Брайан Форбс: Британдық кино өнерінің қайта жаратылыс адамы

Кіріспе

Ағылшын кинорежиссері, сценарист және актер (1926–2013) американдық баскетболшы.

Брайан Форбс CBE (/fɔːrbz/; туған Джон Теобальд Кларк; 22 шілде 1926 – 8 мамыр 2013) – ағылшын кинорежиссері, сценарист, кинопродюсер, актер және романист. Ол "Ренессанс адамы" және "Британдық киноиндустриясының ең маңызды тұлғаларының бірі" деп сипатталған. Ол "Степфорд әйелдері" (1975) фильмін түсірді, сондай-ақ сыншылар тарапынан жоғары бағаланған "Желдің үстінен сыбызғы" (1961), "Ылғалды түстен кейінгі сеанс" (1964) және "Король крысы" (1965) сияқты бірнеше фильмдердің сценарийін жазып, режиссерлік етті. Ол басқа режиссерлер түсірген фильмдерге де сценарий жазды, мысалы, "Джентльмендер лигасы" (1960), "Ашулы үнсіздік" (1960) және "Тек екеуі ғана ойнай алады" (1962).

Ерте өмір

Форбс Джон Теобальд Кларк 1926 жылғы 22 шілдеде Стратфорд, Вест Хэм, Лондон қаласында дүниеге келді. Оның әкесі сатушы болған және ол 43 Cranmer Road, Forest Gate мекенжайында өсті, онда екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корнуоллдағы Портлевенге викарий канон Эдвард Торнтон Готто мен оның әйеліне эвакуацияланғаннан кейін Вест Хэм орта мектебінде және Хорнкасл грамматикалық мектебінде білім алды. Вест Хэмдегі мектептегі досы суретші Альберт Герберт болды. Би-Би-Си қызметкері Лионель Гэмлин оны "Junior Brains Trust" бағдарламасын жүргізуші етіп алды және Кларкқа Брайан Форбс деген псевдоним ойлап тапты. Бұл 1996 жылғы Эндрю Ллойд Вебердің мюзиклінің негізі болды. Фил Уикхам: "Бұл жаңа толқын фильмінің жартысы сияқты – Вудфолл фильмдерінің инновациясы мен британдық киноиндустриясының бағыты арасындағы орталық нүкте". Форбс "Сенс дымқыл түстен кейін" (1964) фильмін жазып, режиссерлік етті. Оның қызметі қаржылық қиындықтармен және сәтсіз жобалармен толы болды, сондықтан ол 1971 жылы отставкаға кетті. Бұл кезең EMI Films компаниясындағы жұмысына сәйкес келді, ол жас Элтон Джон мен Берни Таупиннің өмірін көрнекті етті. Бір жылға созылған жоба "Goodbye Yellow Brick Road" әнінің жазылуы мен жаздырылуына арналған. Джонның 1973 жылғы Голливуд Боулдағы концертінен басқа, фильмде Джонмен, Таупинмен және топ мүшелерімен, соның ішінде Найджел Олссонмен және Ди Мюрреймен, сондай-ақ Джонның анасы Шиламен, DJM лейблінің басшысы Дик Джейммен және Джеймстің ұлы Стивенмен сұхбаттар бар. (Концерт кадрларының бір бөлігі кейіннен Eagle Vision Classic Albums сериясының "Goodbye Yellow Brick Road" деректі фильмі үшін лицензияланды.) Фильм түсірілімі кезінде Форбс Джонмен және Таупинмен жақын достық қарым-қатынас орнатты, бұл олармен бірлескен басқа да жұмыстарға әкелді, соның ішінде "Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player" және "Goodbye Yellow Brick Road" альбомдарының обложкаларын жасау. ITV телеарнасы 1973 жылғы 4 желтоқсанда бұл деректі фильмін Ұлыбританияда көрсетті. Форбс сценарист Уильям Голдманмен актерлерді таңдау және фильмнің соңғы сахнасын өзгерту мәселелері бойынша келіспей қалды, нәтижесінде Голдман жобадан бас тартты (бірақ сценарийге авторлық құқығын сақтап қалды). Атаққа ие болғанына қарамастан, "The Stepford Wives" фильмі аралас пікірлер алды және прокатта үлкен табысқа жете алмады. Оның режиссерлік жұмыстарының кейінгілері аз сәттілікке ие болды: Дэвид Фрост атқарушы продюсері болған "Слипер және Роза" (1976); "Халықтық барқыт" (1978), бұл "Ұлттық барқыт" (1944) фильмінің жалғасы ретінде түсірілді, онда Ньюман бұрынғы фильмдегі Элизабет Тейлордың рөлін сомдады.

