АҚШ-тың бұрынғы кәсіби одақтар федерациясы

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының бұрынғы кәсіподақтар бірлестігі

АҚШ және Канаданың Ұйымдасқан сауда-кәсіподақтары мен еңбекшілер одағының федерациясы (FOTLU) 1881 жылдың 15 қарашасында Питтсбургтегі Тернер залында құрылған еңбек одақтарының федерациясы болды. 1886 жылдың 8 желтоқсанында ол өзінің атын Америка Еңбек Федерациясы (AFL) деп өзгертті.

FOTLU-ның құрылуына әсер еткен күштер

1873-1878 жылдардағы Ұзақ депрессия кезінде Еңбек ер азаматтары АҚШ-тағы жұмысшылар үшін күшті күш ретінде пайда болды. Бірақ марксистер мен социалистер жұмысшылар қозғалысына қосылып, әртүрлі еңбек одақтарында басымдық үшін күрескенде, ықпалды газеттер кәсіподақтарды таратуды жақтауға кірісті. Америкалық еңбек қозғалысының көптеген өкілдері, мысалы, Сэмюэл Гомперс, кәсіподақтарды саяси байланыстардан босатып, олардың мақсаттарын жұмысшылардың күнделікті мәселелерімен шектейтін «Жаңа одақтастық» бағдарламасын іске асыруға тырысты. 1877 жылы 107 күндік сигара жасаушылардың ереуілі сәтсіз аяқталғаннан кейін, Гомперс 1879 жылы президент Адольф Штрассерге Сигара жасаушылардың халықаралық одағын (CMIU) түбегейлі қайта құруға көмектесті. Осыдан бастап, одақ кәсіпорын сияқты басқарылатын болды. Халықаралық одақ жергілікті филиалдарды бақылауға құқылы болды. Қаржылық резервтерді құру және ауру мен қайтыс болғандарға жәрдемақы төлеу үшін жарналар көтерілді. Жұмыссыз қалған және жаңа жұмыс іздеп жүрген жұмысшыларға қысқа мерзімді несие беру үшін одақтың банкі құрылатын болды. Одақтың конституциясы өзгертіліп, халықаралық ұйымға қаржысы мол жергілікті филиалдардан қаражат алып, қиын жағдайдағы жергілікті филиалдарға аударуға мүмкіндік берілді. «Жаңа одақтастық» принциптерін ағаш өңдеушілер мен жоса мергендердің бауырластығы сияқты басқа да одақтар жылдам қабылдады. 1881 жылдың сәуір айында Гомперс Сигара жасаушылардың халықаралық одағының 144-ші жергілікті филиалының президенті сайлауында жеңіліске ұшырады, бұл сигара жасаушылардың еңбек жағдайын жақсартудың жолы ретінде белсенділікке шақыратын социалистер коалициясына қарсы болды. Бірақ Гомперс және оның жақтастары одақтың кеңселерінің кілттерін немесе қазынасының мазмұнын беруден бас тартты, социалистер лауазымға лайық емес деп мәлімдеді. Уильям Х. Бейли мен Томас Барри, Еңбек ер азаматтарының екі атқарушы кеңесінің мүшелері, Гомперске қарсы көтерілісшілерді қолдады және Гомперске орнынан кетуге мүмкіндік беретін келісімді қиындатқан болуы мүмкін. Бұл оқиға Гомперсті Еңбек ер азаматтарына қарсы ызаландырды.

