Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плевралық кеңістікте ауаның қалыпсыз жиналуы
Abnormal collection of air in the pleural space
Біріншілік спонтандық пневмоторакс – нақты себебі анықталмаған және маңызды өкпе ауруының болмауында пайда болатын пневмоторакс. Темекі шегу біріншілік спонтандық пневмоторакс қаупін арттырады, ал екіншілік пневмотораксқа негізгі себептер – ЖЖББ, астма және туберкулез. Травматикалық пневмоторакс кеудеге түскен физикалық жарақаттан (жарылыс жарақаты да осыған жатады) немесе денсаулық сақтау шараларының салдарынан дамуы мүмкін. Пневмотораксты тек физикалық тексеру арқылы диагностикалау қиын болуы мүмкін (әсіресе кішкентай пневмоторакстарда). Оның болуын растау үшін көбінесе кеуде рентгені, компьютерлік томография (КТ) немесе ультрадыбыс қолданылады. Осыған ұқсас белгілерге гемоторакс (плевралық кеңістікте қан жиналуы), өкпе эмболиясы және жүрек шабуылы жатады. Ірі бульба кеуде рентгенінде ұқсас көрінуі мүмкін. Жаңа туған нәрестелерде тахипнея, цианоз және үрлеу ең көп кездесетін белгілер. Біріншілік спонтандық пневмоторакс (ПСП) қоршаған ортаның қаупіне бейжай қарайтын адамдар көбінесе қауіптің бар екенін білмейді және медициналық көмекке жүгіну үшін бірнеше күн күтеді. ПСП көбінесе атмосфералық қысымның өзгеруі кезінде пайда болады, бұл пневмоторакс эпизодтарының жиі кездесуін түсіндіреді. Бұл обструктивті шок деп аталатын қан айналымының шок түрін тудырады. Тензиялық пневмоторакс көбінесе желдету, жансақтау, жарақат немесе өкпе ауруы бар адамдарда клиникалық жағдайларда пайда болады. Біріншілік спонтандық пневмоторакс себебі белгісіз, бірақ еркек жынысы, темекі шегу және отбасыда пневмоторакс болған жағдайлар белгілі қауіп факторлары болып табылады. Пневмоторакспен ауырған адамдардың 11,5%-ының туыстары бұрын пневмоторакспен ауырған. Марфан синдромы, гомоцистинурия, Элерс-Данлос синдромы, альфа-1 антитрипсин тапшылығы (эмфиземаға әкеледі) және Бирт-Хогг-Дубе синдромы сияқты бірнеше тұқым қуалайтын жағдайлар отбасылық пневмоторакспен байланысты. Әдетте, бұл жағдайлар басқа да белгілер мен симптомдарды тудырады, ал пневмоторакс әдетте негізгі табылған емес.
A primary spontaneous pneumothorax is one that occurs without an apparent cause and in the absence of significant lung disease. Smoking increases the risk of primary spontaneous pneumothorax, while the main underlying causes for secondary pneumothorax are COPD, asthma, and tuberculosis. A traumatic pneumothorax can develop from physical trauma to the chest (including a blast injury) or from a complication of a healthcare intervention. Diagnosis of a pneumothorax by physical examination alone can be difficult (particularly in smaller pneumothoraces). A chest X ray, computed tomography (CT) scan, or ultrasound is usually used to confirm its presence. Other conditions that can result in similar symptoms include a hemothorax (buildup of blood in the pleural space), pulmonary embolism, and heart attack. A large bulla may look similar on a chest X ray. In newborns tachypnea, cyanosis and grunting are the most common presenting symptoms. People who are affected by a PSP are often unaware of the potential danger and may wait several days before seeking medical attention. PSPs more commonly occur during changes in atmospheric pressure, explaining to some extent why episodes of pneumothorax may happen in clusters. This causes a type of circulatory shock, called obstructive shock. Tension pneumothorax tends to occur in clinical situations such as ventilation, resuscitation, trauma, or in people with lung disease. The cause of primary spontaneous pneumothorax is unknown, but established risk factors include being of the male sex, smoking, and a family history of pneumothorax. 11.5% of people with a spontaneous pneumothorax have a family member who has previously experienced a pneumothorax. Several hereditary conditions – Marfan syndrome, homocystinuria, Ehlers–Danlos syndromes, alpha 1 antitrypsin deficiency (which leads to emphysema), and Birt–Hogg–Dubé syndrome – have all been linked to familial pneumothorax. Generally, these conditions cause other signs and symptoms as well, and pneumothorax is not usually the primary finding.
