Кіріспе

Соғыс қылмыстары соты

Жоғарғы командалық сот (ресми түрде, Америка Құрама Штаттары Вильгельм фон Либке және басқаларға қарсы), бастапқыда №12 іс (13 генералдың соты) деп, кейіннен №72 іс (неміс жоғары командасының соты: Вильгельм фон Либ пен тағы он үш адамның соты) ретінде белгілі болды. Бұл, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Нюрнбергтегі Германияның оккупациялық аймағында АҚШ билігі өткізген соғыс қылмыстары бойынша он екі соттың соңғысы еді. Осы он екі соттың барлығы Халықаралық әскери трибуналдың алдында емес, АҚШ әскери соттарының алдында өтті, бірақ Әділет сарайындағы бірдей залдарда болды. АҚШ-тың он екі соты жиынтығында «кейінгі Нюрнберг соттары» немесе, формальды түрде, «Нюрнберг әскери трибуналдары алдындағы соғыс қылмыскерлерінің соттары» (NMT) деп аталады.

Өмірбаян

Бұл сот процесінде айыпталушылар Германия Вермахтының жоғары шенді генералдары болды (оның ішінде екі армия фельдмаршалы, әуе күштерінің бір фельдмаршалы және бір генерал-адмиралы), олардың кейбіреулері нацистік Германияның әскери күштерінің Жоғарғы Бас штабының мүшелері болған. Оларға соғыс кезінде неміс әскерлері басып алған елдерде жасалған көптеген соғыс қылмыстары мен қатыгездіктерді жасауға қатысқан, жоспарлаған немесе көмектескен деген айып тағылды. Бұл іс бойынша Әскери Трибунал V А алдында тыңдалған судьялар – американдық Джон С. Янг (төрағалық етуші судья), Уинфилд Б. Хейл және Джастин В. Хардинг болды. Прокуратураның бас кеңесшісі Телфорд Тейлор еді. Айыптау қағазы 1947 жылдың 28 қарашасында тіркелді, ал сот сол жылдың 30 желтоқсанынан бастап 1948 жылдың 28 қазанына дейін жалғасты.