During the Long Depression of 1873 1878, the Knights of Labor emerged as a potent force for workers in the United States. But as Marxists and Socialists joined the labor movement and fought for dominance within various labor unions, influential newspapers began to advocate for the suppression of trade unions. Many in the American labor movement, such as Samuel Gompers, sought to implement a 'New Unionism' program which would free unions from political affiliation and limit their goals to the day to day concerns of working people. Following a failed 107 day cigar makers' strike in 1877, Gompers assisted President Adolph Strasser in radically restructuring the Cigar Makers' International Union (CMIU) in 1879. Henceforth, the union would be run like a business. The international union would have the authority to take control of local affiliates. Dues would be raised to build financial reserves, and to pay sick and death benefits. A union bank would be established to provide short term loans for workers who had been laid off and were seeking new jobs. The constitution of the union would be changed to permit the international to seize funds from locals with flush treasuries and transfer the money to locals in distress. Other unions such as the Brotherhood of Carpenters and Joiners also quickly adopted the principles of the 'New Unionism.' In April 1881, Gompers lost a re election campaign for the presidency of Local 144 of the Cigar Makers' International Union to a coalition of socialists who advocated militancy as a way to improve working conditions of cigar makers. But Gompers and his allies refused to turn over the keys to the offices or the contents of the union's treasury, arguing that the socialists were not fit to hold office. William H. Bailey and Thomas Barry, two executive board members of the Knights of Labor, supported the insurgents against Gompers and may have sabotaged a compromise which would have permitted Gompers to step down. The experience embittered Gompers against the Knights.

