Кіріспе

1399–1474) - бристольдік ағылшын саудагері және кеме иесі, заманының ең бай жеке азаматтарының бірі және кейде корольдік қаржыгер. Ол Бристоль қаласының мэрі болып бес рет, ал Бристоль қаласының парламент депутаты болып үш рет қызмет еткен. Ол Бристольдегі өнерді жомарт түрде қолдады, әсіресе "Бристоль сәулетінің тәжі" деп аталатын Санкт-Мэри Редклифф шіркеуіне көп көмек көрсетті. 1467 жылы әйелі Жоан қайтыс болғаннан кейін, ол қоғамдық және коммерциялық өмірден бас тартып, 1468 жылы дін қызметкеріне бекітілді және алты жылдан кейін қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. Оның қабір бейнесі кейіннен жас ақын Томас Чаттертонды "Уильям Кэнинг туралы әңгіме" атты романтикалық өлең жазуға шабыттандырды.

Өмірбаян

Каниндж 1399 немесе 1400 жылы Бристольде дүниеге келді, ол осы қаладағы бай саудагерлер мен мата өндірушілер отбасының мүшесі болды. Ол Джон Каньенджестің жеті баласының бірі болды, ол 1405 жылы жас кезінде қайтыс болды, оның әйелі Джоан Воттон еді. Уильямның үлкен ағасы Томас Каньенджес 1456-1457 жылдары Лондонның Лорд-мэрі болды, ол 1445 жылы Олдгейт округінің алдерманы болып сайланды және ол мата саудагері еді. Уильямның әкесі Уильям I Каньенджес (1396 жылы қайтыс болған) да көрнекті Бристоль саудагері болды, сонымен қатар ол Бристольдің бес мәрте мэрі және 1383, 1384 және 1386 жылдары Бристольден үш мәрте парламент депутаты болды. Оның екінші ұлы Джон Каньенджес, Уильям II-нің әкесі, Бристольдің қоғамдық өмірінде де белгілі болды, ол екі рет мэрлік қызметін атқарды және 1383 жылы Бристольден парламент депутаты болды. Оның әйелі Джоан Воттон одан кейін шамамен 1408 жылы Бристольдің екі мәрте мэрі болған Томас Янгқа тұрмысқа шықты, одан екі ұлы болды: Джон Янг, Лондонның алдерманы, 1466 жылы Лондонның Лорд-мэрі және Томас Янг (1476 жылы қайтыс болған), Орта ғибадатхананың заңгері, 1441 жылдан бастап Бристольдің тіркеушісі және 1435 мен 1455 жылдар арасында, 1453 жылы бір рет үзіліспен, Бристольден парламент депутаты болды. Томас Янг 1450 және 1455 жылдары өзінің жартылай бауыры Уильям II Каньенджестің парламент депутаты болған кезінде Бристольдің екі депутатының бірі болды, ал 1450 жылға дейін Ричард, Йорк герцогінің (1460 жылы қайтыс болған) үйіне кірді, ол таққа мұрагерлік үшін күрескен Йоркшыл болды, ал тақ Генрих VI (1422-1461) биледі.

Неке

1429 жылға дейін Уильям Бристольдің белгілі бір отбасынан шыққан Джоан Бартонға үйленді. Оның қарындасы Изабель Уильямның жартылай бауыры Томас Янгтың әйелі болды, олар Бристольден депутаттыққа екі рет бірлесіп сайланды. Уильям мен Джоанның екі ұлы болды, оларды әкесі Глостершир ақсүйектерінің қатарына қосуға ынталандырды, алайда екеуі де одан бұрын қайтыс болды, соның салдарынан Бристольдегі Канингс әулетінің тамыры кесілді. Джоан 1467 жылдың қыркүйегінде қайтыс болды, осы ауыр оқиғадан кейін Уильям бұрынғы өмірінен бас тартып, дін қызметкері болып кірді.

