Кіріспе
Лондонның лорд-мэрі сэр Уильям Лакстон (шамамен 1500–1556) Генри VIII патшалығы тұсында Лондонның лорд-мэрі болған және Базалық тауарлар құрметті компаниясының сегіз рет шебері атанған. Ол Оундл мектебін құрған адам.
Sir William Laxton (c. 1500–1556) was a Lord Mayor of London during the reign of Henry VIII, and eight times Master of the Worshipful Company of Grocers. He is the founder of Oundle School.
Өмір
Лакстон Англияның Нортгемптоншир графтығындағы Оундл қаласында, жергілікті саудагер Джон Лакстонның ұлы болып дүниеге келді. Ол Оундл қаласындағы грамматикалық мектепте білім алды, ол әулие Петр шіркеуінің қорына қарасты ескі 'гильдия үйінде' орналасқан. Мектепті бітірген соң Лондонға барып, Лондонның Базалық саудагерлер компаниясының шәкірті болды. 1519 жылы жеті жылдық мерзімін аяқтағаннан кейін ол еркіндікке ие болып, өркендеді. 1525 жылы азамат, базалық саудагер және саудагер-авантюрист Роберт Басфорд, Honey Lane-дегі Барлық Әулиелер шіркеуінде оны жесірі Кэтрин және ағасы Эдвардпен бірге өсиет орындаушы деп тағайындады. Бірақ 1528 жылы Басфорд қайтыс болғанда Эдвард пен Уильям мұрагерлік құқығын өзінде сақтап қалды. Оның кем дегенде бір ағасы болды – Джон Лакстон, ол да базалық саудагерлікпен айналысқан, бірақ жас кезінде қайтыс болған сияқты: Джон Уильямның мұрагері Джоанның әкесі болды, ол дәріханашы Томас Уонтонға үйленді. 1517 жылы Джон Престтің (базалық саудагер және саудагер-саяхатшы) шәкірті болған Ричард Лакстон да оның ағасы болуы мүмкін, сондай-ақ Пьютерлер компаниясының Эдвард Кашерге үйленген Джоан атты әпкесі де болды. 1531 жылы Уильям Лакстон, Джон Прест және Эдвард Качер, сондай-ақ тағы екеуі бірлесіп Хертфордшир графтығындағы Бишопс-Стортфорд қаласындағы үйлер мен жерді сатып алды. Ливреясын алғаннан кейін Лакстон Ассистенттер кеңесіне сайланды және 1534 жылдың 16 шілдесінде кіші күзетші болып тағайындалды. 1535/36 жылдың наурыз айында Лакстон Алдерсгейт округі үшін алдермен болып сайланды, ал 1536–37 және 1538–39 жылдары Бакалея компаниясының шебері болды. 1536 жылы Лакстон қару-жарақ алуға өтініш берді және рұқсат алды. Ол 1540–41 жылдары Лондон шерифі қызметін атқарды, сэр Уильям Рош мэрлігінде Мартин Боуеспен бірге. Бұл таңдаулар шілде немесе тамызда жасалса да, шерифтік өкілеттік Михайлов күніне дейін басталмады. Сондықтан Томас Кромвельдің және доктор Роберт Барнстың және оның лютерандық серіктерінің өлім жазасы, корольдің Кэтрин Хауардқа үйленуі Лакстон қызметке кіргенге дейін аяқталды. 1541 жылы Пасхада қала әкімі, алдермендер және қолөнершілер Вестминстерден Тауэр мен Лондон көпірі аралығындағы өзенде патша мен патшайымды қарсы алып, оларды Гринвичке сүйемелдеді. Боуз бен Лакстонның шерифтер ретінде 1541 жылдың 29 шілдесінде Лондон мұнарасында Оңтүстік Лорд Декреге қатысқаны және оны Тибернге жаяу сүйемелдеп, дарға асуға алып барғаны туралы жазылған. Жаз жақындаған сайын Солсбери графы мен Лорд Леонард Грейдің өлім жазасы Тауэрде орындалды.
