Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Заңсыз қамауда ұсталған австралиялық иммигрант
Unlawfully detained Australian immigrant
Корнелия Рау – неміс және австралиялық азамат, ол 2004 және 2005 жылдары он ай бойы заңсыз қамауда ұсталды, бұл Австралия үкіметінің міндетті түрде ұстау бағдарламасының бір бөлігі болды. Оның қамауда ұсталуы үкіметтік сауалдаманың нысаны болды, кейіннен ол Австралия үкіметінің Иммиграция және көпмәдениеттік және халықтар істері департаменті (DIMIA) тарапынан заңсыз қамауда ұсталды деген күдікпен 200-дан астам басқа да жағдайларды тергеу үшін кеңейтілді. Ол 2004 жылдың 17 наурызында Манли ауруханасынан жоғалып кетті, ал 2005 жылдың ақпанында Брисбен әйелдерінің түзеу орталығында, түрмеде, содан кейін Бакстер қамауда ұстау орталығында заңсыз ұсталғаны анықталды. Бұл оның нақты кім екенін айтудан бас тартқаннан кейін Иммиграция департаменті оны күдікті заңсыз иммигрант немесе азамат емес деп санағаннан кейін болды. Рау 2020 жылғы "Мемлекетсіз" телехикаясында Ивонн Страховски сомдаған Софи Вернер кейіпкеріне шабыт берді.
Cornelia Rau is a German and Australian citizen who was unlawfully detained for a period of ten months in 2004 and 2005 as part of the Australian Government's mandatory detention program. Her detention became the subject of a government inquiry which was later expanded to investigate over 200 other cases of suspected unlawful detention by the Australian government's Department of Immigration and Multicultural and Indigenous Affairs (DIMIA). She disappeared from Manly Hospital on 17 March 2004, and, in February 2005, it was revealed that she had been unlawfully detained at Brisbane Women's Correctional Centre, a prison, and later at Baxter Detention Centre, after being classified as a suspected illegal immigrant or non citizen by the Immigration Department when she refused to reveal her true identity. Rau was the inspiration for the character Sofie Werner portrayed by Yvonne Strahovski in the 2020 show Stateless.
Австралиядағы өмір
Рау 1967 жылы Германиядан Австралияға 18 айлық шаласында келді. Оның отбасы 1980 жылға дейін Австралияда тұрды, содан кейін Германияға қайтып оралды. Олар онда екі жыл тұрды, сосын Азияға көшіп, 1983 жылы тағы да Австралияға келді де сонда қалды. Рау әлі де Германия азаматы болғанымен, үйде біраз немісше сөйлейтін, бірақ мектепте және басқа жерлерде ағылшын тілінде сөйледі. Рау суретшілер мектебінде оқыды, содан кейін Qantas авиакомпаниясында қызметкер болып жұмыс істеді. 1998 жылдың сәуір айында Рау "Кенжа Коммуникация" культына қосылды, бірақ Мельбурнда өткен "Кенжа" іс-шарасынан кейін ұйымнан қуылды.
Rau arrived in Australia from Germany in 1967, aged eighteen months. Her family lived in Australia until 1980 when they returned to Germany. They lived there for two years, then moved to Asia and once again to Australia in 1983 where they remained. Although Rau is still a German citizen and spoke some German at home, at school and elsewhere she spoke English. Rau attended an art school and worked in hospitality before taking a job as a flight attendant with Qantas. In April 1998, Rau joined Kenja Communication, a cult, but was apparently expelled from the organisation following a Kenja event in Melbourne.
Психикалық аурулар
1998 жылдың қазан айында Рау үш ай бойы ауруханада жатты, себебі Кенжа өнер фестивалінен кейін туындаған тұрақсыз мінез-құлқына байланысты. Сол кезде оған екіполярлық бұзылыс диагнозы қойылды, бірақ кейін дәрігерлер шизофрения диагнозы қойды. Бір кезде дәрігерлер Раудың шизоаффективті бұзылысы бар деп ойлады. Рауға оның жағдайына байланысты дәрі тағайындалды және ол жиі ауруханаға қайта жатқызылды, бірақ дәрінің жанама әсерлері болғандықтан емдеу оған ұнамады. Соңында Раудың дәрігерлері мен отбасы 2004 жылдың 18 наурызына амбулаторлық емдеуді міндеттеу туралы сот отырысын белгіледі, бұл Рауды дәрі ішуге мәжбүрлеген болар еді.
