Шура Черкасский: Американдық пианист және виртуоз музыкант
Shura Cherkassky
Шура Черкасский (1909-1995) – американдық пианист, романтикалық репертуардағы виртуоздығымен танымал. Өмірбаяны, туған жері және мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық классикалық пианист (1909–1995)
American classical pianist (1909–1995)
Шура Черкасский (Александр (Шура) Исаакович Черкасский; 7 қазан 1909 – 27 желтоқсан 1995) – романтикалық репертуардағы өнерлерімен танымал орыс-американдық концерттік пианист. Оның ойнау өнері виртуоздық техникасымен және әндейтін фортепиано тембрімен ерекшеленді. Өмірінің көп бөлігін Черкасский Лондон қаласында өткізді.
Shura Cherkassky (Александр (Шура) Исаакович Черкасский; 7 October 190927 December 1995) was a Russian American concert pianist known for his performances of the romantic repertoire. His playing was characterized by a virtuoso technique and singing piano tone. For much of his later life, Cherkassky resided in London.
Алғашқы жылдар
Александр Исакович Черкасский (Шура – Александрдың қысқартылған түрі) 1909 жылы Одессада (сол кезде Ресей империясының құрамында болған) дүниеге келді. Черкасскийдің отбасы Ресей революциясынан қашып, АҚШ-қа көшті. Оның отбасы еврейлерден еді. Черкасскийдің алғашқы музыкалық сабақтарын анасы Лидия Черкасская берді, ол бір кезде Санкт-Петербургте Чайковскийге өнер көрсеткен. Ол сондай-ақ пианист Реймонд Левенталға да сабақ берді. АҚШ-та Черкасский Джозеф Хофманның басшылығымен Кертис музыка институтында фортепианоны оқуын жалғастырды. Бірақ Хофманмен оқуды бастамас бұрын Черкасский Сергей Рахманиновқа өтініш білдірді, ол оған кем дегенде екі жыл өнерден бас тартуды және клавишада қолының орнын өзгертуді кеңес берді. Керісінше, Хофман Черкасскийге концерттер беруді жалғастыруды ұсынды, және көп жылдық қоғамдық өнер көрсетуі Черкасскийдің көрермендер алдында өзін жайлы сезінуіне себеп болды. Хофман сондай-ақ оған күн сайын төрт сағаттан жаттығуды ұсынды, Черкасский өмір бойы мұны қатаң түрде орындады, бароккодан Бериоға дейінгі кең репертуарды жоғары деңгейде ұстады. Оның Хофманмен оқуы мен кеңесулері 1935 жылға дейін жалғасты. Осы аралықта ол өмір бойына созылған әлемді аралауға құштарлығын Австралия, Жаңа Зеландия, Алыс Шығыс, Ресей және Еуропаға сапарлар жасау арқылы бастады. Черкасский өмірінің соңына дейін белсенді түрде өнер көрсетті, ал оның ең жақсы жазбаларының көп бөлігі тікелей концерттік ортада жасалған.
Alexander Isaakovich Cherkassky (Shura is a diminutive form of Alexander) was born in Odessa (then part of the Russian Empire) in 1909. Cherkassky's family fled to the United States to escape the Russian Revolution. His family was Jewish. Cherkassky's first music lessons were from his mother, Lydia Cherkassky, who once played for Tchaikovsky in St. Petersburg. She also taught the pianist Raymond Lewenthal. In the United States, Cherkassky continued his piano studies at the Curtis Institute of Music under Josef Hofmann. Before studying with Hofmann, however, Cherkassky auditioned for Sergei Rachmaninoff, who advised him to give up performing for at least two years and to change the position of his hands at the keyboard. Conversely, Hofmann suggested Cherkassky should continue giving concerts, and this long association with public performance meant that Cherkassky felt comfortable before an audience. Hofmann also recommended that he practice for four hours every day and Cherkassky did this religiously throughout his life, maintaining an extensive repertoire (baroque to Berio) to an exacting standard. His studies and advisory sessions with Hofmann continued until 1935. In the interim he began his lifelong obsession with world travel with trips to Australia, New Zealand, the Far East, Russia and Europe. Cherkassky performed actively until the end of his life, and many of his best recordings were made under live concert recital conditions.
Калифорниялық жылдар
1940 жылдары Черкасский Калифорнияға көшіп барды. Ол Голливуд Боулда сэр Джон Барбиролли және Леопольд Стоковский сияқты дирижерлермен бірге өнер көрсетті, сондай-ақ Бетт Дэвис 1946 жылы түсірген "Алдау" фильміне Бетховеннің "Аппассионата" сонатасының саундтрегін орындады. Ол Стравинскийдің "Петрушкадан" үш бөлімін композиторға орындап берді, ол оған ерекше эффект алу үшін кейбір қатты бөлімдерде "уна корда" педалін пайдалануға кеңес берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Черкасский Калифорнияда сирек концерттер берді.
In the 1940s Cherkassky moved to California. He appeared at the Hollywood Bowl with conductors such as Sir John Barbirolli and Leopold Stokowski, and he played the sound track (Beethoven's Appassionata Sonata) for the Bette Davis 1946 film Deception. He also played Stravinsky's Three Pieces from Petrushka for the composer, who advised him to use the 'una corda' pedal for certain loud passages in order to obtain a particular special effect. Concert engagements were infrequent for Cherkassky in California during World War II.
