құрамы (көбінесе сусындарға қатысты жай ғана "дәлел" деп аталады) – алкогольді сусындағы этанол (алкоголь) мөлшерін өлшеу. Бұл термин алғаш рет Англияда қолданылған, ал 1816 жылдан бастап алкогольдің көлемдік пайызының (ABV) шамамен 1,75 есесіне тең болды. Бүгінде Ұлыбритания "дәлел" орнына ABV қолданады. АҚШ-та алкогольдік дәлел ABV пайызының екі есесі ретінде анықталады. Дәлелдің ABV-мен байланысты анықтамасы елдерде әртүрлі. Көптеген елдерде алкогольдік ішімдіктердің құрамын өлшеу және оның бөтелкеде көрсетілуі заңмен реттеледі. 1972 жылы Канада "дәлел" қолдануын тоқтатты, 1973 жылы Еуропалық Одақ одан үлгі алды, ал бұл түсінік туған Ұлыбритания 1980 жылдан бастап ABV-ны қолдана бастады. АҚШ кодексі ABV-ны міндетті түрде пайдалануды талап етеді, бірақ "дәлел" де қолдануға рұқсат береді. Алкоголь градусы белгісі (°) кейде жеке (мысалы, 10°) немесе бос орыннан кейін әрі P әрпімен біріктіріліп (мысалы, 13 °P) қолданылады.
Alcohol proof (usually termed simply "proof" in relation to a beverage) is a measure of the content of ethanol (alcohol) in an alcoholic beverage. The term was originally used in England and from 1816 was equal to about 1.75 times the percentage of alcohol by volume (ABV). The United Kingdom today uses ABV instead of proof. In the United States, alcohol proof is defined as twice the percentage of ABV. The definition of proof in terms of ABV varies from country to country. The measurement of alcohol content and the statement of content on bottles of alcoholic beverages is regulated by law in many countries. In 1972, Canada phased out the use of "proof"; in 1973, the European Union followed suit; and the United Kingdom, where the concept originated, started using ABV instead in 1980. The United States Code mandates the use of ABV, but permits proof to be used also. The degree symbol (°) is sometimes used to indicate alcohol proof, either alone (e. g. 10°) or after a space and joined to the letter P as a unit name (e. g. 13 °P).
Тарих
"Дәлел" термині 16 ғасыр Англиясына қатысты, онда спирттің алкоголь құрамына байланысты әртүрлі салық ставкалары қолданылды. Осыған ұқсас терминология мен әдістеме басқа елдерге де тарады, спирттің айналуы мен салық салу кең таралған кезде. Англияда спирт бастапқыда қарапайым "жанады ма, жанамайды ма" тестімен тексерілді, онда тұтанатын сұйықтық "дәлелден жоғары" деп есептелді, ал тұтанбаса – "дәлелден төмен". Алкогольді сұйықтық 100 дәлел деп белгіленді және салық салу үшін негіз болды. Алкогольдің тұтану температурасы температураға өте сезімтал болғандықтан, осылай анықталған 100 дәлел 20%-дан 96%-ға дейін алкогольдің салмағымен (ABW) өзгереді; 100 дәлел 50% ABW-ға тең. Алкогольдік ішімдіктердің алкоголь құрамын тексерудің тағы бір ерте әдісі – "оқ-дәрі әдісі" болды. Оқ-дәрі спиртке малынды, егер оқ-дәрі жануын жалғастырса, спирт "дәлелден жоғары" деп бағаланды. Бұл тест калий нитратының (оқ-дәрідегі химиялық зат) суда алкогольге қарағанда жақсы еритініне негізделген. "Жанады ма, жанамайды ма" тестінен температураға аз тәуелді болғанымен, оқ-дәрі тесті де толық қайталана бермейтін. Оқ-дәрінің ұсақтығы және спиртте қанша уақыт тұрғаны сияқты факторлар калий нитратының еруына және демек, 100 дәлелге қалай анықтама берілетініне әсер етеді. Дегенмен, оқ-дәрі әдісі "жанады ма, жанамайды ма" әдісінен әлдеқайда тұрақты, ал оның арқасында анықталған 100 дәлел дәстүрлі түрде 57,15% ABV деп есептеледі. 17 ғасырдың соңында Англия дәлелді анықтау үшін нақты салмаққа негізделген тесттерді енгізді. Алайда, 1816 жылға дейін ғана Англияда нақты тығыздыққа негізделген заңды стандарт белгіленді. 100 дәлел – таза судың бірдей температурадағы нақты салмағының 12/13-іне тең спирт. 