Тірі қалу үшін күрес

FOTLU өте сәтті болмады. Еңбекшілердің аудандық және жергілікті жиналыстары, сондай-ақ көптеген ұлттық кәсіподақтар дерлік бірден шығып кетті. Екінші съезге 19 делегат, ал үшіншіге 26 адам қатысты. Гомперс 1883 жылы FOTLU атқару комитетінің төрағасы болып сайланды (де-факто президент болды), бірақ ол тіпті сол жиналысқа қатыспады. Федерацияның мүшелері шамамен 25 000-ға жуық болды, FOTLU жаңа кәсіподақтарды ұйымдастырған жоқ және оларға жарғы бермеді. Федерация қолдаушы заңдарды қабылдауға тырысты, бірақ біртұтас әрекет жоспары болған жоқ. FOTLU теңізшілер кәсіподағын бүлікшілер деп жариялауға бағытталған федералдық заң жобасын тоқтатуға көмектесті. Бірақ ұйым штат деңгейінде сәттірек болды, ол үйлерде темекі жасауға тыйым салатын, 12 жасқа дейінгі балалардың еңбегіне тыйым салатын, міндетті білім беруді және түрмедегі еңбекке тыйым салатын заңдарды қабылдады. Бірақ FOTLU тоқтап қалды. Оның мүшелерінің саны өте аз болғандықтан, 1882 жылы саясатын өзгертіп, әйелдер мен қыздарды мүшелікке қабылдауға мәжбүр болды. Көптеген адамдар қосылған жоқ. Бұл оның сирек сәттіліктерінің бірі болды. (1894 жылы АҚШ Конгресінде Еңбек күнін мерекелеуді міндеттейтін заң жобасы енгізілді, және бұл заң қабылданды және сол жылдың 28 маусымында президент Гровер Кливленд қол қойды.) 1884 жылдың қазан айында өткен съезде FOTLU өзінің беделін қайта жаңғырту үшін сегіз сағаттық жұмыс күнін орнатуға бағытталған резолюцияны қайта қабылдады. Төбешілер кәсіподағының президенті Питер Дж. МакГайр 1886 жылдың 1 мамырына дейін сегіз сағаттық жұмыс күнін қабылдайтын ұлттық заңнама қабылданбаса, федерация жалпы ереуіл шақырады деп талап ететін FOTLU қабылдаған резолюцияны ұсынды. Жоғарғы кеңес мүшелері сегіз сағаттық жұмыс күні үшін күреске қатыспауды кеңес берді, бірақ Еңбекшілердің Жоғарғы кеңесі бұл ұсынысты қолдады және федерацияны 1 мамырдағы ереуілге қолдауды жоспарлады. Дайындықтар Чикагода ең жоғары деңгейде болды. 1886 жылдың наурыз айында Еңбекшілердің Жоғарғы кеңесі Юнион Пасифик және Миссури Пасифик теміржолдарына ереуіл жариялады. 1886 жылғы Ұлы Оңтүстік-Батыс теміржол ереуілі 200 000 теміржолшыны жұмыстан босатты. Бірақ 1886 жылдың жазының басында ереуіл күшіне жеңіліп, Жоғарғы кеңесті де құлатып алды. FOTLU да дағдарыста болды. Жоғарғы кеңес соңғы бес жыл ішінде FOTLU-ны белсенді түрде әлсіретіп, оның кәсіподақтарына шабуыл жасады. FOTLU кәсіподақтары шақырған ереуілдер кезінде Жоғарғы кеңес жұмыс берушілерге жұмысшыларды ұсынды. Жоғарғы кеңес FOTLU бастамаларын, заң жобаларын және ұйымдастыру шараларын жария түрде сынады. Енді Жоғарғы кеңес "Прогрессивті темекі шеберлері одағы" деп аталатын радикалды темекі шеберлерінің оқшауланған тобын қолдауға кірісті. Чикагодағы "Прогрессивті темекі шеберлері" капиталистік жүйеге қарсы ашық көтеріліс жақтады. Жергілікті орталық еңбек органы, Біріккен сауда және еңбек жиналысы, Чикагодағы кәсіподақтардың адалдығы үшін прогрессивті темекі шеберлерімен аяусыз күресті. Жоғарғы кеңес CMIU-ға қарсы прогрессивті темекі шеберлерін ашық қолдап, Гомперсті ашуландырды. Прогрессивті темекі шеберлері, CMIU және Біріккен сауда арасындағы шайқастың ортасында 1886 жылдың 1 мамыры келді және оныңмен бірге жалпы ереуіл болды. 4 мамыр күні Чикагода ереуілшілерге қарсы полиция зорлық-зомбылығына наразылық білдірген бейбіт митинг кезінде бомба жарылып, бір полицей бірден қаза тапты (кейін тағы жеті адам жарақаттарынан қайтыс болды). Кейіннен "Хеймаркет оқиғасы" деп аталған оқиғада полиция көрермендерге оқ атты. Тағы 11 адам қаза тауып, ондаған адам жарақат алды. 4 мамырдағы ереуілге қатысқан кәсіподақтардың көпшілігі FOTLU жергілікті ұйымдары болды. Америка жұмысшы қозғалысына қарсы саяси қарсылық бүкіл елде күшейді. Хеймаркет оқиғасынан кейін FOTLU 1886 жылдың 25 сәуірінде Жоғарғы кеңес пен федерация арасында бітімге келуді ұсынды. Төбешілер кәсіподағының мүшесі МакГайр, CMIU президенті Адольф Штрассер, Гранит кесушілердің бас хатшысы Жосия Б. Дайер, Солтүстік Америка темір кесушілер одағының президенті П. Ж. Фицпатрик және FOTLU хатшысы У. Х. Фостер қол қойған хат 1886 жылдың 18 мамырында Филадельфияда (Пенсильвания) кездесу өткізуге шақырды. Филадельфиядағы кездесудің басты мақсаты еңбекшілердің арасында бейбітшілікті орнату болды. Бірақ Гомперс және кездесуді ұйымдастырушылар кездесуді кәсіподақтардың қолдауын жаңа еңбек федерациясына қарай бұруды жоспарлады. Гомперс Жоғарғы кеңес қолөнершілер кәсіподақтарының өмір сүруіне қауіп төндіреді деп сенді, ал олардың радикалды көзқарастары Хеймаркет оқиғасынан кейін жұмысшы қозғалысына үкіметтік биліктің қаһарын әкелуі мүмкін. 365 000-нан астам жұмысшыны өкілдік ететін 20 делегат Филадельфияда кездесті. Бірінші көзқарастан қарағанда, Жоғарғы кеңес бұл ұсынысқа келісетіні абсурд көрінді. Жоғарғы кеңес күшті болды, FOTLU әлсіз болды және Жоғарғы кеңес федерацияны қалауынша бұзып жатқандай көрінді. Бірақ жағдай одан да күрделі болды. Көптеген бұрынғы FOTLU қолөнершілер кәсіподақтары Жоғарғы кеңеске қосылған, және олар еңбек ұйымының ішінде күшті және біртұтас топ құрады. Сонымен қатар, осы кәсіподақтардың көпшілігі Жоғарғы кеңеске қарасты басқа еңбек ұйымдарының шабуылына ұшырады немесе Жоғарғы кеңеске қарасты жұмысшылардың ереуілдерін бұзуға қатысты. Бұл кәсіподақтар енді Филадельфиядағы келіссөздерде Жоғарғы кеңестің беделін түсіруге дайын болды. Сонымен қатар, Жоғарғы кеңестің кейбір маңызды басшылары жеке түрде Жоғарғы Бас жұмысшы Теренс В. Паудерлиге жүгініп, FOTLU-дың көптеген наразылықтарының дұрыс екенін оған жеткізді. Сонымен қатар, Оңтүстік-Батыс теміржол ереуілінің күшіне жеңіліп қалғаны Паудерлиге демалыс іздеуге мәжбүр етті. Паудерли FOTLU ұсынған шарттарға келісіп қана қоймай, 1886 жылдың 24 мамырында Огайо штатының Кливленд қаласында өтетін Жоғарғы кеңестің арнайы съезіне ұсынысты ұсынуға уәде берді. Бірақ Кливленд съезінің делегаттары, қолөнершілерге қарсы белсенділер басымдығымен, келісімге талқылауға мүмкіндік бермеді. Оның орнына, делегаттар Паудерлиге ұйымды барлық құнымен қорғауға және Жоғарғы кеңесті қолдамаған кез келген мүшені қууға бұйрық берген резолюцияны қабылдады.

