Кіріспе

Манолис Андроникос (Μανόλης Ανδρόνικος) (23 қазан 1919 – 30 наурыз 1992) – грек археологы және академигі, Салоники Аристотель университетінің профессоры.

Өмірбаян

Андроник 1919 жылғы 23 қазанда Бурсада (Пруса) дүниеге келді. Оның әкесі Самос аралынан, ал анасы Имброс аралынан шыққан. Кейін отбасы Салоникиге көшіп келді. Салоникидегі Аристотель университетінде философияны оқыды және 1952 жылы сол университетте классикалық археология профессоры болды. Кейін Оксфорд университетінде профессор сэр Джон Д. Бизлимен бірге оқыды (1954–1955 жж.). 1957 жылы Салоникидегі Аристотель университетіне оралып, алдымен оқытушы, содан кейін (1964) профессор ретінде археология пәнін оқытты. Ол мектеп мұғалімі Олимпия Какулидуға үйленді және поэзия оқуды ұнатар еді, әсіресе Костис Палама, Георгий Сеферис және Одиссей Элитистің шығармаларын жақсы көретін. Ол «Арт» (Η τέχνη) атты жергілікті мәдени үйірменің негізін қалады. Манолис Андроник Верея, Науса, Килкис, Халкидики және Салоникиде археологиялық зерттеулер жүргізді, бірақ оның негізгі жұмысы Вергинада болды, онда оның ұстазы, профессор К. Ромейос 1937 жылы Вергинадағы Аристотель университетінің қазбаларын ашты. Оның ең маңызды жаңалығы 1977 жылғы 8 қарашада болды, ол Вергинада Македониялық Филипп II-нің бейітін тапты. Бейіт тоналмаған және алтын ларнакс сияқты көптеген құнды заттарды қамтыды. Осы бейіттен табылған заттар кейіннен 1980 жылдан 1982 жылға дейін АҚШ-тың төрт қаласында «Александрді іздеу» атты көшпелі көрмеге қосылды. Бұл жаңалық археологиялық маңызы зор болғанымен, бейітті Филипптің бейіті деп айқындауына кейбір археологтар күмән келтіреді; егер бұл бейіт Филипптікі болмаса, онда сол кешендегі басқа бейіттердің бірі болуы мүмкін. Андроник Археологиялық кеңес құрамына (1964–1965), Афина археологиялық қауымдастығына, Македонияны зерттеу қауымдастығына, Халықаралық өнер сыншылары қауымдастығына және Берлиндегі неміс археологиялық институтына мүше болды. Ол Салоникиде Папафи көшесінде тұрды және 1992 жылғы 30 наурызда инсульттан және бауыр қатерлі ісігінен қайтыс болды.

Некрология

Евгений Н. Борза. "Манолис Андроникос, 1919–1992". Американдық археология журналы 96.4 (қазан, 1992) 757–758.