Кіріспе

Француз актері Филипп Нуаре (1 қазан 1930 – 23 қараша 2006) – француз киноактері.

Өмір және мансап

Нойре Франциядағы Лилль қаласында Люси (Хейрман) мен Пьер Нойредің ұлы болып дүниеге келді. Ол көңілсіз студент болды және бірнеше беделді Париж мектептеріне, соның ішінде Лицей Жансон де Сайлиге қатысты. Бірнеше рет бакалавриат емтиханын тапсыра алмағандықтан, театр мамандығын оқуға бел буды. Ол Centre Dramatique de l'Ouest орталығында оқыды және жеті жыл бойы Théâtre National Populaire театрымен гастрольдік сапарларда болды, онда ол Моник Шометпен танысты, ол 1962 жылы оған тұрмысқа шықты. Сол кезде ол Жан-Пьер Дарраспен дуэтте түнгі клубта комедиялық өнер көрсетіп, мансап құрды, онда ол драматург Жан Расин рөлінде Даррасқа қарсы әсем парик киген Людовик XIV рөлін ойнады. Бұл рөлдерде олар Шарль де Голль, Мишель Дебре және Андре Малро саясатын сатиралық түрде паш етті. Нойреттің кинодағы дебюті (1949) «Джиги» фильмінде есімдері көрсетілмеген рөл болды. 1955 жылы Аньес Варданың «Ла Понт-Курт» фильмінде ойнады. Кейін ол: «Мен оның жас актерде сирек кездесетін талантының кеңдігін байқадым», – деді. Басқаша шашпен Нойре оңтүстік балық аулау портындағы Сетте махаббатқа түскен жасты сомдады. Кейін ол: «Мен қатты қорқып, ролге тапталып кіріп шықтым. Мен фильмде мүлдем көрінбеймін», – деп мойындады. 1960 жылы «Zazie dans le Métro» фильміне қайтадан шақырылды. 1962 жылы Жорж Франжудың «Тереза Дескюйру» және Теофиль Готьедің романтикалық шығармасы бойынша «Ле Капитан Фракассе» фильмдерінде екінші рөлдерді ойнағаннан кейін, ол француз киноэкранында тұрақты болды, бірақ 1966 жылы Жан Поль Раппенноның «Қарсылық мәселесі» фильміне басты рөлге дейін тартылмады. «Александр Ле Биньер» фильміндегі рөлімен Францияда жұлдызға айналды. «Мен кинода табысқа қол жеткізе бастағанда, – деді Нойре 1989 жылы Канн кинофестивалінде киносыншы Джо Лейдонға, – бұл мен үшін үлкен жаңалық болды. Менің буынымдағы актерлер – қазір француз фильмдеріндегі 50-60 жастағы ерлер – бәріміз сахнада ойнауды армандадық. Тіпті Жан Поль Белмондо сияқты адамдардың бәріміз кино жұлдыздары боламыз деп ойламадық. Сондықтан бастапқыда мен оны ақша үшін ғана жасадым, себебі олар солай етуімді сұрады. Бірақ кинода екі-үш жыл жұмыс істегеннен кейін, маған ұнай бастады және оған қызығушылық таныттым. Мен әлі де оған қызығушылық танытамын, өйткені оның қалай жұмыс істейтінін толық түсінбедім. Кинода актерлік өнер деген не? Мен оны ешқашан толық түсінбедім». Нойре көбінесе «қарапайым адам» кейіпкері ретінде таңдалды, бірақ ол 1973 жылы Канн қаласында жанжал тудырған, асыра тамақтану арқылы өзін-өзі өлтіру туралы «La Grande Bouffe» сияқты даулы рөлдерді қабылдаудан тартынбады. 1991 жылы Андре Течине Нойрені «J'embrasse pas» (Мен сүймеймін) фильмінде жас еркектерге құштар, көңілсіз қарт гомосексуал рөлінде ойнады. 1987 жылы Джорджо Бассанидің Италиядағы соғыстан кейінгі Феррараның тығыз әлеуметтік өмірі туралы романы бойынша «Алтын жиекті көзілдірікте» ол жасырын гомосексуал екеніне күдік тудыратын, құрметке лайық қарт дәрігердің рөлін ойнады. Нойре өзінің алғашқы «Сезар» сыйлығын 1976 жылы «Vieux Fusil» фильміндегі рөлі үшін жеңіп алды. Екінші «Сезар» сыйлығын 1990 жылы «Өмір және ештеңе жоқ» фильміндегі рөлі үшін алды. Нойре Альфред Хичкок («Topaz»), Джордж Кукор («Justine»), Тед Котчефф («Кім Еуропаның ұлы аспазшыларын өлтіреді? »), Питер Йейтс («Мерфидің соғысы») және Анатоль Литвак («Генералдар түні») фильмдерінде Голливудтың қаржыландыруымен түсірілген фильмдерде ойнады. Бірақ ол «Cinema Paradiso» (1988) фильміндегі Альфредо, «Il Postino» фильміндегі Пабло Неруда және Бертран Таверньенің «Өмір және ештеңе жоқ» фильміндегі майор Деллаплен рөлдерімен танымал. 2006 жылы 76 жасында Парижде қатерлі ісік ауруынан қайтыс болған кезде Нойре 100-ден астам фильмдегі рөлдерді сомдаған. Ол сұхбаттасушылармен 1989 жылы Джо Лейдонға: «Фильмнің табысы қандай болатынын ешқашан білмейсіз. Ал соңғы фильмнің жағымсыз жарнамаларын оқып отырғанда, жаңа фильм түсіру әрқашан ыңғайлы. «Жақсы, өкінішті, бірақ мен қазірдің өзінде басқа жұмыс істеп жүрмін» десеңіз болады. Бұл сіздің өмір сүруіңізге көмектеседі. Білесіз бе, егер сіз жылына бір фильм түсірсеңіз, немесе бір жарым жылда бір фильм түсірсеңіз, бұл қиын. Себебі, сәтсіздікке ұшырағанда, не істейсіз? Сіз не боласыз? Сіз өліп қаласыз».

