Диана Вильерс Негропонте: Америкалық заңгер, ғалым және саясаттанушы

Кіріспе

Американдық заңгер және ғалым Диана Мэри Вильерс Негропонте (14 тамыз 1947 жылы туған) – ағылшын туған американдық сауда заңгері, Вудро Вильсон халықаралық ғалымдар орталығының Глобалдық ғалымы, Джордж Вашингтон университетінің Эллиот халықаралық қатынастар мектебінің халықаралық қатынастар жөніндегі қосымша профессоры және бірнеше кітаптың авторы. Оның кәсіби аты – Диана Вильерс Негропонте. Ол АҚШ-тың бұрынғы Мемлекеттік хатшысының орынбасары және АҚШ Ұлттық барлау директоры болған Джон Негропонтенің әйелі.

Өмірбаян

Карл II-нің сүйіктісі Барбара Вильерс пен Кливленд герцогинясы, сондай-ақ королева Викторияның үш рет сыртқы істер министрі болған Джордж Вильерс, 4-ші Кларендон графының шөбересі ретінде Лондонда дүниеге келді. Оның әкесі – сауда банкірі, Сер Чарльз Вильерс, Халықаралық қайта құру корпорациясының алғашқы директоры және 1974 жылдан 1988 жылға дейін Британдық Болат корпорациясының төрағасы болды. Анасы – Сер Чарльздің екінші әйелі, бұрынғы графша Мари Жозе де ла Барре д’Эрквилинн, соғыс жылдарындағы бельгиялық қарсылық қозғалысының мүшесі. Америка университетінің Вашингтон құқық мектебінде құқық білімін алғаннан кейін, ол Пол, Гастингс, Янофски және Уокер фирмасында халықаралық сауда құқығымен айналысты. Кейіннен ол Ибероамерика университетінде және Джорджтаун университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Оның докторлық диссертациясы «Эль-Сальвадорда бейбітшілік іздеу: суық соғыстың аяқталуымен ұлтты қайта құру күресі» (2001) атты алғашқы кітабының негізі болды. Қолжазба испан тіліне аударылып, Сальвадорда «En Busca de la Paz en El Salvador: La lucha por Reconstruir una Nación al Final de la Guerra Fría» (2016) деген атпен жарияланды. Кітап жазылған кезде ол Дипломатияны зерттеу орталығының шараларына қатысып, Джорджтаун университетінде және кейін Фордхэм университетінде Латын Америкасы тарихын оқытты. Вашингтонға оралғаннан кейін ол АҚШ Бейбітшілік институтына қосылып, оның тарихи негізін құруға үлес қосты. Одан кейін ол Брукингс институтының халықаралық істер бөліміне шақырылды, онда Орталық Америкадан көші-қон мәселелері туралы жазды және «Ностальгияның соңы: Мексика жаһандық бәсекелестікке қарсы тұрады» (2013) және «Бразилияның сыртқы қатынастарының жаңа бағыттары» кітаптарын редакциялады. Оның 2020 жылы жарық көрген соңғы кітабы Вудро Вильсон халықаралық ғалымдар орталығында қоғамдық саясат зерттеушісі болып жұмыс істеген кезде жазылды. «Бас келіссөзші: Джеймс А. Бейкер III-нің суық соғыс аяқталу кезеңіндегі рөлі» кітабы 1988-1992 жылдар аралығындағы Тяньаньмэнь алаңындағы наразылықтар, Германияның бірігуі, Саддам Хусейннің Ирактан ығыстырылуы, Мадрид бейбітшілік конференциясы және Орталық Америкадағы бейбітшілік орнауы сияқты оқиғаларды талдайды. Қоғамдық негізде Диана Негропонте Гондурастағы экологиялық жобаларды, Филиппиндегі шағын кәсіпорындарға несие беруді, Мексика мен Нью-Йорктегі «Адамзатқа арналған баспана» жобасын, сондай-ақ Вашингтондағы баспанасыз азаматтарды тамақтандыруды қолдады. Ол Freedom House-тың құрметті мүшесі, «Адамзатқа арналған баспана» Нью-Йорк бөлімшесінің кеңес мүшесі, Вудро Вильсон халықаралық ғалымдар орталығының Вильсон кеңесінің төрағасы және Әйелдердің сыртқы саясаты тобының мүшесі. Ол CNN, NBC, C-SPAN Washington Journal және PBS Newshour телеарналарында сұхбат берді және ұлттық басылымдарға мақалалар жазды. Қазіргі уақытта ол Вудро Вильсон орталығының «Жаһандық Еуропа» бағдарламасы үшін мақалалар жариялайды. Негропонтелер Гондурастан бес бала – Марина, Александра, Джон, Джордж және Софияны асырап алған. Олар үш немеренің қуанышын бөліседі.

A descendant of Charles II's mistress Barbara Villiers, Duchess of Cleveland, and a great great grandchild of George Villiers, 4th Earl of Clarendon, who served as Queen Victoria's three time Foreign Secretary, she was born in London. Her father was Sir Charles Villiers, a merchant banker, who was the first director of the International Reconstruction Corporation and chairman of British Steel Corporation from 1974 until 1988; her mother was Sir Charles's second wife, the former Countess Marie Josée de la Barre d’Erquelinnes and wartime Belgian resistance fighter. After studying law at The American University Washington College of Law, she practiced international trade law with Paul, Hastings, Janofsky & Walker. Later, she studied for a PhD at the Universidad Iberoamericana and Georgetown University. Her doctoral thesis became the basis for her first book, Seeking Peace in El Salvador: The Struggle to Reconstruct a Nation at the End of the Cold War (2001). The manuscript was translated into Spanish and published in El Salvador as En Busca de la Paz en El Salvador: La lucha por Reconstruir una Nación al Final de la Guerra Fría (2016). While writing, she participated in events at the Center for the Study of Diplomacy and taught the history of Latin America at Georgetown University and later at Fordham University. Upon returning to Washington D. C., she joined the United States Institute of Peace and contributed to the drafting of its historical origins. From there, she was invited to join the international affairs department at the Brookings Institution, where she wrote about Central American migration and edited both The End of Nostalgia: Mexico Confronts the Challenges of Global Competition (2013) and New Directions in Brazilian Foreign Relations. Her latest book, published in 2020, was written while she was a public policy scholar at the Woodrow Wilson International Center for Scholars. Master Negotiator: James A. Baker, III's Role at the End of the Cold War, analyzes the events that took place from 1988 1992, such as the Tiananmen Square protests, German reunification, the repelling of Saddam Hussein from Iraq, the Madrid Peace Conference, and the achievement of peace in Central America. On a voluntary basis, Diana Negroponte has supported environmental projects in Honduras, micro enterprise lending in the Philippines, and Habitat for Humanity home building in Mexico City and New York as well as feeding homeless populations in Washington D. C.

She remains a trustee emeritus of Freedom House, emeritus board member of Habitat for Humanity's New York City chapter, chair of the Wilson Council at the Woodrow Wilson International Center for Scholars, and member of the Women's Foreign Policy Group and serves on the Advisory Board of the School of Global Policy & Strategy at University of California, San Diego. She has appeared on CNN, NBC, C SPAN Washington Journal, and PBS Newshour and has written articles for national periodicals. She currently publishes articles for the Global Europe Program at the Woodrow Wilson Center. The Negropontes have five adopted children from Honduras: Marina, Alexandra, John, George and Sophia. They celebrate three grandchildren.