Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиандық этика
Christian ethics
Теологиялық ізгіліктер – христиандық теология мен философияда Құдайдың рақымынан туындайтын құтқарылумен байланысты ізгіліктер. 1 Салоникалықтарға 5:8-де ол осы үш ізгілікке тағы да сілтеме жасайды: «Біз күндізгі адамдар болғандықтан, сергек болайық, сенім мен махаббатты кеудешедей киіп, құтқарылуға деген үмітті бас киім қылып қояйық». 1 Коринфтіктерге 13-тарауда Пауыл махаббатқа ерекше мән береді. «Сонымен сенім, үміт, махаббат – осы үш нәрсе мәңгілік, бірақ олардың ең бағалысы – махаббат». Біріншіден, ол екінші екеуіне нұсқау береді: «Ол барлығын көтереді, барлығына сенімі бар, барлығына үміт артады, барлығына шыдамдылық танытады». Гипполық Августиннің айтуынша, уақытша тұрғыдан қарағанда, махаббат мәңгілік, ал «Егер нысаны көрінсе, онда үміт – үміт емес», ал сенім иелікке жетелейді. Бұл пікірді Ниссалық Григорий де қолдайды. Аквиналықтардың айтуынша, теологиялық ізгіліктер «олардың нысаны Құдай болғандықтан, олардың арқасында біз тура жолға саламыз, сондай-ақ оларды тек Құдай біздің жанымызға құяды, және соңында, біз оларды тек Киелі кітаптардағы Құдайдың аян етуі арқылы біле аламыз» дейді. Аквиналықтар ізгіліктерді қарастырғанда, теологиялық ізгіліктерді тұрақты рақымның нәтижесі деп есептеді. Аквиналықтардың пікірінше, бұл рақым, теологиялық ізгіліктер арқылы, адамзатты өздерінің табиғи мүмкіндіктерінен асып түсетін құнды іс-әрекеттер жасауға қабілетті етеді. Осылайша ол табиғаттан тыс нәрсе болып табылады. Аквина былай дейді: «Сенімнің ізгілік ретінде болуы, оның сенетін нәрселеріне байланысты емес, себебі сенім көрінбейтін нәрселерге арналған, бірақ ол шындықты қатесіз табатын біреудің куәлігіне сүйенеді».
Theological virtues are virtues associated in Christian theology and philosophy with salvation resulting from the grace of God. In 1 Thessalonians 5:8, he refers to this triad of virtues again, "But since we are of the day, let us be sober, putting on the breastplate of faith and love and the helmet that is hope for salvation." In 1 Corinthians 13, Paul places the greater emphasis on Charity (Love). "So faith, hope, love remain, these three; but the greatest of these is love." First, because it informs the other two: "It bears all things, believes all things, hopes all things, endures all things." According to Augustine of Hippo, from a temporal perspective, love lasts, while "Hope isn't hope if its object is seen," and faith gives way to possession. This view is shared by Gregory of Nyssa. Aquinas stated that theological virtues are so called "because they have God for their object, both in so far as by them we are properly directed to Him, and because they are infused into our souls by God alone, as also, finally, because we come to know of them only by Divine revelation in the Sacred Scriptures". In his treatment of the virtues, Aquinas viewed the theological virtues as being the product of habitual grace. According to Aquinas, this grace, through the theological virtues, allows humanity to become agents in meritorious action that is beyond their own natural ability. In this way it is supernatural. Aquinas says "Faith has the character of a virtue, not because of the things it believes, for faith is of things that appear not, but because it adheres to the testimony of one in whom truth is infallibly found".
Моравия шіркеуі
Моравия шіркеуінің маңызды нанымдарының бірі ретінде: "Құдай жаратады, құтқарады, нығмет береді. Ал біз сеніммен, махаббатпен және үмітпен жауап береміз". Сондықтан, моравиялық христиандар өздерін "сенімнің тереңдігімен, махаббаттың кеңдігімен және үмітіміздің өмірге құштарлығымен" өлшеуге шақырады.
Among essential beliefs, the Moravian Church teaches that "God creates; God redeems; God blesses. And we respond in faith, in love, and in hope." As such, Moravian Christians teach to judge themselves "by how deep our faith is, how expansive our love is, and how life affirming our hope is."
