Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романист (1931–2022)
American novelist (1931–2022)
Раделл Фарадей Нельсон (3 қазан 1931 – 30 қараша 2022) – американдық ғылыми фантастика жазушысы және карикатурист. Ол 1963 жылғы «Таңғы сағат сегіз» атты қысқа әңгімесімен ең көп танылды, кейін Джон Карпентер бұл әңгімені 1988 жылғы «Олар тірі» фильмінің негізі ретінде пайдаланды.
Radell Faraday Nelson (October 3, 1931 – November 30, 2022) was an American science fiction author and cartoonist most famous for his 1963 short story "Eight O'Clock in the Morning", which was later used by John Carpenter as the basis for his 1988 film They Live.
Мансап
Нельсон мансабын ғылыми-фантастикалық журналдар үшін карикатуралар салу және жасаудан бастады. Кейін Нельсон көптеген кәсіби басылымдарда қысқа әңгімелер жазды, оның ішінде "Аспанды өшір" және "Өлі теңіздегі қараңғылық" кіретін еді. Оның ең танымал әңгімесі "Таңғы сағат сегізде" 1963 жылғы қарашада The Magazine of Fantasy & Science Fiction журналында жарияланды. Рей Нельсон мен суретші Билл Рэй бұл әңгімені "Nada" комиксі ретінде бейімдеді (№6, 1986 жылғы сәуір), ал режиссер Джон Карпентер оны "Олар тірі" (They Live, 1988) фильмі ретінде экранизациялады. Нельсон 1967 жылы Филип К. Дикпен бірлесіп "Ганимедті басып алу" атты ғарыштан келген жаулап алушылар туралы роман жазды. Нельсон Дикпен бала кезінен таныс болған, ал Дик туралы түсірілген деректі фильмде Нельсон Дик ЛСД-ні тек екі рет қолданғанын, оның екеуі де оған берген кезде болғанын айтты. Нельсонның сұхбаттарында басты рөлде ойнаған Дик туралы 2007 жылы шыққан "Филип К. Дик туралы соңғы шындық" деректі фильмі де бар. 1970 жылдардың басында Нельсон Сан-Франциско аймағындағы Бірінші унитариандық шіркеуде жазушылар шеберханасын жүргізді. Оның шәкірттерінің бірі – Энн Райс. Ол Калифорния жазушылар клубының өмірлік мүшесі болды. Оның 1975 жылы жарық көрген "Блейктің жолы" кітабында ақын Уильям Блейк уақыт саяхатшысы ретінде бейнеленген. Джон Клют "Ғылыми фантастика энциклопедиясында" оны "Нельсонның ең жақсы туындысы" деп сипаттады. Ричард А. Лупофф оны "аян" деп атап, "Нельсонның стилі өте нақты және мұқият боялған. Оның сюжеті қажетті деңгейде күрделі, ал кейіпкерлері өте жақсы сомдалған" деді. Кітап қайта жазылып, 1985 жылы "Timequest" деген атпен қайта басылды. 1982 жылғы Филип К. Дик сыйлығында Нельсонның "Прометей адамы" романы арнайы мақтауға ие болды (екінші орын). Нельсон 2019 жылы "ғылыми фантастикаға деген өмір бойына адал сүйіспеншілігі және ондаған жылдар бойы осы қауымға қызмет етуі" үшін Бірінші Фандомның Даңқ залына енгізілді.
Nelson began his career writing and creating cartoons for science fiction fanzines. Later Nelson wrote many professionally published short stories including "Turn Off the Sky" and "Nightfall on the Dead Sea". His best known story "Eight O'Clock in the Morning" was published in The Magazine of Fantasy & Science Fiction (November 1963). Ray Nelson and artist Bill Wray adapted the story as their comic "Nada" published in the comic book anthology Alien Encounters (No. 6, April 1986), and director John Carpenter adapted it as his film They Live (1988). Nelson collaborated with Philip K. Dick on the 1967 alien invasion novel The Ganymede Takeover. Nelson was friends with Dick starting in childhood, and in a documentary about Dick, Nelson says that the only times that Dick tried LSD were the two times that he gave it to him. That biographical documentary about Dick, in which Nelson is a featured interviewee, is The Penultimate Truth About Philip K. Dick produced in 2007. In the early 1970s, Nelson ran a writers' workshop at the First Unitarian Church in the San Francisco Bay Area. One of his students was Anne Rice. He was a lifetime member of the California Writers Club. His 1975 book Blake's Progress, in which the poet William Blake is a time traveler, was described by John Clute in The Encyclopedia of Science Fiction as "Nelson's best work". Richard A. Lupoff called it "a revelation," saying "Nelson's style is sharply focused and carefully colored His plotting is exactly as complex as it ought to be [and] his characters are nicely drawn." It was rewritten and republished as 1985's Timequest. At the 1982 Philip K. Dick Awards, Nelson's novel The Prometheus Man gained a special citation (runner up). Nelson was added to the First Fandom Hall of Fame in 2019 for "his life long genuine love of science fiction and his enthusiastic service to that community for decades."
Пропеллерлік шапшақ
Рей Нельсон өзінің ең үлкен жеткенігі – Cadillac орта мектебінде 10-сыныпта оқып жүргенде ғылыми-фантастикалық жанкүйерлердің символы болған винт шапқысын жасағандығын айтады. Ол сондай-ақ 1948 жылы Калифорниядағы туыстарына сапар барысында болашақта "Бинниге уақыт" деп аталатын байқауға "Бинни" кейіпкерін ойлап тапқанын мәлімдейді. "Менің ойымша, мені осы арқылы есінде сақтаудың ықтималдығы жоғары", - дейді Нельсон. "Мен ешқашан New York Times бестселлер тізіміне енген емеспін".
Ray Nelson has professed that his greatest claim to fame is to be the creator of the iconic propeller beanie as emblematic of science fiction fandom while a 10th grader at Cadillac High School. He also claims to have invented the "Beany" character in a 1948 contest for what would become Time for Beany while visiting relatives in California. "I think it's probably my best bet of being remembered", Nelson says. "I've never been on the New York Times bestseller list."