Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клиникалық тексеру әдісі
Clinical examination technique
Перкуссия – клиникалық тексерудің бір әдісі.
Percussion is a technique of clinical examination.
Шолу
Перкуссия – бұл жасырын құрылымдарды анықтау үшін бетке соққы беру әдісі және кеуде немесе ішек қуысының жағдайын бағалау үшін клиникалық тексерулерде қолданылады. Бұл тексеру, пальпация, аускультация және сұрау сияқты төрт клиникалық тексеру әдісінің бірі. Ол бір қолдың ортаңғы саусағымен екінші қолдың ортаңғы саусағын білек қозғалысымен шабу арқылы жасалады. Соққы жасамайтын саусақ (плексиметр деп аталады) тінді басып, денеге берік орналастырылады. Сүйектің қуыс аймақтарын, мысалы, кіндік сүйекті тексергенде, плексиметрді қолданбай-ақ, сүйекті тікелей соққыға тарта беруге болады, мысалы, туберкулезге тән апикальды қуысты өкпе зақымдалуын тексеру кезінде. Перкуссияның екі түрі бар: тікелей, ол бір немесе екі саусақты ғана қолданады; және жанама, ол ортаңғы/иілгіш саусақты ғана қолданады. Жалпы алғанда, перкуссия дыбыстары төрт түрге бөлінеді: резонанстық, гиперрезонанстық, тасқатайдай немесе тұншықты. Тұншықты дыбыс бет астында қатты массаның бар екенін көрсетеді. Керісінше, резонанстық дыбыс қуыс, ауаға толы құрылымдарды көрсетеді. Олар әртүрлі ноталарды шығарудан бөлек, плексиметр саусағында әртүрлі сезімдерді де тудырады. Перкуссия алғаш рет ішімдіктің бос және толы баррельдерін ажырату үшін қолданылған, ал доктор Леопольд Ауенбрукгер осы әдісті қазіргі медицинаға енгізген адам деп есептеледі. Дегенмен, Авиценна шамамен 1000 жыл бұрын осы әдісті медициналық практикада қолданған, мысалы, асқазанның толу деңгейін көрсету үшін және асцит пен тимпанитті ажырату үшін перкуссия жасаған.
Percussion is a method of tapping on a surface to determine the underlying structures, and is used in clinical examinations to assess the condition of the thorax or abdomen. It is one of the four methods of clinical examination, together with inspection, palpation, auscultation, and inquiry. It is done with the middle finger of one hand tapping on the middle finger of the other hand using a wrist action. The nonstriking finger (known as the pleximeter) is placed firmly on the body over tissue. When percussing boney areas such as the clavicle, the pleximeter can be omitted and the bone is tapped directly such as when percussing an apical cavitary lung lesion typical of tuberculosis. There are two types of percussion: direct, which uses only one or two fingers; and indirect, which uses only the middle/flexor finger. Broadly classifying, there are four types of percussion sounds: resonant, hyper resonant, stony dull or dull. A dull sound indicates the presence of a solid mass under the surface. A more resonant sound indicates hollow, air containing structures. As well as producing different notes which can be heard they also produce different sensations in the pleximeter finger. Percussion was at first used to distinguish between empty and filled barrels of liquor, and Dr. Leopold Auenbrugger is said to be the person who introduced the technique to modern medicine, although this method was used by Avicenna about 1000 years before that for medical practice such as using percussion over the stomach to show how full it is, and to distinguish between ascites and tympanites.
Кеуде қуысының
Пневмоторакс, эмфизема және басқа да ауруларды анықтау үшін қолданылады. Ол кеуде қуысының тыныс алу кезіндегі қозғалғыштығын бағалауға мүмкіндік береді.
It is used to diagnose pneumothorax, emphysema and other diseases. It can be used to assess the respiratory mobility of the thorax.
Ішек жасушасы
Ол қандай да бір ағзаның үлкейгенін және осыған ұқсас жағдайларды анықтау үшін қолданылады (органомегалияны бағалау). Оның негізі – тіндерді және олар арасындағы кеңістіктерді дірілдету арқылы белгілі бір күйге келтіру. Содан пайда болатын дыбыс тіндердің дені сау ма, әлде патологиялық екенін анықтауға мүмкіндік береді.
It is used to find whether any organ is enlarged and similar (assessing for organomegaly). It is based on the principle of setting tissue and spaces in between at vibration. The sound thus generated is used to determine if the tissue is healthy or pathological.