Кіріспе

Филип К. Диктің аяқталмаған романы "Күндізгі құсқұс" – Филип К. Диктің 1982 жылы қайтыс болған кезде жазып жатқан романы. Ол кітап үшін баспагерден аванс алған және мерзімге дейін жұмыс істеп жатқан. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның мұрагерлері басқа жазушыларға оның жазбаларына сүйене отырып, романды аяқтау мүмкіндігін ұсынды, бірақ ол мүмкін болмады, себебі ол әңгімені формалды түрде жоспарламаған еді. Дик бұл романды өзінің "Финнеганс Уэйк" романымен теңестірді. Бұл идеяның бастауында Бетховен туралы "Британника энциклопедиясындағы" жазба болды, онда ол барлық уақыттағы ең ұлы гений ретінде сипатталған, сондай-ақ адамның жұмағы туралы дәстүрлі көзқарастар (жарықтардың көріністері) және Фауст туралы әңгіме де болды. Дегенмен, Эндрю М. Батлердің ұсынған балама сюжеттері Диктің Дантенің "Құдайлық комедиясын" теофанияның бір түрі ретінде қарастырғанын көрсетеді. Оның соңғы аяқталған туындысы "Тимоти Арчердің көшіп кетуі" романындағы баяндаушысы, Ангел Арчер, Данте шедевріне ұқсас құрмет көрсетеді, бұл осы пікірдің дұрыс болуы мүмкін екенін көрсетеді.

Мүмкін болатын мазмұн туралы мәлімдемелер

1982 жылдың 10 қаңтарында Дик журналист досы Гвен Лимен болған әңгімесінен алынған мәліметтер, сюжеттің бір түсінігін анықтауда маңызды рөл атқарды. Ли бұл әңгімені жазып алып, кейін жариялады. Ал Эндрю М. Батлер болжамды сюжет туралы өз пікірлерін келтіру үшін бірнеше дереккөздерді пайдаланды, олар төменде көрсетілген. Олар Грег Рикманның «Соңғы өсиеті» (1985), Лоуренс Сутиннің «ВАЛИС іздеуінде» (1991) және бұрын айтылған «Егер біздің әлемі олардың жұмағы болса?» (2006) атты сұхбаттар жинағын қамтиды. Екі дерек көзінің де дұрыстығы Филип К. Диктің таңдамалы хаттарының 6-томында (1980-1982) расталады, онда Дик өзінің оқиғаның сипаттамасын және онымен не істегісі келгенін айтады. Сюжеттің мақсаты – адамзаттың эволюциялық дамуының бір кезеңін көрсету болды, бұл үшін Жоахим де Фиоренің идеялары қолданылды. Дик адамзат тарихының бір кезеңінде мидың сол жағы, екіншісінде оң жағы басым болғанын, ал болашақта екі жақтың үйлесуі шындықты жақсырақ түсінуге алып келетініне сенді. Сонымен қатар, Данте шығармаларын пайдалану арқылы тозақ, тазару және жұмақ – бәрі де өмірлік тәжірибелер екенін көрсетуге тырысты, осы арқылы әлемнің мидың сол, оң және толық бөліктері арқылы қалай қабылданатынын көрсетуге болды.

Мүмкін сюжет резюмелері

Роман әңгімелейді Эд Фирмли туралы, B сыныпты ғылыми-фантастикалық фильмдерге музыка жасайтын композитор, және дыбысты коммуникация негізі ретінде дамытпаған шетелдік гуманоидтар жаратылысы туралы. Осы шетелдік жаратылыстың шамандары кейде Жерді және оның көптеген дыбыстарын көретін. Олардың дыбыссыз ерекше эволюциясының арқасында, қасиетті адамдар осы тәжірибелерін өзгелеріне жеткізе алмады. Олар көрген жердің олардың жұмағы екенін білді. Олардың жаратылысы көру және жарыққа негізделген, адам көзінен гөрі электромагниттік спектрдің әлдеқайда кең ауқымын қамтиды. Шындығында, олардың пікірінше, адамдар көру қабілетіне ие болғанымен, дерлік соқыр, мысыққа қарағанда. Олардың тілі математикалық формулаларды орындау арқылы түстердің нақты градиенттерін телепатиялық түрде жобалауды білдірді. Осы жаратылыстың мүшелерін тасымалдайтын ғарыш кемесі Жерге келіп, Фирмлиді басына биочип орнату үшін жасырып ұрлайды. Бұл биочип – ғарышкерлердің бірінің цифрлық түрі, кемеге байланысқан. Бұл, әсерлі түрде, барлығына Фирмлиді өкілдік етуге мүмкіндік береді. Биочип пассивті болуға тиіс, тек бүкіл жаратылысқа дыбыстың мистикалық тәжірибесін жеткізу құралы ретінде қызмет етеді. Бірақ көп ұзамай, биочиптегі шетелдіктер Фирмлидің музыкасынан, оның үнемі тыңдайтын поп музыкасынан жалықты. Осы жалықудың салдарынан биочип пассивтіліктен белсенділікке өтеді, Фирмли тыңдайтын нәрсені бақылайды және оған композицияларының негізі ретінде қолдана бастайтын математикалық формулаларды жібереді. Оның мансабы қаржылық тұрғыдан құлдырайды, бірақ ол құрметті авангард суретшісіне айналады. Биочиптің қатынастағы белсенді рөлі Фирмлидің миын күйдіре бастайды. Осы сәтте шетелдіктер өздерін таныстырып, чипті алып тастауды ұсынады, бірақ Фирмли бас тартады. Ол енді бұрынғыдан гөрі маңыздырақ суретші болып санайды, ал бұрын ол тек ақша үшін жұмыс істеген. Фирмли өзінің денесін биочипке айналдыруға шешім қабылдайды, ол шетелдік миына имплантацияланады. Бұл шетелдік қабылдаушының өліміне әкеледі, бірақ Фирмлиге олардың жарық әлемін, біздің жұмағымызды көру мүмкіндігін береді. 2009 жылдың қаңтар айында. Роман Филип К. Диктің өлімі кезінде жұмыс істеп жатқан материалдардың аз бөлігін ғана пайдаланады, бірақ көптеген ұқсастықтар бар. Ол: "Мен Филдің жоспарлаған романының рухын, оның сюжетін немесе ол жасаған жалғыз кейіпкерін қолданбай жеткізуге тырыстым. Фил бұл роман туралы өте аз жазды. Бұл жобалық болды және тіпті кейіпкерлердің есімдерін де атамады. "Күндізгі уақ" – менің Филдің романы қалай болуы керек деген түсінігім." Филип К. Диктің мұрагерлерінің өтініші бойынша, миссис Дик өз романын жариялаудан ерікті түрде алып тастады, оның көшірмелерін сирек және табу қиын етті.