Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фотографиялық реңкті кері айналдыру техникасы
Photographic tone reversal technique
Сабатиер эффектісі, сондай-ақ псевдосоляризация (немесе псевдосоляризация) деп те аталады және жаңылысып Сабатиер эффектісі деп айтылады, – бұл фотографиядағы құбылыс, онда негативте немесе фотографиялық басылымдағы кескін тональды жағынан толық немесе ішінара кері айналады. Қараңғы бөліктер ақшыл немесе ақ бөліктер қараңғы болып көрінеді. Соляризация мен псевдосоляризация – екі мүлдем бөлек эффект. Уақыт өте келе көптеген фотостудиялық орталарда және талқылауларда "псевдо" деген сөз қолданылмайтын болды, бірақ бұл жағдайда Сабатиер эффектісі, ал емес, шектен тыс экспозициядан туындаған соляризация (төменде қараңыз) туралы айтылып отыр.
The Sabatier effect, also known as pseudo solarization (or pseudo solarisation) and erroneously referred to as the Sabattier effect, is a phenomenon in photography in which the image recorded on a negative or on a photographic print is wholly or partially reversed in tone. Dark areas appear light or light areas appear dark. Solarization and pseudo solarization are quite distinct effects. Over time, the "pseudo" has been dropped in many photographic darkroom circles and discussions, but the effect that is meant is the Sabattier effect and not the solarization by extreme overexposure (see below).
Өмірбаян
Бастапқыда "соляризация" термині фотопленканың немесе фотоплитаның өте көп экспозицияға түсуі салдарынан байқалатын әсерді сипаттау үшін қолданылған. Қараңғы бөлмеде пайда болатын әсер сол кезде псевдосоляризация деп аталды. Спенсер Сабатье эффектісін былай анықтайды: "Ішінара дамыған күміс галоидты кескінге ақ жарықтың қысқа мерзімді әсер етуінен туындайтын кескіннің жартылай кері айналуы". Кескінді ішінара кері айналдыру үшін химиялық және актиникалық сәулеленудің тағы көптеген әдістерін қолдануға болады. Кескінді кері айналдыру үшін химиялық заттарды қолдану "химиялық тұмандылу" деп те аталады. SPSE Фотография ғылымы мен инженериясының анықтамалығы бұл әсерді былай сипаттайды: Егер экспозицияланған, дамытылған және жуылған, бірақ бекітілмеген пленкаға екінші біркелкі экспозиция беріліп, қайта дамытылса, бастапқы кескінді кері (оң) кескінмен біріктіретін, күшті шекаралық эффектілері бар кескін алынады. Wijnekus & Wijnekus берген тағы бір пайдалы анықтама: Егер экспозицияланған, толық дамымаған және жуылған, бірақ бекітілмеген пленкаға екінші біркелкі экспозиция беріліп, қайта дамытылса, бастапқы кескіннің кері айналуы мүмкін. Кері айналу, бірінші және екінші экспозицияның салыстырмалы мөлшеріне байланысты, ішінара немесе толық болуы мүмкін.
Initially, the term "solarization" was used to describe the effect observed in cases of extreme overexposure of the photographic film or plate in the camera. The effect generated in the dark room was then called pseudo solarization. Spencer defines the Sabattier effect as: "Partial image reversal produced by brief exposure to white light of a partly developed silver halide image". Many other ways of chemical and actinic radiation "exposure" can be utilised for the partial image reversal. The use of chemicals for image reversal is also known as 'chemical fogging'. The SPSE Handbook of Photographic Science and Engineering describes the effect as follows: If a film that has been exposed, developed, and washed but not fixed is given a second uniform exposure and developed again, an image with strong border effects is obtained, which combines the original image with a reversed (positive) image. Another usable definition is by Wijnekus & Wijnekus: If an exposed, incompletely developed, and washed, but not fixed film is given a second uniform exposure and developed again, a reversal of the original image may be obtained. The reversal may be partial or complete, depending on the relative magnitude of the first and second exposures.
Тарих
Псевдосоляризация әсерін 1859 жылы H. de la Blanchère «L’Art du Photographe» басылымында сипаттады. Оны 1860 жылы Л. М. Резерфорд пен К. А. Сили «The American Journal of Photography» журналының бірнеше сандарында және сол жылы француздық «Cosmos» басылымында граф Шувалов да сипаттады. Француз ғалымы Арман Сабатье 1860 жылдың 26 қазанында тікелей оң көшірмелер алу процесін жариялады (граф Шувалов пен Пойтвинге сілтеме жасады), бірақ сипаттамасына сәйкес, бұл процесс Сабатье эффектісімен байланысы жоқ сияқты, өйткені даму басталғаннан кейін коллодиондық пластиналарға қосымша әсер ету туралы ешқандай мәлімдеме жасалмаған. Автордың аты екі «t» әріпімен қате жазылғандықтан, бұл әсер әдебиеттердің көп бөлігінде Сабатье эффектісі деп белгілі. Сабатье 1862 жылы осы құбылысты дұрыс сипаттады. Дегенмен, Сабатье осы құбылыстың себебін анықтай алмады.
