Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық судья және вегетариан (1821–1894)
English judge and vegetarian (1821–1894)
Джеймс Ханнен, Ханнен бароны, ПК, ФРС (19 наурыз 1821 – 29 наурыз 1894) – ағылшын заңгері және судьясы.
James Hannen, Baron Hannen, PC, FRS (19 March 1821 – 29 March 1894) was an English barrister and judge.
Өмірбаян
Лондондық саудагердің ұлы, ол Пекхемде дүниеге келген. Білімін Санкт-Пол мектебінде және құқық мектебі ретінде танымал болған Гейдельберг университетінде алған. 1848 жылы Мидл Темплде адвокаттыққа қабылданғаннан кейін, ол ішкі аймаққа қосылды. Осы кезеңде ол баспасөз үшін жазып, Morning Chronicle газетіне арнайы хабарламалар берді. Сөз шешендігімен ерекшеленбесе де, ол нақты, дәл және жақсылап зерттейтін болды, сондықтан кәсібінде тез өркендеп, көптеген дарынды бәсекелестерін озып кетті. 1858 жылы Шрусбери титулы ісінде талапкердің қорғауын жүргізді, сол кезде Генри Четвинд Талбот, 3-ші Талбот графы, Джон Талботтың, 2-ші Шрусбери графының ұрпағы ретінде Шрусбери графтығына құқығы бар екені жарияланды. 1853-1855 жылдары Ұлыбритания мен Америка Құрама Штаттары арасындағы шектегі дауларды реттеу жөніндегі бірлескен комиссияның жетекші өкілі болды. 1868 жылы Ханнен Корольдік соттың судьясы болып тағайындалды. Ол көптеген істерде өзінің қатаң ұстанымын сақтап, әсіресе 1869 жылғы "Фаррар қарсы Клоуз" ісінде, ол кәсіподақтардың құқықтық жағдайына елеулі әсер етті және кәсіподақтар тарапынан өздерінің мүдделеріне ауыр соққы ретінде қарастырылды. 1872 жылы Ханнен Мұрагерлік соттың және Ажырасу және Неке-Ұйлену істері жөніндегі соттың судьясы болды. Мұрагерлік сот судьясы болғандықтан, ол сот жүйесі заңдарының күшімен үш сот жаңа Жоғары Сот құрамына енген кезде Мұрагерлік, Ажырасу және Әскери теңіз істері бөлімінің президенті болды. Бұл жерде ол Крессвелл Крессвелл мен Лорд Пензансқа лайықты жаңарушы екенін көрсетті. Оның алдынан көптеген маңызды істер келді, бірақ ол Парнеллдің арнайы комиссиясына төрағалық еткені үшін есімдеріне сақталды. Оның ықпалы барлық процедураға тарады және көлемді есептің көп бөлігін жеке өзі жазғандығы белгілі. Ханненнің соңғы мемлекеттік қызметі Париж қаласындағы Беринг теңізі жөніндегі тергеумен байланысты болды, онда ол британдық төрешілердің бірі болды. 1891 жылдың қаңтар айында ол Сассекс графтығындағы Бурдоктан Барон Ханнен титулымен, өмірлік пэр ретінде Апелляциялық Лорд болып тағайындалды, бірақ бұл қызметте өзінің қабілеттерін көрсетуге көп мүмкіндік болмады және ол 1893 жылғы сессияның соңында зейнетке шықты.
Son of a London merchant, he was born at Peckham. He was educated at St Paul's School and at Heidelberg University, which was famous as a school of law. Called to the bar at the Middle Temple in 1848, he joined the home circuit. At this time, he also wrote for the press, and supplied special reports for the Morning Chronicle. Though not eloquent in speech, he was clear, accurate and painstaking, and soon advanced in his profession, passing many more brilliant competitors. He appeared for the claimant in the Shrewsbury peerage case in 1858, when Henry Chetwynd Talbot, 3rd Earl Talbot was declared to be entitled to the earldom of Shrewsbury as the descendant of John Talbot, 2nd Earl of Shrewsbury; was principal agent for the United Kingdom on the mixed British and American commission for the settlement of outstanding claims, 1853–1855; and assisted in the prosecution of the Fenian prisoners at Manchester. In 1868, Hannen was appointed a judge of the Court of Queen's Bench. In many cases he took a strong position of his own, notably in that of Farrar v. Close (1869), which materially affected the legal status of trade unions and was regarded by unionists as a severe blow to their interests. Hannen became judge of the Court of Probate and Court for Divorce and Matrimonial Causes in 1872. By virtue of being the Probate Judge, he became President of the Probate, Divorce and Admiralty Division by operation of the Judicature Acts when three courts became part of the new High Court of Justice. Here he showed himself a worthy successor to Cresswell Cresswell and Lord Penzance. Many important causes came before him, but he will chiefly be remembered for the manner in which he presided over the Parnell special commission. His influence pervaded the whole proceedings, and it is understood that he personally penned a large part of the voluminous report. Hannen's last public service was in connection with the Bering Sea inquiry at Paris, when he acted as one of the British arbitrators. In January 1891 he was appointed a Lord of Appeal in Ordinary with the dignity of a life peerage as Baron Hannen, of Burdock in the County of Sussex, but in that capacity he had few opportunities for displaying his powers, and he retired at the close of the session of 1893.
Жеке өмір
1891 жылы наурыз айында Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Ұзаққа созылған аурудан кейін 1894 жылғы 29 наурызда Лондонда қайтыс болды және Батыс Норвуд зиратындағы катакомбаларда жерленді. Ол 1891 жылдан 1900 жылға дейін Қытай және Жапониядағы британдық Жоғарғы сотының бас судьясы, сонымен қатар 1891 жылдан 1898 жылға дейін Шанхайдағы британдық бас консулы болған сэр Николас Джон Ханненнің үлкен ағасы болды. Николас Ханнен 1881 жылдан 1891 жылға дейін Жапониядағы британдық соттың судьясы қызметін атқарды. Оның 1861 жылы туған ұлы Генри Артур формальды білім алды, бейбіт судья болды, Батыс Фарлидегі Смитс-холлда тұрды және үйленді. Ханненде көк безде тас болды және гиперурикемиядан зардап шекті. Оның хирургі оған өмірінің соңына дейін сақтаған вегетариандық диета ұстауға кеңес берді. Ханнен Лондон вегетариандық қоғамының вице-президенті болды.
He was elected a Fellow of the Royal Society in March 1891. He died in London, after a prolonged illness, on 29 March 1894 and is interred in the catacombs of West Norwood Cemetery
He was the elder brother of Sir Nicholas John Hannen who was Chief Justice of the British Supreme Court for China and Japan from 1891 to 1900 and concurrently British Consul General at Shanghai from 1891 to 1898. Nicholas Hannen also served as the Judge of the British Court for Japan from 1881 to 1891. His son Henry Arthur, born 1861, was formally educated and became a justice of the peace lived in Smiths Hall in West Farleigh & was married. Hannen had a bladder stone removed and suffered from hyperuricemia. He was advised by his surgeon to take up a vegetarian diet which he did for the rest of his life. Hannen was Vice President of the London Vegetarian Society.