Кіріспе

Американдық тарихшы (1933 жылы туған)

Гордон Стюарт Вуд (27 қараша 1933 жылы туған) – американдық тарихшы және Браун университетінің профессоры. Ол 1992 жылғы «Американ революциясының радикализмі» еңбегі үшін 1993 жылы Пулитцер сыйлығының иегері атанды. Оның 1969 жылғы «Америка Республикасын құру, 1776–1787» кітабы 1970 жылы Банкрофт сыйлығын жеңіп алды. 2010 жылы президент Барак Обама оған Ұлттық гуманитарлық медаль табыс етті.

Ерте өмір және білім

Вуд Массачусетс штатының Конкорд қаласында дүниеге келді және Вурстер мен Уолтемде өсті. 1955 жылы Туфтс университетін summa cum laude және Phi Beta Kappa құрметімен бітірді, сондай-ақ университет сенімгері болып қызмет етті. Жапониядағы АҚШ Әуе күштерінде қызмет еткен кезінде Гарвард университетінде магистр дәрежесін алды. Одан кейін Гарвард университетінде тарих саласы бойынша докторантураға түсіп, Бернард Бейлиннің жетекшілігімен 1964 жылы докторлық диссертациясын қорғады.

Мансап

Вуд Гарвард университетінде, Уильям және Мэри колледжінде, Мичиган университетінде, Браун университетінде оқытушылық етті және 1982–1983 жылдары Кембридж университетінде Питт профессоры болды. Кітаптарынан (төменде тізімделген) өзге, Вуд көптеген ықпалды мақалалар жазды, соның ішінде "Америка революциясындағы риторика және шындық" (1966), "Конспирация және параноидтық стиль: XVIII ғасырдағы себеп-салдар байланысы және алдау" (1982) және "Конституцияны жасаудағы мүдделер мен мүдделі еместік" (1987). Ол "The New York Review of Books" және "The New Republic" журналдарына үнемі мақала жазады. Жақындағы жобасы – Оксфордтың АҚШ тарихының үшінші томы, "Эркіндік империясы: Ерте Республика тарихы, 1789–1815" (2009) – Пулитцер сыйлығына ие болған туындылардың ішіндегі финалист. "Біздің американдық тарихымыз" (2019) антологиясына үлес қосып, Вуд ортақ американдық наратив мүмкіндігін қарастырды. Ол Америка революциясының нәтижесінде пайда болған "ең радикалды және ең күшті идеологиялық күш" ретінде теңдік идеясына назар аударды. "Осы теңдік сезімі Америкада әлі де күшті, және оның барлық алаңдатарлық және мазасыз салдарына қарамастан, ол бізді бір халық етеді". Вуд 1988 жылы Америка өнер және ғылым академиясының, ал 1994 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.

Танымал мәдениетте

Палата Төрағасы Ньют Гингрич Вудтың "Америкалық революцияның радикализмі" (1992) кітабын көпшілік алдында құлшына мақтады. 1994 жылы Гингричпен бір рет кездескен Вуд, Гингричтің кітапты бекінген болуы мүмкін деп болжады, себебі кітап "оған Токвильдік еңбек сияқты әсер еткен шығар, менің ойымша, ол американдық ерекшелікті көрсетеді, оған ұнады". Ол 2002 жылы C-SPAN телеарнасына берген сұхбатында Гингричтің мақтауын "көптеген оңшыл республикашыл емес ғалымдар үшін өлім жазасы болды" деп әжуалады. Вуд 1997 жылғы "Good Will Hunting" фильмінде есімдері тізілді. Бір көріністе Мэтт Деймонның кейіпкері Гарвард студентіне қарсы тұрып, Гордон Вудты атайды. Ол Гарвард студентін оқу бағдарламасында кездескен ойларды тереңсіз қайталаумен айыптайды, оған жақын арада "Гордон Вудты қайталап, революцияға дейінгі утопия және әскери жұмылдырудың капитал құру әсері туралы сөйлейтінін" айтады. Вуд бұл көрініс туралы: "Бұл менің екі секундтық даңқым! Мен жазған кітаптардан да көп бала осы көрініс туралы біледі" деді. Бұл көрініс кейін "It's Always Sunny in Philadelphia" телешоуында пародияланды, онда Чарли Келли кейіпкері "Good Will Hunting сияқты әрекет етуге" тырысып, "Гордон Вудты ешкім білмейді ме?" деп сұрайды.

Жеке өмір

Вуд 1956 жылдың 30 сәуірінде Луиза Госсқа үйленді. Олардың үш баласы бар.

Баспасөздер мен дәрістер

Революция және құлдықтан босатылған және сайлау құқығынан айырылғандардың саяси интеграциясы. Вашингтон, округ Колумбия: Америка кәсіпкерлік институты, 1974. Конституцияның қалыптасуы. Уэко, Техас: Бейлор университетінің баспасы, 1987. Америка Құрама Штаттарының алғашқы кезеңінде монархизм мен республикашылдық. (Мельбурн, Австралия: Ла Тробе университеті, 2000 жыл).

Бірлескен автор

(Дж. Р. Поулмен бірге) Американдық революциядағы әлеуметтік радикализм және теңдік идеясы. Хьюстон, Техас: Сент-Томас университеті, 1976 жыл. (Басқа авторлармен бірге) Ұлы Республика. Бостон: Литтл, Браун, 1977; 4-ші басылым: Лексингтон, Массачусетс: Хит, 1992 жыл.

Кітап тараулары

(Контрибутор) Америка революциясындағы көшбасшылық. Вашингтон, округ: Конгресс кітапханасы, 1974. Салли Хемингс және Томас Джефферсон: тарих, естелік және азаматтық мәдениет. Питер Онуф және Ян Льюис (ред.), Шарлотсвилл, Вирджиния: Вирджиния университетінің баспасы, 1999. Менің бар күшімше: Америка президенттігі. Джеймс М. Макферсон (ред.). Нью-Йорк: Америка тарихшыларының қоғамы, 2000. Біздің американдық әңгімеміз. Джошуа Клейборн (ред.), Линкольн, Небраска: Potomac Books, 2019.

Бас редактор ретінде

Америка революциясындағы өкілдік. Шарлоттсвилл, Вирджиния: Вирджиния университетінің баспасы, 1969 ж. Американың даңқының артуы, 1760–1820 жж. Нью-Йорк: Джордж Бразиллер, 1971. Түз. басылым: Бостон: Солтүстік-Шығыс университетінің баспасы, 1990. Конфедерация және Конституция. Бостон: Литтл, Браун, 1973 ж. Луиза Г. Вудпен бірге. Америка революциясы туралы орыс-американдық әңгіме. Колумбия, Миссури: Миссури университетінің баспасы, 1995. Пол А. Гилже және т.б. есімдермен бірге. Тәуелсіздіктің құны: Ерте Америка Республикасындағы капитализм. Роуман және Литтлфилд, 1997. Энтони Молхомен бірге. Құрастырылған тарихтар: Америка тарихшылары өткенді түсіндіреді. Принстон, Нью-Джерси: Принстон университетінің баспасы, 1998. Джон Адамс: Революциялық жазбалар 1755–1783 (2 томдық). Нью-Йорк: Америка кітапханасы, 2011. Америка революциясы: 1764–1776 жылдардағы памфлеттердегі пікірталас жазбалары (2 томдық). Нью-Йорк: Америка кітапханасы, 2015. Джон Адамс: Жаңа мемлекеттен жазылған жазбалар 1784–1826 жж. Нью-Йорк: Америка кітапханасы, 2016.