Якоб Каутцтың 1527 жылғы Вормс соборындағы жеті тезисі
Jacob Kautz
Якоб Каутц (1527) – анабаптист, оспаривавший власть церкви тезисами в Вормсе. Критиковал детское крещение, отстаивал свободу совести и личный выбор веры.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Якоб Каутц (сондай-ақ Якоб Каутц) (шамамен 1500 – шамамен 1532 жылдары) – 1527 жылы Вормс соборының есігіне жеті тезис жазған анабаптист. Ол шіркеудің беделін құлатты, оны жалған құдайға табынушылықпен айыптады. Ол Мартин Лютердің наразылығын логикалық қорытындыға жеткізді: жеке адамның сана бостандығы заңмен бекітілуі керек. Бұл наразылықта шіркеу нәрестелерді шомылдыру арқылы (және балаларды шіркеу салтына үйрету арқылы) адамның еркін жігерін басып тастайды делінген. Сондықтан шіркеудің жақтастары өздерінің шешімімен әрекет етпеді, оларға басқа таңдау берілмегендіктен ғана әрекет етті. Жан күшпен құтқарылмайды, тек құтқарылуға саналы түрде ұмтылуға жетелейтін моральдық көзқарас арқылы ғана құтқарылады. Шомылдыру рәсіміне ересек адам, оның мәнін түсінген адам ғана өз еркімен қатысуы керек. Сондай-ақ, олар Исаның құрбаны күнәлардың толық өтемі емес деп сынады, әсіресе Мәсіхтен кейін өмір сүрген және өткен оқиғаларға ешқандай қатысы жоқ адамдардың күнәларын. Басқаша айтқанда, Исаға сену оның өміріндегі нұсқауларын ұстануды білдіреді. Басқа христиандар мұны «іс арқылы дұрыстық» деп атады және христиандықтың мәні жақсылық жасауда емес деді. Каутц, көптеген анабаптистер сияқты, христиандық универсалист болды. Оның жеті тезисінің бесіншісі: «Бірінші Адамда жоғалғанның бәрі Екінші Адамда, Мәсіхте, толығымен қалпына келеді және қайта табылады; иә, Мәсіхте барлық адам тірілтіліп, мәңгілікке дейін жарылқанады».
Jacob Kautz (also Jakob Kautz) (c. 1500 – c. 1532) was an Anabaptist who posted seven theses to the door of the Worms Cathedral in 1527. He undermined the authority of the church with accusations of idolatry. In essence, he took Martin Luther's protest to the logical conclusion that individual freedom of conscience should be enshrined in law. The protest claimed that by baptising infants (and by indoctrinating children with church customs), the church was suppressing individual free will. Thus, church supporters were not acting on any decision of their own but merely because they were given no other choice. A soul cannot be saved by force, but only by moral persuasion that leads to a conscious decision to embrace salvation. Baptism must be willingly chosen by an adult who understands the meaning of the act. The protest also criticized Martin Luther's reformation by claiming that the sacrifice of Jesus is not in itself sufficient atonement for sin, especially the sins of people who lived long after Christ and who had no influence on the events of the past. In other words, belief in Jesus must entail following the guidance of Christ in one's own life. Other Christians labeled this "works righteousness" and claimed that the essence of Christianity is not to be found in doing good works. Kautz, like many Anabaptists, was a Christian universalist. The fifth of his seven theses was "All that was lost in the first Adam is and will be found more richly restored in the Second Adam, Christ; yea, in Christ shall all men be quickened and blessed forever."