FOTLU was not very successful. District and local assemblies of the Knights of Labor withdrew almost immediately, as did most national unions. Only 19 delegates attended the second convention, and 26 at the third. Gompers was elected chairman of FOTLU's executive committee (making him the de facto president) in 1883, but even he did not attend that meeting. The federation's membership hovered around 25,000, and FOTLU organized almost no members and issued no charters to new unions. The federation made some effort to win passage of favorable legislation, but no unified plan of action took place. FOTLU did help defeat a federal bill which would have declared seamen's unions to be mutinies. But the organization was far more successful on the state level, where it won passage of legislation outlawing cigar making in tenement houses, prohibitions on child labor under those under the age of 12, compulsory education and prohibitions on prison labor. But FOTLU stagnated. Its membership was so low that it was forced change its policy and admit women and girls as members in 1882. Few joined. It was one of its few successes. (A federal bill ordering observance of Labor Day was introduced in the U. S. Congress in 1894, and the bill was enacted into law and signed by President Grover Cleveland on June 28 of that year.) At its October 1884 convention, FOTLU attempted to reinvigorate itself by adopting a resolution again pushing for establishment of the eight hour day. Peter J. McGuire, president of the Carpenters union, proposed a resolution—which FOTLU adopted—which required that, if national legislation adopting an eight hour day was not forthcoming by May 1, 1886, the federation would call a general strike. The leadership of the Knights secretly issued a statement advising its members not to participate in the fight for the eight hour day, but members of the Knights of Labor overwhelmingly supported the proposal and made plans to support the federation in its May Day strike. Preparations were most advanced in Chicago. In March 1886, the Knights of Labor struck the Union Pacific and Missouri Pacific railroads. The Great Southwest Railroad Strike of 1886 idled 200,000 rail workers. But by the beginning of the summer of 1886, the strike was beginning to collapse—and it was taking the Knights with it. FOTLU was also in crisis. The Knights of Labor had actively undermined FOTLU and raided its unions during the previous five years. The Knights had provided scab workers to employers during strikes called by FOTLU unions. The Knights had publicly denounced FOTLU initiatives, legislative proposals and organizing efforts. Now the Knights began to support a breakaway group of radical cigar makers known as the Progressive Cigar makers' Union. With their base in Chicago, the Progressive Cigar makers advocated open rebellion against the capitalist system. The local central labor body, the Amalgamated Trades and Labor Assembly, fought the Progressive Cigar makers bitterly for the allegiances of the Chicago's unions. The Knights openly supported the Progressive Cigar makers against CMIU, enraging Gompers. In the midst of the battle among the Progressive Cigar makers, CMIU and the Amalgamated Trades, the May 1, 1886 deadline came and with it the general strike. During a peaceful labor rally protesting police violence against strikers in Chicago on May 4, a bomb was set off—killing one policeman immediately (seven others later died of their injuries. In what later became known as the Haymarket Riot, police opened fire on the crowd. Another 11 people were killed, and dozens more wounded. A large number of the unions participating in the strike on May 4 were FOTLU locals. A political backlash against the American labor movement erupted nationwide. In the wake of the Haymarket Riot, FOTLU proposed on April 25, 1886, that a truce be established between the Knights and the federation. A letter signed by McGuire of the Carpenters; Adolph Strasser, president of CMIU; Josiah B. Dyer, general secretary of the Granite Cutters; P. J. Fitzpatrick, president of the Iron Molder's Union of North America; and W. H. Foster, secretary of FOTLU, called for a meeting to be held on May 18, 1886 in Philadelphia, Pennsylvania. Labor peace was the public purpose of the Philadelphia meeting. But Gompers and the meeting convenors planned to use the meeting to swing union support toward an entirely new labor federation. Gompers believed that the Knights were threatening the very existence of craft unionism, and their radical attitudes were likely to bring the wrath of governmental authority down on the labor movement in the wake of the Haymarket Riot. Twenty delegates representing more than 365,000 workers met in Philadelphia. At first blush, it seemed ridiculous that the Knights would agree to the proposal. The Knights were powerful, FOTLU was weak and the Knights were dismantling the federation seemingly at will. But the situation was more complex than that. A number of former FOTLU craft unions had affiliated with the Knights, and they formed a powerful and cohesive clique within the labor organization. Additionally, many of these unions had been raided by other labor organizations belonging to the Knights, or had their job actions broken by scab workers belonging to the Knights. These unions were now ready to undercut the Knights in the Philadelphia negotiations. At the same time, some important Knight leaders had quietly approached Grand Master Workman Terence V. Powderly, and convinced him of that many of FOTLU's grievances were justified. Additionally, the collapse of the Southwest rail strike was putting pressure on Powderly to seek breathing room. Powderly not only agreed to the terms proposed by FOTLU, he left the Philadelphia meeting pledging to bring the proposal before a special convention of the Knights which would meet in Cleveland, Ohio on May 24, 1886. But delegates to the Cleveland convention, dominated by anti craft union activists, never permitted the agreement to come up for discussion. Instead, delegates passed a resolution ordering Powderly to defend the organization at all costs and expel any member who did not support the Knights.