Травматикалық
Травматикалық пневмоторакс көкірек қабырғасына күш түсіру немесе жарақаттан туындауы мүмкін. Жарылысқа ұшыраған адамдарда, тіпті көкірекке ешқандай сыртқы зақым келмеген жағдайда да травматикалық пневмоторакс байқалуы мүмкін. Пневмоторакс дұрыс орналаспаған тамақтандыру түтіктерінен туындаған қолайсыз құбылыс ретінде хабарланған. 2022 жылдың мамыр айында Avanos Medical компаниясының тамақтандыру түтігін орналастыру жүйесі CORTRAK* 2 EAS, FDA-ға пневмоторакс сияқты қолайсыз оқиғалар туралы хабарламалар түскендіктен, 60 жарақат және 23 науқастың қазасына әкеп соққандықтан қайтарылып алынды. Пневмотораксқа орталық веналық катетерді кеуде веналарының біріне енгізу сияқты медициналық процедуралар да себеп болуы мүмкін, сондай-ақ өкпе тінінен биопсия алу да. Оң қысымды желдету, механикалық немесе инвазивті емес желдету, пневмотораксқа алып келетін баротраумаға (қысыммен байланысты зақымдану) әкелуі мүмкін. Мұндай жағдайларда қосымша проблема – декомпрессиялық ауру белгілері бар пациенттер әдетте гипербариялық терапиямен суасты камерасында емделеді, бұл кішкентай пневмоторакстың тез өсуіне және жаңалу белгілеріне әкелуі мүмкін. Көкірек қабырғасының зақымдануы көкірек қабырғасына келген жарақаттарда, мысалы, пышақ немесе оқ жараларында ("ашық пневмоторакс") көрінеді. Екіншілік спонтанды пневмоторакста өкпе тінінің осалдығы әртүрлі ауру процестерінен, әсіресе ауыр эмфизема кезінде буллалардың (ауа толтырылған үлкен қуыстардың) жарылуынан туындайды. Некроз (тін өлімі) аймақтары пневмоторакс эпизодтарын тудыруы мүмкін, бірақ нақты механизмі белгісіз. Темекі шегу кіші бронхтардың қабынуына және бітелуіне де алып келуі мүмкін, бұл темекі шегушілерде спонтанды пневмоторакс (PSP) қаупінің айтарлықтай жоғарылауына себеп болады. Тыныс шығару кезінде суреттерді жүйелі түрде түсірудің ешқандай пайдасы жоқ деп есептеледі. Дегенмен, клиникалық күдік жоғары болғанда, бірақ тыныс алу рентгенограммасы қалыпты көрінсе, пневмотораксты анықтау үшін олар пайдалы болуы мүмкін. Сондай-ақ, егер радиографиялық зерттеуде пневмоторакс байқалмаса, бірақ оның болуы күдікті болса, бүйірлік рентгендік суреттер (жақтан сәуле шығаратын) жасалуы мүмкін, бірақ бұл стандартты практика емес. Соңғы әдіс пневмоторакс мөлшерін, егер ол негізінен төбесінде орналасқан болса, шамадан тыс бағалауы мүмкін, бұл жиі кездеседі. Көкірекке күш түсіруден кейін пневмотораксты анықтауда ультрадыбыс рентгенге қарағанда сезімтал болуы мүмкін. Ультрадыбыс басқа да шұғыл жағдайларда жылдам диагноз қоюға және пневмоторакс мөлшерін анықтауға мүмкіндік береді. Диагнозды растау немесе жоққа шығару үшін кеуде ультрадыбысының бірнеше ерекшеліктері қолданылуы мүмкін.
