Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының алғашқы ұлттық туы
First national flag of the United States
"Ұлы одақ туы" немесе "Континенттік түстер", сондай-ақ "Конгресс туы", "Кембридж туы" және "Бірінші теңіз жаяу әскерінің флагы" деп те аталатын бұл ту, Америка Құрама Штаттарының алғашқы, ресми емес ұлттық туы болды. Теңіз офицері Джон Пол Джонс 1775 жылдың 3 желтоқсанында тұңғыш рет көтерген, ал АҚШ-тың Екінші Континенттік Конгресі және Америка революциялық соғысы кезінде Континенттік армияның бас қолбасшысы Джордж Вашингтон осы туды кеңінен қолданды. Қазіргі АҚШ туы сияқты, Ұлы одақ туында 13 қызыл және ақ түсті жолақ кезекпен орналасқан, олар Он үш колонияны бейнелейді. Тудың жоғарғы ішкі бұрышында (кантон) 1776 жылдың 4 шілдесіне дейін колониялардың бағынышты болған Ұлыбритания Корольдігінің туы бейнеленген.
The "Grand Union Flag", or the "Continental Colors", also known as the "Congress Flag", the "Cambridge Flag", and the "First Navy Ensign", was the first, unofficial national flag of the United States of America. First hoisted on December 3, 1775 by naval officer John Paul Jones, the flag was used heavily by the Second Continental Congress of the United States, and by George Washington, commander in chief of the Continental Army during the American Revolutionary War. Similar to the current U. S. flag, the Grand Union Flag has 13 alternating red and white stripes, representative of the Thirteen Colonies. The upper inner corner, or canton, features the flag of the Kingdom of Great Britain, of which the colonies were subjects until July 4, 1776.
Тарих
1775 жылдың соңында, Америка Тәуелсіздік соғысының алғашқы жылында, Екінші Континенттік Конгресс де-факто соғыс үкіметі ретінде жұмыс істеді, ол Континенттік армияны, Континенттік флотты және тіпті Континенттік теңіз жаяу әскерлерінің шағын бөлімшесін құруға уәкілдік берді. Конгресс пен Біріккен Колонияларды бейнелейтін жаңа ту қажет болды, ол азаматтық және сауда кемелерінде қолданылған британдық Қызыл Тудан, Корольдік Теңіз Флотының Ақ Туынан және британ армиясының құрлықта алып жүрген Ұлыбритания Туынан ерекшеленуі керек еді. Жаңадан құрылған штаттар өздерінің тәуелсіз туларын қолданды, Массачусетс Таунтон Туын, ал Нью-Йорк Джордж Рекс Туын қолданды, біріктірілген түстерді қабылдамас бұрын. Америкалықтар алғаш рет 1775 жылдың 3 желтоқсанында Филадельфия, Пенсильваниядағы Делавэр өзенінің батыс жағалауындағы порттағы колониялық соғыс кемесі «Альфред» бортына Ұлы Одақ Туын көтерді, оған жаңа тағайындалған Континенттік Флоттың лейтенанты Джон Пол Джонс басшылық етті. Оқиға Конгреске жіберілген хаттар мен куәгерлердің баяндамаларында жазылған. Континенттік армия күштері 1776 жыл мен 1777 жылдың басында осы туды теңіз туы және гарнизондық жалау ретінде де пайдаланды. Көптеген адамдар бұл туды Джордж Вашингтонның армиясы 1776 жылдың 2 қаңтарында Чарльзтаун қаласындағы (қазір Сомервиллдің бөлігі) Проспект төбесінде, оның штаб-пәтеріне жақын жерде (Кембридж, Массачусетс штаты, Бостоннан солтүстікке қарай Шарльз өзені арқылы) көтергенін сенді. Бұл ту қаланың айналасын қоршап, британдық күштерді қоршауға алған кезде көтерілген деп есептелді. Алайда, кейбір ғалымдар дәстүрлі түсіндірмемен келіспейді және Проспект-Хиллде көтерілген ту, мүмкін, Ұлыбританияның туы болған деген қорытындыға келді, бірақ кейінгі зерттеулер оған қарсы дәлелдер келтірді. Тудың бірнеше атауы бар, олардың кем дегенде бесеуі кеңінен танымал. "Ұлы Одақ Туы" деген соңғы атау 19 ғасырдың қайта құру дәуірінде Джордж Генри Преблдің 1872 жылғы «Америка Туының Тарихы» еңбегінде алғаш рет қолданылды. 1777 жылғы Ту Заңына Континенттік Конгресс бекіткеннен кейін Ұлы Одақ Туы қолданудан шықты. Жаңа ұлттық ту кантондағы Юнион Джекты көк түсті фондағы он үш жұлдызбен (он үш штатты білдіреді) алмастырды. Резолюцияда көк кантондағы ақ жұлдыздардың орналасуы үшін жай ғана «жаңа шоқжұлдыз» деп сипатталған, сондықтан кейінірек жасалған дизайндарда қатарлар, бағандар, ортасында бір жұлдыз бар шаршы, шеңбер және басқа да әртүрлі пішіндер пайда болды.
