Кіріспе
Чарльз Роберт Кокерлл (1788 жылдың 27 сәуірі – 1863 жылдың 17 қыркүйегі) – ағылшын сәулетшісі, археологы және жазушы. Ол Роберт Смиркеден сәулет өнерін оқыды. Жеті жылға созылған ұзақ саяхатқа шықты, көбінесе Грекияда болды. Грекияда жүрген кезінде маңызды археологиялық жаңалықтар ашуға қатысты. Лондонға оралғаннан кейін, ол табысты сәулет практикасын ашты. Корольдік өнер академиясының сәулет профессоры болып тағайындалды және 1839 жылдан 1859 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол археология және сәулет саласында көптеген мақалалар мен кітаптар жазды. 1848 жылы ол Корольдік алтын медальді алған тұңғыш адам болды.
Charles Robert Cockerell (27 April 1788 – 17 September 1863) was an English architect, archaeologist, and writer. He studied architecture under Robert Smirke. He went on an extended Grand Tour lasting seven years, mainly spent in Greece. He was involved in major archaeological discoveries while in Greece. On returning to London, he set up a successful architectural practice. Appointed Professor of Architecture at the Royal Academy of Arts, he served in that position between 1839 and 1859. He wrote many articles and books on both archaeology and architecture. In 1848, he became the first recipient of the Royal Gold Medal.
Өмірбаян және білім
Чарльз Роберт Кокерелл 1788 жылдың 27 сәуірінде Лондонда дүниеге келді, Сэмюэл Пепис Кокереллдің он бір баласының үшіншісі. 1802 жылдан бастап Вестминстер мектебінде латын тілі мен классикалық әдебиеттерді оқыды. Он алты жасынан бастап ол әкесінің архитектуралық практикасында тәлім алды, әкесі Шығыс Үндістан үйінің және бірнеше лондондық иеліктердің жер өлшеушісі қызметін атқарды, сондай-ақ Ковент-Гарден театрын (қазіргі Корольдік опера театрының алдағысы) қайта жаңартуға көмектесті.
Үлкен тур
1810 жылдың 14 сәуірінде ол Ұлы саяхатқа аттанды. Наполеон соғыстарының салдарынан Еуропаның көп бөлігі британдықтар үшін жабық болғандықтан, ол Кадис, Мальта және Константинопольге (Истанбұл) бағыт алды; содан кейін ол Трояға барды, ал 1811 жылдың қаңтарында Грекияның Афина қаласына жетті. Константинопольде ол архитектор Джон Фостермен танысты, ол оның саяхатында серігі болды. 1811 жылдың сәуір айында ол Эгинада болды, онда Афея ғибадатханасын (ол оны Юпитер ғибадатханасы деп атады) қазып, құлаған фрагментті фронтон мүсіндерін (қазір Германияда сақталады) тапты және олардың бастапқыда боялғанын анықтады. 1811 жылдың 18 тамызында ол Закинфтен келген үш серігімен Морея аймалына саяхатқа шықты, мақсаты Аркадиядағы Бассадағы Аполлон ғибадатханасына жету болатын. Коккерелл ғибадатханадан тапқан әсем Басса фризі кейін қазылып алынып, Британ мұражайына сатылды. Ол Фредерик Нортпен кездескенде, Норт Коккерелл мен Фостерді өзімен бірге Египетке баруға көндірді. Олар 1811 жылдың соңында Крит арқылы сапар шекті, бірақ Норт бұл идеядан бас тартты. Сондықтан Коккерелл мен Фостер Азияның жеті шіркеуін аралап, эллиндік ескерткіштерді тамашалады, содан кейін Афинаға оралды. 