A traumatic pneumothorax may result from either blunt trauma or penetrating injury to the chest wall. Traumatic pneumothorax may also be observed in those exposed to blasts, even when there is no apparent injury to the chest. Pneumothorax was reported as an adverse event caused by misplaced nasogastric feeding tubes. Avanos Medical's feeding tube placement system, the CORTRAK* 2 EAS, was recalled in May 2022 by the FDA due to adverse events reported, including pneumothorax, leading to 60 injuries and 23 patient deaths as communicated by the FDA. Medical procedures, such as inserting a central venous catheter into one of the chest veins or taking biopsy samples from lung tissue, may also lead to pneumothorax. The administration of positive pressure ventilation, either mechanical ventilation or non invasive ventilation, can result in barotrauma (pressure related injury) leading to a pneumothorax. An additional problem in these cases is that those with other features of decompression sickness are typically treated in a diving chamber with hyperbaric therapy; this can lead to a small pneumothorax rapidly enlarging and causing features of tension. Chest wall defects are usually evident in cases of injury to the chest wall, such as stab or bullet wounds ("open pneumothorax"). In secondary spontaneous pneumothoraces, vulnerabilities in the lung tissue are caused by a variety of disease processes, particularly by rupturing of bullae (large air containing lesions) in cases of severe emphysema. Areas of necrosis (tissue death) may precipitate episodes of pneumothorax, although the exact mechanism is unclear. Smoking may additionally lead to inflammation and obstruction of small airways, which account for the markedly increased risk of PSPs in smokers. It is not believed that routinely taking images during expiration would confer any benefit. Still, they may be useful in the detection of a pneumothorax when clinical suspicion is high but yet an inspiratory radiograph appears normal. Also, if the PA X ray does not show a pneumothorax but there is a strong suspicion of one, lateral X rays (with beams projecting from the side) may be performed, but this is not routine practice. The latter method may overestimate the size of a pneumothorax if it is located mainly at the apex, which is a common occurrence. Ultrasound may be more sensitive than chest X rays in the identification of pneumothorax after blunt trauma to the chest. Ultrasound may also provide a rapid diagnosis in other emergency situations, and allow the quantification of the size of the pneumothorax. Several particular features on ultrasonography of the chest can be used to confirm or exclude the diagnosis.
Емдеу
Пневмоторакстың емделуі бірнеше факторға байланысты және ерте бақылаумен бастап, дереу инемен декомпрессия жасауға немесе кеуде құтысын орнатуға дейін ауысуы мүмкін. Емдеу симптомдардың және жедел аурудың белгілерінің ауырлығы, негізгі өкпе ауруының болуы, рентгенде пневмоторакстың шамамен мөлшері және кейбір жағдайларда зардап шегушінің жеке қалауы бойынша анықталады. Кез келген ашық кеуде жарақаты ауа өткізбейтін жабынмен жабылуы керек, себебі ол шиеленісті пневмоторакстың пайда болу қаупін жоғарылатады. "Ашерман жабыны" деп аталатын жабынды қолдану ұсынылады, өйткені ол стандартты "үш жақты" жабыннан тиімдірек болып көрінеді. Ашерман жабыны – кеуде қабырғасына жабысатын, клапан тәрізді механизм арқылы ауаның шығуына, бірақ кеудеге кірмейтіндей етіп жасалған арнайы құрылғы. Шиеленісті пневмоторакс әдетте жедел инемен декомпрессия жасау арқылы емделеді. Бұл ауруханаға жеткізілгенге дейін қажет болуы мүмкін және оны жедел медициналық қызметкер немесе басқа да оқытылған маман жасай алады. Егер шиеленісті пневмоторакс жүрек тоқтауына әкелсе, жүрек қызметін қалпына келтіру мақсатында инемен декомпрессия немесе қарапайым торакостомия жандандыру шараларының бір бөлігі ретінде жасалады.
The treatment of pneumothorax depends on a number of factors and may vary from discharge with early follow up to immediate needle decompression or insertion of a chest tube. Treatment is determined by the severity of symptoms and indicators of acute illness, the presence of underlying lung disease, the estimated size of the pneumothorax on X ray, and – in some instances – on the personal preference of the person involved. Any open chest wound should be covered with an airtight seal, as it carries a high risk of leading to tension pneumothorax. Ideally, a dressing called the "Asherman seal" should be utilized, as it appears to be more effective than a standard "three sided" dressing. The Asherman seal is a specially designed device that adheres to the chest wall and, through a valve like mechanism, allows air to escape but not to enter the chest. Tension pneumothorax is usually treated with urgent needle decompression. This may be required before transport to the hospital, and can be performed by an emergency medical technician or other trained professional. If tension pneumothorax leads to cardiac arrest, needle decompression or simple thoracostomy is performed as part of resuscitation as it may restore cardiac output.
