Кіріспе

Терск немесе Терский – араб түріне жататын орыс жеңіл мінетін жылқы тұқымы. Ол 1925-1940 жылдар аралығында Солтүстік Кавказдағы Ставрополь өлкесіндегі Терск жылқы шаруашылығында шығарылды.

Тарих

Терск тұқымын 1921 жылы Семен Будённый Ресейдегі 1917 жылғы революциядан кейін кеміген жылқы популяциясын қайта құру мақсатымен құрған. 1925 жылы оған әкелінген жылқылардың ішінде екі айғыр және украиндық Стрелец тұқымының бірнеше биесі болды; бұл тұқым, қазір жойылған, арабтың жартылай қанасы болып, Орлов рысағы, Дон және Кабардин тұқымдарының да әсеріне ие болған. Екі жеребе – Ценитель және Цилиндр араб, дон, кабардин және стрелец қаны бар жартылай тұқымды биелерге пайдаланылды. Терск тұқымын шығару үшін алынған биелер Кохелан IV, Марош және Насим сияқты араб айғырларымен шағылыстырылды. Мақсат – араб типті, бірақ ірілеу және табун жүйесінде кең аумақта ұстауға жақсы бейімделген мінезді аттарды шығару еді. Тұқым 1948 жылы ресми түрде мойындалды. 2007 жылы Еуропадағы Терск тұқымының сақталу статусы FAO-мен "қорғауға алыну керек" деп тізілді.

Сипаттамалары

Терск араб тұқымына ұқсас. Басы жеңіл, профилі түзу, иықтары көлбеу, кеудесі кең, арқасы түзу, крупы дөңгелек, ал аяқтары нәзік, бірақ күшті. Құйрығы жоғарыдан бекітілген. Терісі жұқа, сондай-ақ жабыны, жалы мен құйрығының түктері де жұқа. Жабыны көбінесе күміс сұр түсті болады, бірақ құмыршақ немесе каштана да болуы мүмкін.

Қолдану

Терск жарыстарда, жолдан өтуде, дрессажда және конкурда қолдануға өте ыңғайлы. Оны төзімділікпен жүгіруге де пайдалануға болады, онда ол өте жақсы нәтижелер көрсетеді; бір жарыста барлық қатысқан Терск аттары қиындықсыз бәсекеден өтті. Аттар көбінесе цирктерде қолданылады. Терск тайыншалары Локай және Делибоз сияқты басқа тұқымдарды жақсарту мақсатында будандастыру үшін пайдаланылған.