Сауда-саттық мансабы

Канинге ата-бабаларының кең сауда байланыстары мен үлкен мұрасынан пайда көргенімен, ол мата өндіру өнеркәсібімен айналыспаған сияқты, өйткені оның есімі ешқашан аульнаж тізімдерінде тіркелмеген, керісінше маталарды Оңтүстік-Батыс Еуропаға тасымалдауға маманданған. 1436 жылы ол жүн экспорты саудасындағы маңызды лауазым – Staple саудагерлерінің констеблі қызметін атқарды және 1441 жылы жартылай ағасы Джон Янг сияқты, дүкен иесі болды.

Джон Стурмидің экспедициясына қаржы салады

Ол Бристольдің басқа бір мэрі және саудагері Роберт Стурмидің 1457 жылғы апатты Жерорта теңізі сапарына инвестор болды. Бұл экспедицияның мақсаты – Эгей теңізі арқылы Шығыспен саудадағы итальяндық монополияны бұзу және Левант аймағында ағылшын сауда бекетін құру еді. Оның инвесторлары, Канингес сияқты, мата, қалайы және қорғасын жүктеген үш кемені жабдықтауға қаржы бөлді. Флот Левантта сәтті сауда жасады, бірақ Мальта жанында генуялық қарақшылардың шабуылына ұшырады, нәтижесінде «Кэтрин» және «Мари» атты екі кеме жоғалды. Стурми осы оқиғада қаза тапты, бірақ оның бас серіктесі Джон Хейдон Бристольге қайта оралуға үлкерді. Патша генуялық саудагерлерден Англияда 6000 фунт стерлинг көлемінде залап төлеуді талап етті, оларды түрмеге қамап, айыппұл төленгенге дейін олардың мүлкін тәркіледі. Бұл Жерорта теңізіндегі ағылшын саяхаттарына көп жылға тосқауыл қойды, бірақ 1497 жылы Джон Кэботтың жетекшілігімен батысқа жаңа назар аударуға мүмкіндік берді, ол сәтті нәтижелерге жеткізді.

Үлкен автопарк сатып алады

Ол өз есебінен сауда жасаудың орнына, басқалардың тауарын тасымалдауға маманданған сияқты. Уильям Ворстердің "Саяхаттарында" айтылғандай, оның кем дегенде он кемеден тұратын флоты болған, ол сол кездегі Англиядағы ең ірі флотылардың бірі еді және 800 теңізші жұмыс істеген. Оның үш кемесі 200 тоннадан асып кеткен, ол сол кезде үлкен саналған: "Мэри Кэйнджес" (400 тонна), "Мэри Редклифф" (500 тонна) және "Мэри мен Джон" (900 тонна). Ворстер соңғысын "алып" деп атаған және оны салуға 2666 фунт 13 шиллинг 4 пенни жұмсалған. Оның жалпы тоннажы шамамен 3000 тоннаны құрады.

Скандинавиямен сауда

Канингес сонымен қатар Скандинавияға сауда жасап, мата экспорттап, үйіне қайтатын кемелерін балықпен толтырды. Дания королінің арнайы лицензиясымен ол біраз уақыт бойы Исландия, Финляндия және Англия арасындағы балық саудасында монополия құқығына ие болды, сондай-ақ Балтық теңізіндегі фламанд саудагерлерімен сәтті бәсекелесіп, олардың іскерлігінің көп бөлігін өзіне қаратып алды.

Саяси мансап

Каниндждің азаматтық мансабы 1432 жылы Бристоль қаласының сот орындаушысы, ал 1438 жылы шериф болып тағайындалуымен басталды. Ол Бристоль қаласының бес рет мэрі болды, алғаш рет 1441 жылдың қыркүйегінде, 40 жасқа толмаған кезінде. Ол 1449, 1456, 1461 және 1466 жылдары да қала әкімі қызметін атқарды. Ол Бристольден парламент депутаты болып үш рет сайланды, 1439, 1450-1451 және 1455 жылдары.

