Итальяндық ақсүйек әулеттері: Эрба Одескальки және Одескальки үйлері
Erba-Odescalchi
Итальяндық ақсүйектер: Erba Odescalchi және Odescalchi үйлерінің тарихы. 1290 жылдан бастау алатын әулет, Папа Иннокентий XI және аристократия туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық асыл отбасы – Италияның асыл отбасы.
Italian noble family
the Italian noble family
Эрба Одескальчи үйі (ˈɛrba odeˈskalki) және Одескальчи үйі – Эрба және Одескальчи отбасыларының бірігуінен құрылған итальяндық асыл отбасының тармақтары. Одескальчи отбасы 1676 жылы Бенедетто Одескальчи Папа Иннокентий XI болып сайланғаннан бастап Римнің жоғары аристократиясының құрамына кірді.
The House of Erba Odescalchi (ˈɛrba odeˈskalki) and the House of Odescalchi are branches of an Italian noble family formed by the union of the Erba and Odescalchi families. The Odescalchi family was, since the election of Benedetto Odescalchi as Pope Innocent XI in 1676, part of the highest Roman aristocracy.
Одескальчи туысы
Одескальчилер отбасы Комоның кіші дворяндарынан шыққан кәсіпкерлер еді. Олар өз отбасылық тарихын шамамен 1290 жылы туған Комолық Джорджио Одескальчиге дейін жегізеді. Пьетро Джорджио Одескальчи Александрияның (1598–1610) және Вигеваноның (1610–1620) епископы болды. 1619 жылы Бенедеттоның ағасы мен үш інісі Генуяда банк құрды, ол сәтті ақша қарызға беру бизнесіне айналды. Грамматика және әдебиет бойынша оқуын аяқтағаннан кейін 15 жастағы Бенедетто Генуяға көшіп, отбасылық бизнесте шәкірт ретінде жұмыс істеуге кірісті. Отбасы Италия мен Еуропаның ірі қалаларындағы, мысалы, Нюрнберг, Милан, Краков және Римдегі клиенттермен пайдалы қаржылық мәмілелер жасады. Бенедетто Одескальчи 1676 жылдан 1689 жылға дейін Папа Иннокентий XI ретінде тақ отырды. Оның еркек желісіндегі туысы Ливио Одескальчиге оның ағасы Серри герцогтігін сыйлады. 1683 жылғы Вена шайқасына қатысқаннан кейін, оған Леопольд I Сырмия герцогтігін (қазір Сербия мен Хорватия арасында бөлінген Илок қамалының маңында) және Киелі Рим империясының князі титулын берді. Ол сондай-ақ Орсини әулетінен Браччано герцогтігін иеленді. Ливио Одескальчи 1713 жылы еркек мұрагерсіз қайтыс болды, ал оның барлық титулдары мен мүлкі оның туысы Балдассаре Эрба Одескальчиге өтті.
The Odescalchi family were entrepreneurs from the minor nobility of Como. They trace their family line to Giorgio Odescalchi of Como, born around 1290. Pietro Giorgio Odescalchi was Bishop of Alessandria (1598–1610) and then Bishop of Vigevano (1610–1620). In 1619, Benedetto's brother and three uncles founded a bank in Genoa, which grew into a successful money lending business. After completing his studies in grammar and letters, the 15 year old Benedetto moved to Genoa to take part in the family business as an apprentice. The family established lucrative financial transactions with clients in major Italian and European cities, such as Nuremberg, Milan, Kraków, and Rome. Benedetto Odescalchi reigned as Pope Innocent XI from 1676 until 1689. His male line nephew Livio Odescalchi was granted by his uncle the Duchy of Ceri. After his participation to the 1683 Battle of Vienna, he was granted the Duchy of Syrmia (around Ilok Castle, now divided between Serbia and Croatia) and the dignity of prince of the Holy Roman Empire by Leopold I. He also brought the Duchy of Bracciano from the Orsini family. Livio Odescalchi died in 1713 without a male line heir and all this titles and estate went to his cousin Baldassare Erba Odescalchi.
Ерба тұқымдасы
XI Иннокентийдің қарындасы Лукреция Одескальчи 1621 жылы Алессандро Эрбаға үйленген. Ерба отбасы шамамен 1165 жылы Миланның императорлық викарі болған Энрико Эрбадан тараған деп саналады. Олардың ұлы Антонио Мария (1624-1694) 1684 жылы Мондонико маркизі атағын алды. Оның үш ұлы болды: Эрба Одескальчи әулетін құрған Алессандро, Одескальчи әулетін құрған Балдассаре және кардинал Бенедетто.