In October 1998, Rau was hospitalised for three months, after unstable behaviour probably brought on by a Kenja artistic festival. At the time, she was diagnosed with bipolar disorder, but doctors later diagnosed her with schizophrenia. At one point, doctors believed that Rau had schizoaffective disorder. Rau was prescribed medication for her condition and was often re admitted to hospital, but did not like the treatment because of its side effects. Eventually Rau's doctors and her family scheduled a community treatment order hearing for 18 March 2004, which would have compelled Rau to take her medication.
Жоғалу
2004 жылдың 17 наурызында Рау Манли ауруханасынан шығып, жоғалып кетті. Келесі күні Манли ауруханасы Рау туралы Жаңа Оңтүстік Уэльс полициясына "жоғалған науқас" ретінде хабарлаған, бірақ олар оның қандай да қауіпті жағдайда екенін ойлаған жоқ. 2004 жылдың 29 наурызында Рау Солтүстік Квинслендтегі Ханн өзені бойындағы жол бойындағы қонақ үйге келді. Ол автостоппен, жалғыз саяхаттап келе жатқан. Жауын-шашын маусымы болғандықтан және оның саяхат жоспары нақты болмағандықтан, жергілікті тұрғындар оның қауіпсіздігіне алаңдады. 30 наурызда жергілікті тұрғындар оны жол бойындағы қонақ үйден Кейп-Йорк түбегіндегі Коэн қаласына жеткізді. Ол Коэн қаласындағы "Exchange" қонақ үйіне апарылды, онда жергілікті тұрғындар Квинсленд полициясына хабарласты. Сонда Рау өзінің оқиғасын бірнеше рет айтты, өзін Анна Бротмайер және Анна Шмидт деп таныстырды, сондай-ақ ағылшын және неміс тілдерінде сөйледі. Ол Германияның Мюнхен қаласынан келген турист екенін және Вайпаға дейін солтүстікке қарай саяхаттауды жоспарлап отырғанын айтты. Бірақ ол ешқандай құжат ұсынбады және Австралияда оның жоғалғанын білетін адам жоқ екенін мәлімдеді. Рауды тексеру кезінде одан норвегиялық паспорт, екі түрлі есімдері жазылған кітап (екеуі де Анна мен Корнелия есімдерінен өзгеше) және 2413 австралиялық доллар табылды. Кейін сол күні оны Коэннен Кэрнс қаласына апарып жіберді.
On 17 March 2004, Rau discharged herself from Manly Hospital and disappeared. The following day, Manly Hospital reported Rau to the New South Wales Police as a "missing patient", although they did not consider her to be in any serious danger. On 29 March 2004 Rau arrived at the Hann River Roadhouse in North Queensland. She was hitchhiking and travelling alone. Since it was the wet season, and she did not have a consistent plan for travel, the locals were concerned for her safety. On 30 March, locals took her from the Roadhouse to the nearby town of Coen, on the Cape York Peninsula. She was taken to the Exchange Hotel in Coen, where locals called the Queensland Police. There Rau gave several versions of her story, identifying herself as Anna Brotmeyer and Anna Schmidt, and spoke both English and German. She said that she was a tourist from Munich, Germany, and that she was planning to continue north as far as Weipa. However, she could not provide any documentation and said there was no one else in Australia who would know she was missing. Rau was searched, and had a Norwegian passport, a book with two names (both different from Anna and Cornelia) on it, and A$2,413 in her possession. Later that day she was driven from Coen to Cairns.