Патшалықпен қарым-қатынас

1456 жылы Бристольде ол Ланкастер королі Генрих VI (1422–1461) жұбайы Анжу королевасы Маргаретті күтіп алды. Уильямның жартылай бауыры Томас Янг 1450 жылы Бристоль депутаты ретінде қызмет еткен кезде, парламентте өзінің Йорк ақсүйегінің қолдаушысы Ричард, Йорк герцогін (1460 жылы қайтыс болған) Генрихтің тағына мұрагер ретінде мойындау туралы ұсыныс жасады, осы әрекеті үшін ол түрмеге қамалды. Кейнингс жартылай бауырының Йорк ісіне қолдау көрсеткенін көрсетеді, себебі 1450 жылы үшінші мәрте қала әкімі болғанда, ол герцогқа қарсы қолдануға арналған ұңғын сатуға жол бермеді. Ол сондай-ақ герцогтың бұйрығымен Бристоль қамалын басып алып, оны өзінің қарсыласы Эдмунд Бофортқа, 2-ші Сомерсет герцогіне (1455 жылы қайтыс болған) қарсы қорғады. 1461 жылдың қыркүйегінде Генрихтің сол жылы тақтан түсірілуінен кейін Кейнингс Бристольде герцогтың ұлы, жаңа Йорк королі Эдуард IV (1461–1483) қабылдады және оған 500 марка қарыз берді.

Өнердің қамқоршысы

Каниндж өзінің жеке қаржысы есебінен Ұлы Мэри Редклифф шіркеуін қайта жаңартудың зор жұмысын қолға алды және ұзақ уақыт бойы осы мақсатта жүз жұмысшыны тұрақты түрде жұмысқа алды. Ол оған зергерлік бұйымдар мен жабдықтар қосты, сондай-ақ 1466 және 1467 жылдары екі дін қызметкері тағайындалған екі шіркеу құрды. Ол екі "Сен-Мари дін қызметкері" мен үш дін қызметкерін қайта орнату үшін 340 фунт стерлингтік қаражат бөлді. Оның Бристольдегі үйі, әдемі перпендикуляр готикалық емен шатырымен, 1884 жылға дейін сақталған. Оның замандасы Джон Шипвард (1473 жылы қайтыс болды), Бристольдік саудагер, Бристоль өнерін жомарт түрде қолдады, Сент-Стефан шіркеуінің мұнарасын салуға қаржы бөлді. Екеуі де Бристольдің үш мәрте мэрі болған Уолтер Фрэмптонның (1357 жылы қайтыс болды) жолын жалғады, ол Бристольдегі Сент-Джон Баптист шіркеуін салуға қаржы жұмсады.

Қасиеттілікке ие болады

1467 жылдың қыркүйегінде әйелі Жоанның қайтыс болуы Канингестің өмірінде шешуші кезең болды, себебі ол сауда және саяси өмірін тастап, діни жолға түсті. Монастырлар таратылғанға дейін Бристоль Ворчестер епархиясының құрамында болды, және оның дінге өтуі Ворчестер епискобы Джон Карпентердің (1476 жылы қайтыс болған) басшылығымен жүзеге асты. Ол бастапқыда Ворчестердегі Сент-Албан шіркеуінің ректоры болып тағайындалды, ал епископ 1467 жылдың 19 қыркүйегінде оны аколит орденіне қабылдады және 1468 жылдың 16 сәуірінде дін қызметкері етіп бекітті. Ол Вестбери-он-Тримдегі Колледж шіркеуінің каноны және Гудрингиллдің пребендары болып тағайындалды. Ол өзінің жомарт демеушісі болған Сент-Мэри Редклиф шіркеуінде келесі Уицунтиде алғаш рет қасиетті месса оқыды. Ол Редклиффтен Вестбериге тұрақты жерін көшірді, онда 1469 жылдың маусым айында декана болды және бес жылдан кейін, 1474 жылы қайтыс болғанға дейін сонда қалды.

Ұрпақтар

Мемлекет қайраткері Джордж Кэннинг және 1-ші виконт Стратфорд де Редклифф атанған Стратфорд Кэннинг оның отбасының ұрпақтары болды.