Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1994 жылы Кормак Маккартидің романы
1994 novel by Cormac McCarthy
"Кешіп өту" – американдық автор Кормак Маккартидің 1994 жылы Альфред А. Кнопф баспасында жарық көрген романы. Бұл кітап Маккартидің "Шекара трилогиясының" екінші бөлімі, марапатқа ие болған "Барлық әдемі жылқылар" (1992) романынан кейін жазылған. "Кешіп өту" бұл кітапқа қатысты оң және теріс пікірлер айтылды.
The Crossing is a novel by American author Cormac McCarthy, published in 1994 by Alfred A. Knopf. The book is the second installment of McCarthy's "Border Trilogy," following the award winning All the Pretty Horses (1992), to which The Crossing has been both favorably and unfavorably compared.
Сюжетке кіріспе
"Барлық әдемі жылқылар" романының кейіпкерлері қайтадан пайда болмайды, бірақ оның алдыңғы туындысы сияқты, "Кешірім" романы да Америка Құрама Штаттарының оңтүстік-батысы мен Мексика арасындағы шекарада өтеді. Оқиғаның желісі Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және оның кезінде дамиды. Роман басты кейіпкер Билли Пархэмнің, оның отбасының және кіші інісі Бойдтың өміріне арналған. Бұл оқиғада Нью-Мексикодан Мексикаға жасалған үш сапар туралы баяндалады. Бұл трилогияның бірінші кітабынан гөрі көбірек мұңды, бірақ Маккартидің ерте туындыларындағы тозақтық бейуақытқа қайта оралмайды. Реймонд Малевицтің пікірінше, қасқырдың "әдеби әрекеті" Биллидің қасқыр туралы ойлау жолы, баяндаушының оны сипаттау тәсілімен қақтығысқа түскенде көзге көрінеді. Сапар барысында Билли көптеген басқа саяхатшылармен және жергілікті тұрғындармен кездеседі, олар күрделі әңгімелер арқылы өздерінің терең философияларын бөліседі. Мысалы, католицизмге өткен мормонның шындыққа деген көзқарасын былайша сипаттайды:
No characters from All the Pretty Horses reappear, but like its predecessor, The Crossing is a coming of age novel set on the border between the southwest United States and Mexico. The plot takes place before and during the Second World War and focuses on the life of the protagonist Billy Parham, a teenage cowboy; his family; and his younger brother Boyd. The story tells of three journeys taken from New Mexico to Mexico. It is noted for being more melancholic than the first book of the trilogy, without returning to the hellish bleakness of McCarthy's early novels. Raymond Malewitz argues that the wolf's "literary agency" becomes visible when Billy's way of thinking about the wolf conflicts with the way the narrator describes the creature. Along the way, Billy encounters many other travelers and inhabitants of the land who relate in a sophisticated dialogue their deepest philosophies. Take, for example, a Mormon who converts to Catholicism and describes his vision of reality in this way:
Мағынасынан айырылған нәрселердің ешқандай мәні жоқ. Олар тек пішін ғана. Белгілі бір мөлшерде және түсте. Белгілі бір салмақта. Олардың мәні бізге жоғалғанда, олардың тіпті аты да қалмайды. Ал әңгіме болса, әлемдегі өз орнын ешқашан жоғалта алмайды, себебі ол – сол орынның өзі. Міне, осыны табу керек еді. Корридо. Әңгіме. Барлық корридолар сияқты, ол да бір ғана оқиғаны айтады, өйткені айтар бір ғана оқиға бар. Ол сондай-ақ, жол бойында Паглиаччиді қойып жүрген опера труппасымен де танысады, олардың кейіпкерлері Білли мен Бойдтың жолда құтқаратын қызбен қарым-қатынасына едәуір ұқсас. Ол қойылымды қызығушылықпен қадағалады, бірақ соңында түсіне алмады – ақырында, клоун киімін киген адам әйелді өлтірді, ал мүмкін, оның бәсекелесін пышақтап өлтірді.
Things separate from their stories have no meaning. They are only shapes. Of a certain size and color. A certain weight. When their meaning has become lost to us they no longer have even a name. The story on the other hand can never be lost from its place in the world for it is that place. And that is what was to be found here. The corrido. The tale. And like all corridos it ultimately told one story only, for there is only one to tell. He also meets an opera troupe performing Pagliacci in the wilds, the characters of which curiously parallel Billy and Boyd's relationship with a girl they save along their route. He watched the play with interest but could make little of it in the end the man in buffoon's motley slew the woman and slew another man perhaps his rival with a dagger
Екінші шекарадан өту кезінде Билли мен Бойд отбасылық шаруашылығынан ұрланған аттарды қайтаруға шығады. Олардың қарым-қатынасы шиеленіскен, Бойд ағасынан гөрі көңілсіз мінез танытады, бұл Биллидің оны қорғауға тырысуына кедергі келтіреді. Бойд ақырында дау кезінде кеудесіне оқ тиіп жараланады. Ол жазылғаннан кейін, жас қызбен бірге жоғалып кетеді. Үшінші жолға Билли жалғыз шығып, ағасының қайда екенін анықтауға тырысады. Ол Бойдтың атыс кезінде қаза тапқанын біледі және оның денесін тауып, Нью-Мексикоға қайтарып әкелуге кіріседі. Бойдтың қабірін тауып, денесін қазудан кейін, Биллиге Бойдтың сүйегін қорлап, оның атын кеудесінен жаралаған адамдар тобы шабуыл жасайды. Билли, цығанның көмегімен, жылқыны қайтадан жүруге жарамды етеді. Соңғы сахнада Билли жалғыз және қайғылы, көмек сұрап оған жақындаған қатты ұрып-соғылған итке тап болады. Жастық шағында қасқырмен байланысы болғанына қарамастан, ол итті ашуланып, жамандықпен қуа жөнелтеді. Кейін ол өкініш сезіміне толыды: ол иттің соңынан қуады, оны қайта оралуға шақырады, бірақ ол кетіп бітіпті. Ол көздерінен жас шығарып жылай бастайды.
In the second border crossing, Billy and Boyd have set out to recover horses stolen from their family's spread. Their relationship is a strained one, with Boyd displaying a more stubborn nature than that of his brother, a characteristic that hinders Billy's attempts to protect him. Boyd is eventually shot through the chest in a squabble. After he is nursed back to health, he disappears with a young girl. The third crossing features Billy alone attempting to discover his brother's whereabouts. He learns Boyd has been killed in a gunfight and sets out to find his dead brother's remains, and return them to New Mexico. After finding Boyd's grave and exhuming the body, Billy is ambushed by a band of men who desecrate Boyd's remains and stab Billy's horse through the chest. Billy, with the help of a gypsy, nurses the horse back to riding condition. The last scene shows Billy alone and desolate, coming across a terribly beat up dog that approaches him for help. In marked contrast to his youthful bond with the wolf, he shoos the dog away angrily, meanly. Later, he feels a flood of remorse: he goes after the dog, calling for it to come back—but it has gone. He breaks down in tears.