1814 жылдың мамырында Закинфке барып, Басса фризінің сатылуына куә болды. Афинаға оралғанда ол ескі мектеп досы Джон Спенсер Стэнхоп пен оның інісімен кездесті. Тамыз бен қазан аралығында ол қызбаға шалдықты, бірақ 25 қазанда Пирейде Саламис шайқасының жылдығына қатыса алатын күйде болды. 1814 жылдың 23 желтоқсанындағы хатында ол энтазисті қайта ашқанын егжей-тегжейлі баяндап, Роберт Смиркеге Парфенон бағаналарының бірінің контурын көрсететін суретті қоса берді. 1814 жылдың сәуір айында Наполеонның отставкаға кетуіне байланысты Сицилия Корольдігі мен Рим британдықтар үшін қайта ашылды, сондықтан 1815 жылдың 15 қаңтарында Коккерелл Якоб Линкпен бірге Неапольге аттанды, олар Помпеиді аралап, тек 28 шілдеде Римге жетті. 28 желтоқсанда әкесіне жазған хатында ол Доменико Фонтананың "Della transportatione dell'obelisco Vaticano e delle fabriche di Sisto V" және Мартино Феррабоскидің "Architettura della basilica di S. Pietro in Vaticano" еңбектерінің көшірмелерін сатып алғанын хабарлады. 1816 жылы Коккерелл Флоренцияға көшіп барды. Коккерелл Тоскананың ұлы герцогы Фердинанд III-ке таныстырылып, Accademia delle Arti del Disegno академиясының академигі дипломын алды. Флоренцияда 1816 жылдың басында Коккерелл Артур Уэлслиге, Веллингтонның 1-ші герцогына арнап Веллингтон сарайының жобасын жасады, ол грек қайта өркендеу сәулет стилінде салынбақ және көлемі жағынан Бленхайм сарайымен бәсекелесе алатын еді, бірақ ақырында жоба іске аспады. Маусым айында ол тағы да денсаулығына қатысты қиындықтарға тап болды. Флоренциядан Коккерелл саяхатын жалғастырып, бір ай бойы Пизаны аралады, содан кейін Флоренцияға оралды. 13 қыркүйекте Болоньяға, Феррараға бағыт алды, содан кейін По өзенімен қайықпен Венецияға сапар шекті, онда үш апта болды. Венециядан Коккерелл Андреа Палладионың Брента (өзен) бойындағы және Виченцадағы ғимараттарын тамашалады, содан кейін Мантуяға және Палаццо-дель-Теге, Пармаға, Миланға, Генуяға және Римге қайтып оралды. 1817 жылдың наурыз айында Париж арқылы үйіне аттанды.
Жеке өмір
1828 жылы 23 наурызда ол Шотландиядағы Далмени үйінің жерінде серуендеп жүргенде Анна Мария Ренниге (Жохан Ренни Үлкеннің қызы) үйлену ұсынысын жасады және ол қабылдады. Құдалық жүзігі 29 наурызда Эдинбургте 27 фунт 10 шиллингке сатып алынды, ал той 4 маусымда 1828 жылы Пикадиллидегі Сент-Джеймс шіркеуінде өтті, оны Лондон епископы Уильям Хаули тойға түсірді. Жұбайлар Етон-сквердің 87 нөміріне қоныстанды. 1838 жылы отбасы Хэмпстедтің Солтүстік соңындағы Айви Хаусқа көшті. Осы кезден бастап оның сәулетшілік практикасы дерлік тоқтап қалды. Отбасы 13 Честер террасасына көшті, ол 1863 жылдың 17 қыркүйегінде 75 жасында қайтыс болды. Оның мәрмәр қабірі ионикалық бағанадан ілінген бейнесінен және бай әшекейлермен безендірілген.
Фримасондық
Эдинбургте болып, әрі Фримасон Уильям Генри Плейфэрмен бірге Ұлттық монумент жұмысында жұмыс істеп жүргенде Коккерл 1824 жылдың 18 мамырында Холируд үйіндегі (Сент-Лука) No.44 ложасында Шотландия Фримасондығына қабылданды.