The pseudo solarization effect was described in print by H. de la Blanchère in 1859 in L’Art du Photographe. It was described again in 1860 by L. M. Rutherford and C. A. Seely, separately, in successive issues of The American Journal of Photography, and in the same year by Count Schouwaloff in the French publication Cosmos. French scientist Armand Sabatier published 26 October 1860 a process of obtaining direct positives (referencing Count Schouwaloff and Poitevin), but according to the description, this process did not seem to have any connection with the Sabattier effect as no mention was made of any exposure of the collodion plates after development had started. The name of the author was erroneously spelled with double "t" and thus the effect is hence known as the Sabattier effect in most literature. Sabatier described correctly the phenomenon in 1862. However, Sabatier could not find an explanation for the phenomenon.
Агфаконтур кәсіби фильм
1970 жылы Agfa Agfacontour Professional Film-ті сатты, ол псевдосоляризацияланған суреттерге ұқсас кескіндерде тұрақты нәтижелер алу процесін жеңілдетіп, эквиденситометрия және өнер салаларында кеңінен қолданылуына себеп болды. Бұл арнайы фильм псевдосоляризация нәтижелерінің сенімсіздігін жойды. 2002 жылдан бастап Agfacontour Film-нің өндірісі тоқтатылды.
In 1970, Agfa marketed Agfacontour Professional Film, which simplified the process of obtaining consistent results for images that looked similar to pseudo solarized images and therefore it was widely used in equidensitometry and art. This special purpose film addressed the uncertainty of pseudo solarisation results. As of 2002, Agfacontour Film was no longer being produced.
Цифрлық медиада
Алғашқы бейнесинтезатор технологияларын жасаушылар фильмдік химиямен шектелмейтін кез келген қисықтарды жасауға ұмтылды. Мақсат – компьютермен анықталған қисыққа дейін псевдосоляризация эффектілерінің диапазонын кеңейту болды. Содан кейін олар анықталған соляризация қисығын нақты уақыт режиміндегі бейнелерге қолданды. Мұны іске асыру үшін көбінесе бейне іздеу кестесі қолданылды. Осы жетілдірілген соляризация технологиясын пайдаланып, фотосуреттерді сұр шкала немесе түсті іздеу кестесі арқылы өңдеуге болады, бұл жоғарыда сипатталғандай, бір рет қолданылатын, жарыққа сезімтал фильмге немесе басып шығарылған суреттерге қараңғы бөлмедегі экспозиция есептеулеріне негізделген процедураның орнына, эффектіні алдын ала қарап, біртіндеп жақсарту мүмкіндігін береді. Бұл 3 негізгі түспен түсті соляризация жасау үшін ерекше артықшылық болды. Псевдосоляризация қисықтарын сипаттайтын графиктерде әдетте x осіне тонның кіріс диапазоны, 0-де қара және оң жақта ақ, ал y осіне тонның шығыс диапазоны, 0-де қара және аққа қарай орналастырылады. Кисық кіріс пен шығыс арасындағы байланысты анықтайды. Фотошоп сияқты фоторедакторлар бейімделген қисықтарды өңдеу арқылы сандық бейне өңдеуде Сабатье эффектін имитациялайтын құралдарды ұсынады.
Early video synthesiser technologists concerned themselves with achieving arbitrary curves not limited by film chemistry. A goal was to extend the range of pseudo solarization effects possible to a computer specified curve. They then applied the defined solarization curve to real time video images. A video lookup table was often used to implement this. Using this enhanced solarization technology, still photos could also be passed through a grey scale or colour lookup table with the advantage that the effect could be previewed and progressively improved, instead of a procedure based on darkroom exposure calculations applied on a one time basis to a volatile light sensitive film or print, as described above. This was an especial advantage for creating colour solarizations with 3 primary colours. Graphs describing pseudo solarization curves typically place input range of tones on the x axis, with black at 0 and white to the right, and the output range of tones on the y axis with black at 0 and white up. A curve then defines the input to output mapping. Manipulating custom curves in photo editing programs such as Photoshop provide tools to mimic the Sabattier effect in digital image processing.