Америкалық ойлап табушы Сэмюэл У. Алдерсон және қауіпсіздік манекендерінің тарихы

Кіріспе

Американдық өнертапқыш Сэмюэл У. Алдерсон (21 қазан 1914 – 11 ақпан 2005) – американдық өнертапқыш, ең белгілісі – апатты сынақ манекенін жасағаны үшін танымал. Бұл құрылғы ХХ ғасырдың екінші жартысында автомобиль өндірушілер автомобиль қауіпсіздік белбеулерінің және басқа да қауіпсіздік шараларының қызмет етуін сынау үшін кеңінен пайдаланған.

Өмірбаян

Олдерсон Огайо штатының Кливленд қаласында дүниеге келді, бірақ бала кезінде Оңтүстік Калифорнияда өсті, онда оның румын иммигранты әкесі тапсырыс бойынша металл және табельдер шеберханасын басқарды. Ол 15 жасында орта мектепті бітіріп, кейін Рид колледжінде, Калтехте, Колумбия университетінде және Беркли университетінде үзіліс-үзіліспен оқыды. Ол отбасылық металл өндірісімен айналысатын кәсіпке көмектесу үшін оқуын жиі тоқтататын. Калифорния университетінде, Берклиде Дж. Роберт Оппенгеймер мен Эрнест О. Лоуренс басшылығымен формалды білімін аяқтады, бірақ докторлық диссертациясын қорғамады. Ол Varsity су поло командасының капитаны болды, көптеген жүлделер мен марапаттар алды. 1952 жылы ол «Алдерсон зерттеу зертханалары» жеке компаниясын құрды және ұшақ катапульдалатын орындықтарын сынау үшін антропометриялық манекен жасауға келісімшарт ұтып алды. Сол кезде автомобиль өндірушілерге қауіпсіз көліктер жасау міндеті қойылды, оны тірі еріктілерді немесе мәйіттерді пайдаланбастан жасау қажет болды. 1966 жылы «Ұлттық көлік қауіпсіздігі және автокөлік туралы» заң қабылданды, ол Ральф Надердің «Қандай да бір жылдамдықпен қауіпсіз емес» кітабымен бірге анатомиялық тұрғыдан дәл тест манекенін табуды жеделдетті. Осы мақсатта Олдерсон V.I.P. манекенін жасады, ол орташа ересек еркектің үдеу және салмақ сипаттамаларын имитациялап, нағыз адам сияқты соққы әсерін қайта жасайтын. Оның жұмысы ХХІ ғасырдың басында сынақтардың де-факто стандарты болып табылатын Hybrid тест манекендері отбасының құрылуына әкелді. Ол АҚШ әскері үшін де жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол суасты кемелерінің перископтарының көру қабілетін жақсарту үшін оптикалық жабын жасауға көмектесті, сондай-ақ тереңдік бомбалары мен зымырандарды басқару технологияларымен айналысты. Ол сонымен қатар радиацияға реакция жасайтын «медициналық фантомдар» деп аталатын манекендерді және шұғыл жағдайлардағы оқуларда қолданылатын, нағыз жаралар сияқты әрекет ететін синтетикалық жараларды жасауға көмектесті. Осы тәжірибесіне сүйене отырып, ол денсаулық сақтау саласын жабдықтармен қамтамасыз ету үшін Radiology Support Devices компаниясын құрды және оны өліміне дейін басқарды. Кейіннен ол Аполлонның суға қону мүмкіндігін сынау үшін манекендер жасады. Олдерсон Калифорниядағы Марина-Дель-Рейдегі үйінде миелофиброздың асқынуынан қайтыс болды. Ол бір рет жесір қалды және үш рет ажырасты. Ұлы Джеремиден басқа, оның әпкесі, тағы бір ұлы және төрт немересі бар.

Alderson was born in Cleveland, Ohio but was raised in southern California as a toddler where his Romanian immigrant father ran a custom sheet metal and sign shop. He graduated from high school at the age of 15 and went on to intermittently study at Reed College, Caltech, Columbia and UC Berkeley. He frequently interrupted his education to help out with the family sheet metal business. He completed his formal education at the University of California, Berkeley, under the tutelage of J. Robert Oppenheimer and Ernest O. Lawrence, but did not complete his doctoral dissertation. He was also captain of the Varsity water polo team, winning many awards and receiving many accolades. In 1952, he began his own company, Alderson Research Laboratories, and quickly won a contract to create an anthropometric dummy for use in testing aircraft ejection seats. At about the same time, automobile manufacturers were being challenged to produce safer vehicles, and to do so without relying on live volunteers or human cadavers. In 1966, the National Traffic and Motor Vehicle Safety Act was passed, which together with Ralph Nader's book, Unsafe at Any Speed put the search for an anatomically faithful test dummy into high gear. With this as a goal, Alderson produced the V. I. P., a dummy designed to mimic an average male's acceleration and weight properties, and to reproduce the effects of impact like a real person. His work went on to see the creation of the Hybrid family of test dummies, which as of the beginning of the 21st century are the de facto standards for testing. Alderson also worked for the United States military. During World War II, he helped develop an optical coating to improve the vision of submarine periscopes, and worked on depth charge and missile guidance technology. He also helped create dummies, known as "medical phantoms", that reacted to radiation, and synthetic wounds, used in emergency training simulations, which behaved like real wounds. Based on that experience, he formed another company that he managed until shortly before his death, Radiology Support Devices, to supply the healthcare industry. Later on, he built dummies to test the Apollo nose cone's water landing capability. Alderson died at his home in Marina Del Rey, California, due to complications from myelofibrosis. Alderson was widowed once and divorced three times. In addition to his son Jeremy, he is survived by a sister, another son, and four grandchildren.