Неке
1541–42 және 1543–44 жылдары ол тағы да бакалея компаниясының шебері болды: және 1543 жылы Лангбурн округіне алдермен болып ауысты, ал 1544 жылдың соңында ол Лорд-мэр сайланды. 1539 жылдың мамыр айына дейін ол Уильям Киркбидің қызы, Генри Лоддингтонның жесірі Джоан Киркбиге үйленді, ол 1531 жылы қайтыс болып, Джоанды кем дегенде үш баламен қалдырды. Геральдикалық зерттеулерге сәйкес, Ладдингтон, лондондық бакалеяшы және саудагер-кәсіпкер, Гуль мен Сканторп арасындағы Оңтүстік Йоркширдегі Адлингфлит аймағынан шыққан. Ладдингтон өсиетінің қамқоршысы еткен Уильям Киркби де Йоркширлік болған деген аңыз бар. Өзінің балалары болмаған Лакстон Лоддингтонның балаларын өгей ұл және қыз ретінде қабылдады, олардың бірі (Энн) бай бакалеяшы Уильям Лэйнге үйленді (оның бірінші әйелі Питер Осборнның қарындасы болған).
Қала әкімі 154445
Лакстонның қала басшылығы оқиғаларға толы болды, оның барысында король Алдермендер кеңесіне қатысты өзінің билігін көрсетті. Оның шерифтері Джон Уилфорд пен Эндрю Джадд болды. Рождестводан кейін Генрих Франция мен Шотландиядағы соғыстарын жалғастыру үшін 2 шиллингтен бір фунттан ұлттық салық ("Мейірімділік") талап етті. Қала басшысы мен алдермендер Бейнард қамалында ресми салтанатта алғашқы төлемдерді жасады, жаңадан сайланған алдермен Ричард Ридтен басқа барлығы осыны істеді, ол дереу Шотландиядағы соғысқа жіберілді, өлім жазасымен қорқытылды және үш айдан кейін шотландтар оны тұтқынға алды. Ұзақ өтпей сэр Уильям Рош Кеңестің наразылығын тудырған сөздері үшін қала басшысы мен алдермендердің куәлігінде тұтқындалып, Тауэрге жіберілді. 1545 жылдың 8 ақпанында Лакстон Вестминстерде корольге таныстырылды, және король оның соңғы әскери табыстарына қолдау көрсеткені үшін алғыс айтқаннан кейін, оған рыцарь атағын берді. Лакстонның протестанттық шейіт Анна Аскеудің алғашқы тергеуіне қатысқан рөлі оның өзінің сөздерімен баяндалған. Евангелисттермен байланысы үшін Алты бап бойынша ұсталған ол Кристофер Дэйр басқарған тергеуге барды. Содан кейін Лакстон (уақытша билік өкілі ретінде) оны сол мәселелер бойынша сұраққа тартып алды. Епископ Боннердің кеңсе бастығы онымен сұхбаттасқаннан кейін, Лакстон оны уақытша қамауға алып, кепілдік беруден бас тартты және Аннаның туысы Бриттейнге оған көмектесуге қуаныштарын білдірді, бірақ рухани биліктің келісімінсіз оны түрмеге де, кепілге де алмасы еді. Джон Бейл бұл туралы былай деді: "Лондонның қала басшысы, корольдың өкілі және онда оның өзінің тұлғасын көрсетеді, мұнда өлген бейне сияқты немесе өз қаласындағы істеріне қатысты ештеңе жасай алмайтын құл сияқты тұр". Дегенмен, Лакстонның заңды процедураға адалдығы 1545 жылдың маусымында Анна үшін кінәлі емес деген үкімге әкелді, ол ақталды және оның кеңсесінің құқықтары сақталды. Ричард Джервейс өзін алдермендіктен және болашақ қалалық қызметтен босататын патент алғанда, қызметтік міндеттер қайта бұзылды. Лакстон мен алдермендер Гринвичке барып, король мен құпия кеңеске өз наразылықтарын білдірді, ал Джервейс кеңсесіне қайта оралуға көндірілді. Сонымен қатар, Кеңес алдермендерге ең бай азаматтарды шақырып, корольдің салық төлемін аяқтауды тапсырды. Қайғының күшеюіне байланысты үлкен астық импорты қажет болды, ал алдермендер бастапқы шығындарды төледі. Француз теңіз флоты Кале бұғазын блокадалап, Англия жағалауына шабуыл жасады, ал "Мэри Роуз" Портсмутте батып кетті. Лондоннан үлкен әскер Фарнхэмге аттанды, Уайт аралына қонған француз армиясын кері қайтаруға дайын болды. Лондонға келген барлық шетелдіктердің үйлерін қатаң түрде тексеру және комендант сағаты енгізілді, ал алдермендер түнде атты күзет жүргізді, Лакстон өзі бірінші кезекке тұрды. 1000 қалалық адамнан тұратын тағы бір топ Финсбери Филдс қаласында жиналып, Грейвсендтен Доверге жіберілді. 