Лондон жылдары
1946 жылы ол Евгения Бланкке үйленді, бірақ екі жылдан кейін ажырасты. 1949 жылы Гамбургте Ханс Шмидт Иссерштедт басқаруымен Рахманиновтың Паганини тақырыбындағы рапсодиясын орындады. Бұл концерт Черкасскийдің Германия мен Австрияда (Сальцбург фестивалі) танымалдығын арттырды, ол өмірінің соңына дейін сақталды және оны сол заманғы ең көрнекті пианисттердің бірі ретінде бекітті. 1957 жылғы 27 наурыздағы Вигмор-холлдағы концертінен кейін Черкасскийдің мансабы Ұлыбританияда қарқынды дамыды. 1961 жылы Ниццада анасы қайтыс болғаннан кейін ол Лондонға қоныстанды, 1995 жылы қайтыс болғанға дейін The White House қонақүйінде тұрды.
In 1946 he married Eugenie Blanc, but divorced two years later. In 1949 he had a great success in Hamburg playing Rachmaninoff's Rhapsody on a Theme of Paganini under Hans Schmidt Isserstedt. This concert resulted in Cherkassky's popularity in Germany and Austria (Salzburg Festival) which lasted until the end of his life and confirmed him as one of the foremost pianists of the day. It was after his Wigmore Hall recital of 27 March 1957 that Cherkassky's career accelerated in the United Kingdom and following the death of his mother in Nice in 1961, he settled in London where he lived at The White House hotel until his death in 1995.
Келесі турнелер
Оның мансабы әлемнің барлық атақты концерт алаңдарында гүлдене берді: Амстердамдағы Концертгебууда, Мюнхендегі Геркулессаалда, Берлиндегі Филармонияда, Венадағы Музикверенде, Театр де Шамп-Элизеде, Токиодағы Сантори-холлда және әлемнің барлық көрнекті оркестрлері мен дирижерлерімен өнер көрсету арқылы. Черкасскийдің сергектікке құштарлығы және қалыпты стандартты орындаудан бас тартуы кейбір дирижерлердің онымен жұмыс істеуге тартынған себебі болды. Черкасскиймен жұмыс істегенде, репетицияда келісілгеннің концертте орындалатынына ешқандай кепілдік болмады. Черкасскийдің орындаушылық өмірі 70 жылдан астамға созылды, алайда оның ең ұлы пианисттердің бірі ретінде танылуы өмірінің соңғы он жылдығында ғана болды. Ол өзін интуитивті суретші деп жариялаған, сергектікке, дыбыстың әдемілігіне және фортепианоның алуан түрлі мүмкіндіктеріне ләззаттанған адам еді. Черкасский 1995 жылғы 27 желтоқсанда 86 жасында Лондонда дүние салды. Ол Лондонның Хайгейт зиратында жерленген.
His career continued to flourish with appearances at all the great concert venues of the world: the Concertgebouw in Amsterdam, the Herkulessaal in Munich, the Philharmonie in Berlin, the Musikverein in Vienna, the Théâtre des Champs Élysées, at Suntory Hall in Tokyo and with all the world's great orchestras and conductors. Cherkassky's love of spontaneity and his dislike of a fixed standard performance meant that some conductors were reluctant to work with him. With Cherkassky, there was no guarantee that what was agreed in rehearsal would happen in concert. Cherkassky's performing career lasted for over 70 years, yet it was only in the last few decades of his life that he was recognized as one of the greatest pianists – a self declared intuitive artist who relished spontaneity, beauty of sound and the kaleidoscopic possibilities of the piano. Cherkassky died in London, aged 86, on 27 December 1995. He is buried in Highgate Cemetery, London, England.
Жазбалар
1920 жылдары басталған жеті онжылдық концерттік карьерасы бойында Черкасский RCA Victor, Vox, швед Cupol лейблі, HMV, DG (әйгілі Чайковский концерттерінің жазбалары, сондай-ақ Герберт фон Караян жетекшілігімен Берлин филармониясымен Франц Листтің Венгриялық фантазиясының кейінірек стерео жазбасы), Tudor, Nimbus және Decca ("тікелей" BBC жазбалары) үшін көптеген жазбалар жасады. Ол 85 жасында, 1995 жылдың мамыр айында, өлімінен жеті ай бұрын соңғы жазбаларын жасады. Бұл өткен жылы жазылған Рахманиновтың үшінші фортепиано концертінің жазбасына қосымша ретінде Рахманиновтың таңдамалы шығармалары болды.
Over seven decades of his concert career, starting in the 1920s, Cherkassky made a large number of recordings for RCA Victor, Vox, Swedish Cupol label, HMV, DG (the famous Tchaikovsky concerto recordings, and a later stereo recording of Franz Liszt's Hungarian Fantasy with the Berlin Philharmonic conducted by Herbert von Karajan), Tudor, Nimbus and Decca ('live' BBC recordings). He made his last recordings at age 85, in May 1995, seven months before his death. These were a selection of Rachmaninoff's pieces to act as fillers for his recording of Rachmaninoff's Piano Concerto No. 3 made the previous year.