Жағажай тышқаны (Scapanus orarius) – Солтүстік Америкадағы еңістемелі, ылғал топырақты орманды аймақтарда кездесетін орташа моль. Түрлері, сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі
Species of mammal
Жағалау кенесі немесе Тынық мұхиты кенесі (Scapanus orarius) – Оңтүстік-Батыс Британдық Колумбиядан Солтүстік-Батыс Калифорнияға дейінгі Тынық мұхитының жағалауындағы ылғалды топырақты орманды және ашық жерлерде кездесетін орташа өлшемді Солтүстік Америка кенесі.
The coast mole or Pacific mole (Scapanus orarius) is a medium sized North American mole found in forested and open areas with moist soils along the Pacific coast from southwestern British Columbia to northwestern California.
Таксономия
Екі түрше танылды: атау түрі, S. o. orarius, және Шеффердің жағалау құмырсқасы, S. o. schefferi. Атау түрінің бас сүйегі қысқарақ және жоғарғы жақ аймағы үлкендемеген.
Two subspecies are recognized: the nominate, S. o. orarius, and Scheffer's coast mole, S. o. schefferi. The nominate has a shorter skull and less enlarged maxillary region.
Сипаттама
Жағалау тышқанының ұзындығы көбінесе 200 мм-ден кем, ал құйрығы оның жалпы ұзындығының төрттен бір бөлігін құрайды. Жүні біркелкі қара түсті. Бас сүйегі салыстырмалы түрде тар және ұзын, жас сүйек астындағы тіс қыры аз дамыған. Тістері тажсыз және тегіс араласқан.
The coast mole is generally less than 200 mm long, with the tail being one fourth of its total length. The fur is uniformly black. The skull is relatively narrow and long, with a sublacrimal maxillary ridge that is underdeveloped. Teeth are uncrowned and evenly spaced.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Жағалаулық түлкінің таралу аймағы үзілісті, Британдық Колумбияның батыс жағасынан, Канаданың Орегон және Вашингтон штаттарының батыс аймақтары арқылы, сондай-ақ Солтүстік Калифорнияның (жағалау аймақтары) кейбір бөліктерінде кездеседі. Жағалаулық түлкінің таралуының ең шеткі нүктесі Батыс-орталық Айдахоның кейбір аймақтарына дейін жетеді. Бұл түрдің өмір салты негізінен қазбалық, бірақ ол тек жер астындағы ортамен шектелмейді. Басқа түлкілер сияқты, ол, әсіресе жаз айларында, іздеу мақсатымен және жас түлкілердің таралуы үшін жер бетіне шыға алады. Ол егістік жерлерде, құмды төбелерде, шөптесі далаларда, шалфейлік бұталарда, жапырақты және қылқан жапырақты орманды аймақтарда (сары қарағай, Дуглас шыршасы, қарағай, гемолокс және секвоя) мекендей алады, бірақ олармен шектелмейді. Жағалаулық түлкілердің жер асты тоннельдеріндегі ауа оттегіге жеткіліксіз болуы мүмкін, бірақ тыныс алу процесінен пайда болатын көмірқышқыл газына қаныққан. Осы орталық шарттарға бейімделудің бір жолы – оттегі қорын сақтау үшін қанның көлемін арттыру. Тағы бір бейімделу – жағалаулық және шығыс түлкілерінде кездесетін, хлор иондарын байланыстыру қабілетін күшейтетін, түлкілердің тоннельдеріндегі салыстырмалы түрде төмен температураға төзімді гемоглобиннің өзгеруі.
The coast mole has a disjunct distribution, occurring from the western end of British Columbia, Canada through the western regions of Oregon and Washington, and in some parts of Northern California (coastal regions). The most extreme divergence of range for the coast mole has been seen to reach some parts of west central Idaho. The species has a primarily fossorial lifestyle, but is not restricted solely to underground habitats. Like many other species of moles, it is capable of surfacing for scavenging purposes and juvenile dispersals, especially in the summer months. It may inhabit, but is not restricted to, agricultural land, sand dunes, grassy meadows, sagebrush, deciduous forest, and pine forests (yellow pine, Douglas fir, spruce, hemlock, and redwood). Air supply in coast mole tunnels may be short on oxygen, but enriched with carbon dioxide from respiration. One adaptation to these environmental challenges is an increased blood volume for oxygen storage. Another is a modified hemoglobin, found in the coast mole and the eastern mole, that allows for heightened Cl ion binding activity that is not affected by the relatively cold temperatures of mole tunnels.
Қорғау
Бұл түр IUCN ұйымымен «Қауіпсіз» санатына жатқызылған, себебі ол өте көптеп және әртүрлі орталарда таралған.
The species has been classified as Least Concern by the IUCN, since it appears to be common in a wide variety of habitats throughout its range.