Кіріспе

Уильям Аллен Рашер (19 шілде 1923 – 16 сәуір 2011) – американдық адвокат, журналист, жазушы, қоғамдық белсенді және консервативті саяхатшы. Ол консервативті қозғалыстың негізін қалаушылардың бірі болды және 30 жыл бойы National Review журналының баспагері ретінде оның ең белгілі өкілдерінің бірі болды, аталған журналды Уильям Ф. Бакли-младший басқарды.

Ерте өмір

Рашер 1923 жылы Чикагода дүниеге келген. Оның отбасы аса саяси болған жоқ; оның ата-анасы орташа республикашылдар еді, ал әкесінің әкесі социалист болған. 1966 жылы Рушер Макс Йерганмен бірге Родезияны мойындау үшін АҚШ-қа лобби жасаған Америкалық Африка істері қауымдастығының (AAAA) тең төрағасы болды. Америкалық Африка істері қауымдастығының жарияланымдарының басты тақырыбы – Родезияның қара қарсыластары Совет Одағы немесе Қытайдың бақылауында болды, ал Родезияда көпшілік билікке жол беру осы елде коммунизм орнауына әкелуі мүмкін еді. 1967 жылы The Nation журналына жазған хатында Рушер AAAA мен Родезия ақпараттық кеңсесі таратқан тақырыптар мен идеялардың ұқсастығының себебі AAAA-ның Нью-Йорктегі 79 Мэдисон авенюсіндегі кеңселерді Марвин Либманның қоғамдық қатынастар фирмасымен бөлісіп отырғанында екенін мойындады. Аталған фирма Родезияның Америкадағы беделін жақсарту үшін ақпараттық кеңсемен келісім шарт жасасқан болатын. Родезияға көмектесу мақсатында Рушер Родезия ақпараттық кеңсесінің Нью-Йорк бөлімінің басшысы Кеннет Таузиді әртүрлі медиа тұлғаларымен таныстырды, онда Таузи Родезияның, ақ үстемдік саясаты үшін АҚШ-та сынға ұшыраған, американдық БАҚ-та дұрыс түсінілмегенін айтты. 1950 жылдардың соңынан бастап және 1980 жылдардың соңында National Review журналынан зейнетке шыққанға дейін Рушер университеттерде және басқа да форумдарда консервативті ұстанымды қорғап, жақтаған белсенді спикер болды. 1970 жылдардың басында ол PBS телеарнасының пікірсайыс бағдарламасындағы консерваторлық көзқарастың негізгі өкілі болды, сондай-ақ 1988 жылғы президенттікке кандидат, Массачусетс штатының болашақ губернаторы Майкл С. Дукакис та қатысты. Рушер 1970 жылдардың соңында ABC TV-ның "Good Morning America" бағдарламасында комментатор болды және 1980 жылдары радиода тұрақты түрде сөйледі. Рушер мансабының бойында ол агрессивті және өте шебер дебатшы ретінде танымал болды. Алайда, 1971 жылғы дебатта Рушер тіл маманы және соғысқа қарсы белсенді, МТИ профессоры Ноам Хомскиден күшті қарсылыққа тап болды; Рушер Хомскинің сөзін жиі үзіп жіберді, ал ол оның сұрақтарына сабырлы және сенімді жауап берді. 1970 жылдардың ортасында Рушер консервативті үшінші партияны, немесе ол "жаңа көпшілік партиясы" деп атаған, республикашылдарды алмастыруды жақтады және мұндай партияны ұйымдастыруға белсенді қатысты. Америкалық Родезия қауымдастығы Родезия үкіметінің ақпараттық кеңсесімен тығыз байланыста жұмыс істеді. Рушер саяси тұтқындардың жағдайы туралы "1973 жылғы төңкерістен кейін шамамен төрт мың Альенде жақтасы белгілі бір қылмыстар жасағаны үшін сотталып, айыпталды", олардың барлығы "оннан астам адам елден қуылды немесе түрмеге қамалды" деп жазды. Соңында ол Пиночет режимі адам құқықтарын бұзса да, бұл маңызды емес деп мәлімдеді, өйткені ол режим "қуатты және шынымен де мықты Чили экономикасын құруда" және "осы мақсаттағы құрбандықтар жасауға тұрарлық".

Зейнеткерлік

Рашер 1988 жылдың соңында 65 жасында "National Review" журналынан зейнеткерлікке шықты. Келесі жылы ол Нью-Йорктен Сан-Францискоға көшіп барды. Калифорнияда Рашер 1989 жылдан бастап Клермонт институтының еңбегі сіңген ғылым қызметкері ретінде белсенді қызмет етті. Ол консервативті "California Political Review" басылымының кеңес мүшесі болып жұмыс істеді және көп жыл бойы L. Brent Bozell III құрған және басқарған "Media Research Center" медиа зерттеу орталығының төрағасы болды. Сонымен қатар, Рашер "Ashbrook Center for Public Affairs" қоғамдық істер орталығымен, "Pacific Research Institute" Тынық мұхиты зерттеу институтымен және "Pacific Legal Foundation" Тынық мұхиты заң қорымен байланыста болды. Ол 2005 жылы Самуэль Алитоның Жоғарғы Сот судьялығына ұсынылуына қатысты тыңдаулар кезінде танымал болды, ол Сенат қызметкерлеріне Алитоның араласқандығы бар "Concerned Alumni of Princeton" тобына қатысты құжаттарды, Конгресс кітапханасындағы Рашер архивінен тексеруге рұқсат берді. 2009 жылдың ақпан айында ол 1973 жылдан бері "Консервативті жақтаушы" деген тақырыппен жазып келген газет бағанынан зейнеткерлікке шықты. Жарты жылдан астам денсаулығы нашарлағаннан кейін, 2011 жылдың сәуірінде Сан-Францискодағы зейнеткерлер үйінде қайтыс болды. Ол үйленбеген және одан қалған мұрагерлері жоқ.

Мақалалар

"Америкалық антикоммунизмнің қорғалуы" (Шолу мақаласы). Орбис, 40-том, 4-сан, 1996 жылғы күз, 627–637 бб. .