Англикандық Қауымдастық
Англикан қауымының шіркеулері де Августин мен Аквинді ұстанады. "Иман – ақылды толықтыратын Құдай туралы білім мәселесі, үміт – еріктің толықтығы мәселесі, махаббат – өзі кемелдік мәселесі, себебі махаббаттың өзі – барлық қабілеттердің толықтығы."
Churches of the Anglican Communion also follow Augustine and Aquinas. "Faith is a matter of knowledge of God which perfects the intellect Hope is a matter of the perfection of the will Love is a matter of perfection itself as love is the perfection of all powers."
Моральдық теология
Адам теологиялық қасиеттерді Құдайдың рақымы арқылы "құйылып кіретін" арқылы алады. Теологиялық қасиеттер осылай аталады, себебі олардың нысаны – құдайлық болмыс (теос). Иман – ақыл-ойдың, ерік-жігердің қозғалысымен Аянның табиғаттан тыс шындықтарына келісетін, бірақ ішкі дәлелдің ықпалымен емес, тек Құдайдың аян етуші қатесіз билігіне сене білу қабілеті. Бірінші Ватикандық собор (III, iii) былай мәлімдеді: "Иман – Құдайдың рақымымен шабыттандырылып, көмектесетін табиғаттан тыс ізгілік, ол бізге аян еткен нәрселердің рас екеніне сену. Иманның келісімі ешқандай жағдайда соқыр емес, алайда ешкім құтқарылу үшін қажетті деңгейде Евангелияның үйретіліміне Киелі Рухтың нұрысыз келісе алмайды." Сүйіспеншіліктің болмауы жеккөрушілікке, ашуға немесе бейжайлыққа әкелуі мүмкін.
A person receives the theological virtues by their being "infused"—through Divine grace—into the person. The theological virtues are so named because their object is the divine being (theos). Faith is the infused virtue, by which the intellect, by a movement of the will, assents to the supernatural truths of Revelation, not on the motive of intrinsic evidence, but on the sole ground of the infallible authority of God revealing. The First Vatican Council (III, iii;) stated that "faith is a supernatural virtue by which we with the inspiration and assistance of God's grace, believe those things to be true which He has revealed although the assent of faith is in no sense blind, yet no one can assent to the Gospel teaching in the way necessary for salvation without the illumination of the Holy Spirit " Lack of love may give place to hatred, wrath, or indifference.
Кардиналдық және теологиялық ізгіліктерді салыстыру
Адептілік қасиеттері тәжірибе мен әдет арқылы қалыптасады. Католик моральдық теологиясы теологиялық ізгіліктердің cardinal ізгіліктерден өзгеше екенін айтады, себебі оларды адамның күш-жігерімен емес, Құдайдың құдайлық сыйымен адамға сыйлайды. Епископаль шіркеуі де осы пікірді бөліседі. "Біз дамыта алатын негізгі ізгіліктерден айырмашылығы, теологиялық ізгіліктер – Құдайдың рақымымен берілген адамның қабілеттерінің толықтығы". Cardinal ізгіліктер сияқты, осы ізгіліктерді қолданушы адам оларды нығайтып, арттырады, яғни оларды іске асыруға көбірек бейім болады. Папа Бенедикт XVI теологиялық ізгіліктер туралы үш энциклика жазды: Deus caritas est (махаббат туралы), Spe salvi (үміт туралы) және Lumen fidei (иман туралы: бұл энцикликаны Папа Бенедикт XVI және Папа Франциск бірлесіп жазды).
The moral virtues are acquired by practice and habit. Catholic moral theology holds that the theological virtues differ from the cardinal virtues in that they cannot be obtained by human effort, but are infused by God into a person. The Episcopal Church shares this view. "As distinct from the cardinal virtues which we can develop, the theological virtues are the perfection of human powers given by the grace of God." Like the cardinal virtues, an individual who exercises these virtues strengthens and increases them, i. e., they are more disposed to practice them. Pope Benedict XVI wrote three encyclicals about the theological virtues: Deus caritas est (about love), Spe salvi (about hope), and Lumen fidei (about faith: this encyclical was written both by Pope Benedict XVI and by Pope Francis).