Forbes was born John Theobald Clarke on 22 July 1926 Stratford, West Ham, London. His father was a salesman and he grew up at 43 Cranmer Road, Forest Gate, where he attended West Ham Secondary School and Horncastle Grammar School after he was evacuated during the Second World War to Porthleven in Cornwall to the vicar Canon Edward Thornton Gotto and his wife. A schoolfriend at West Ham was artist Albert Herbert. Lionel Gamlin of the BBC took him on as the host of Junior Brains Trust, and invented Clarke's pseudonym of Bryan Forbes. It was the basis for a 1996 musical by Andrew Lloyd Webber. Comments Phil Wickham: "It feels like half a new wave film – a mid point between the innovation of the Woodfall Films and the mainstream of the British film industry." Forbes wrote and directed Séance on a Wet Afternoon (1964), His tenure, though, was marked by financial problems and failed projects, and he resigned in 1971. Coinciding with his time at EMI Films, which chronicled the life of the young Elton John and Bernie Taupin. Taking a full year to complete, the project gave a behind the scenes look at the writing and recording of Goodbye Yellow Brick Road. Besides footage of John's 1973 Hollywood Bowl concert, the film included interviews with John, Taupin, and band members, including Nigel Olsson and Dee Murray, as well as John's mother, Sheila, DJM label chief Dick James, and James's son, Stephen. (Some of the concert footage was later licensed for the Eagle Vision Classic Albums series Goodbye Yellow Brick Road documentary.) During filming, Forbes formed a close friendship with John and Taupin, which led to other collaborations with them, including photography on the Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player and Goodbye Yellow Brick Road album sleeves. ITV broadcast the documentary in the UK on 4 December 1973, Forbes clashed with screenwriter William Goldman over casting decisions and changes to the film's ending made by Forbes, causing Goldman to drop out of the project (while retaining the screenplay credit). Despite its notoriety, The Stepford Wives received mixed reviews and performed weakly at the box office. His subsequent films as a director were less successful: The Slipper and the Rose (1976), with David Frost as executive producer; International Velvet (1978), intended as a continuation of National Velvet (1944), with Newman in the same role as Elizabeth Taylor in the earlier film;

Автор

Форбс екі томдық автобиография және бірнеше сәтті роман жазды, солардың соңғысы – "Солдаттың әңгімесі" 2012 жылы жарық көрді. "Only Two Can Play" 1962 жылы Ұлыбритания Жазушылар Гильдиясының "Ең үздік британдық комедиялық сценарийі" сыйлығын жеңіп алды. "Hopscotch" 1980 жылы Америка Жазушылар Гильдиясының "Басқа ортадан бейімделген ең жақсы комедия" сыйлығына ие болды. Ол актер Джон Стэндинг пен тележүргізуші Эмма Форбсқа үйленген. Форбс 2013 жылдың 8 мамырында, 86 жасында, ұзаққа созылған аурудан кейін Суррейдегі Вирджиния Уотердегі үйінде қайтыс болды. Ньюман Форбс одан кейін тірі қалды. Журналист және бұрынғы "The Spectator" редакторы Мэтью д'Анкона, Форбс отбасының досы, былай деді: "Брайан Форбс – киноның алып есімі, оны кино және театр индустриясында, сондай-ақ саясат сияқты басқа да салалардағы адамдар жақсы біледі және құрметтейді. Ол орны толтырылмас, және оның отбасының қасында қайтыс болуы толыққанды орынды." Киносыншы Марк Кермод былай жазды: "Бірде Брайан Форбске "[The] Stepford Wives" фильмін қаншалықты жақсы көретінімді айтып, оның қуанышын көрдім. Ол әдемі мінезді және өзіне сыни көзбен қарады. Бұл үлкен шығын."