Лима қабырғалары: 17 ғасырда салынған қамал, қаланың қорғанысы. Тарих, археология, сақталған бөліктері (Санта-Лусия бастионы) және "Қабырға саябағы" туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лимадағы 17 ғасырдағы нығайтылма
17th century fortification in Lima
Лима қабырғалары негізінен қабырғалар мен бастиондардан тұратын нығайтылма болды, олардың мақсаты Лима қаласын сыртқы шабуылдардан қорғау еді. Ол 1684 және 1687 жылдар аралығында, Наварра мен Рокафулл (Палата герцогы) билігінің кезінде салынды. Қабырға қазіргі Альфонсо Угарте, Пасео Колон және Грау көшелерінде және Римак өзенінің сол жағалауында орналасқан. Луис Кастанеда Лоссио басшылығымен Римак өзенінің сол жағалауының қалдықтарының бір бөлігі қайта жаңартылды, қазір олар "Парк де ла Муралла" тобының бір бөлігі ретінде көрініс береді, бірақ бұл "Тажамар де Сан-Франциско" деп белгілі бұрынғы құрылыстан болуы мүмкін. Санта-Люсия бастионы – Бариос-Альтос және Эль-Агустино шекарасында орналасқан, қазірге дейін сақталған қабырғаның бір бөлігі.
The Walls of Lima were a fortification consisting mainly of walls and bastions whose purpose was to defend the city of Lima from exterior attacks. It was built between 1684 and 1687, during the Viceroy Melchor de Navarra y Rocafull (Duke of Palata)'s government. The wall was located on the present streets of Alfonso Ugarte, Paseo Colón and Grau and the left bank of Rímac River. Under Luis Castaneda Lossio's management, he recovered a section of the remains of the left bank of the Rímac River, which are now visible as a part of the group known as "Parque de la Muralla," although these are probably from a previous construction known as "Tajamar de San Francisco." The Santa Lucía bastion is a sector of the wall located on the edge of Barrios Altos and El Agustino that still stands .
Тарих
Ескі қабырға 17 ғасырда қаланы қарақшылардың шабуылдарынан және испан тәжінің басқа да жауларынан қорғау үшін салынған. Қабырғада 10 шығу және кіру қақпасы болды: Мартинет, Маравильяс, Барбонес, Кочаркас, Санта-Каталина, Гвадалупе, Хуан Симон, Сан-Хасинто, Каллао, Монсеррат және Сан-Лазаро ауданындағы ла Гия қақпасы. Қалалық кеңею бағдарламалары мен жаңа даңғылдар салу аясында қабырға 1868 жылы Хосе Балта үкіметі тұсында бұзылды. Қабырға салған мақсатына ешқашан жетпеді, тіпті Рауль Поррас Барренхея оны "оқтан мерт болды" деп айтқан.
The old wall was built around the city to protect it from pirates attacks and other enemies of the Spanish crown in the 17th century. The wall had 10 exit and entry gates: Martinete, Maravillas, Barbones, Cocharcas, Santa Catalina, Guadalupe, Juan Simón, San Jacinto, Callao, Monserrate and the gate of la Guía in the Barrio de San Lázaro. As part of urban expansion programs and construction of new avenues, the wall was demolished in 1868 under José Balta's government. The wall never served the purpose for which it was built, to the point that Raúl Porras Barrenechea mentioned that "it died a virgin of gunpowder."
Ағымдағы жағдай
Теңіз қабырғасының бір бөлігі Сан-Франциско шіркеуінің артында, Үкімет сарайының жанында қайта жаңартылды, соның нәтижесінде "Parque de la Muralla" (Қабырға саябағы) деп аталатын қоғамдық кеңістік пайда болды. Бұл саябақта 1610 жылы францискандар салған теңіз қабырғасының іргетасының қалдықтарын көруге болады. Аталған саябақта елдің әртүрлі аймақтарынан әкелінген қолөнер бұйымдарын сататын мейрамхана мен дүкен орналасқан. Саябақта Франсиско Писарроның мүсіні орнатылған, бұл мүсін бұрын Үкімет сарайының жанындағы "Plaza Pizarro" алаңында тұрған. Мұнда сонымен қатар аймақта табылған археологиялық жәдітелерді көрсететін мұражай да бар. Грау даңғылындағы жылдам жол құрылысы кезінде қабырғаның бір бөлігі табылды. Барриос Альтостағы Плазуела дель Серкадоның жанындағы қабырға қалдықтары жақсы сақталған. "Камаль де Кончукос", бұл Санта-Люсия бекінісі, қабырғаның күзету пункттерінің бірі, қазір спорттық кешенге айналдырылған. Қабырға сұлулықтың үлгісі емес еді. Суретші Хуан Мануэль Угарте айтқандай, Барриос Альтос және Эль Кальяодағы 1807 жылғы "Maravillas" қақпасынан басқа, қалған қақпалар "көркемдік тұрғыдан аса тартымды емес" болған. Бұл үйлермен қатар, туристерді қызықтыратын маңызды орындардың бірі.
Part of the sea wall has been restored at the back of the Church of San Francisco, near the Government Palace, which has created a public space named Parque de la Muralla (Park of the Wall). In this park, the remnants of the foundations that had been the seawall are visible, which was done by the Franciscans in 1610. The aforementioned park has a restaurant and a shop selling hand made items from different areas of the country. The park contains a statue of Francisco Pizarro, which used to be in the "Plaza Pizarro," located next to the Government Palace. There is also a museum exhibiting archaeological pieces found in the area. Construction of an expressway on Grau Avenue uncovered some of the wall's remains. In Barrios Altos, the remains of the walls near the Plazuela del Cercado is in good condition. The camal de Conchucos, which was the bastion of Santa Lucía, one of the surveillance points of the wall, is now a sports complex. The wall was not a paragon of beauty. Except for the portals of Maravillas (1807) in the Barrios Altos and El Callao, the other gates, as told by the painter Juan Manuel Ugarte, "had no great artistic appeal. It is one of the most important tourist attractions, besides the houses, among others.