Міндетті білім беру: Volksschule терминінің тарихы мен мағынасы
Volksschule
Volksschule: Германия, Швейцария, Австрия елдеріндегі міндетті білім беру мектебі. 9 жылдық білім беру жүйесі, бастауыш және орта білім. Скандинавиядағы баламалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс терминінде міндетті білім беруді білдіретін термин.
German term referring to compulsory schooling
Неміс термині Volksschule көбінесе міндетті білім беруді білдіреді, яғни, бұл әрбір адамның (халықтың, Volk) қатысуы талап етілетін білім беру мекемесін көрсетеді. Германия мен Швейцарияда ол бастауыш (Grundschule және Primarschule) және төменгі орта білім берудің (Hauptschule немесе Sekundarschule) біріктірілген түріне балама болып табылады, әдетте тоғыз жылдық міндетті оқуды қамтиды. Австрияда Volksschule тек төрт жылдық бастауыш мектепті білдіреді. Дания мен Норвегияда олар folkeskole, ал Швецияда folkskola деп аталды; фин тіліндегі kansakoulu сөзі тікелей аударма болып табылады. Бұл скандинавиялық мектептер 7-ден 11-ге немесе 12-ге дейінгі жастағы балалардың бастауыш білімін қамтиды.
The German term Volksschule generally refers to compulsory education, denoting an educational institution every person (i. e. the people, Volk) is required to attend. In Germany and Switzerland it is equivalent to a combined primary (Grundschule and Primarschule, respectively) and lower secondary education (Hauptschule or Sekundarschule), usually comprising mandatory attendance of nine years. In Austria, Volksschule only refers to primary school lasting four years. In Denmark and Norway, they were referred to as folkeskole and in Sweden as folkskola; the Finnish term kansakoulu is a direct translation. These Nordic schools covered the first years of primary education, from the ages of 7 to 11 or 12.
Тарих
Орта ғасырларда Киелі Рим империясында болашақ дін қызметкерлерін оқыту үшін шіркеу мектептері құрылды, бұл туралы 1215 жылы Латеранның төртінші соборы шешім қабылдаған. Кейіннен бұл талап протестанттық реформацияның жексенбілік мектептерінде қабылданды. Алғашқы зайырлы мектептер 17 ғасырдың соңынан бастап пиетизм қозғалысы кезінде пайда болды және Ағартушылықтың жақтаушылары тарапынан одан әрі дамытылды. 1717 жылы Пруссия королі Фридрих Вильгельм I бес жастан он екі жасқа дейінгі балалардың міндетті түрде білім алуын жарлық етті. Олар оқу мен жазуды білуге және протестанттық катехизисті жаттап алуға міндетті болды. 1763 жылы Ұлы Фридрих патша теолог Иоганн Юлиус Геккер жасаған алғашқы пруссиялық жалпы білім беру заңын қабылдады. Осыған ұқсас халық мектептері Саксония электоратында және Габсбург монархиясының неміс тілді аймақтарында, Иоганн Игнац фон Фелбигердің қолдауымен, мемлекеттік қаржыландырылатын бастауыш бір сыныптық мектептер жүйесі арқылы құрылды. Мектепке қатысу міндетті деп есептелді, бірақ 1781 жылғы халық санауы мектеп жасындағы балалардың тек төрттен бірі ғана қатысқанын көрсетті. Ол кезде бұл мемлекеттік қолдаумен ұйымдастырылған білім берудің сирек мысалы болды. Балаларды мектепке жіберу Австрия империясында 1840 жылдан бастап ғана заңмен міндетті болды.
In medieval times, church schools were established in the Holy Roman Empire to educate the future members of the clergy, as stipulated by the 1215 Fourth Council of the Lateran, later adopted by the sunday schools of the Protestant Reformation. First secular schools followed during the pietism movement from the late 17th century onwards and were further promoted by the advocates of the Enlightenment. In 1717 King Frederick William I of Prussia decreed the compulsory education of children from the age of five to twelve. They had to be able to read and write and were obliged to memorise the Protestant catechism. In 1763 King Frederick the Great enacted a first Prussian general school law, elaborated by the theologian Johann Julius Hecker. Similar Volksschulen were established in the Electorate of Saxony and in the German speaking parts of the Habsburg monarchy, backed by Johann Ignaz von Felbiger, through a system of state supported primary one room schools. Attendance was supposedly compulsory, but a 1781 census reveals that only one fourth of school age children attended. At the time, this was one of the few examples of state supported schooling. Sending one's children to school was binding by law only from 1840 in the Austrian Empire.