Бракчано Герцогинясы Виттория Аккорамбони өмірі мен трагедиясы

Кіріспе

Виттория Акорамбони, Браччано герцогинясы (15 ақпан 1557 – 22 желтоқсан 1585) – итальяндық ақсүйек әйел. Оның өмірі Джон Вебстердің «Ақ шайтан» пьесасы, бірнеше роман және Стендальдің повесіне арқау болды.

Өмірбаян

Ол Умбриядағы Губбио қаласында туған, Губбионың кіші дворяндыққа жататын отбасының оныншы баласы, олар өздерінің жағдайын жақсарту мақсатында Римге көшіп барған. Витторияға бірнеше рет үйлену ұсынысынан бас тартқаннан кейін, әкесі оны Франческо Переттиге берді, ол ешқандай мәртебеге ие емес, бірақ кардинал Монтальтоның немере інісі, ол папа болуы мүмкін деп есептелді. Виттория Римнің ең ақылды және ең дарынды адамдарымен құрметтелді және оған табынушылар көп болды. Кедей болса да, ол сән-салтанат пен ысырапшылдыққа құмар болғандықтан, күйеуімен бірге тез арада қарызға батып қалды. Оның ең жақын адамы Паоло Джордано I Орсини, Браччано герцогы, Римдегі ең беделді адамдардың бірі болды. Оның бауыры Марчелло, оны герцогтың әйелі ретінде көргісі келгендіктен, Переттиді өлтірді (1581). Герцогтың өзі де осы қылмысқа қатысқан деген күдік болды, себебі ол бұрынғы әйелі Изабелла де Медичиді өлтірді деген қауесет тарады. Виттория бостандыққа шыққан соң, герцог оған үйлену ұсынысын жасады, ол оны қуана қабылдады, және олар көп ұзамай некелерін қиды. Бірақ оның жақсы жағдайы көптеудің қызғанышын тудырды, олар некені жоюға тырысты; ол Сант-Анжело қамауында тұтқынға алынды, бірақ кардинал Карло Борромеоның араласуы арқасында босатылды. Папа Григорий XIII қайтыс болғаннан кейін, оның бірінші күйеуінің ағасы кардинал Монтальто оның орнына Папа Сикст V (1585) болып сайланды; ол Браччано герцогы мен Витториядан кек алуға ант берді, олар уақтылы ескертіліп, алдымен Венецияға, содан кейін Венеция аумағындағы Сало қаласына қашты. Бұл жерде герцог 1585 жылдың қараша айында қайтыс болды, және барлық жеке мүлігін әйеліне қалдырды. Браччано герцогтігі оның бірінші әйелінен туған ұлына өтті. Ауыр қайғыға батқан Виттория Падуа қаласына зейнетке шығып, марқұм күйеуінің туысы және Венеция республикасының қызметшісі Лодовико Орзини оны іздеп келді, ол мүлікті бөлісу мәселесін бейбіт жолмен шешуге көмектесуді ұсынды. Бірақ осы мәселеде дау туындағандықтан, Лодовико жалдамалы кісілер тобын жинап, 1585 жылдың соңында Витторияны өлтірді. Оның өзі де, оның көптеген серіктестері де республиканың бұйрығымен өлім жазасына кесілді.

She was born in Gubbio in Umbria, the tenth child in a family belonging to the minor nobility of Gubbio, who migrated to Rome with a view to bettering their fortunes. After refusing several offers of marriage for Vittoria, her father betrothed her to Francesco Peretti, a man of no position, but a nephew of Cardinal Montalto, who was regarded as likely to become pope. Vittoria was admired and worshipped by the cleverest and most brilliant men in Rome, and being luxurious and extravagant although poor, she and her husband were soon plunged in debt. Among her most fervent admirers was Paolo Giordano I Orsini, Duke of Bracciano, one of the most powerful men in Rome. Her brother Marcello, wishing to see her the duke's wife, had Peretti murdered (1581). The duke himself was suspected of complicity, inasmuch as he was believed to have murdered his first wife, Isabella de' Medici. Now that Vittoria was free he made her an offer of marriage, which she willingly accepted, and they were married shortly after. But her good fortune aroused much jealousy, and attempts were made to annul the marriage; she was imprisoned in the Castel Sant'Angelo and only liberated through the intervention of Cardinal Carlo Borromeo. On the death of Pope Gregory XIII, Cardinal Montalto, her first husband's uncle, was elected in his place as Pope Sixtus V (1585); he vowed vengeance on the duke of Bracciano and Vittoria, who, warned in time, fled first to Venice and thence to Salò in Venetian territory. Here the duke died in November 1585, bequeathing to his widow all his personal property. The duchy of Bracciano passed to his son by his first wife. Vittoria, overwhelmed with grief, went to live in retirement at Padua, where she was followed by Lodovico Orsini, a relation of her late husband and a servant of the Venetian republic, to arrange amicably for the division of the property. But a quarrel having arisen in this connection, Lodovico hired a band of bravi and had Vittoria assassinated at the end of 1585. He himself and nearly all his accomplices were afterwards put to death by order of the republic.

Әдебиеттегі сілтемелер

Оның оқиғасы Джон Вебстердің "Ақ шайтан" немесе "Паоло Джордано Урсини, Брахиано герцогының трагедиясы" (1612), Стендальдың "Витория Акорамбони" (1837–1839) повесі, Людвиг Тиектің "Витория Акорамбони" (1840) романы және Роберт Мерльдің "Идоль" (1987) романының негізі болды, бұл роман ағылшын тіліне аударылып "Витория" деп жарияланды. "Көрінісі бар бөлмеде" романында оның құрметіне "Әдемі Ақ Шайтан" деп аталатын теннис допшасы аталды.