Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс физиологы, анатомы және философы (1801–1877)
German physiologist, anatomist, and philosopher (1801–1877)
Альфред Вильгельм Волкманн (1 шілде 1801, Лейпциг – 21 сәуір 1877, Халле-ан-дер-Зале) – неміс физиологы, анатомы және философы. Ол жүйке және көру жүйесін зерттеумен шұғылданды.
Alfred Wilhelm Volkmann (1 July 1801, Leipzig – 21 April 1877, Halle an der Saale) was a German physiologist, anatomist, and philosopher. He specialized in the study of the nervous and optic system.
Өмірбаян
Альфред Вильгельм Волкманн Лейпцигте дүниеге келді және 1821 жылы медицинаға оқуға түсті. 1822 жылы медицина мамандығы бойынша білім алған Густав Теодор Фехнермен және Рудольф Герман Лотцемен (1817–1881) бірге олар шағын интеллектуалды топ құрды, ол 1837 жылы Волкман Дорпат (қазіргі Тарту) қаласында профессорлық лауазымын алған кезде ғана тарады. 1826 жылы докторлық дәрежесін алып, 1828 жылы Лейпциг университетінде приват-доцент болып абилитацияланды. 1834 жылы ол осы жерде зоотомиядан ерекше профессор болды. 1837 жылы Дорпат қаласына физиология, патология және семиотика профессоры болып барды. Алайда, Дорпаттағы тұрағы қысқа болды: ол 1843 жылы Галлеге кетті. Галлеге қоныс аударғаннан кейін Волкман, өзінің қайын інісі Густав Теодор Фехнерге (Волкманның қарындасы Клара Фехнерге үйленген) көптеген эксперименттермен көмектесті, олар эпохалық «Психофизика элементтері» еңбегінің негізін қалады. (оның қызы Анна Аншуц кейіннен Фехнердің тәжірибелік нысаны болды). 1854 жылы Волкман анатомияны оқытуды қосымша міндет етіп алды, 1872 жылға дейін, содан кейін физиологияны Юлиус Бернштейнге тапсырды. Волкманның Галледегі үйі қаланың қоғамдық өмірінің орталығы болды. Оның достарының арасында суретшілер Вильгельм фон Кюгельген, Фридрих Преллер және Людвиг Рихтер, сондай-ақ музыканттар Роберт Франц, Клара және Роберт Шуман болды. 1872 жылы докторлық дәрежесінің елу жылдық мерейтойынан кейін ол университет қызметінен толыққанды зейнеткерлікке шықты. Ол Галледе қайтыс болды.
Alfred Wilhelm Volkmann was born in Leipzig, and enrolled in medicine there in 1821. Together with Gustav Theodor Fechner, who got his degree in medicine in 1822, and Rudolph Hermann Lotze (1817–1881), they formed a small intellectual group which dissolved only in 1837 when Volkmann received his professorship in Dorpat (now Tartu). In 1826 he obtained his doctorate and in 1828 he was habilitated as Privatdozent at the University of Leipzig. It was there that he became professor extraordinary of zootomy in 1834. In 1837 he went to Dorpat as professor of physiology, pathology and semiotics. However, his residence in Dorpat was short: he left for Halle as early as 1843. After moving to Halle, Volkmann helped Gustav Theodor Fechner, his brother in law (married to Volkmann's sister Clara Fechner), with many experiments that formed the foundation of the epochal Elemente der Psychophysik. (his daughter Anna Anschütz was later experimental subject for Fechner). In 1854 Volkmann additionally took on the teaching of anatomy, until 1872, when physiology was branched off and given to Julius Bernstein. Volkmann's house in Halle was a center of the city's social life. Among his friends were the painters Wilhelm von Kügelgen, Friedrich Preller and Ludwig Richter, as well as the musicians Robert Franz, and Clara and Robert Schumann. In 1872, after his fiftieth doctoral jubilee he retired completely from his university activities. He died in Halle.
Зерттеу
Бүгінде Волкманн жүйке жүйесінің физиологиясы мен физиологиялық оптикаға қосқан үлесімен ең көп еске түседі. 1842 жылы ол симпатикалық жүйкелердің басым бөлігі симпатикалық және жұлындық ганглиялардан шығатын миелинделген талшықтардан тұратынын көрсетті. Дегенмен, ол жалпы анатомияның көптеген ерекшеліктерін де сипаттап, анықтады, оның ішінде Волкманнның өз каналдарын да. Бірақ, оның психофизика және қабылдау зерттеулеріне қосқан үлесі де тым маңызды. Фехнер Волкманмен бірлесіп, астрономияда қолданылып келген классикалық психофизикалық орташа қателік әдісін қалыптастырды. Волкманн Вебер заңын зерттеді және қашықтықты ажырату шегінің эталондық қашықтық ұлғайған сайын артатынын хабарлады. Бұл Вебер заңының көру саласындағы алғашқы демонстрацияларының бірі болды. Философиялық тұрғыдан алғанда, Волкманн материализмге қарсы болған евангелист еді және дене мен жанның бірдей екендігі туралы материалистік пікірге қарсы бірнеше дәріс оқыды.
Today, Volkmann is most remembered for his additions to the physiology of the nervous system and physiological optics. In 1842 he demonstrated that sympathetic nerves were largely made up of medullated fibres arising from sympathetic and spinal ganglia. However, he also delineated and identified numerous features of gross anatomy, including Volkmann's canals. Probably equally important, however, are his contributions to psychophysics and perception research. Fechner developed his classical psychophysical Method of average error (already in use in astronomy) in co operation with Volkmann. Volkmann studied Weber's law and reported that the threshold for distance discrimination increases with the increase of the reference distance. This was one of the first demonstrations of Weber's law in the visual domain. Philosophically, Volkmann was an evangelical who opposed materialism and gave a number of speeches against the materialist assumption of identity between the body and mind.
Отбасы
Ричард фон Волкман, оның ұлы, көрнекті хирург болды.
Richard von Volkmann, his son, became a distinguished surgeon.