1545 жылдың соңында сэр Джон Ален 30 жыл алдермен болып қызмет еткеннен кейін қайтыс болды, ал Лакстон оның өлімінен босаған Лайм-стрит палатасына көшті. Ален жаңа қала басшысының тізбегін мұра етті, ал Сент-Эдвард күні (13 қазан) оның есте қаларлық жылы аяқталып, сэр Уильям Лакстон оны бірінші болып киді, өйткені сэр Мартин Боуз оны алмастыруға сайланды. Лакстонның қала басшысы болған жылы оның әкесі Джоан Ладдингтон Киімшілер компаниясындағы өрбуші Джон Машеллге үйленді, оның бірінші әйелі Эллен 1544 жылы Вестчептегі Сент-Питерде жерленді, ал оның Джоаннан туған үлкен ұлы 1546 жылы сонда крещение алды. Лакстон сонымен қатар бакалея компаниясының шебері ретінде бесінші мерзімге қайтадан қызмет етті. 1546 жылдың қаңтар айының соңында Генрих патша қайтыс болғаннан кейін, ақпан айында оның денесі Лондоннан Виндзорға жеткізілді. Кортеж Сион үйінде бір түн демалды. Он алдермен, сэр Уильям Лакстон және сэр Мартин Боуз әрқайсысы төрттен, ал қалғандары үштен тұратын, барлығы қара пальто киіп, кортежге қатысты, олардың жабдықтары мен тұтқалары қара матамен жабылған. Король Эдуард VI билігі кезінде Лакстон 1548–49, 1550–51 және 1552–53 жылдары азық-түлік саудасы компаниясының шебері ретінде тағы үш мерзімге ие болды. 1552 жылы Уильям Лэйн қайтыс болғаннан кейін Энн Ладдингтон базарда сатушы Томас Лоджға қайтадан үйленді, ол бұрын Стивен Воганның қарындасы Модлейнге үйленген болатын.
Өлім және өлтіру рәсімдері
Лакстонның өсиеті 1556 жылдың шілдесінде дайындалды, ал ол 1556 жылдың 27 шілдесіне қараған түні қайтыс болды. Өсиеті бойынша, оның балалары мұрагерлікпен толық мойындалды, бірақ оның мұрагері оның қызы Джоан Уонтон болды. Соңғы күндері оны Ричард Графтон мен Джон Сауткотт кірістіріп, мүліктерін қалай бөлісу керектігін талқылады. Уильям Лакстонның 9 тамыздағы 1556 жылғы жерлеу рәсімі әсем геральдикалық шара болды. Кортеж кезінде денесі бес жетекші адаммен, алтынмен жалатылған патшалық пен валенттің ішіндегі мәйіт көлігімен әкелінді: үй, шіркеу және көше қара тулармен және қару-жарақтармен безендірілді, көптеген тулар мен елтаңбалар болды: стандарт, төрт ту және екі байрақ: қару-жарақ, қалқан, тарж және қылышпен, ал тайғаның басы колумбина гүлімен әшекейленген. 34 шам, 34 кедей адамға арналған мантиялы көйлектер және жүз қара көйлек болды. Басты аза тұтушылар Томас Лодж, Джон Машелл және Томас Уонтон болды, ал Лорд-мэр мен альдермендер қызғылт көйлектермен, одан кейін аза тұтушы әйелдер, ханымдар мен мырзалар, альдермендердің әйелдері және тағы да басқалар келді. Дирижеден кейін бакалея сатушылардың компаниясы, дін қызметкерлері мен кеңсе қызметкерлері, геральдар, балауыз құюшылар және басқалар үйге ішімдік ішуге барды. Келесі күні үш рет месса оқылды, екеуі – әнмен, біреуі – реквиеммен, ал уағызды Кентербери архидиаконы доктор Николас Харпсфилд оқыды. Бұл Генри Макиннің көрген ең үлкен жерлеу тойына әкелді. 30-31 тамызда Лакстон үшін айлық аза тұру рәсімі өткізілді, мәйіт көлігі шайыр шамдарымен жарықтандырылды, ал екінші күні месса мен уағыз оқылды, содан кейін тағы бір үлкен той болды, одан кейін мәйіт көлігі бөлшектелді. Ол Генри Кеблдің (1518 жылы қайтыс болған) қабірінде жерленді, ол Лорд-мэр және төрт рет базар шебері болған. Бұл Джон Стоуды ашуландырды, өйткені Кебл шіркеуді қайта құруға жауапты болғандықтан, ол «жамандықпен қуылды». Алайда Кеблдің ескерткіші шантр құрды, ол басқа лондондық шантрлар сияқты Эдуард VI кезінде тыйым салынған және тиісті өнеркәсіпке қайта берілді. Сондай-ақ, Кеблдің қабірі бір көтеріліс кезінде тоналған екен. Мэринің кезінде Уильям Лакстонның жерлеу орны ретінде оны қайта пайдалану, содан кейін Дам Джоан Лакстон мен сэр Томас Лодж үшін негізін қалаушының қабірін заңсыз пайдаланудың орнына сақтау әрекеті болуы мүмкін.