Консервативті
Кішігірім спонтанды пневмоторакс әрқашан емдеуді қажет етпейді, себебі олар тыныс жетіспеушілігіне немесе шиеленісті пневмотораксқа ауысуы екіталай, және көбінесе өздігінен жазылып кетеді. Егер пневмоторакс көлемі шамамен гемиторакс көлемінің 50%-дан кем болса, дем алуда қиындық болмаса және негізгі өкпе ауруы болмаса, бұл тәсіл ең тиімді. Екіншілік пневмоторакс тек өте кішкентай болғанда (1 см немесе одан аз ауа қуысы) және белгілері шектеулі болғанда ғана консервативті еммен емделеді. Әдетте, ауруханаға жатқызу ұсынылады. Жоғары жылдамдықпен берілген оттегі сіңуді төрт есеге дейін жеделдетуі мүмкін.
Small spontaneous pneumothoraces do not always require treatment, as they are unlikely to proceed to respiratory failure or tension pneumothorax, and generally resolve spontaneously. This approach is most appropriate if the estimated size of the pneumothorax is small (defined as <50% of the volume of the hemithorax), there is no breathlessness, and there is no underlying lung disease. Secondary pneumothoraces are only treated conservatively if the size is very small (1 cm or less air rim) and there are limited symptoms. Admission to the hospital is usually recommended. Oxygen given at a high flow rate may accelerate resorption as much as fourfold.
Арман
Үлкен ПСП (>50%) немесе тыныс алу қиындығымен байланысты ПСП болғанда, кейбір нұсқаулар пневмоторакс көлемін сору арқылы азайтудың, көкірек түтігін енгізумен бірдей тиімді екенін көрсетеді. Бұл жергілікті анестезия жасау және үш жолды кранға қосылған ине енгізуді қамтиды; ересектерде 2,5 литрге дейін ауа шығарылады. Келесі рентген суретінде пневмоторакс көлемі айтарлықтай азайса, емдеудің қалған бөлігі консервативті болуы мүмкін. Бұл тәсіл 50%-дан астам жағдайларда тиімді деп дәлелденген. Орташа көлемді (ауа жиегі 1–2 см) екіншілік пневмоторакс болғанда да аспирация қарастырылуы мүмкін, бірақ сәтті процедурадан кейін де ауруханада үздіксіз бақылау қажет. Травматикалық пневмоторакс кезінде үлкен түтіктер (28 F, 9,3 мм) қолданылады. Инемен соруға жауап бермеген ПСП, үлкен (>50%) ПСП және жаңа пайда болған пневмоторакс жағдайында көкірек түтігі қажет. Олар бір бағытты клапан жүйесіне қосылады, ол ауаның шығуына, бірақ қайта кірмейтініне мүмкіндік береді. Бұл сумен толтырылған бөтелке немесе Хаймлих клапаны сияқты су мөрлеуіш қызметін атқарады. Өкпенің тез кеңеюіне және өкпе ісінуіне ("өкпенің қайта кеңеюінен туындаған ісіну") әкелетін болғандықтан, олар әдетте теріс қысым тізбегіне қосылмайды. Түтік ауа шығуын тоқтағанша және рентген суреті өкпенің кеңейгенін растағанша орнында қалдырылады.
In a large PSP (>50%), or in a PSP associated with breathlessness, some guidelines recommend that reducing the size by aspiration is equally effective as the insertion of a chest tube. This involves the administration of local anesthetic and inserting a needle connected to a three way tap; up to 2.5 liters of air (in adults) are removed. If there has been significant reduction in the size of the pneumothorax on subsequent X ray, the remainder of the treatment can be conservative. This approach has been shown to be effective in over 50% of cases. Aspiration may also be considered in secondary pneumothorax of moderate size (air rim 1–2 cm) without breathlessness, with the difference that ongoing observation in hospital is required even after a successful procedure. In traumatic pneumothorax, larger tubes (28 F, 9.3 mm) are used. Chest tubes are required in PSPs that have not responded to needle aspiration, in large SSPs (>50%), and in cases of tension pneumothorax. They are connected to a one way valve system that allows air to escape, but not to re enter, the chest. This may include a bottle with water that functions like a water seal, or a Heimlich valve. They are not normally connected to a negative pressure circuit, as this would result in rapid re expansion of the lung and a risk of pulmonary edema ("re expansion pulmonary edema"). The tube is left in place until no air is seen to escape from it for a period of time, and X rays confirm re expansion of the lung.
