Кіріспе
Бельгиялық ғалым Франсуа Лоран (8 шілде 1810 – 11 ақпан 1887) – бельгиялық тарихшы және құқық маманы.
François Laurent (8 July 1810 – 11 February 1887) was a Belgian historian and jurisconsult.
Өмір жолы және шығармашылығы
Ол Люксембург қаласында дүниеге келген. 1836 жылы Гент университетінде азаматтық құқық профессоры болып тағайындалғанға дейін ол әділет министрлігінде жоғары лауазымда қызмет етті. Оның либералдық және антиклерикалдық принциптерді қолдауы, сондай-ақ осы ұстанымдарын баспасөз беттерінде жариялауы оған көптеген жау жаратты, бірақ ол 1887 жылы қайтыс болғанға дейін лауазымын сақтап қалды. Ол «L'Église et l'État» (Брюссель, 3 том, 1858-1862; жаңа және қайта қарастырылған басылымы, 1865) еңбегінде шіркеу мен мемлекет арасындағы қарым-қатынастарды зерттеді, ал осы тақырып оның негізгі тарихи еңбегі «Études sur l'histoire de l'humanité» (Гент және Брюссель, 1855-1870) еңбегінің он сегіз томының көп бөлігін құрады. Бұл еңбек Бельгия шекарасынан тыс жерлерде де үлкен қызығушылық тудырды. Оның заңгер ретіндегі даңқы «Principes de droit civil français» (Брюссель, 33 том, 1869-1878) және «Le droit civil international» (Брюссель, 8 том, 1880-1881) еңбектерінде Наполеон кодексін жан-жақты талдауымен байланысты. 1879 жылы әділет министрі оған азаматтық кодексті қайта қарау жөніндегі баяндаманы дайындау тапсырылды. Оның антиклерикалдық памфлеттерінен басқа, оның кішкентай жазбаларында әлеуметтік мәселелер, үнемдеу банкін ұйымдастыру, бейімдеу орталықтары және т.б. талқыланды. Лоран Густав Кальермен көптеген ортақ қасиеттерге ие болды, оның 1863 жылғы қосылуы клерикалдық төзімсіздіктің көрінісіне айналды, және ол жұмысшы табы арасында үнемдеуді ынталандыру мақсатында «Société Callier» қоғамын құрды. Қоғамның күш-жігері Кальердің қайырымдылық жобаларын жалғастыруға бағытталды. Оның барлық еңбектерінің толық тізімін Auguste de Koninck, «Bibliographie nationale : dictionnaire des écrivains belges et catalogue de leurs publications 1830–1880» (Брюссель, 2 том, 1892) еңбегінен табуға болады.