Мұра
Лакстон оқыған гимназиясы құлдырап, ақырында жабылды. Өсиетнамасының қосымша шартына сәйкес, сэр Уильям Лондондағы мүлігін Базаршылар компаниясына бұрынғы мектептің орнына Оундл қаласындағы жаңа мектепті, қазір Оундл мектебі деп аталатын Лакстон грамматикалық мектебін қолдау және күтіп ұстау үшін жыл сайын белгілі бір сомада ақша төлеу шартымен қалдырды. Лакстон өмірінің соңғы екі-үш жылында осы мұраны жоспарлаған, ал оның шарттары Базаршылар компаниясымен келісілді, олар бастапқыда мүліктерді ұстау құқығындағы қиындықтарға байланысты қатысуға қарсылық танытқан. Мұраның шарттарын орындау ісі (сэр) Томас Лодж мен леди Лакстонға жүктелді. Оундл мектебі қазір Ұлыбританиядағы жетекші тәуелсіз мектептердің бірі. Ол сондай-ақ Оундл қаласында жеті кедей адамды орналастыру үшін қайырымдылық үйлерін салуға ақша қалдырды, олар да Базаршылар компаниясының күтімінде.
Отбасы
Уильям Лакстонның өз баласы болмады, бірақ өсиетінде әйелінің үш баласын толық мойындады. Оның басты мұрагері, әйелі Томас Уонтонның қызы Джоан болды. Оның кеңесші балалары: Николас Луддингтон, ол сэр Томас Роудың қарындасы Эвис Роуға үйленді (Лондонның Лорд-мэрі 1568–69 жылдары, 1570 жылы қайтыс болды) және олардан үш бала дүниеге келді. Николас Луддингтон, дүкен иесі, Антверпендегі Саудагерлер гильдиясының басшысы болды және Уолтер Траверс пен Томас Картрайтпен жанжалдардан кейін сэр Фрэнсис Уолсингхеммен байланыс жасады. Ол 1595 немесе 1596 жылдың басында қайтыс болды. Энн Луддингтон, бірінші күйеуі (екінші әйелі ретінде) Уильям Лэйн, дүкен иесіне, ал екінші күйеуі (үшінші әйелі ретінде) 1562 жылы Лондонның Лорд-мэрі болған сэр Томас Лоджға, дүкен иесіне үйленді. Энн ақын Томас Лодждың анасы болды. Дам Энн Лодж 1579 жылы қайтыс болды. Джоан Луддингтон, бірінші күйеуі (екінші әйелі ретінде) Джон Машеллге, мата тігушіге (1555–56 жылдары Лондонның шерифі, 1558 жылы қайтыс болды) үйленді, одан бес бала тірі қалды: екінші күйеуі (үш әйелінің екіншісі) дипломат сэр Томас Чемберлейн, одан үш бала тірі қалды. Дам Джоан Чемберлейн 1565 жылы қайтыс болды. Дам Джоан Лакстон, өзінің бай және беделді әйелі, күйеуінен ұзақ өмір сүрді және 1576 жылы қайтыс болды.
Nicholas Luddington, who married Avice Rowe, sister of Sir Thomas Rowe (Lord Mayor of London 1568–69, died 1570), and by her had three children. Nicholas Luddington, Grocer, became Governor of the Merchant Adventurers at Antwerp, and, after confrontations with Walter Travers and Thomas Cartwright, had dealings with Sir Francis Walsingham. He died in 1595 or early 1596. Anne Luddington, who married first (as his second wife) William Lane, Grocer, and secondly (as his third wife) Sir Thomas Lodge, Grocer, who became Lord Mayor of London in 1562. Anne was the mother of the poet Thomas Lodge. Dame Ann Lodge died in 1579. Joan Luddington, who married first (as his second wife) John Machell, Clothworker (Sheriff of London 1555–56, died 1558), by whom she had five surviving children: and secondly (as the second of his three wives) the diplomat Sir Thomas Chamberlayne, by whom she had three surviving children. Dame Joan Chamberlayne died in 1565. Dame Joan Laxton, a wealthy and influential woman in her own right, long outlived her husband and died in 1576.