Плеуродез және хирургия
Плевродез – бұл өкпе қуысын жойып, өкпені көкірек қабырғасына бекітетін процедура. Оның салдарына қатысты 20 жыл немесе одан астам мерзімді зерттеулер жүргізілмеген. Қысқа мерзімді жақсы нәтижелерге торактомия (көкшеде хирургиялық ашылу) арқылы ауаның шығуының кез келген көзін анықтау және блебтерді тігіп қосу, содан кейін сыртқы плевралық қабаттың плеректомиясы (плевралық қабықтың сыртын алып тастау) және ішкі қабаттың плевралық абразиясы (плевраны сыпыру) арқылы қол жеткізіледі. Емдеу процесінде өкпе көкірек қабырғасына жабысып, өкпе қуысын жояды. Қайталану деңгейі шамамен 1% құрайды. Пневмоторакс толық жойылғаннан кейін, қайталану болмаса, жеті күнге дейін әуе сапарына тыйым салынады. Егер пневмоторакс екі жақта да ("екі жақты") болса, екі жақты қамтитын тізбектелген эпизодтар болса немесе эпизод жүктілікпен байланысты болса, хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін. ААЖ бойынша, 100 000 адамға шаққанда ерлерде 7,4 және әйелдерде 1,2 жағдай тіркелген. Орташа бойдан асып түсу де PSP қаупін арттырады – кем дегенде 76 дюйм (1,93 метр) бойы бар адамдарда ААЖ шамамен 100 000 адамға 200 жағдайды құрайды. Жұқа дене бітімі де PSP қаупін арттырады. Темекі шегудің қарқындылығы жоғарырақ болған адамдарда қауіп артады, бұл "сызықтық емес" әсерге ие; күніне 10 темекі шегетін еркектерде темекі тартпайтын адамдарға қарағанда шамамен 20 есе жоғары қауіп бар, ал күніне 20 темекі шегетін адамдарда қауіп шамамен 100 есе артады. Қайталану қаупі жақын жатқан өкпе ауруының болуы мен ауырлығына байланысты. Екінші эпизод болғаннан кейін, одан әрі эпизодтардың пайда болу ықтималдығы жоғары. Пневмоторакстан өлім сирек кездеседі (созылмалы пневмоторакстан басқа). Британдық статистика бойынша, жылдық өлім-жітім көрсеткіші ерлерде миллион адамға шаққанда 1,26, ал әйелдерде 0,62 құрайды. Пневмотораксты 1803 жылы Рене Ланнектің шәкірті Жан Марк Гаспар Итар сипаттаған, ол 1819 жылы клиникалық картинаның толық сипаттамасын берген. Итард пен Ланнек кейбір жағдайлардың туберкулезбен байланысты емес екенін мойындағанмен (сол кездегі ең көп таралған себеп), туберкулез болмаған кездегі спонтанды пневмоторакс (біріншілік пневмоторакс) тұжырымын 1932 жылы даттық дәрігер Ханс Кьяргаард қайта енгізді. 1941 жылы хирургтар Тайсон мен Крандл пневмотораксты емдеу үшін плевралық абразияны енгізді. Туберкулезге қарсы препараттар пайда болғанға дейін, денсаулық сақтау қызметкерлері туберкулезбен ауырған науқастарда пневмотораксты қасақана тудырып, кавитациялық зақымданудың айналасындағы өкпені немесе бүкіл өкпені құлатуға тырысқан. Бұл "өкпені демалдыру" деп аталды. Оны 1888 жылы итальяндық хирург Карло Форланини енгізді және 20 ғасырдың басында американдық хирург Джон Бенджамин Мерфи жариялады (осы процедураны тәуелсіз түрде ашқаннан кейін). Мерфи жақында ашылған рентген технологиясын дұрыс өлшемдегі пневмотораксты жасау үшін пайдаланды.