Таңдалған кинографиясы

Жыл Атауы Рөл Режиссер Ескертпелер
1955 Ла Пуайнт-курт (сондай-ақ, Қысқа нүкте) Луи Агнес Варда
1960 Zazie dans le Métro Габриэль аға Люи Малле
1962 Жылмыстық іс төлемейді Кловис Хью Гер Ори (L'affaire Hugues сегменті) Тереза Дескюиру
1962 Серік және Артанган Король Людовик XIII Абель Ганс
1966 Кімсіз, Поли Маггу? Жан Жак Жорж Уильям Клейн
1968 Александр Ле Бьонхур Александр Ивс Роберт
1969 Жустин Пломба Джордж Кукор
1969 Топаз Генри Жарре Альфред Хитчкок
1973 Гранде Буффе Филипп Марко Феррери
1974 Санкт-Пол де Голгер (сондай-ақ, Сағатшы) Мишель Декомбс Бертран Тавернье
1976 Сотшы мен өлтіруші (сондай-ақ, Судья мен өлтіруші) Судья Руссо Бертран Тавернье
1980 Жұмыс аптасы Мишель Декомбс Бертран Тавернье
1981 Тре братэлли (сондай-ақ, Үш бауырлас) Рафаэль Джуранна Франческо Рози
1981 Куп де Торшон Люсиан Кордиер Бертран Тавернье
1984 Лес Рипукс (басқаша аталуы, Менің жаңа серіктесім) Рене Бойсронд Клоде Зиди
1988 Nuovo Cinema Paradiso Альфредо Джузеппе Торнаторе
1989 La Vie et Rien D'autre (сондай-ақ, Өмір және ештеңе жоқ) Командир Делаплане Бертран Тавернье
1993 Танго Франсуа д'Амур Патрис Леконте
1994 Пошташы Пабло Неруда Михаэль Радфорд Массимо Тройси
2007 Серано Мишель Буенах (соңғы фильмдегі рөл)