19 ғасырдан бастап 1980 жылдың 1 қаңтарына дейін Ұлыбритания алкоголь құрамын дәлел спиртімен өлшеді, яғни судың салмағынан 12/13 салмақты спирт, немесе 57,15% ABV. 57,15% мәні 4/7 ≈ 0,5714 бөлшегіне өте жақын. Осыдан 100 дәлел спиртінің ABV-сы 4/7-ге тең деген тұжырымға келді. Осыдан келіп, ABV-ны пайыздан дәлелге айналдыру үшін ABV-ны 7/4-ке көбейту жеткілікті. Демек, 100% таза спирт 100 × (7/4) = 175 дәлелге ие болады, ал 40% ABV спирті 40 × (7/4) = 70 дәлелге ие болады. АҚШ-та дәлел жүйесі 1848 жыл шамасында құрылды және нақты салмаққа емес, алкогольдің пайызына негізделді. Алкогольдің 50 пайызы көлем бойынша 100 дәлел деп белгіленді. Алкогольдің көлемді және массалық күшін өлшеу стандарттарын ұсынады. Құжатта бір әдісті екіншісінен басым деп көрсетілмеген, бірақ егер алкогольдің көлемдік күші қолданылса, оны жалпы көлемнің пайызы ретінде көрсету қажет, ал су-алкоголь қоспасының температурасы өлшеу кезінде осы температурада болуы керек. Құжатта алкогольге қарсы дәлелдеме туралы немесе бөтелкелерді таңбалау туралы ештеңе айтылмаған.
The term proof dates back to 16th century England, when spirits were taxed at different rates depending on their alcohol content. Similar terminology and methodology spread to other nations as spirit distillation, and taxation, became common. In England, spirits were originally tested with a basic "burn or no burn" test, in which an alcohol containing liquid that would ignite was said to be "above proof", and one which would not was said to be "under proof". A liquid just alcoholic enough to maintain combustion was defined as 100 proof and was the basis for taxation. Because the flash point of alcohol is highly dependent on temperature, 100 proof defined this way ranges from 20% at to 96% at alcohol by weight (ABW); at 100 proof would be 50% ABW. Another early method for testing liquor's alcohol content was the "gunpowder method". Gunpowder was soaked in a spirit, and if the gunpowder could still burn, the spirit was rated above proof. This test relies on the fact that potassium nitrate (a chemical in gunpowder) is significantly more soluble in water than in alcohol. While less influenced by temperature than the simpler burn or no burn test, gunpowder tests also lacked true reproducibility. Factors including the grain size of gunpowder and the time it sat in the spirit impact the dissolution of potassium nitrate and therefore what would be defined as 100 proof. However, the gunpowder method is significantly less variable than the burn or no burn method, and 100 proof defined by it is traditionally defined as 57.15% ABV. By the end of the 17th century, England had introduced tests based on specific gravity for defining proof. However, it was not until 1816 that a legal standard based on specific density was defined in England. 100 proof was defined as a spirit with 12/13 the specific gravity of pure water at the same temperature. From the 19th century until 1 January 1980, the UK officially measured alcohol content by proof spirit, defined as spirit with a gravity of 12/13 that of water, or , and equivalent to 57.15% ABV. The value 57.15% is very close to the fraction 4/7 ≈ 0.5714. This led to the approximation that 100 proof spirit has an ABV of 4/7. From this, it follows that to convert the ABV expressed as a percentage to degrees proof, it is only necessary to multiply the ABV by 7/4. Thus pure 100% alcohol will have 100×(7/4) = 175 proof, and a spirit containing 40% ABV will have 40×(7/4) = 70 proof. The proof system in the United States was established around 1848 and was based on percent alcohol rather than specific gravity. Fifty percent alcohol by volume was defined as 100 proof. provides standards for measuring alcohol strength by volume and by mass. A preference for one method over the other is not stated in the document, but if alcohol strength by volume is used, it must be expressed as a percentage of total volume, and the water/alcohol mixture must have a temperature of when measurement is done. The document does not address alcohol proof or the labeling of bottles.
