Галисено – мексикандық жылқы тұқымы, испандық жылқыдан шыққан. Шағын, бірақ жылқы саналады, міну, жүк тасуға қолданылады. Батыс жарысында да көзге түседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылқы тұқымы
Breed of horse
Галисено – Мексикада шығарылған жылқы тұқымы. Ол Эрнан Кортес және басқа конкистадорлар Испаниядан әкелген жылқылардан өсірілген. Олар бойлары кішкентай болғанымен, көбінесе пони емес, жылқы деп есептеледі және әрқашан бір түсті болады. Мексикада олар көп мақсатты жылқы болып табылады, оларды мінуге, жүк тасуға және жеңіл жұмысқа пайдаланады. АҚШ-та олар көбінесе жас жарысқа қатысушылар үшін мінетін аттар ретінде қолданылады, сонымен қатар батыс додаларында да кездеседі. Бұл тұқым 16 ғасырда Испаниядан Мексикаға әкелінген жылқылардан тегін алады. Көптеген аттар қашып, не босатылып, Мексиканың ішкі аймақтарында жабайы топтар құрды, кейін жергілікті тұрғындар оларды ұстады. Оларды испан миссионерлері де Американың батысында жиі пайдаланды, сол арқылы американдық үнді жылқысының біріне айналды. 1958 жылы бұл жылқылар алғаш рет АҚШ-қа әкелінді, ал 1959 жылы тұқымдық тізілім құрылды. Көптеген жылқылар Америка үнді жылқысының тізілімінде де тіркелген.
The Galiceno is a horse breed developed in Mexico, bred from horses brought from Spain by Hernán Cortés and other conquistadors. Although small in stature, they are generally considered a horse, rather than a pony, and are always solid colored. In Mexico, they are an all around horse, used for riding, packing and light draft. In the United States they are often used as mounts for younger competitors, although they are also found competing in Western events. The breed descends from horses brought from Spain to Mexico during the 16th century. Many of these horses escaped or were released and formed feral bands in the interior of Mexico, which were then captured by local inhabitants. They were also often used by Spanish missionaries to the American West, where they became some of the ancestors of the American Indian Horse. In 1958, these horses were first imported to the United States, and in 1959 a breed registry was formed. Many of the horses are also registered with the American Indian Horse Registry.
Сипаттамалары
Галицено биіктігі орташа, салмағы 350-450 кг аралығында болады. Әдетте, құмыршақ, қара немесе кәдімгі қоңыр түсті болады, ал АҚШ тіркелімі пинто түсін қабылдамайды. Басы пропорционалды, тік пішінді. Мойны қысқа және бұлшықетті. Тұқымның кеудесі тар, бірақ терең, иықтары түзу, ал құйрық сүйегі анық көрінеді. Арқасы қысқа, крупы көлбеу, ал аяқтары ұзын және күшті, кішкентай есікшелері бар. Бұл тұқымның төзімділігі жоғары, жылдам, жерді жабатын, жүгіргіш жүріс-тұрысы бар, ол тегіс әрі жайлы деп есептеледі. Олар күшті, кішкентай болса да, ыстық ауа райында және қиын жерлерде адамды күні бойы тасымалдай алады. Мексикада Галицено ездік және жүк таситын пони ретінде, сондай-ақ жеңіл жұмыс және шаруашылыққа пайдаланылады. АҚШ-та балаларға мінуге арналған пони ретінде қолданылады және жас жарысқа қатысушылар үшін жақсы секіруге қабілетті болып табылады.
The Galiceno stands between high, and weigh between They are usually bay, black, or chestnut, while pinto colorings are not allowed by the United States registry. They have a nicely proportioned head with a straight profile. The neck is short and muscular. The breed is narrow in the chest, though deep, the shoulders are straight, and the withers pronounced. The back is short, the croup sloping, and the legs long and strong, with small hooves. The breed has good stamina, and a fast, ground covering, running walk gait, which is said to be smooth and comfortable to ride. They are strong, able to carry a person all day in heat and over rough terrain, despite their small size. The Galiceno is used in Mexico as a riding and pack pony, as well as for light draft and farm work. In the United States they are used as a riding pony for children, and has proved to be a good jumper for younger competitors.
Тарих
Галицено Мексикада Гернан Кортес әкелген жылқылардан пайда болған, көбінесе португалдық Гаррано және Испанияның Галисиан понилері деп саналады. Галиценоның ата-тегі 1519 жылы Мексикаға шабуыл жасаған кезде Кортес кендерде және көлік үшін пайдалану мақсатында жағаға түсірген он алты жылқының ішінде болды. 16 ғасырдың қалған бөлігінде конкистадорлар қазіргі Мексикаға жылқы әкелуді жалғастырды, олардың ішінде кішкентай, тегіс жүрісті аттар көп болды. Осы жылқылардың көпшілігі кейін қашып кетіп немесе босатылып, Мексиканың таулы аймақтарында жабайы топтар құрды. АҚШ-қа әдейі әкелінген алғашқы Галицено 1958 жылы 135 жылқыдан тұратын топтың бір бөлігі ретінде келді, олардың көпшілігі немесе барлығы бұрынғы жабайы Мексика жылқылары болды. 2005 жылға қарай Солтүстік Америкада 7000-ге жуық жылқы тіркелді, ал жыл сайын шамамен 20 жас бие тіркелді. Кейбір Галицено жылқылары Америка Үнді жылқыларының тізілімінде де тіркелген. АҚШ-та Галицено жылқыларына жасалған ДНК-тестілер, соның ішінде Мексикадан әкелінген түпкілікті жылқылардың бірінде, басқа белгілі испан популяцияларындағыларға ұқсас маркерлер анықталды. TLC АҚШ-тағы жылқы популяциясының 200-300 аралығында екенін, ал белсенді көбейтуге қатысатын малдың саны өте аз екенін бағалайды.
The Galiceno developed in Mexico from horses imported by Hernán Cortés, mostly thought to be Portuguese Garrano and the Galician Pony of Spain. The ancestors of the Galiceno were among sixteen horses landed by Cortes during his Mexican invasion in 1519 for use in the mines and as transport. During the rest of the 16th century, conquistadors continued to bring horses into what is now Mexico, including many small framed, smooth gaited horses. Many of these horses eventually escaped or were released and formed feral bands in Mexico's mountainous interior. The first Galicenos intentionally imported to the United States came in 1958 as part of a herd of 135 horses, many or all of them previously feral Mexican horses. and by 2005 had registered about 7,000 horses throughout North America, with around 20 new foals registered each year. Some Galicenos are also registered with the American Indian Horse registry, DNA testing carried out on Galiceno horses in the United States, including one of the original horses brought out of Mexico, has found markers similar to those in other known Spanish populations. TLC estimates the US population to stand at between 200 and 300 animals, with a very low population of active breeding stock.