Квинсленд штаты
2 сәуірде Рауға Германия мен Францияның Каэрнстегі құрметті консулы Ирис Индорато келді. Рау онымен неміс тілінде сөйлесті, себебі сол кездегі шенеуніктер Раудың ағылшын тілінде сөйлейтінін білмеді, сондықтан ол жоғалған неміс азаматы деп болжады. Индорато оның тіл білімі еркін, бірақ сөздік қоры жағынан "бала сияқты" екенін, ал Рау ата-анасының есімдері мен қай жерде туғанын сияқты негізгі ақпаратты еске түсіре алмайтынын айтты. 5 сәуірде Рау Брисбенге және Брисбен әйелдер түзеу орталығына (BWCC) ауыстырылды, онда ол келесі алты ай бойы қалады. Ол жерде ол жалпы түрме тұтқындарының қатарына қосылды, себебі Квинсленд штатында иммиграциялық ұстау орындары жоқ. 11 мамырда Рау неміс паспортын алуға өтініш бере алатынын сұрады, ал DIMIA қызметкерлері оның деректерімен толтырылған нысанды дайындады, оның есімін Анна Шмидт деп көрсетті. Төрт күннен кейін Сиднейдегі Германия консулдығы паспорт алуға берілген өтінішті қабылдамады, себебі онда жеткіліксіз немесе толық емес ақпарат болды. 17 маусымда DIMIA Австралияның Берлиндегі елшілігінен Рауды анықтауға көмек сұрады. Осы арада, 11 тамызда Раудың отбасы оны Жаңа Оңтүстік Уэльс полициясына жоғалған адам ретінде ресми түрде хабарлады. Полиция газеттерде жарнама жасап, афишалар іліп, халыққа үндеу жариялады. 2004 жылдың қыркүйек айының соңында DIMIA қызметкерлері Рауды Оңтүстік Австралиядағы Порт-Агуста қаласына жақын орналасқан DIMIA мекемесіне (Global Solutions Limited немесе GSL басқарады) Бакстер иммиграциялық қабылдау және өңдеу орталығына (әдетте Бакстер ұстау орталығы деп аталады) көшіруді жоспарлады. Рау ауыстыру қағаздарына қол қоюдан бас тартты, бірақ 6 қазанда ол Бакстерге көшірілді. Оны ұшаққа мінгізу үшін тыныштандыруға және шектеп тастауға тура келді.
On 2 April, Rau was visited by Iris Indorato, the honorary consul for Germany and France in Cairns. Rau communicated with her in German, because officials did not know at the time that Rau could speak English, and it was presumed that she was a lost German citizen. Indorato said that her command of the language was fluent but "child like" in terms of vocabulary, and that Rau could not remember basic information such as her parents' names, and where she had been born. On 5 April, Rau was transferred to Brisbane, and to the Brisbane Women's Correctional Centre (BWCC), where she would remain for the next six months. There she was placed among the general prison population, because there are no immigration detention facilities in Queensland. On 11 May, Rau asked if she could apply for a German passport, and DIMIA officials prepared a form filled in with her details, giving her name as Anna Schmidt. Four days later, the German Consulate in Sydney rejected the passport application, because it contained insufficient or inadequate information. On 17 June, DIMIA contacted the Australian Embassy in Berlin for assistance in identifying Rau. Meanwhile, on 11 August, Rau's family officially reported her as a missing person to the New South Wales Police. The police launched a public appeal, advertising in newspapers and placing posters nearby. By the end of September 2004, DIMIA officials were planning to move Rau to the Baxter Immigration Reception and Processing Centre (commonly known as the Baxter Detention Centre), a DIMIA facility (operated by Global Solutions Limited, or GSL) near the town of Port Augusta in South Australia. Rau refused to sign the transfer forms, but, on 6 October, she was transferred to Baxter anyway. She had to be sedated and placed in restraints in order to get her on the plane.
Бакстер
