Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың Сот Кеңесі (КСК) – Канаданың сот жүйесінің ұлттық кеңесі болып табылады және елдің федералдық судьяларын қадағалайды. Кеңес 41 мүшеден тұрады, олар бас судьялар мен аға судьялардан құралған. Оған қазіргі уақытта судья Ричард Вагнер төрағалық етеді, ол Канаданың Бас судьясы.
The Canadian Judicial Council (CJC; ) is the national council of the judiciary of Canada, overseeing the country's federal judges. The Council has 41 members, composed of chief justices and associate chief justices. It is chaired by the Chief Justice of Canada, currently Justice Richard Wagner.
Тарих
Кеңес 1971 жылы Канада Парламентімен құрылды, судьялардың кәсіби дамуы мен сот әрекеттерінің үйлестірілуі қажеттігі туралы жылдар бойы жүргізілген талқылардың нәтижесінде, бұл ретте соттың мемлекеттің тәуелсіз тармағы ретінде құрметтенуі қамтамасыз етілді. Бұрынғыда шағымдарды қарауды Әділет министрлігі үйлестіріп келген, ал кейде жергілікті бас судьялар да қатысқан.
The council was created in 1971 by the Parliament of Canada following years of discussion about the need to coordinate professional development and judicial conduct matters for judges, in a way that would respect the judiciary as an independent branch of government. The review of complaints had previously usually been coordinated by the Department of Justice, with the occasional involvement of local Chief Justices.
Ландревилл ісі
Кеңестің құрылуына ықпал еткен басты фактор – Лео Ландревилл ісі болды. Оған қатысты қылмыстық іс қозғалды. Бұл айыптамалар қабылданбады, бірақ кейбір адамдар оның қызметінде бұрыс әрекеттер жасағанын мәлімдеді. Бұл мәселе көпшілік пікірін қозғады, ал заңгерлердің арасында судьяның қызметін жалғастыруы сынға алынды. Заңгерлер қоғамының комитеті, федералдық тағайындалған судьяға қатысты құзыреті болмаса да, Ландревиллді іс жүргізу туралы хабарламастан теріс баяндама жасады. Судьяның қызметін ресми тексеруге арналған нақты регламент болмағандықтан, үкімет бұрынғы Жоғарғы Сот судьясы Иван Рэнд басқарған Корольдік комиссия құрды. Рэндтің баяндамасында кейбір кемшіліктер анықталды және судья Ландревиллке сын айтылды. Алайда, кейбір тараптар Рэндтің бейтарап еместігін айтты, ал Ландревиллдің Комиссия алдындағы өкілі, белгілі конституциялық заңгер Ж.Ж. Робинет процеске қатысты қатты сын танытты. Рэндтің баяндамасы жарияланғаннан кейін Парламенттің бірлескен комитеті судьяны қызметтен босатуды ұсынды, ол да отставкаға кетті. Көптеген адамдар осы процестің кемшіліктеріне назар салды: судьяның қызметін тексеру үшін заңда белгіленген процедураның болмауы заңгерлер қоғамдарына, үкіметке немесе Парламентке, тіпті басқа да органдарға сот билігін қатыстырмастан, бақылау жасауға тым көп мүмкіндік берді. Профессор Уильям Каплан "Бұрыс шешім" атты кітабында: «Ландревилл ісі кеңес құру туралы шешім қабылдауда маңызды рөл атқарғаны сөзсіз» деп жазды. Ол Кеңесті құру туралы заң жобасының екінші оқылысында сөз сөйлеген Әділет министрінің парламенттік хатшысының сөзін келтіреді: «Соттың тәуелсіздігі Канаданың демократиялық процесінің ажырамас бөлігі болғандықтан, сот жүйесі белгілі бір дәрежеде өзін-өзі тәртіпке келтіретін органға айналуы маңызды». Мартин Фридландтың пікірінше, «Ландревилл ісінің тудырған қиындықтары мен белгісіздігі Парламентті осы жаңа процедураны қабылдауға итермелеген фактор болғанына күмән жоқ».
A key factor that facilitated the creation of the council was the case of justice Leo Landreville. He was charged with a criminal offence. Those charges were dismissed, but allegations of impropriety continued to be made by some. This gave rise to quite a bit of public debate; some in the legal profession criticized the fact that the judge was still sitting. A Committee of the Law Society, despite not having jurisdiction over a federally appointed judge, produced a negative report without even notifying Landreville of its proceedings. There being no defined process to formally inquire into the conduct of a judge, the government then constituted a one man Royal Commission headed by former Supreme Court Justice Ivan Rand. In his report, Rand found some improprieties and was critical of Justice Landreville. However, some said Mr Rand was biased and famous constitutional lawyer J. J. Robinette who represented Justice Landreville before the Commission was seriously critical of the process. After the Rand report became public, a joint Committee of Parliament eventually recommended the judge's removal and he resigned. There were many who came to a view that the process which had been followed was flawed: the absence of a process defined in legislation to review the conduct of a judge left too much room for review by the law societies, government or Parliament, of even other bodies without necessarily involving the judiciary. Professor William Kaplan, in his book Bad Judgment, wrote that "[w]ithout a doubt, the Landreville case figured prominently in the decision to establish the council." He quotes the Parliamentary Secretary to the Minister of Justice who spoke during second reading of the Bill that created the Council: "Because the independence of the judiciary is an integral part of the Canadian democratic process, it is important that the judiciary become, to some extent, a self disciplinary body." According to Martin Friedland, "There is no doubt that the awkwardness and uncertainty of the Landreville proceeding was a factor motivating Parliament to adopt this new procedure."
Алып тастаулар шектеулі
40 жылдық тарихында Сот кеңесі тек 11 рет қоғамдық сауалдау тапсырды және бар болғаны екі рет судьяны лауазымынан алуды ұсынды. Конфедерация құрылғаннан бері 145 жыл ішінде жоғары сот судьяларының тек бесеуі ғана лауазымынан алынуға ұсынылды. Сот кеңесі судьяның тәртіпсіздігі автоматты түрде қызметтен босатуға алып келмейтінін, ал тәртіпсіздіктің ауырлығын анықтау қажет екенін мәлімдеді. Ол Сот кеңесінің тым жасырындылығына алаңдаушылық білдірді. Вули Сот кеңесін санкцияға лайық тәртіпсіздіктерді нақты көрсетпегені үшін сынады.
In its 40 year history, the CJC has only ordered 11 public inquiries and only twice recommended that a judge be removed from the bench. In the 145 years since Confederation, only five superior court judges have been recommended for removal from the bench. The CJC has said that misconduct should not guarantee the judge's removal, and the gravity of the misconduct must be determined. expressed concern that the CJC is too secretive. Wooley criticized the CJC for not clearly articulating what constituted misconduct worthy of sanctions.
Санкциялардың ауқымы
Кейбір сыншылар кейбір жағдайларда қолданыстағы жалғыз шара – қызметтен шеттетудің тиімсіз болуы мүмкін екенін көрсетті.
Some critics have pointed out that the only available sanction of removal may not be appropriate in some circumstances.