Кіріспе

Осип Михайлович Лернер (13 қаңтар 1847 – 23 қаңтар 1907), сондай-ақ Я. Я. (Юсеф Йегуда) Лернер – 19 ғасырдағы орыс еврей зиялысы, жазушы және сыншы. Бастапқыда Хаскала, яки «Еврей ағартушылығы» таратушысы болған ол, идиш театры мен фольклоры, сондай-ақ әдеби сын салаларындағы пионер атанды. Өмірінің соңғы жылдарында ол христиан дініне өтіп, яһудилерді сынаған кітап жазды (Адлер, 1999, 200-бет).

Өмірбаян

Лернер Киев генерал-губернаторлығының Бердичев (қазіргі Бердычев) қаласында, сол кезде Ресей империясының құрамында дүниеге келген. Ол 13 жасында жақын маңдағы Житомир қаласындағы гимназияға оқуға түсті. 1866 жылы Одессаға көшіп барып, бір жыл бойы жаңадан құрылған Одесса университетінің құқық факультетінде дәріс оқыды, содан кейін өзін әдеби қызметке толықтай арнады (Рейзен, 1927, 269 б.). 1881 жылы Александр II патшасының қазасынан кейін Лернер Одессадағы Мариинский театрын жалға алып, онда идиш тілінде театр қойылымдарын ұйымдастырды. Ол алғаш рет Н. М. Шейкевич пен Моше Лейб Лилиенблумның пьесаларын қойды, содан кейін классикалық еуропалық театрды идиш тілінде алғаш рет ұсынды, материалды аударды, бірақ оны түбегейлі өзгертпей, әндер қоспады. Ол Карл Гуцковтың «Уриэль Акоста» және Эжен Скриптің «Ла Джуив» шығармаларын идиш тілінде алғаш рет сахнаға қойды. Якоб Адлер естеліктерінде «Екеуі де еврей тақырыбындағы туындылар еді және екеуі де сол кездегі барлық маңызды еуропалық сахналардың репертуарында болды» деп жазды (Adler, 1999, 200 б.). Оның қызы Тина Лернер белгілі пианист болды.