Америка еңбек федерациясының құрылуы

Екі ұйым арасындағы келіссөздер төрт ай бойы жалғасты. Powderly FOTLU істеріне араласпауға уәде берді. Бірақ, Шілдешілер одағының мүшелері Кливлендте болған оқиғаға байланысты өз әріптестеріне жасалған қарым-қатынастан ашуға келді және ұйым басшылығына қарсы іштен қарыстыруды жалғастырды. 1886 жылдың қазан айында Вирджиния штатының Ричмонд қаласында Еңбекшілердің Бас ассамблеясы өтті. Powderly тағы да Филадельфия келісімін талқылауға немесе дауысқа салуға мүмкіндік таппады. Кәсіптік одаққа қарсы делегаттар Сигара жасаушылардың халықаралық одағының барлық мүшелеріне осы ұйымнан шығып, Прогрессивті сигара жасаушыларға қосылуға немесе Жоғарғы кеңестегі мүшелігінен айырылуға бұйрық беретін қаулы қабылдады. Тағы бір қаулы FOTLU халықаралық одақтарына тікелей қарсылық ретінде қолөнершілердің ұлттық ассамблеяларын құрды. Бұл әрекет қолөнершілер одақтарын белсенділікке итермеледі. МакГайр, Страссер, Дайер, Фицпатрик және Фостер 1886 жылдың 8 желтоқсанында Огайо штатының Колумбус қаласында ұлттық конференция өткізу үшін барлық қолөнер кәсіподақтарына үндеу жасады. Колумбуста 25 еңбек ұйымынан, 13 ұлттық кәсіподақтан және 12 жергілікті кәсіподақ пен қалалық еңбек кеңесінен 42 делегат жиналды. Гомперс және FOTLU атқарушы кеңесі де сол уақытта конгресс өткізді. Гомперс және атқару комитеті FOTLU-ның 20 делегатын ұйымның сегіз сағаттық жұмыс күнін қорғаудағы жетістіктерімен құттықтады. Содан кейін ұйым өзін таратып жіберді. Ол өзінің 248,97 доллары мен барлық мүлкін басқа делегаттарға тапсырды.