Канада суретшісі Фрэнсис Джонстон және «Жетілік» тобындағы орны

Кіріспе

Канадалық суретші (1888–1949)

Фрэнсис Ханс Джонстон (Фрэнк Х. Джонстон және Франц Джонстон ретінде де белгілі) (19 маусым 1888 – 9 шілде 1949) – «Жетілік» тобының мүшесі болған.

Өмір және мансап

Фрэнк Джонстон дүниеге 1888 жылдың 19 маусымында Торонтода, Хью Ханс пен Мэри Элизабет (Родерик) Джонстонтың ұлы болып келді. Ол Торонтодағы Орталық техникалық мектепте Густав Ханмен және Уильям Крюкшанк пен Джордж Агню Ридпен бірге Орталық Онтарио өнер мектебінде білім алды. 1908 жылы Grip Ltd. компаниясына коммерциялық суретші ретінде қабылданды. 1918 жылдан бастап ол Лоурен Харрис пен Дж. Е. Х. Макдональдпен бірге Алгомаға сапарлар жасады. Сол жылдардағы суреттері пейзаждың күшті декоративті интерпретациясын көрсетеді, бірақ ол көбінесе майлы бояудың орнына тез кептіретін темпераны қолданды. Джонстонның өнімділігі соншалық, 1919 жылғы Торонтодағы Алгома көрмесінде ол басқа суретшілерге қарағанда алпыс жұмыс ұсынды. 1920 жылы ол «Жетілік» тобына шақырылды, бірақ оның олармен байланысы қысқа ғана болды. Ол 1920 жылғы топтың алғашқы көрмесіне қатысты, бірақ 1920 жылдың күзінде Торонтодан Виннипег өнер мектебінің директоры болу үшін кетіп, қаланың өнер мектебінде сабақ берді. Ол тәуелсіздігін одан да нығайтты, 1920 жылдың желтоқсанында Т. Итон компаниясының галереясында 200 картинадан тұратын жеке көрме ұйымдастырды, оны туралы Mail and Empire газеті былай деп жазды: «Фрэнк Х. Джонстонның, А.R.C.A., жергілікті суретшілер арасындағы орны ерекше. Джонстон мырза әрдайым көп талқыланған «Жетілік» тобының бірі саналады, бірақ ол өте радикалды серіктерінің көзқарасын түсінбейтін сурет сүйгіштермен байланысын үзбеді. Ол Солтүстіктің жанды, айқын түсінің құпиясын біледі және жабайы кеңістіктердің сезімін ұстай алады». 1922 жылдың қаңтар айында Виннипег өнер галереясында 326 жұмысты қамтитын көрме өткізді. Ол топпен келіспегенін, тек көрмелерге қатысу тұрғысынан өз жолын таңдағысы келгенін айтты. 1925 жылы Джонстон өзінің есімін «Франц» Джонстон деп, экзотикалық есімге өзгертті. 1927 жылы ол Торонтоға оралып, Онтарио өнер колледжінің директоры болып жұмыс істеді. Кейінгі жылдары суретшінің туындылары пейзаждық суреттің классикалық стиліне қайта оралуын көрсетті және жарықтың, әсіресе қардағы жарықтың қасиеттеріне қызығушылық танытты. Бұл тақырып 1930-1940 жылдардағы үлкен сюжеттік картиналарында, сондай-ақ өзен аңғарының жақын зерттеулерінде, қармен жабылған жағалаулармен қарама-қарсы судың ашық көк түсінде қайталанып отырды. Оның туындылары Вайбридж аймағының шаруашылық пейзаждарынан бастап, Квебектің солтүстігіне және Солтүстік-Батыс территорияларына дейін кең ауқымды. Ол 1920 жылдары жеке көрмелерді тұрақты түрде өткізе бастады және оның суреттері көпшілік арасында үлкен танымалдыққа ие болды. Көптеген канадалық суретшілерден айырмашылығы, Джонстон өмірінде айтарлықтай қаржылық жетістікке қол жеткізді. Ол Канада Корольдік өнер академиясының құрметті мүшесі болды. Ол сондай-ақ Онтарио суретшілер қоғамының мүшесі болды. Оның жұмыстары Канаданың Ұлттық галереясы сияқты көптеген қоғамдық коллекцияларда сақталған. Ол 1949 жылы Торонтода қайтыс болды және Онтарионың Клейнбург қаласындағы МакМайкл канадалық өнер коллекциясы мұражайының аумағында «Жетілік» тобының мүшелерімен бірге жерленді. 1969 жылы ол «Жетілік» тобының мүшесі болғандығы үшін Канада Корольдік өнер академиясының медалімен марапатталды. Оның төрт баласының екеуі суретші болды: Фрэнсис Энн Джонстон және Пол Родерик. 1970 жылы оның туындыларының ретроспективалық көрмесі Стратфордтағы Ротманс өнер галереясында (қазіргі Галерея Стратфорд) ұйымдастырылды.

