Ресей Дон жылқысы: тарихы, сипаттамасы, қолданылуы. Коссактардың әскери жылқысы, қазір міну және көлікке қолданылады. Түстері: құмыра, қара, сұр, көктемгі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылқы тұқымы
Breed of horse
Ресейлік Дон – Ресейдің Дон өзені арқасында дамыған және сол өңірде аталған жылқы тұқымы. Бұрын қазақтардың әскерлерінде кавалериялық аттар ретінде пайдаланылған, қазір міну және көлік құралын жүргізу үшін қолданылады.
The Russian Don is a breed of horse developed in and named after the steppes region of Russia where the Don River flows. Utilized originally as cavalry horses for the Cossacks, they are currently used for under saddle work and driving.
Сипаттамалары
Дон көбінесе тұрған денелі болады, және құлыншық, қара, сұр немесе қоңыр түсті болуы мүмкін. Басы тік немесе ойыс, мойнына жақсы орналасқан, жоғары және кең кеудесі бар. Иықтары тік болуы мүмкін, бұл олардың қадамдарын шектейді, бірақ көбінесе жақсы қалыптасқан. Арқасы ұзын және түзу, ұзын және көлбеу крупына жалғасады. Аяқтары ұзын, жақсы дамыған, кең буынды, мықты сіңірлі және берік епкілді болады. 19-шы ғасырдың басында Орлов рысағы, араб, таза қанды және Қарабах жылқыларының қаны қосылып, тұқым жаңа типке жетілдірілді. 19-шы ғасырдың екінші жартысында Дон жылқылары атты әскерде жоғары сұранысқа ие болды. Жеке шаруалар Дон тұқымын жақсартуға көшті, олардың дене бітіміне, төзімділігіне, биіктігіне және алтын жалттырлы қоңыр түсіне назар аударды. Дондар Ресейден тыс жерлерде де танымал болды, көптегендері экспортталды. 1920 жылдары, Бірінші дүниежүзілік соғыс және Ресей революциясында Дон жылқысының көп бөлігі қырылғаннан кейін, қалғандары бірнеше әскери шаруашылықтарда, сондай-ақ казактар арасында қайта жиналды. Жылдамдыру арқылы тұқым тез қалпына келтірілді.
The Don usually stands , and may be bay, black, gray or chestnut. They have a clean head with a straight or dished profile, well set onto a well formed neck, high withers, and a wide, deep chest. Their shoulders can be straight, limiting the length of their stride, but are often well formed. The back is long and straight, flowing into a croup that is long and sloping. The legs are long, well muscled, and clean with broad joints, strong tendons, and tough hooves. During the early 19th century, the breed was improved into the newer type through the addition of Orlov Trotter, Arabian, Thoroughbred, and Karabakh blood. During the second half of the 19th century, the Don breed was in high demand as cavalry horses. Private breeders began to focus on the Dons, and bred for conformation, endurance, height, and the characteristic color of chestnut with a gold sheen. Dons were also gaining popularity outside of Russia, and many were exported. During the 1920s, after much of the Don stock had been wiped out in World War I and the Russian Revolution, the remaining horses were reassembled at several military studs, as well as within the Cossack population, and with concentrated breeding the stock was fairly quickly restored.
Қолданылуы
Бұрынғы уақытта орыс дондық тұқымының негізгі қолданысы казак атты әскерінің күші болу еді. Төзімділігімен және қайраттылығымен белгілі болған бұл аттар, қысқа мерзім ішінде ұзақ қашықтықтарды жүзе алатын және шайқасқа жеткенде энергия қорын сақтайтын. Бүгінде Дон атты селі ретінде кеңінен қолданылады, сондай-ақ, дәстүрлі орыс тачанкасында да қолданылады, онда төрт жылқы қатар тізіледі. Дон КСРО-да жаратылған көптеген басқа тұқымдардың, оның ішінде Будённый тұқымының дамуында маңызды рөл атқарды.
The main use of the Russian Don breed in past times was as the mount of the Cossack cavalry. Known for their endurance and stamina, these horses could cover long distances in short amounts of time, with reserves of energy left for battle. Today, the Don is widely used as a saddle horse, and is also used in harness, often in the traditional Russian tachanka, where four horses are hitched side by side. The Don played an important role in the development of many other USSR developed breeds, including the Budyonny.