11th SS Volunteer Panzergrenadier Division Nordland
Екінші дүниежүзілік соғыстағы «Нордланд» SS әскері дивизиясы туралы ақпарат. Неміс, румындық және Еуропалық еріктілерден құралған, шығыс майданында шайқасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
СС полкі "Нордланд"
the SS Regiment Nordland
Неміс бронетанкті дивизиясы
German armored division
11-ші СС ерікті панцер-гренадерлік дивизиясы "Нордланд" (11. SS Freiwilligen Panzergrenadier Division "Nordland") – негізінен Германиядан және Румыниядан келген этникалық немістермен, сондай-ақ Солтүстік және Батыс Еуропадан келген шетелдік еріктілермен құрылған Waffen SS дивизиясы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Солтүстік армия тобының" құрамында Хорватия тәуелсіз мемлекетінде және Шығыс майданында қатысты.
The 11th SS Volunteer Panzergrenadier Division Nordland (11. SS Freiwilligen Panzergrenadier Division "Nordland") was a Waffen SS division primarily raised with Germans and ethnic Germans from Romania, but also foreign volunteers from Northern and Western Europe. It saw action, as part of Army Group North, in the Independent State of Croatia and on the Eastern Front during World War II.
Құрылу
1943 жылдың ақпан айында Гитлер шетелдік еріктілерден құралған СС дивизиясын құруға бұйрық берді. 1943 жылдың наурыз айында скандинавиялық ерікті полк – SS Panzergrenadier Regiment Nordland, жаңа дивизияның ядросы ретінде пайдалану үшін SS Wiking дивизиясынан бөлінді. Нордландтың екі танк-гренадиер полкіне олардың сапына келгендердің шыққан елдерін көрсететін атаулар берілді: SS Panzergrenadier Regiment 23 Norge (Норвегия) және SS Panzergrenadier Regiment 24 Danmark (Дания). Алайда, дивизия 1943 жылдың күзінде Шығыс майданға келген кезде, оның құрамындағы адамдардың шамамен 80 пайызы Германиядан шыққан рейхсгерман немесе Румыниядан келген фолксгерман болды. Германияда құрылғаннан кейін дивизия Обергруппенфюрер Феликс Штайнер басқаратын III (германдық) СС танк корпусына қосылды және Хорватияға жеткізілді, онда оған СС еріктілер легионы Nederland (Нидерланд) қосылды. Дивизия 1943 жылдың қыркүйегінде югослав партизандарына қарсы әскери операцияларды бастады. 1943 жылдың қазан айының ортасында дивизия Хорватиядағы Бания аймағындағы бірнеше серб ауылдарын өртеп, тонады және жергілікті серіктес четник жасағын ұйымдастыруға көмектесті.
In February 1943, Hitler ordered the creation of an SS division which would be officered by foreign volunteers. In March 1943, the SS Panzergrenadier Regiment Nordland, a Scandinavian volunteer regiment, was separated from the SS Division Wiking to be used as the nucleus for the new division. The Nordland's two Panzergrenadier regiments were also given titles that were meant to reference the countries of origin of their respective recruits, SS Panzergrenadier Regiment 23 Norge (Norway) and SS Panzergrenadier Regiment 24 Danmark (Denmark), however, at the time of the division's arrival on the Eastern Front in the autumn of 1943, almost 80% of its men were either Reichsdeutsche from Germany or Volksdeutsche from Romania. After its formation in Germany, the division was attached to the III (Germanic) SS Panzer Corps under the command of Obergruppenführer Felix Steiner and was moved to Croatia, where the SS Volunteer Legion Nederland (Netherlands) was attached to it. The division began combat operations against Yugoslav partisans in September 1943. In mid October 1943, the division burned and looted several Serb villages in the Banija region of Croatia, and helped organize a local collaborationist Chetnik militia.
1944-1945 жылдар
Дивизия III СС танк корпусының қалған бөлігімен бірге Ленинград маңындағы майданға келді және қаладағы неміс қоршауын бұзуға бағытталған Кеңес Қызыл Армиясының шабуылына қарсы әрекетке кірісті. Ол Курланд қалтасы деп аталатын жерге қарай кері шегінді. 1944 жылдың қазан айының соңынан желтоқсан айына дейін Нордланд қалтасында қалды; желтоқсан айының басында дивизияның күші 9000 адамға дейін төмендеді. 1945 жылдың қаңтар айында дивизияға Либаудың Балтық портына баруға бұйрық берілді, онда ол теңіз арқылы эвакуацияланды. Кейіннен үш шабуылдаушы қарудың қарсы шабуылына үш тұтқынға алынған неміс Panzerfaust-тары бар кеңес сарбазы тоқтатты. 24 сәуір күні кешке СС дивизиясының 320-330 француз әскері Шарлеманьнен советтердің алдыңғы қатарлы қосындыларынан аулақ болу үшін ұзақ жол жүріп, Берлинге келді. 25 сәуірде бригадфюрер Густав Крюкенберг (Берлин) қорғаныс секторының командирі болып тағайындалды, оған Нордланд кірді. Зиглер сол күні дивизияның қолбасшылығынан босатылды. Француз Ваффен СС әскерлерінің тобы қазір Штурм-батальон Шарлемань деп аталады. Француздардың келуі екі полкінің Совет Армиясына қарсы шайқаста қырылып қалған дивизиясын нығайтты. Олардың әрқайсысы шамамен бір батальонға тең. 26 сәуірде Нойкөлнге совет жауынгерлік топтары енген кезде Крюкенберг Германплацтың маңында C секторындағы әскерлерге резервтік позициялар дайындады. Ол өзінің штаб-пәтерін опера театрына көшірді. Нордланд Германплацқа қарай кері шегінгенде, Шарлемань және олардың тобымен бірге жүз Гитлер жастары 14 совет танкісін Panzerfaust-пен жойды; Халензе көпіріндегі бір пулемет позициясы сол аймақтағы кез-келген совет ілгерілеуін 48 сағат бойы ұстап қалуға мүмкіндік берді. Нордландтың қалған броньдары, сегіз Тигр танкісі мен бірнеше шабуылдаушы қарулары Тиергартенде позицияға тұруға бұйырылды, өйткені Вейдлингтің LVI танк корпусының екі дивизиясы кеңестердің алға жылжуын баяулата алса да, оны тоқтата алмады. Кеңес әскерлері Берлинге қарай алға жылжуда, бұқаралық оқ ату үлгісін ұстанды, содан кейін әрқайсысында 80 адамнан тұратын үйлерді тазалау ұрыс топтарын қолдана отырып, танк ертіп жүруімен және жақын артиллерия қолдауымен шабуыл жасады. 