Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс католик теологы Мартин Бус (25 желтоқсан 1762 – 29 тамыз 1825) – неміс католик теологы.
German Roman Catholic theologian
Martin Boos (25 December 176229 August 1825) was a German Roman Catholic theologian.
Өмір
Ол Бавариядағы Гуттенрид қаласында дүниеге келді. Төрт жасында жетім қалған ол Аугсбургте туысымен тәрбиеленді, кейін оны Дилинген университетіне жіберді, онда Зайлер, Циммер және Веберден оқыды. Сонда ол өмір бойы сақтайтын қарапайым нанымның негізін қалады. Ол күнәсі үшін өкініш ретінде аскетизмнің қатаң тәжірибелерін сынады, бірақ еш нәтижеге жете алмады деп ойлады, содан кейін таза лютерандыққа жақын, иман арқылы құтқарылу туралы доктринаны дамытты. Ол мұны үлкен әсермен уағыздады. Баварияның бірнеше қалаларында дін қызметкері болғаннан кейін, шіркеу билігі мен басқа дін қызметкерлерінің қарсылығынан Бавариядан қуылды. 1799 жылы ол Австриядағы Линцке келді, онда епископ Галл оны құшақ жайып қарсы алды, алдымен Леондингте, содан кейін Вальднеукирхенде жұмыс істеді, 1806 жылы Галлнеукирхенде пастор болды. Оның пьетистік қозғалысы католик діндарларының арасында кең таралды және тіпті елу-алпыс дін қызметкерін өзіне тартты. Алайда, Галлдың және басқа да ықпалды достарының өлімінен кейін 1812 жылдан бастап оны қатты жаулық пен қуғын-сүргінге ұшыратты, және ол консистория соттарында көптеген айыптауларға жауап беруге мәжбүр болды. Оның жаулары Баварияға оралғанда оны қуа жөне берді, бірақ 1817 жылы Пруссия үкіметі оны Дюссельдорф университетінде профессорлыққа тағайындады, ал 1819 жылы Нойвид маңындағы Сайн қаласында пасторлық қызметке берді. Ол 1825 жылы қайтыс болды. Оның өмірбаянын Иоганн Госснер редакциялаған, Лейпциг, 1831, ағылшын тіліне аудармасы Лондон, 1836, сондай-ақ оның уағыздарының екі томы Берлинде, 1830 ж. жарық көрді.
He was born at Huttenried in Bavaria. Orphaned at the age of four, he was reared by an uncle at Augsburg, who finally sent him to the University of Dillingen, where he studied under Sailer, Zimmer, and Weber. There he laid the foundation of the modest piety by which his whole life was distinguished. He had followed the extreme practices of asceticism as a penance for sin, all to no avail, as he believed, and then developed a doctrine of salvation by faith which came very near to pure Lutheranism. This he preached with great effect. After serving as priest in several Bavarian towns, he was driven from Bavaria by the opposition of the ecclesiastical authorities and other priests. He made his way in 1799 to Linz in Austria, where he was welcomed by Bishop Gall, and set to work first at Leonding and then at Waldneukirchen, becoming in 1806 pastor at Gallneukirchen. His pietistic movement won considerable way among the Catholic laity, and even attracted some fifty or sixty priests. The death of Gall and other powerful friends, however, exposed him to bitter enmity and persecution from about 1812, and he had to answer endless accusations in the consistorial courts. His enemies followed him when he returned to Bavaria, but in 1817 the Prussian government appointed him to a professorship at Düsseldorf, and in 1819 gave him the pastorate at Sayn near Neuwied. He died in 1825. His autobiography was edited by Johannes Gossner, Leipzig, 1831, Eng. transl., London, 1836, who also issued two volumes of his sermons Berlin, 1830.