Innocent XI's sister, Lucrezia Odescalchi, had married Alessandro Erba in 1621. The Erba family is allegedly descended from Enrico Erba, Imperial vicar of Milan around 1165. Their son Antonio Maria (1624 1694)was granted the title of marquess of Mondonico in 1684. He had three sons : Alessandro, founder of the Erba Odescalchi line, Baldassare, founder of the Odescalchi line, and Benedetto, a cardinal.
Ерба Одескальчи желісі
Ерба Одескальчи әулеті ең үлкені болғанымен, Одескальчи мұрасының көп бөлігін мұраға алмады. Олар 1749 жылы Пьятти әулетінен Монтелеоне (Калабрия) князі атағын мұра етті. Папа Иннокентийдің шөбересі және кардинал Бенедетто Эрба Одескальчидің сіңілі баласы Антонио Мария Эрба Одескальчи азаматтық және канондық құқық докторы болды (Милан, 1733), бұл оған Римдегі Папалық сотта шіркеу заңгері болып мансап жасауға мүмкіндік берді. 1737 жылы апостолдық протонотарий, ал 1739 жылы Әділет және Ырыс екі трибуналының референтары (судьясы) болды. 1759 жылы кардинал атағын алды және Рим қаласы бойынша Папаның Бас викари қызметіне тағайындалды. Ол 1762 жылы қайтыс болды. Монтелеонелік Эрба Одескальчилер 19 ғасырдың басында Венгрияға эмиграция жасап, 1924 жылы жойылды. Олардың титулдары 1979 жылы жойылған Чех Эрба Одескальчи әулетіне көшті.
The Erba Odescalchi line, though senior, did not inherit the bulk of the Odescalchi inheritance. They inherited the title of prince of Monteleone (in Calabria) from the Piatti family in 1749. Antonio Maria Erba Odescalchi, Pope Innocent's great grandnephew and Cardinal Benedetto Erba Odescalchi's nephew, was a Doctor in Civil and Canon Law (Milan 1733), which allowed him to pursue a career in the Papal Court in Rome as a church lawyer. He became a Protonotary Apostolic in 1737 and a Referendary (Judge) of the Two Tribunals of Justice and Grace in 1739. He was named a cardinal in 1759 and given the office of Vicar General of the Pope for the City of Rome. He died in 1762. The Erba Odescalchi of Monteleone emigrated in Hungary in the early 19th c. and went extinct in 1924. Their titles were inherited by the Cech Erba Odescalchi family, extinct in 1979.
Одескальчи желісі
Ливио Одескальчидің (Киелі Рим империясының Одескальчи князі, Сирмия, Сери және Браччано герцогы) титулдары 1714 жылы Бальдассаре Эрбаға расталды, ол Одескальчи деген атқа ие болды. Оның ұрпақтары Римде жоғары дәрежедегі пап дворяндығының құрамында қоныстанды.
The titles of Livio Odescalchi (prince Odescalchi of the Holy Roman, Empire, Duke of Syrmia, Ceri and Bracciano) were confirmed in 1714 to Baldassare Erba, who took the name Odescalchi. His descendants settled in Rome as part of the highest rank of pontical nobility.
