Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Көк қара шөпқұрт (Volatinia jacarina) – Thraupidae тұқымдасына жататын шағын Неотропикалық құс. Ол Volatinia туысының жалғыз өкілі. Бұл құс Мексиканың оңтүстігінен Орталық Америкаға дейін, Оңтүстік Америкадағы Чилидің, Аргентинаның және Парагвайдың солтүстік бөліктеріне дейін, сондай-ақ Тринидад және Тобагода кең таралған. 2023 жылдың 15 және 17 шілдесінде Аризона штатының Грэм округінде еркек жекесі байқалды. Бұл түр жыныстық ерекшеліктерімен көзге түседі; аталықтың қанатының астында ақ дақтары бар, денесі жылтыр көк түсті. Ал аналығының жоны қоңыр, ал төменгі жағы қара жолақтары бар ақшыл түсті.
The blue black grassquit (Volatinia jacarina) is a small Neotropical bird in the tanager family, Thraupidae. It is the only member of the genus Volatinia. It is a common and widespread bird that breeds from southern Mexico through Central America, and South America as far as northern Chile, Argentina, and Paraguay, and in Trinidad and Tobago. A male was also observed in Graham County, Arizona on July 15 and July 17, 2023. This species is sexually dimorphic; the male is glossy blue with some white under the wing. The female is brown above and pale buff with darker streaks below.
Таксономия
Көк қара шөпқұртты 1766 жылы швед натуралисі Карл Линней өзінің Systema Naturae еңбегінің он екінші басылымында Tanagra jacarina деген екі атаумен сипаттады. Линней өзінің сипаттамасын 1648 жылы неміс табиғатшысы Георг Маркгрейвтің Historia Naturalis Brasiliae еңбегінде сипатталған "Жакарни" деген түрге негіздеді. Түрінің таралған жері – Бразилияның шығысы. Көк қара шөпқұрт қазір Volatinia туысына жататын жалғыз түр және 1850 жылы неміс натуралисі Людвиг Рейхенбах оны енгізді. Туыстың атауы латын тіліндегі volatus сөзінен – "ұшу" мағынасында алынған. Танагерлер тұқымдасы Thraupidae-ге жататын көк қара шөпқұрт, Tachyphoninae кіші тұқымдасының құрамында және Conothraupis және Creurgops туыстарын қамтитын кладаның мүшесі болып табылады. Бұрын көк қара шөпқұрт Emberizinae кіші тұқымдасымен, ал кеңейтілген Emberizidae тұқымдасының ішінде Thraupinae туысымен жіктеліп келген. Көбейтіс маусымында еркектер шамамен 13,0 – 72,5 м2 аумақты қорғайды, ал үстем еркектер көбінесе жеңіл түсті болады. Еркек секіру көрсетілімін жасайды, ол көбінесе ұзақ уақытқа созылады, соның нәтижесінде жергілікті халық оны "секіретін жоны" деп атайды. Бұл бір минут ішінде бірнеше рет секіріп, үнемі естілетін ыңғыраңдаған jweeee дыбысымен бірге жүреді. Осындай әсем көрсетілімнің бір кемшілігі – ол жыртқыштардың назарын аудартып, ұяларға шабуыл жасау қаупін арттырады. Жыртқыштар көбеюдің сәтсіздігіне басты себепкер, ал жыртқыштардың дауысы осы түрде иммундық реакцияны тудыруы мүмкін. Ұялар шамамен 7,5 см диаметріндегі тамыршалардан жасалған кішкентай тостақтар болып табылады және 10–50 см биіктіктегі шөптесін өсімдіктерде, ландшафт бойынша жинақы орналасқан, әсіресе күрделі мекендерде кездеседі. Ұя салуға екі жыныс та қатысады. Көк қара шөпқұрттар көбейтіс маусымы болмаған кезде көбінесе топтасып жүреді. Олар тұқымдарды, көбінесе жерден жейді.
The blue black grassquit was described by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in 1766 in the twelfth edition of his Systema Naturae under the binomial name Tanagra jacarina. Linnaeus based his description on the "Jacarni" that was described in 1648 by the German naturalist Georg Marcgrave in his Historia Naturalis Brasiliae. The type locality is eastern Brazil. The blue black grassquit is now the only species placed in the genus Volatinia and was introduced in 1850 by the German naturalist Ludwig Reichenbach. The genus name is a diminutive of the Latin volatus meaning "flying". Within the tanager family Thraupidae the blue black grassquit is in the subfamily Tachyphoninae and is a member of a clade that contains the genera Conothraupis and Creurgops. The blue black grassquit was formerly placed with the buntings in the subfamily Emberizinae rather than with the tanagers in Thraupinae within an expanded family Emberizidae. During the breeding season, males defend small territories, about 13,0 72,5 m2, dominant males are normally lighter. The male has a jumping display, often performed for long periods, which gives rise to the local name "johnny jump up". This is accompanied by a persistent wheezing jweeee call, jumping several times in a minute. The extravagant display also has a cost of calling attention of the predator, thus displaying increased nest predation. Predation is the main cause of breeding failure, and predator vocalizations can cause an immune related reaction to this species. Nests are small cups of rootlets (diameter about 7.5 cm) found in herbaceous vegetation 10–50 cm high, clustered at a landscape, and placed preferably at high complex habitat spots. Nests are built by both sexes. Blue black grassquits will often form flocks when not breeding. They eat seeds, mostly on the ground.