Джон Годфри Парри Томас: Жылдамдық рекордын күйреуге ұшыратқан жарысшы
J. G. Parry-Thomas
Жон Годфри Парри Томас (1884-1927) – британдық автокөлік спорты шебері, жылдамдық рекордын жасаған инженер. Өмірі мен трагедиялық қазасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық жарыс жүргізушісі және құрлықтағы жылдамдық рекордшысы (1884–1927)
British racing driver and land speed record holder (1884–1927)
Джон Годфри Пэрри Томас (6 сәуір 1884 – 3 наурыз 1927) – Уэльс инженері және автокөлік жарыстарының жүргізушісі, бір кезде құрлықтағы жылдамдық рекордын иеленген. Құрлықтағы жылдамдық рекордын орнатуға тырысқанда қаза тапқан алғашқы жүргізуші ол болды.
John Godfrey Parry Thomas (6 April 1884 – 3 March 1927) was a Welsh engineer and motor racing driver who at one time held the land speed record. He was the first driver to be killed in pursuit of the land speed record.
Ерте өмір және білім
Пэри Томас Уэльстің Рексем қаласында, Росдду шлютерінің ұлы болып дүниеге келген. Ол бес жасында отбасы жақын жердегі Освестриге көшіп, Освестри мектебінде білім алды. Кейін ол Лондонның Сити және Гильдиялар колледжінде инженерлік мамандыққа оқыды.
Parry Thomas was born in Wrexham, Wales, the son of the curate of Rhosddu. The family moved to nearby Oswestry when he was five years old, and he was educated at Oswestry School. He went on to study engineering at The City and Guilds College in London.
Лейленд Моторс
Парри Томас «Лейланд Моторс» компаниясының бас инженері болды, оның негізгі өнімдері коммерциялық көлік құралдары еді. Ол электр және автомобиль өнеркәсібі салаларында бірнеше патенттерге өтініш беріп, алды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол және оның ассистенті Рид Райлтон «Роллс-Ройс» компаниясымен бәсекелесу үшін «Лейланд 8» сәнді автокөлігін жобалады. 1920 жылы Бруклендс трассасында осы көлікпен жүргізу тәжірибесі оны «Лейланд» компаниясындағы мансабынан бас тартып, толық уақытты автоспортшы және инженер болуға ықпал етті.
Parry Thomas became chief engineer at Leyland Motors, a company whose main products were commercial vehicles. He filed for and received a number of patents, in the fields of electrical and automotive engineering. After the First World War he and his assistant Reid Railton designed the Leyland Eight luxury motor car, which was intended to compete with Rolls Royce. His experience of driving this car around Brooklands in 1920 persuaded him to give up his career with Leyland to become a full time motor racing driver and engineer.
Бруклендтер
Жаңа Зеландиялық инженер Кен Томсонмен серіктестік құрып, ол Бруклендс трегінің ішінде орналасқан "Томас Инвентингс Девелопмент Ко" компаниясын құрды. Ол қайтыс болғаннан кейін бұл компания "Thomson & Taylor" болып өзгеріп, Малкольм Кэмпбеллдің "Blue Bird" сияқты машиналарын жасады. 1923 жылдан бастап ол ондағы "ұшатын ауылда" – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған, "Эрмитаж" деп аталған кабинадан жасалған шағын үйінде тұрды. Ол өмірін екі немец қожасымен және машиналарын күтумен өткізді, бұл Бентлидің жанкүйерлерінің әуесқойлыққа берілуіне түбегейлі қарама-қайшы болды. Пэрри Томас тректе үлкен жетістіктерге қол жеткізіп, бес маусымда 38 жарысқа жеңіске жетіп, көптеген рекордтарды жаңартты.
In partnership with another engineer, Major Ken Thomson from New Zealand, he started Thomas Inventions Development Co., based inside the Brooklands circuit itself. After his death, this company became Thomson & Taylor and went on to build such cars as Malcolm Campbell's Blue Bird. From 1923 he lived in the "flying village" there, in a bungalow converted from a First World War hut named The Hermitage. It was an ascetic life, shared only with two Alsatian dogs and his cars, in stark contrast to the hedonism of the Bentley Boys. Parry Thomas achieved some success on the circuit, winning 38 races in five seasons and setting numerous records.
Жер бетіндегі жылдамдық рекорды
1925 жылы Пэрри Томас коммерциялық сәттілікке жету үшін Бруклендс ұсына алатыннан артық танылу қажет екенін түсінді және назарын жылдамдық рекордына бұрды. Ол қайтыс болған Луи Зборовскидің мүлігінен Higham Special көлігін сатып алып, жаңа корпусымен қайта жасады, осылайша аэродинамикалық қасиеттерін жақсартты. Көлік үлкен 27 литрлік Liberty V12 әуе қозғалтқышымен жабдықталған еді. Кемпбеллдің қаржысы мен беделі, не Генри Сегревтің зауытпен байланыстары болмағандықтан, Пэрри Томас басқа рекорд талапкерлері жоспарлағандай, жаңа Napier Lion қозғалтқышын ала алмады. Көлік 1925 жылы сынақтан өтті, бірақ күтілген нәтиже бермеді. 1926 жылдың сәуір айында, енді Бабс деп аталған көлік тағы бір жаңа корпусымен пайда болды. Ол сол күні кешке фаралары болмаса да, Бруклендс маңындағы жолдарда жүріп қуанышқа бөленді. Ал келесі 15 жыл бойында оны Оуэн Уин Оуэн, сол кезде Бангор университетінің студенті, қалпына келтірді.
By 1925 Parry Thomas realised that commercial success required a higher profile than Brooklands could offer, and switched his attention to the land speed record. He acquired the Higham Special from the estate of the deceased Louis Zborowski and rebuilt the car with new bodywork for improved aerodynamics. The car was powered by a huge 27 litre Liberty V 12 aero engine. Without Campbell's money and prestige, or Henry Segrave's factory connections, Parry Thomas was unable to obtain a brand new Napier Lion, as the other record contenders were planning. The car was running in 1925 but did not perform as expected. In April 1926 the car, now named Babs, emerged with another new body. He celebrated by driving the lanes around Brooklands that same evening, despite his lack of headlamps. and over the next 15 years was restored by Owen Wyn Owen, at the time a member of Bangor University.