Frank Johnston was born on June 19, 1888, in Toronto, the son of Hugh Hans and Mary Elizabeth (Roderick) Johnston. He was educated at Central Technical School in Toronto, studying with Gustav Hahn, and the Central Ontario School of Art with William Cruikshank and George Agnew Reid. In 1908, he joined Grip Ltd. as a commercial artist. From 1918 on, he joined Lawren Harris and J. E. H. MacDonald on their journeys to Algoma. His paintings from those years express a strong decorative interpretation of the landscape, but he often employed fast drying tempera rather than oil paint. Johnston's rate of production was such that in the 1919 Algoma show at the Art Gallery of Toronto he contributed sixty works more than any other artist. In 1920, he was invited to join the Group of Seven, but his association with it was brief. He did take part in the Group's first exhibition of 1920, but in the fall of 1920 he left Toronto to become Principal at the Winnipeg School of Art and taught at the city's art school. He asserted his independence even more, having a large one man show of 200 paintings at the T. Eaton Company Galleries in December 1920, of which the Mail and Empire said:The position of Frank H. Johnston, A. R. C. A. among local artists is unique. Mr. Johnston is always classed as one of the much discussed 'Group of Seven,' but he has never got out of touch with the picture lovers who cannot quite get the viewpoint of his ultra radical companions He has the secret of the living, vivid colouring of the Northland, and catches the feeling of the wild spaces. In January 1922 he held an exhibition at the Winnipeg Art Gallery that included 326 works. He claimed that he had no disagreement with the group, only that he wanted to go his own way with regard to exhibition. In 1925, Johnston changed his name to the more exotic first name of 'Franz' Johnston. By 1927, he was back in Toronto, working as the principal at the Ontario College of Art. In later years, the artist's work demonstrated a return to a more classical style of landscape painting and revealed a strong fascination with the qualities of light, especially light on snow. This theme recurred in later works, in large narrative paintings of the 1930s and 1940s as well as more intimate examinations of a river valley, the bright blue of the water contrasting with snow laden banks. His subjects range from the pastoral countryside of the Wyebridge area, to northern Quebec, and the Northwest Territories. He had begun to hold regular solo exhibitions in the 1920s and his paintings found a great following among the public. Unlike many Canadian artists, Johnston was able to achieve considerable financial success in his own lifetime. He was made an associate member of the Royal Canadian Academy of Arts. He was also a member of the Ontario Society of Artists. His work is in many public collections such as the National Gallery of Canada. He died in Toronto in 1949 and buried with fellow members of the Group of Seven at the McMichael Canadian Art Collection museum grounds in Kleinburg, Ontario. In 1969, he was given a Medal by the Royal Canadian Academy of Arts for being a member of the Group of Seven. Of his four children, two were artists: Francis Anne Johnston and Paul Roderick. A retrospective of his work was organized at the Rothmans Art Gallery, Stratford (today called Gallery Stratford) in 1970.