Pleurodesis is a procedure that permanently eliminates the pleural space and attaches the lung to the chest wall. No long term study (20 years or more) has been performed on its consequences. Good results in the short term are achieved with a thoracotomy (surgical opening of the chest) with identification of any source of air leakage and stapling of blebs followed by pleurectomy (stripping of the pleural lining) of the outer pleural layer and pleural abrasion (scraping of the pleura) of the inner layer. During the healing process, the lung adheres to the chest wall, effectively obliterating the pleural space. Recurrence rates are approximately 1%. Air travel is discouraged for up to seven days after complete resolution of a pneumothorax if recurrence does not occur. Surgery may need to be considered if someone has experienced pneumothorax on both sides ("bilateral"), sequential episodes that involve both sides, or if an episode was associated with pregnancy. cites AAIR's of 7.4 and 1.2 cases per 100,000 person years in males and females, respectively. Significantly above average height is also associated with increased risk of PSP – in people who are at least 76 inches (1.93 meters) tall, the AAIR is about 200 cases per 100,000 person years. Slim build also seems to increase the risk of PSP. Individuals who smoke at higher intensity are at higher risk, with a "greater than linear" effect; men who smoke 10 cigarettes per day have an approximate 20 fold increased risk over comparable non smokers, while smokers consuming 20 cigarettes per day show an estimated 100 fold increase in risk. respectively, with the risk of recurrence depending on the presence and severity of any underlying lung disease. Once a second episode has occurred, there is a high likelihood of subsequent further episodes. Death from pneumothorax is very uncommon (except in tension pneumothoraces). British statistics show an annual mortality rate of 1.26 and 0.62 deaths per million person years in men and women, respectively. Pneumothorax was described in 1803 by Jean Marc Gaspard Itard, a student of René Laennec, who provided an extensive description of the clinical picture in 1819. While Itard and Laennec recognized that some cases were not due to tuberculosis (then the most common cause), the concept of spontaneous pneumothorax in the absence of tuberculosis (primary pneumothorax) was reintroduced by the Danish physician Hans Kjærgaard in 1932. In 1941, the surgeons Tyson and Crandall introduced pleural abrasion for the treatment of pneumothorax. Prior to the advent of anti tuberculous medications, pneumothoraces were intentionally caused by healthcare providers in people with tuberculosis in an effort to collapse a lobe, or entire lung, around a cavitating lesion. This was known as "resting the lung". It was introduced by the Italian surgeon Carlo Forlanini in 1888 and publicized by the American surgeon John Benjamin Murphy in the early 20th century (after discovering the same procedure independently). Murphy used the (then) recently discovered X ray technology to create pneumothoraces of the correct size.
Этимология
Пневмоторакс сөзі грек тіліндегі pneumo – ауа және thorax – кеуде деген сөздерден құралған. Оның көпше түрі – пневмоторакстар.
The word pneumothorax is from the Greek pneumo meaning air and thorax meaning chest. Its plural is pneumothoraces.
Басқа жануарлар
Адам емес жануарларда спонтанды және травматикалық пневмоторакс дамуы мүмкін. Спонтанды пневмоторакс адамдардағыдай, біріншілік немесе екіншілік деп жіктеледі, ал травматикалық пневмоторакс ашық және жабық түрлерге бөлінеді (көкше қабырғасының зақымдануымен немесе онсыз). Мал дәрігеріне диагноз анық болуы мүмкін, себебі жануардың тыныс алуы қиындауы немесе беткей тыныс алуы байқалады. Пневмоторакс өкпе зақымдануларынан (мысалы, көпіршіктерден) немесе көкірек қабырғасына түскен жарақаттардан туындауы мүмкін. Жылқыларда травматикалық пневмоторакс екі гемитораксқа да таралуы мүмкін, себебі медиастинум толық емес және көкіректің екі жартысы арасында тікелей байланыс бар. Жүрек функциясының күрт нашарлауы, өкпеде дыбыс болмауы және кеуде қуысының домалақтанып пішіндесуіне байланысты күдік туған жағдайларда, кернеулі пневмоторакс кеудеге тілік жасау арқылы қысымды төмендетумен және одан кейін кеуде дренажы орнату арқылы емделеді. Спонтанды пневмоторакс диагностикасы үшін компьютерлік томография (КТ) қолданылуы туралы иттер мен Кунекуне шошқаларында мәліметтер бар.
Non human animals may experience both spontaneous and traumatic pneumothorax. Spontaneous pneumothorax is, as in humans, classified as primary or secondary, while traumatic pneumothorax is divided into open and closed (with or without chest wall damage). The diagnosis may be apparent to the veterinary physician because the animal exhibits difficulty breathing in, or has shallow breathing. Pneumothoraces may arise from lung lesions (such as bullae) or from trauma to the chest wall. In horses, traumatic pneumothorax may involve both hemithoraces, as the mediastinum is incomplete and there is a direct connection between the two halves of the chest. Tension pneumothorax – the presence of which may be suspected due to rapidly deteriorating heart function, absent lung sounds throughout the thorax, and a barrel shaped chest – is treated with an incision in the animal's chest to relieve the pressure, followed by insertion of a chest tube. For spontaneous pneumothorax the use of CT for diagnosis has been described for dogs and Kunekune pigs.