Яһуди театрының бірінші ханымы: Селия Адлер өмірі мен шығармашылығы
Celia Adler
Селия Адлер: Американ актрисасы, идиш театрының "Бірінші ханымы". Жак Адлердің қызы, сахнадағы өнерімен танымал. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық актриса Селия Файнман Адлер (6 желтоқсан 1889 – 31 қаңтар 1979) – "Идиш театрының бірінші ханымы" атанған американдық актриса.
American actress
Celia Feinman Adler (December 6, 1889 – January 31, 1979) was an American actress, known as the "First Lady of the Yiddish Theatre".
Ерте өмір
Цирэле Адлер 1889 жылғы 6 желтоқсанда Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Ол Джейкоб Адлер мен Дина Штеттиннің қызы еді, екеуі де яһуди театрында актерлер болған. Кішкентай кезінен бастап оны Селия деп атаған. Ол Стелла Адлер, Лютер Адлер және Джейкоб Адлердің тағы бес баласының жартылай қарындасы болды. Стелла мен Лютерден айырмашылығы, олар Групп театрымен және кинодағы жұмыстарымен, сондай-ақ актерлік өнердің теорияшылары ретінде танымал болды, ол негізінен сахна актрисасы болды. Олар Лондонда танысып, үйленді, содан кейін Селия дүниеге келгенге дейін көп ұзамай Америка Құрама Штаттарына келді, бірақ олар театрға бірге жұмыс істеуді жалғастырды. Штеттин кейіннен актер және драматург Зигмунд Файнманға үйленді, ал Селияны анасы мен әкесі өсірді. Жұмысқа мұқтаж болған Штеттин Адлер труппасымен жұмыс істеуді жалғастырды және Селияны алты айлық кезінде сахнаға реквизит ретінде алып шықты. Селия төрт жасында әкесі мен әкесінің әйелімен бірге «Яһуди патшасы Лир» спектаклінде ойнады, бұл рөл драматург Яков Гордин оған арнап жазған еді. 1918 жылы ол Яһуди өнер театрына жұмысқа орналасты, ол маусым сайын отыз бес спектакль қойып, актерлердің өз сөздерімен ойнауына тәуелді болды. Адлер көбінесе жылап жүрген қыз немесе отбасын жоғалтқан ана рөлінде ойнады. Адлер, Пол Муни және Марлон Брандо сияқты актерлер Израильде еврей мемлекетін құруға деген адалдығы үшін Актерлердің теңдігінің ең төменгі жалақысынан артық төлем алудан бас тартты. Бұл спектакль бір айға созылуы керек еді, бірақ ол отыз аптаға созылды. Оның соңғы фильмі 1985 жылы түсірілген британдық деректі фильмі «Бадам мен жүзім» болды, онда Орсон Уэллс, Гершель Бернарди және Сеймур Речзайт сияқты актерлер архивтік кадрлармен бөлісті. Ол актер Лазар Фрид, театр директоры Джек Коун және кәсіпкер Нейтан Форманға арналған.
Tzirele Adler was born in New York City on December 6, 1889, to daughter of Jacob Adler and Dinah Shtettin, who were both actors in the Yiddish theater. From a young age, she was referred to as Celia. She was the half sister of Stella Adler, Luther Adler, and Jacob Adler's five other children. Unlike Stella and Luther, who became well known for their work with the Group Theater and their film work and as theorists of the craft of acting, she was almost exclusively a stage actress. The couple had met and married in London, and they arrived in the United States from there shortly before Celia's birth. although they continued to work together in the theater. Shtettin subsequently married the actor and playwright Sigmund Feinman, and Celia was raised by her mother and stepfather. Needing work, Shtettin continued to work with Adler's troupe and brought Celia onstage as a prop at as young as six months old. When Celia was four, she acted in The Yiddish King Lear alongside her father and step mother, in a role playwright Jacob Gordin had written specifically for her. In 1918, she was hired by the Yiddish Art Theater, which put on as many as thirty five plays per season and relied on actors ad libbing their lines. Adler was typically cast as a weeping maiden or desperate mother. Adler, along with co stars Paul Muni and Marlon Brando, refused to accept compensation above the Actor's Equity minimum wage because of her commitment to the cause of creating a Jewish State in Israel. While this play was expected to run for a month, it lasted thirty weeks. Her last film was a 1985 British documentary with archive footage, Almonds and Raisins, narrated by, among others, Orson Welles, Herschel Bernardi and Seymour Rechzeit. to actor Lazar Freed, theatrical manager Jack Cone, and businessman Nathan Forman.