Рау сол күні Бакстерге келді және психологқа жолдама алды. Психолог Рауды 7 қазанда тексерді, бірақ шизофренияны диагностикалай алмады, оның орнына мінез-құлқында проблемалар бар екенін мәлімдеді. 8 қазанда DIMIA шенеуніктерімен қарым-қатынас жасаудан бас тартқаннан кейін, ол 12 қазанда қайтадан психологқа жіберілді. 14 қазанда психолог дәрі-дәрмектің тиімсіз екенін және Аннаны Сиднейдегі Виллавуд иммиграциялық ұстау орталығы сияқты мекемеге ауыстыру қажеттігін хабарлады, онда әйелдерге арналған бөлім бар, ол Анна үшін ыңғайлырақ болар еді. Доктор Фруккацтың ұсыныстарына қарамастан, Рау екінші рет басқаруға жіберілді. Кейіннен ол тәртіпсіздіктерді болдырмау және тәртіпсіздікке ұшыраған тұтқындарды ұстау үшін арнайы салынған Red 1 корпусына көшірілді. Олар жалпы тұтқындардан бөлек, оқшауланып, күніне он сегіз сағат бойы жабық күйде ұсталады. 24 қарашадағы басқару бөлімінің отырысында Аннаның іс жөндеушісі Аннаның мүлдем неміс емес, неміс ата-анасы бар австралиялық екенін ойлағанын айтты. Бұл пікір туралы Бакстердегі басқа қызметкерлерге, сондай-ақ Канберрадағы DIMIA қызметкерлеріне хабарланды. Бұрын, 12 қарашада Мельбурндағы Германия консулдығы Аннаның кім екенін анықтауға тырысты. Олар Виктория полициясының қызметкерімен байланысқа түсті, ол өз кезегінде Канберрадағы DIMIA штаб-пәтеріне хабарлады. DIMIA 6 желтоқсанда консулдықпен байланысқа түсті, бірақ ешқандай прогресс болған жоқ. Осы уақытта, 22 желтоқсанда Мэнлидегі полиция Раудың елден шығу үшін австралиялық паспортын пайдаланғанын білу үшін, фотосуреттер мен басқа да ақпаратсыз DIMIA-мен байланысқа түсті. Желтоқсанның соңында Бакстерде жұмыс істейтін Клодетт Кусак сияқты христиан дін қызметкерлерінің тобы Анна және психикалық денсаулық мәселелері бар басқа тұтқындар туралы DIMIA-ға хат жазды. Бакстерде жұмыс істейтін Арно Вермеерен дін қызметкері жоспарланған тексеруге дейін Иммиграциялық ұстау кеңесші тобына (IDAG) Анна және Red 1 корпусы туралы алаңдаушылығын білдірді. Бұл мәселелерге назар аударылмады. 2005 жылдың 5 қаңтарында Мельбурндағы Германия консулдығы DIMIA-ға саусақ іздері сияқты ақпаратсыз Аннаны анықтай алмайтынын айтты, ал 14 қаңтарда Германиядағы шенеуніктер де ешқандай прогресске қол жеткізбегенін мәлімдеді. Рау 20 қаңтарда консулдыққа барып, өзін Анна Шмидт деп таныстырды, бірақ қызметкерлер оған қосымша ақпарат қажет екенін айтты. Консулдық қызметкерлері кейіннен Аннаның Бакстердегі іс жөндеушісіне Аннаның неміс тілін "бала сияқты" қолдануы Аннаның неміс тегі бар австралиялық екеніне сәйкес келетінін айтты, бұл іс жөндеушісінің 24 қарашадағы кездесуде болған күдігін растады. Палмер тергеуінде Анна кейде австралиялық акцентпен, ал кейде неміс акцентімен ағылшын тілінде сөйлейтіні, сонымен қатар неміс тілінде де сөйлейтіні айтылды. Осы уақытта, 4 қаңтарда Бакстердегі психологтар RRMHS-пен қайта байланысқа түсті, ал Гленсайд қызметкерлері 2004 жылдың қарашасында оларға жіберілген ақпаратты тексерді. 7 қаңтарда DIMIA-ның қосалқы мердігері Халықаралық денсаулық сақтау және медициналық қызметтердің (IHMS) дәрігері Аннаны қайтадан тексеріп, оның шизофрениямен немесе кем дегенде шизофрениямен байланысты жағдаймен ауыруы мүмкін екенін айтты. 24 қаңтарда Канберрадағы DIMIA шенеуніктері Гленсайд дәрігерлерімен Аннаны емдеу мүмкіндігін талқылады. IHMS дәрігері 31 қаңтарда Аннаны тағы да тексеруге тырысты, бірақ онымен ынтымақтасуға қол жеткізе алмады, ал 2 ақпанда дәрігер Гленсайдтағы психиатрмен байланысты, ол Аннаны 1993 жылғы Оңтүстік Австралияның психикалық денсаулық туралы заңына сәйкес бағалау керектігін айтты. Дәрігер келесі күні Аннаны тексеріп, Гленсайд дәрігерімен кеңескеннен кейін Аннаны емдеуге жатқызды.