By the end of 1775, during the first year of the American Revolutionary War, the Second Continental Congress operated as a de facto war government, who had authorized the creation of the Continental Army, the Continental Navy, and even a small contingent of Continental Marines. A new flag was needed to represent both the Congress and the United Colonies, with a banner distinct from the British Red Ensign flown from civilian and merchant vessels, the White Ensign of the Royal Navy, and the Flag of Great Britain carried on land by the British army. The emerging states had been using their own independent flags, with Massachusetts using the Taunton Flag, and New York using the George Rex Flag, prior to the adoption of united colors. Americans first hoisted the Grand Union Flag on the colonial warship Alfred, in the harbor on the western shore of the Delaware River at Philadelphia, Pennsylvania on 3 December 1775, under the command of the new appointed Lieutenant John Paul Jones of the formative Continental Navy. The event was documented in letters to Congress and eyewitness accounts. The flag was also used by the Continental Army forces as both a naval ensign, and as a garrison flag throughout 1776 and early 1777. It was widely believed that the flag was raised by George Washington's army on the 2 January 1776, at Prospect Hill in Charlestown (now part of Somerville), near his headquarters at Cambridge, Massachusetts, (across the Charles River to the north from Boston), which was then surrounding and laying siege to the British forces then occupying the city. However, some scholars dispute the traditional account and conclude that the flag raised at Prospect Hill was probably the flag of Great Britain, though subsequent research supports the contrary. The flag has had several names, at least five of which have been popularly remembered. The more recent moniker, "Grand Union Flag", was first applied in the 19th century Reconstruction era by George Henry Preble, in his 1872 History of the American Flag. The Grand Union Flag became obsolete following the passing of the Flag Act of 1777 by the Continental Congress. The new national flag replaced the Union Jack in the canton with thirteen stars (representing the thirteen States) on a field of blue. The resolution describes only a "new constellation" for the arrangement of the white stars in the blue canton, so overall designs were later interpreted and made with rows, columns, a square with one star in the center, a circle, and various other designs.
Жобалау және талдау
Континенттік түстердің дизайны қашан немесе кім жасағандығы нақты белгілі емес, бірақ оны британдық қызыл туларға ақ жолақтар тігу арқылы оңай жасауға болар еді. "Альфред" туы Маргарет Мэнниге жатқызылады. Түстердің дизайны Британдық Шығыс Үндістан компаниясының (БШҮК) туына ерекше ұқсас. Шындығында, 1707 жылдан бері қолданылып келген БШҮК-тің кейбір дизайндары (кантон Англия туынан Ұлыбритания туына ауысқан кезде) дерлік бірдей болған. Дегенмен, жолақтардың саны 9-дан 15-ке дейін өзгерген. Дизайнның пайда болуына қатысты бір теория, американдық отарлаушылар БШҮК туларымен таныс болған және олар осы дизайнға әсер еткен болуы мүмкін. Ұлыбритания туындағы біріктірілген кресттер Англия және Шотландия корольдіктерінің бірігуін көрсетеді. Тең құрамдастардың одағының символизмі 14 маусымдағы 1777 жылғы Ту туралы қаулыда (кейіннен АҚШ мәдениеті мен тарихында "Ту күні" деп аталатын) сипатталғандай, жаңа АҚШ туында сақталды. Вексилолог Ник Грумның сөзіне қарағанда, тудың кантон бөлігінде Ұлыбритания туын пайдалану Джордж Вашингтон армиясының оны британ парламентіне қарсы наразылық ретінде емес, король Георг III-ке адалдық таныту үшін қабылдағанын көрсетеді. Бұл пікірді Джордж Вашингтонның өмірбаянын жазған Лори Калховен да қолдайды, ол тудың отарлаушылардың король Георг III-тен әділдік күтуін бейнелеу үшін жасалғанын айтады.
It is not known for certain when or by whom the design of the Continental Colours was created, but the flag could easily be produced by sewing white stripes onto the British Red Ensigns. The "Alfred" flag has been credited to Margaret Manny. The design of the Colours is strikingly similar to the flag of the British East India Company (EIC). Indeed, certain EIC designs in use since 1707 (when the canton was changed from the flag of England to that of the flag of Great Britain) were nearly identical. However, the number of stripes varied from 9 to 15. One theory on the origin of the design is that the American colonists would have known and been familiar with the existing EIC flags and that this may have influenced the design. The combined crosses in the flag of Great Britain symbolized the union of the Kingdom of England and the Kingdom of Scotland. The symbolism of a union of equal parts was retained in the new U. S. flag, as described in the Flag Resolution of 14 June 1777 (later celebrated in U. S. culture and history as "Flag Day"). According to the vexillologist Nick Groom, the use of the flag of Great Britain in the canton component of the flag suggests that George Washington's army adopted it, not as a protest against the rule of the British Parliament, but as a profession of continued loyalty towards King George III. This view is shared by Laurie Calkhoven, a biographer of George Washington, who suggests that the flag was designed to reflect the colonists' hope for justice from King George III.