Ұлыбритания
1980 жылдың 1 қаңтарында Ұлыбритания Еуропалық Одақ бекіткен ABV өлшеу жүйесін қабылдады, ол сол кезде оның мүшесі болып табылды. Еуроодақ мемлекеттері қолданатын ABV бойынша OIML ұсынымы, спирттің көлемін спирт қосқандағы араласпаның жалпы көлеміне шаққандағы проценттік көрсеткіш ретінде белгілейді. Бұл 160 жылдан астам уақыт бойы Ұлыбританияда қолданылып келген спирттің күшін өлшеуге арналған Сайкс гидрометрі әдісін толықтай алмастырды.
On 1 January 1980, Britain adopted the ABV system of measurement prescribed by the European Union, of which it was then a member. The OIML recommendation for ABV used by the EU states the alcohol by volume in a mixture containing alcohol as a percentage of the total volume of the mixture at a temperature of It replaced the Sikes hydrometer method of measuring the proof of spirits, which had been used in Britain for over 160 years.
Америка Құрама Штаттары
Америка Құрама Штаттарында алкогольдің мөлшері заң бойынша ABV пайыздық көрсеткішімен белгіленуі тиіс. Қатты заттар қамтылмаған, бөтелкедегі спирттерде көрсетілген ABV-нің нақты алкоголь мөлшері 0,15%-ға дейін ауытқуға рұқсат етіледі. Ал 100 мл-ден аз көлемдегі спирттік ішімдіктер (сондай-ақ, қатты заттар бар спирттік ішімдіктер) 0,25%-ға дейін ауытқуға болады. Алкогольдің көлемдегі пайызының екі еселенген көрсеткіші ретінде анықталатын "дәлелдеме" (дәлелдеме дәрежелері термині қолданылмайды) АБВ көрсеткішімен қатар қосымша түрде көрсетілуі мүмкін. Мысалы, виски 50% ABV және 100 "дәлелдеме" ретінде таңбалануы мүмкін; 86 "дәлелдеме" вискиде 43% ABV болады. Заң спирттік ішімдіктердің таңбасында АБВ пайызын көрсетуді талап етеді. Ереже "дәлелдеме" туралы мәлімдеме жасауға рұқсат береді, бірақ талап етпейді, егер ол АБВ санына жақын басылса. Кейіннен "дәлелдеме" АБВ-мен алмастырылды.
In the United States, alcohol content is legally mandated to be specified as an ABV percentage. For bottled spirits over containing no solids, actual alcohol content is allowed to vary by up to 0.15% of the ABV stated on the label. By contrast, bottled spirits which are less than 100 ml (as well as those which otherwise contain solids) may vary by up to 0.25%. Proof (the term degrees proof is not used), defined as being twice the percentage of alcohol by volume, may be optionally stated in conjunction with the ABV. For example, whisky may be labeled as 50% ABV and as 100 proof; 86 proof whisky contains 43% ABV. requires that liquor labels state the percentage of ABV. The regulation permits, but does not require, a statement of the proof, provided that it is printed close to the ABV number. then replaced by ABV.