Rau arrived at Baxter later that day and was referred to a psychologist there. The psychologist assessed Rau on 7 October, but was unable to diagnose schizophrenia, declaring instead that she had behavioural problems. After she would not communicate with DIMIA officials at her induction interview on 8 October, she was again referred to the psychologist, who assessed her again on 12 October. On 14 October, the psychologist reported that medication would be useless, and that Anna should be transferred to a facility such as the Villawood Immigration Detention Centre in Sydney, which had a female only area which would be more suitable for Anna. Despite Dr. Fruckacz's recommendations, Rau was put into Management for a second time. Later, she was moved to the Red 1 compound, specially built to prevent riots and to hold rowdy detainees. There they are separated from the general population, isolated and held indoors for eighteen hours a day. At a Management Unit meeting on 24 November, Anna's case manager said that she thought that Anna was not German at all but an Australian with German parents. Other staff at Baxter, as well as DIMIA staff in Canberra, were informed of this opinion. Previously, on 12 November, the German Consulate in Melbourne had decided to try to identify Anna. They contacted an officer of the Victoria Police, who, in turn, contacted the DIMIA headquarters in Canberra. DIMIA contacted the consulate on 6 December, but neither had made any progress. Meanwhile, on 22 December, police in Manly, New South Wales contacted DIMIA, without providing photographs or other information, to see if Rau had used her Australian passport to leave the country. In late December, a group of Christian ministers, including Sister Claudette Cusack, who worked at Baxter, wrote to DIMIA about Anna and other detainees who appeared to have mental health issues. Father Arno Vermeeren, who also works at Baxter, raised his concerns about Anna and the Red 1 compound with the Immigration Detention Advisory Group (IDAG), shortly before a scheduled inspection. None of these concerns were addressed. On 5 January 2005, the German Consulate in Melbourne told DIMIA that without information such as fingerprints, they would not be able to identify Anna and, on 14 January, said that officials in Germany had also made no progress. Rau herself contacted the consulate on 20 January, still identifying herself as Anna Schmidt, but staff told her that they still required more information. Consular staff later told Anna's case manager at Baxter that Anna's "child like" command of the German language was consistent with Anna being an Australian of German background, corroborating the case manager's suspicion from the 24 November meeting. It was noted in the Palmer Inquiry that, at times, Anna would speak English with an Australian accent and, at other times, with a German accent, alongside also speaking German. Meanwhile, on 4 January, psychologists at Baxter contacted RRMHS again, and Glenside officials finally investigated the information sent to them in November 2004. On 7 January, a doctor from International Health and Medical Services (IHMS), a DIMIA sub contractor, examined Anna again and suggested that she might have schizophrenia, or at least a schizophrenia related condition. On 24 January, DIMIA officials in Canberra discussed with Glenside doctors the possibility of committing Anna. The IHMS doctor again tried to assess Anna on 31 January, but he could not get her to cooperate, and, on 2 February, the doctor contacted a psychiatrist at Glenside, who said that Anna should be assessed under the South Australian Mental Health Act 1993 for possible committal. The doctor assessed Anna on the next day and, after consulting with the Glenside doctor, committed Anna.
Ашылу
2005 жылдың 31 қаңтарында Мельбурн қаласындағы "The Age" газеті Андра Джексонның "Бакстердегі құпия әйелдің денсаулығы нашарлауы мүмкін" деген мақаласын жариялады. Бұл мақаланы Рау отбасының достары көрді, олар мақаладағы әйел Корнелия Рау болуы мүмкін деп ойлап, отбасымен байланысқа шықты. Отбасы өз кезегінде Жаңа Оңтүстік Уэльс полициясына хабарласып, Рау туралы мәліметтер мен суреттерін DIMIA қызметкерлеріне Бакстерде электрондық пошта арқылы жіберді. Біраз уақыттан соң DIMIA қызметкерлері Аннаның Корнелия Рау екенін ресми түрде анықтады. Сол түні Оңтүстік Австралия полициясы Бакстерге кіріп, Рауды алып кетті. Ол жақын жердегі Порт-Аугуста ауруханасына жеткізіліп, 4 ақпан күні таңертең Гленсайд психиатриялық ауруханасына жатқызылды.
On 31 January 2005, The Age newspaper in Melbourne published a story by Andra Jackson, entitled "Mystery woman at Baxter may be ill". The story was seen by friends of the Rau family, who thought that the woman the article referred to could be Cornelia Rau, so they contacted the family. The family, in turn, contacted the New South Wales Police, who emailed DIMIA officials at Baxter with details and photographs of Rau. Soon, DIMIA staff officially identified Anna as Cornelia Rau. Later that night, South Australia Police officers entered Baxter and removed Rau. She was transported to the nearby Port Augusta Hospital and, on the morning of 4 February, committed to the Glenside Hospital mental health facility.