27 сәуірде Нордландтың қалдықтары қорғаныс секторындағы орталық үкімет округіне (Zitadelle секторына) кері итерілді. Крукенбергтің штаб-пәтері Stadtmitte U Bahn станциясында болды. Содан кейін үкімет округінің әскерлері Рейхстаг пен Рейхс-канцелярияға кері тартылды. 30 сәуірде Гитлер өз-өзіне қол жұмсапты деген хабар жеткен соң, оны жасай алатындардың қашып кетуіне бұйрық берілді. Осыдан бұрын бригадфюрер Вильгельм Мохнке Зитадель секторында қол жеткізе алатын барлық командирлерге Гитлер өлімі мен жоспарланған қашу туралы ақпарат берді. Рейхс-канцелярия мен Фюрер-бункерден қашу 1 мамыр күні сағат 2300-де басталды. Солтүстік-батысқа қарай 10 топ қозғалды. Барлық жерде, әсіресе Вейдендаммер көпірі аймағында, қатал шайқастар жалғасты. Сол аймақта дивизияның қалған бөлігі совет артиллериясы мен танкіге қарсы пулеметтерімен жойылды. Нордлендтің соңғы "Тигрі" Вейдендаммер көпірі арқылы өту кезінде нокаутқа ұшырады. Бірнеше шағын топтар Эльбаның батыс жағалауында американдықтарға жетті, бірақ көпшілігі (мохнке тобы мен крукенберг тобының адамдары) сәтті болмады. Олардың көбісі соғыста қаза тапты немесе Кеңес әскеріне беріліп тұтқынға алынды. 2 мамырда Берлин қорғаныс аймағының қолбасшысы генерал Гельмут Вайдлингтің бұйрығымен жаулық ресми түрде аяқталды.
The division, along with the rest of the III SS Panzer Corps arrived at the front near Leningrad and was put into action against the Soviet Red Army attacks aimed at breaking the German encirclement of the city. It retreated into what was known as the Courland Pocket. From late October to December 1944, the Nordland remained in the pocket; by early December the divisional strength was down to 9,000 men. In January 1945, the division was ordered to the Baltic port of Libau, where it was evacuated by sea. A later counter attack by three assault guns was stopped by a Soviet soldier with three captured German Panzerfausts. In the evening of 24 April between 320 and 330 French troops from the SS Division Charlemagne arrived in Berlin after a long detour to avoid Soviet advance columns. On 25 April, Brigadeführer Gustav Krukenberg was appointed the commander of (Berlin) Defence Sector C, which included Nordland. Ziegler was relieved of his command of the division earlier the same day. The group of French Waffen SS troops now known as Sturmbataillon Charlemagne was attached to Nordland. The arrival of the French bolstered the division whose two regiments had been decimated in the fighting against the Soviet Army forces. They each roughly equalled a battalion. By 26 April, with Neukölln heavily penetrated by Soviet combat groups, Krukenberg prepared fallback positions for Sector C troops around Hermannplatz. He moved his headquarters into the opera house. As Nordland fell back towards Hermannplatz, Charlemagne and one hundred Hitler Youth attached to their group destroyed 14 Soviet tanks with Panzerfausts; one machine gun position by the Halensee bridge managed to hold up any Soviet advance in that area for 48 hours. Nordland's remaining armour, eight Tiger tanks and several assault guns, were ordered to take up positions in the Tiergarten, because although the two divisions of Weidling's LVI Panzer Corps could slow the Soviet advance down, they could not stop it. The Soviet forces advance into Berlin followed a pattern of massive shelling followed by assaults using house clearing battle groups of about 80 men in each, with tank escorts and close artillery support. On 27 April, the remnants of Nordland were pushed back into the central government district (Zitadelle sector) in Defence sector Z. Krukenberg's headquarters was a carriage in the Stadtmitte U Bahn station. Thereafter, the troops in the government district were pushed back into the Reichstag and the Reich Chancellery. On 30 April, after receiving news of Hitler's suicide, orders were issued that those who could do so were to break out. Prior to that Brigadeführer Wilhelm Mohnke briefed all commanders that could be reached within the Zitadelle sector about the events as to Hitler's death and the planned breakout. The break out from the Reich Chancellery and Führerbunker started at 2300 hours on 1 May. There were ten main groups that attempted to head northwest. Fierce fighting continued all around, especially in the Weidendammer Bridge area. In that area, what was left of the division was destroyed by Soviet artillery and anti tank guns. Nordland's last Tiger was knocked out attempting to cross the Weidendammer Bridge. Several small groups reached the Americans at the Elbe's west bank, but most (including Mohnke's group and men from Krukenberg's group), were not successful. Most were killed in the fighting or taken prisoner after they surrendered to Soviet troops. On 2 May hostilities officially ended by order of General Helmuth Weidling, commander of the Defence Area Berlin.