Римдік желі
Папаның немере інісі, кардинал Бенедетто Эрба Одескальчи азаматтық және канондық құқықта докторлық дәрежесін алған (Павия, 1700 ж.), және 1712 жылдан 1714 жылға дейін Польшада Папаның нунциосы болды. Ол 1712 жылы Милан архиепискобы болып тағайындалды (1736 жылы инсульттан кейін отставкаға кетті), ал 1714 жылдың қаңтарында кардинал болып тағайындалды. 1740 жылдың 13 желтоқсанында Миланда қайтыс болды. Карло Одескальчи, С. Ж., – ханзада Балдассаре Эрба Одескальчи мен Валериа Катерина Джустинианидің ұлы. Оның отбасы жастық шағында Францияның бірінші консулы Бонапарттың әскерінен қашып, Венгрияда жер аударылды. Ол азаматтық және діни құқық бойынша докторлық дәрежесін алды. Папа Пий VII оны Венгрияға бірнеше шағын дипломатиялық миссиялармен жіберді. 1815 жылы ол Киелі Рим Ротасының аудиторы (судьясы) болды, ал 1818 жылы қайта құрылған Иса қоғамына қосылды. Ол Ватикан базиликасының каноны және Әзіздігінің аудиторы болып тағайындалды. 1823 жылдың 10 наурызында Одескальчи кардинал болып тағайындалды және Феррара архиепископы атанды; ол 1826 жылы Папалық курияда епископтар мен регулярлар жөніндегі Конгрегация префекті лауазымын атқару үшін епархиядан кетті. 1833 жылы Сабина епископы болып тағайындалды, 1838 жылы иезуиттерге оралу үшін отставкаға кетті. Ол 1841 жылы Моденада қайтыс болды. Отбасының басшысы қазір бірнеше асыл текті атақтардың өкілі, бірақ олардың ешқайсысы Италияда мойындалмайды: Одескальчи князі (Папалық дворяндығы және Киелі Рим империясының дворяндығы), Сирмия герцогы (мажар дворяндығы, бұрынғы Магнат мәртебесімен), Бассано князі және Браччано герцогы (итальян дворяндығы, бұрын Испанияның Гранде мәртебесімен). Отбасы Римдегі Палаццо Одескальчиге және Браччанодағы Орсини Одескальчи сарайына, сондай-ақ Италиядағы кең аумақтарға ие. Браччанодағы сарай бастапқыда Орсини отбасының бекінісі болған, бірақ ол қарыздарды төлеу үшін сатылды. Қазіргі уақытта отбасын Карло Одескальчи (1954 ж.т.), оның мұрагері – оның ұлы Балдассаре Одескальчи (1993 ж.т.) ұсынады.
The Pope's grand nephew Cardinal Benedetto Erba Odescalchi held a doctorate in Civil and Canon Law (Pavia, 1700), and was Papal Nuncio in Poland from 1712 to 1714. He was named Archbishop of Milan in 1712 (resigning in 1736 after a stroke), and was created a cardinal in January 1714. He died in Milan on 13 December 1740. Carlo Odescalchi, S. J., was the son of Prince Baldassare Erba Odescalchi, and Valeria Caterina Giustiniani. His family was in exile in Hungary during his youth, having fled the French forces of First Consul Bonaparte. He obtained a Doctorate in Civil and Canon Law. Pope Pius VII sent him on several minor diplomatic missions to Hungary. He became Auditor (Judge) of the Sacred Roman Rota in 1815, and joined the restored Society of Jesus in 1818. He was promoted Auditor of His Holiness and Canon of the Vatican Basilica. On 10 March 1823 Odescalchi was created a cardinal and named Archbishop of Ferrara; he resigned the diocese in 1826 to pursue a higher career in the Papal Curia as Prefect of the Congregation of Bishops and Regulars. He was named Bishop of Sabina in 1833; he resigned in 1838 to return to the Jesuits. He died in Modena in 1841. The head of the family now is the representative of several noble titles, but none are recognized in Italy : Prince Odescalchi (papal nobility and nobility of the Holy Roman Empire), Duke of Syrmia (hungarian nobility with the former dignity of Magnate), prince of Bassano and Duke of Bracciano (italian nobility, formerly with the dignity of Grandee of Spain). The family owns the Palazzo Odescalchi in Rome and the Orsini Odescalchi Castle in Bracciano, as well as large estates in Italy. The castle in Bracciano was originally an Orsini family fortress until it was sold to pay debts. The family is currently represented by Carlo Odescalchi (b.1954), whose heir is his son Baldassare Odescalchi (b.1993).
Венгрия сызығы
Үйдің кіші мүшесі, ханзада Аугусто Одескальчи (1808-1848) Венгрияға қоныс аударды. Оның ұрпақтары венгр аристократиясына енді. 20 ғасырда ханзада Кароли Одескальчи және оның ұлы ханзада Павел нацизм мен коммунизмге қарсы венгр қарсылығының қатысушылары болды.
A junior member of the house, prince Augusto Odescalchi (1808 1848) settled in Hungary. His descendants were integrated in the Hungarian nobility. In the 20th century, Prince Karoly Odescalchi and his son, Prince Paul, were members of the Hungarian resistance to Nazism, as well as Communism.