Тергеу
2005 жылдың 9 ақпанында иммиграция, көпмәдениет және жергілікті халықтар ісі жөніндегі министр, сенатор Аманда Ванстоун, Австралия Федералды полициясының бұрынғы комиссары Мик Палмердің Раудың ұсталуына қатысты мән-жайларды зерттейтінін хабарлады. Бұл Палмер тергеуі деп аталды. 2 мамырда Палмерге 2001 жылы Вивиан Солонның Филиппинге заңсыз шығарылуын тергеуге рұқсат беру үшін тергеу мандаты кеңейтілді. Палмер тергеуінің қорытындысы 2005 жылдың 14 шілдесінде жарияланды. Сенатор Ванстоун есепті Парламентке ұсынды және премьер-министр Джон Ховардпен бірге баспасөз мәслихатын өткізді, онда олар Рау мен Солоннан кешірім сұрады. Еңбек партиясының иммиграция жөніндегі өкілі Тони Берк тергеуді сынға алып, жағдайды тиісті түрде зерттеу үшін тек Корольдік комиссияның қажетті өкілеттіктерге ие болатынын айтты. Корнелия Рау сенатор Ванстоунның иммиграция министрі лауазымына этникалық азаматтың тағайындалуын қалағанын мәлімдеді. 2005 жылдың шілдесінде және жыл соңында үкімет Рауға өтемақы төленетінін уәделеді. 2008 жылдың ақпан айында Раудың адвокаттары оның атынан ұсынылған өтемақы сомасын қабылдады, ол кейіннен 2,6 миллион австралиялық долларына тең деп расталды.
On 9 February 2005, the Minister for Immigration and Multicultural and Indigenous Affairs, Senator Hon, Amanda Vanstone, announced that former Australian Federal Police commissioner Mick Palmer would be conducting an inquiry into the circumstances around the detention of Rau. This would become known as the Palmer Inquiry. On 2 May, the terms of reference were expanded to allow Palmer to investigate the wrongful deportation of Vivian Solon to the Philippines in 2001. The report of the Palmer Inquiry was released on 14 July 2005. Senator Vanstone tabled the report in Parliament and held a press conference along with Prime Minister John Howard, in which they apologised to Rau and Solon. Labor Immigration spokesperson Tony Burke criticised the Inquiry, saying that only a Royal Commission would have the necessary powers to investigate the situation properly. Cornelia Rau herself said that she wanted Senator Vanstone to be replaced as Immigration Minister by someone from an ethnic background. In July 2005, and again later in the year, the government promised that Rau would be compensated. In February 2008, lawyers for Rau accepted an increased offer of compensation on her behalf later confirmed at A$2.6 million.
Қазіргі өмір сүру мерзімі
2008 жылдың мамыр айында Рау Аделаидадағы психиатрдың рұқсатымен саяхаттауға жіберілді, бірақ кейіннен 2008 жылдың қазан айының соңына дейін 7 апта бойы Гамбург ауруханасының жабық палатасында оқшауланды. Ол Аделаидада Мемлекеттік қорғаушының қамқорлығында тұрды. Оның отбасы оған дәрісін қабылдаудан үш-алты айға үзіліс берілген кезде шетелге саяхаттауға рұқсат беруге сенбеді. Рау 2009 жылдың ақпан айында Иорданияның Тафила қаласында дұрыс емес мінез-құлық көрсеткені үшін ұсталды. Жергілікті шенеуніктер оның қонақүй мен такси есебін төлемегендігі үшін ұсталғанын мәлімдеді. Австралия Сыртқы істер министрлігі Рауға көмек көрсетуді жалғастыратынын хабарлады. Ол 2009 жылдың 22 наурызында екі медицина қызметкері, адвокаты және Австралия Федералдық полициясымен бірге Австралияға оралды. Ол Сиднейге келді, содан кейін Аделаидаға ұшып, медбикесі мен қамқоршысымен бірге Королева Елизавета ауруханасына жеткізілді.
In May 2008, Rau was cleared to travel by a psychiatrist in Adelaide, but was subsequently "held in isolation at a Hamburg hospital" in a closed ward for 7 weeks until late October 2008. She had been living in Adelaide under the guardianship of the Public Advocate. Her family expressed disbelief that she was allowed overseas travel while also on an authorised "three to six month break from her medication". Rau was arrested while behaving erratically in the city of Tafila, Jordan in February 2009. Local officials say she was taken into custody for failing to pay hotel and taxi bills. The Australian Department of Foreign Affairs says Australian authorities will continue to provide aid to Rau. She returned to Australia on 22 March 2009, accompanied by two medics, her lawyer and Australian Federal Police. She arrived in Sydney then flew to Adelaide where she was taken to Queen Elizabeth Hospital with her nurse and guardian.