Айыпталушылар және сот шешімдері

14 айыпталушының ішінде Отто Шнивинд пен Хьюго Сперрле барлық айыптан ақталды. Йоханнес Бласковиц сот барысында өзіне-өзі қол жұмсады, ал қалған 11 айыпталушы үш жылдан өмір бойына түрмеге кесілді. Барлық жазалар 1945 жылдың 7 сәуірінен бастап қамауда өткізілген уақытты қамтиды. Төмендегі кестеде әр айып бойынша айыпталушы айыпталған, бірақ сотталмаған (I) немесе айыпталған және кінәлі деп табылған (G) екені көрсетілген, сондай-ақ айыпталушы, айып және нәтиже тізімделген. Суреттер Аты-жөні Тарау Жазалар туралы ескертулер 1 2 3 4 Вильгельм фон Либ IIGI Өткізілген уақыт Бұрынғы генерал-фельдмаршал. Кеңес Одағындағы Солтүстік армия тобының қолбасшысы (1941 жылдың маусымы – 1942 жылдың қаңтары). "Барбаросса" жарлығын және оның бағынышты бөлімшелердегі қылмыстық қолданылуын жібергені үшін сотталды. Соттан кейін босатылды. 1956 жылы қайтыс болды. Хьюго Сперрле IIII Ақталды Бұрынғы Люфтваффе генерал-фельдмаршалы. Luftflotte 3-тің қолбасшысы (1939 жылдың ақпаны – 1944 жылдың тамызы). 1953 жылы қайтыс болды. Георг фон Кюхлер IGGI 20 жыл Бұрынғы генерал-фельдмаршал. Шығыс майдандағы 18-ші армияның, кейін Солтүстік армия тобының қолбасшысы. Сотталу кезінде бұл әлі анықталмаған болса да, ол психикалық мүгедектерді өлтіруге тікелей қатысқан. 1941 жылдың желтоқсанында Кюхлердің тікелей келісімімен СД 240 психикалық науқасты атып өлтірді. 1951 жылы жазасы қайта қаралып, 12 жылға қысқартылды. 1953 жылы жақсы мінез-құлқы үшін босатылды. 1968 жылы қайтыс болды. Йоханнес Бласковиц ———— — Бұрынғы генерал-оберст. Франция мен Нидерландыдағы G және H армия тобының қолбасшысы (1944–1945). 1948 жылдың 5 ақпанында сот барысында өзіне-өзі қол жұмсады. Герман Хот IGGI 15 жыл Бұрынғы генерал-оберст. 1941 жылы "Барбаросса" операциясы кезінде 3-ші танк тобының, 1942 жылы Вермахттың жазғы шабуылы кезінде 4-ші танк армиясының қолбасшысы. Комиссарлар бұйрығын қолдап, 1941 жылдың қарашасында өзінің бағынышты командирлеріне "яһуди большевиктер агитаторларының кез келген белсенді немесе пассивті қарсылығын" "тез және аяусыз жоюды" бұйырған директива шығарды. 1951 жылы жазасы қайта қаралып, өзгеріссіз қалды. 1954 жылы шартты түрде босатылды; 1957 жылы шартты түрде босатылды / жазасы өткізілген уақытқа дейін қысқартылды. 1971 жылы қайтыс болды. Георг Ханс Рейнхардт IGGI 15 жыл Бұрынғы генерал-оберст. Рейнхардтың басқаруындағы әскерлер комиссарлар бұйрығын Шығыс майданда орындады және азаматтарды концлагерьлерге депортациялады. 1951 жылы жазасы қайта қаралып, өзгеріссіз қалды. 1952 жылы қайырымдылық негізінде босатылды. 1963 жылы қайтыс болды. Ханс фон Салмут IGGI 20 жыл Бұрынғы генерал-оберст. Салмут комиссарлар бұйрығын орындады, оның ішінде совет тұтқындарын өлтіру және оларға жаман қарау. Ол сонымен қатар кісі өлтіру, депортация және азаматтарды кепілге алу үшін кінәлі деп танылды. 1951 жылы жазасы қайта қаралып, 12 жылға ауыстырылды және 1945 жылдың маусым айына дейін кері қайтарылды. 1953 жылдың шілдесінде жақсы мінез-құлқы үшін босатылды. 1962 жылы қайтыс болды. Карл Адольф Холлидт IGGI 5 жыл Бұрынғы генерал-оберст. 1949 жылдың желтоқсанында жақсы мінез-құлқы үшін босатылды. 1985 жылы қайтыс болды. Отто Шнивинд IIII Ақталды Бұрынғы генерал-адмирал. Әскери-теңіз күштерінің (Kriegsmarine) командирі (1941 жылдың маусымынан 1944 жылдың шілдесіне дейін). 1964 жылы қайтыс болды. Карл фон Рокс IGGI 20 жыл Бұрынғы генерал-де-Инфантери. Оңтүстік армия тобының артқы аймақтарының қолбасшысы ретінде Рокс совет партизандарына және славяндық және еврей азаматтарына қарсы жою саясатын жүргізді. 1949 жылдың 24 желтоқсанында қамауда қайтыс болды. Герман Рейнеке IGGI Өмір бойы бас бостандығынан айыру жазасы Бұрынғы генерал-де-Инфантери. ОКВ-ның Қарулы Күштер Бас басқармасының басшысы, шамамен 3,3 миллион совет тұтқынының өліміне әкеп соққан тұтқындар саясатын құру мен іске асыру үшін жауапты. 1954 жылдың қазан айында босатылды. 1973 жылы қайтыс болды. Уолтер Уорлимонт IGGI Өмір бойы бас бостандығынан айыру жазасы Бұрынғы генерал-артиллерия және ОКВ Ұлттық қорғаныс департаментінің бастығы. Партизандық әрекетті тежеу деген сылтаумен бейбіт тұрғындарды өлтіруге рұқсат берген "Барбаросса" жарлығы үшін жауапты. 1951 жылы жазасы 18 жылға ауыстырылды. 1954 жылдың маусым айында босатылды. 1976 жылы қайтыс болды. Отто Вёлер IGGI 8 жыл Бұрынғы генерал-де-Инфантери. "Барбаросса" жарлығын жүзеге асыру, бейбіт тұрғындарды құлдықпен жұмыс істеуге депортациялау және Einsatzgruppen-мен ынтымақтастық үшін айыпты. 1951 жылы босатылды. 1987 жылы қайтыс болды. Рудольф Леман IGGI 7 жыл Бұрынғы генерал-оберстаббсрихтер. ОКВ-ның бас сот судьясы және партизандық әрекетті тежеу деген сылтаумен бейбіт тұрғындарды өлтіруге рұқсат берген "Барбаросса" жарлығы үшін жауапты. Ол 1941 жылдың желтоқсанындағы "Түн және тұман" жарлығын жасады, ол айыпталушының процеске қатысу құқығын жойды. Вермахт әскерлері бұл бұйрықты Франция, Голландия, Украина және басқа оккупацияланған елдерде қолданды. "Командос" бұйрығын және "Террор және саботаж" жарлығын жасауға қатысты. 1950 жылы жақсы мінез-құлқы үшін босатылды. 1955 жылы қайтыс болды.

Салдары

Германиялық қоғамдық пікір сот процесіне қарсы болды. Көптеген адамдар АҚШ судьялары анықтаған фактілерді мойындамады, жоғарыдан келген бұйрықтарға бағынуды қорғады және айыпталушылардың әскери сапаларын жоғары бағалады. Протестант және католик шіркеулері ерекше белсенділік танытты. Федеративтік Республика құрылғаннан кейін, Германия канцлері Конрад Аденауэр және Бундестаг айыпталушылардың жағына бұрылды. Германияны қайта қаруландыру қажеттілігі күшейген сайын Германияның ықпалы да артты. Осы зор қысым астында 1950 жылы АҚШ-тың Жоғарғы комиссары Джон МакКлой Нью-Йорк судьясы Дэвид Пектің төрағалығымен тексеру комиссиясын құрды және оның ұсынысы бойынша әлі түрмеде отырған Жоғарғы Басшылықтан айыпталушылардың үшеуінің жазасы жеңілдетілді. Одақтас және неміс мүшелерінен құралған бірлескен комиссиялардың қосымша қарауынан кейін, Жоғарғы Басшылықтың соңғы айыпталушылары 1954 жылы үйлеріне қайтып келді.